ITPP3/443-303/12/JK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2012 r. (wpływ dnia 31 grudnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. (wpływ dnia 21 stycznia 2013 r.) oraz pismem z dnia 27 grudnia 2012 r. (wpływ dnia 12 lutego 2013 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia wyrobów węglowych w kotłowni wspólnoty mieszkaniowej - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 grudnia 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 17 stycznia 2012 r. (wpływ dnia 21 stycznia 2013 r.) oraz pismem z dnia 27 grudnia 2012 r. (wpływ dnia 12 lutego 2013 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia wyrobów węglowych w kotłowni wspólnoty mieszkaniowej. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wspólnota Mieszkaniowa została utworzona przez właścicieli lokali mieszkalnych (gospodarstw domowych) wchodzących w skład nieruchomości położonej w J., na podstawie uchwały właścicieli podjętej w dniu 1 sierpnia 2008 r. Liczy 12 lokali mieszkalnych stanowiących własność prywatną. Wszystkie lokale są lokalami mieszkalnymi, w żadnym z nich nie jest prowadzona działalność gospodarcza. Kotłownia, którą od 2008 r. administruje Wspólnota, znajduje się w budynku mieszkalnym przy ul. K. i stanowi jej własność. Kotłownia dostarcza ciepło do 12 lokali mieszkalnych, stanowiącą własność prywatną, których to właściciele przynależą do Wspólnoty. Wspólnota Mieszkaniowa - ogół właścicieli lokali mieszkalnych (gospodarstw domowych) dokonuje zakupu węgla w celu ogrzewania lokali mieszkalnych (12 gospodarstw domowych). Wspólnota nie osiąga żadnych zysków z tytułu dostawy ciepła. Nabywany węgiel jest zużywany wyłącznie w kotłowni znajdującej się w budynku. Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.). W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Wspólnota Mieszkaniowa podlegać będzie zwolnieniu od podatku akcyzowego z tytułu zużycia węgla przewidzianego dla gospodarstw domowych? Stanowisko Wnioskodawcy. W ocenie Wspólnoty, korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego z tytułu zużycia węgla przewidzianego dla gospodarstw domowych na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), dalej zwanej ustawą, wyroby węglowe, to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy. Zgodnie z treścią wskazanego załącznika do wyrobów akcyzowych zalicza się: węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgła - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowane do kodu CN 2701, węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2702, koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, klasyfikowany do kodu CN 2704 00. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiot zużywający to podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia. Ponadto, zgodnie z art. 31a ust. 2 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane: w procesie produkcji energii elektrycznej; w procesie produkcji wyrobów energetycznych; przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, ze zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz.U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, ze zm.). do przewozu towarów i pasażerów koleją; do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej; w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie; w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 ,,produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, ze zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, ze zm.); przez zakłady energochłonne do celów opałowych; przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej. Wykładnia ww. regulacji prowadzi do wniosku, że warunkiem zasadności zastosowania zwolnienia do wyrobów węglowych (w tym węgla kamiennego) przeznaczonych do celów opałowych, jest ich docelowe zużywanie m.in. przez gospodarstwa domowe. W świetle art. 6 ustawy z dnia z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.), ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Ze złożonego wniosku wynika, że Wspólnota Mieszkaniowa powstała w 2008 r. Do jej zasobów należy 12 lokali mieszkalnych. Członkowie Wspólnoty nie prowadzą w nich działalności gospodarczej. Wspólnota - ogół właścicieli - nabywa węgiel do posiadanej kotłowni w celu ogrzewania ww. lokali mieszkalnych (gospodarstw domowych). Wspólnota nie osiąga żadnych zysków z tytułu dostawy ciepła. Nabywany węgiel jest zużywany wyłącznie w kotłowni znajdującej się w budynku Wspólnoty. Nie jest przedmiotem handlu, jak również nie jest zużywany na inne cele, gdyż Wspólnota nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Na tym tle Wspólnota powzięła wątpliwość dotyczącą zastosowania zwolnienia od akcyzy od zużycia węgla nabywanego dla potrzeb ogrzewania mieszkań znajdujących w jej zasobach. Mając na uwadze stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz powołane regulacje z zakresu podatku akcyzowego stwierdzić należy, że wyrób węglowy (węgiel) nabywany przez Wspólnotę do celów opałowych i zużywany na potrzeby jej gospodarstw domowych (lokali mieszkalnych znajdujących się w zasobach Wspólnoty) korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 pkt 3 ustawy. W tej bowiem sytuacji wyroby te są zużywane zgodnie z celem (przeznaczeniem) określonym w tym przepisie, tj. dla potrzeb gospodarstw domowych. Niezależnie od powyższego należy zastrzec, iż według art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych. Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa - art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.