003-7045335-9512893

WyrokETPCz2021-06-10

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy postępowanie karne przeciwko skarżącemu, w szczególności brak komunikacji stanowiska prokuratora przed Sądem Najwyższym, brak wystarczającego uzasadnienia wyroków sądów krajowych oraz wykorzystanie jego pisemnych raportów jako świadka, naruszyło prawo do rzetelnego procesu z art. 6 ust. 1 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że nieprzekazanie skarżącemu stanowiska prokuratora przed Sądem Najwyższym stanowiło naruszenie zasady równości broni, która jest fundamentalnym elementem prawa do rzetelnego procesu z art. 6 ust. 1 Konwencji. Brak możliwości ustosunkowania się do argumentów prokuratury na etapie postępowania przed Sądem Najwyższym pozbawił skarżącego sprawiedliwej szansy na przedstawienie swojej sprawy. Natomiast zarzuty dotyczące braku wystarczającego uzasadnienia wyroków i naruszenia prawa do nieobciążania samego siebie nie zostały uznane za naruszenie, co oznacza, że Trybunał uznał, iż w tych aspektach postępowanie krajowe było zgodne z Konwencją.

Stan faktyczny

Skarżący, Branko Bajić, obywatel Serbii, urodzony w 1951 roku, był inżynierem stoczniowym i autoryzowanym inspektorem statków. Sprawa dotyczyła zatonięcia łodzi Ilinden na Jeziorze Ochrydzkim 5 września 2009 roku, w wyniku którego zginęło 15 bułgarskich turystów. Skarżący był stroną postępowania karnego w związku z tym wypadkiem. Zarzucał, że postępowanie było niesprawiedliwe z powodu braku uzasadnienia w wyrokach sądów krajowych, nieprzekazania mu stanowiska prokuratora przed Sądem Najwyższym oraz wykorzystania jego pisemnych raportów złożonych jako świadek, co miało naruszyć jego prawo do nieobciążania samego siebie.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji z powodu naruszenia zasady równości broni wynikającego z nieprzekazania skarżącemu stanowiska prokuratora przed Sądem Najwyższym. Trybunał nie stwierdził naruszenia art. 6 ust. 1 w odniesieniu do zarzucanego braku wystarczającego uzasadnienia w wyrokach sądów krajowych oraz zarzucanego naruszenia przywileju nieobciążania samego siebie. Trybunał zasądził 1 500 euro tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową.

Pełny tekst orzeczenia

issued by the Registrar of the Court ECHR 183 (2021) 10.06.2021 Judgments and decisions of 10 June 2021 The European Court of Human Rights has today notified in writing 37 judgments1 and 84 decisions2: one Chamber judgment is summarised below; a separate press release has been issued for another Chamber judgment in the case of Norwegian Confederation of Trade Unions (LO) and Norwegian Transport Workers’ Union (NTF) v. Norway (application no. 45487/17); Committee judgments, concerning issues which have already been submitted to the Court, and the 84 decisions, can be consulted on Hudoc and do not appear in this press release. The judgment summarised below is available only in English. Bajić v. North Macedonia (application no. 2833/13) The applicant, Branko Bajić, is a Serbian national who was born in 1951 and lives in Belgrade. The case concerns the capsizing and sinking of the Ilinden, a boat on Lake Ohrid, on 5 September 2009, causing the death of 15 Bulgarian tourists who were among the 54 passengers on board, and the subsequent criminal proceedings against the applicant, a shipbuilding engineer and authorised inspector of vessels. Relying on Article 6 § 1 (right to a fair hearing), the applicant complains that the criminal proceedings against him were unfair on account of a lack of reasons in the domestic courts’ judgments regarding his criminal responsibility for the accident, and the non-communication of the public prosecutor’s submission in the proceedings before the Supreme Court. He also alleges that the use of written reports he had submitted when questioned as a witness, rendered the proceedings unfair and violated his right not to incriminate himself. Violation of Article 6 § 1 on account of the breach of the principle of equality of arms resulting from the failure to communicate to the applicant the public prosecutor’s submission before the Supreme Court No violation of Article 6 § 1 in respect of the alleged lack of sufficient reasons in the domestic courts’ judgments and the alleged breach of the privilege against self-incrimination Just satisfaction: Non-pecuniary damage: 1,500 euros (EUR) This press release is a document produced by the Registry. It does not bind the Court. Decisions, judgments and further information about the Court can be found on www.echr.coe.int. To receive the Court’s press releases, please subscribe here: www.echr.coe.int/RSS/en or follow us on Twitter @ECHR_CEDH. Under Articles 43 and 44 of the Convention, Chamber judgments are not final. During the three-month period following a judgment’s delivery, any party may request that the case be referred to the Grand Chamber of the Court. If such a request is made, a panel of five judges considers whether the case deserves further examination. In that event, the Grand Chamber will hear the case and deliver a final judgment. If the referral request is refused, the Chamber judgment will become final on that day. Under Article 28 of the Convention, judgments delivered by a Committee are final. Once a judgment becomes final, it is transmitted to the Committee of Ministers of the Council of Europe for supervision of its execution. Further information about the execution process can be found here: www.coe.int/t/dghl/monitoring/execution. Inadmissibility and strike-out decisions are final. Press contacts During the current public-health crisis, journalists can continue to contact the Press Unit via [email protected]. Tracey Turner-Tretz Denis Lambert Inci Ertekin Neil Connolly Jane Swift The European Court of Human Rights was set up in Strasbourg by the Council of Europe Member States in 1959 to deal with alleged violations of the 1950 European Convention on Human Rights. 2