14630/22
WyrokETPCz2023-11-30ECLI:CE:ECHR:2023:1130JUD001463022
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nadmierna długość tymczasowego aresztowania skarżącego naruszyła jego prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie lub zwolnienia na czas postępowania, zagwarantowane w art. 5 ust. 3 Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał oparł swoje rozstrzygnięcie na ugruntowanym orzecznictwie dotyczącym art. 5 ust. 3 Konwencji, w szczególności w sprawach dotyczących Polski. Stwierdził, że ogólne zasady dotyczące rozsądnego terminu tymczasowego aresztowania zostały już określone. Po przeanalizowaniu wszystkich przedłożonych materiałów, Trybunał nie znalazł żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów, które uzasadniałyby odstąpienie od tych zasad, uznając, że długość tymczasowego aresztowania skarżącego była nadmierna.Stan faktyczny
Skarżący, Przemysław Mariański, był tymczasowo aresztowany w dwóch okresach: od 10 października 2016 r. do 26 listopada 2019 r. oraz od 26 lutego 2022 r. do 22 marca 2022 r. Łączny czas trwania aresztowania w pierwszym okresie wyniósł 3 lata, 2 miesiące i 12 dni. Skarżący zarzucił, że aresztowanie było nadmiernie długie, a sądy krajowe stosowały domniemania, brak podstaw dowodowych oraz nie prowadziły postępowania z należytą starannością, co doprowadziło do wątłości przesłanek stosowanych przez sądy.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie uznaje skargę za dopuszczalną. Stwierdza, że niniejsza skarga ujawnia naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji dotyczące nadmiernej długości tymczasowego aresztowania. Orzeka, że pozwane państwo winno uiścić na rzecz skarżącego 4 300 EUR z tytułu szkody niemajątkowej oraz 250 EUR z tytułu kosztów i wydatków, wraz z odsetkami.Pełny tekst orzeczenia
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
SEKCJA PIERWSZA
SPRAWA MARIAŃSKI przeciwko POLSCE
(Skarga nr 14630/22)
WYROK
STRASBURG
30 listopada 2023 r.
Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.
W sprawie Mariański przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza), zasiadając jako komitet w składzie:
Lətif Hüseynov, Przewodniczący,
Krzysztof Wojtyczek,
Ivana Jelić, sędziowie,
i Viktoriya Maradudina, pełniąca obowiązki Zastępcy Kanclerza Sekcji,
obradując na posiedzeniu niejawnym 9 listopada 2023 r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
POSTĘPOWANIE
1. Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce, wniesionej do Trybunału na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”) 10 marca 2022 r.
2. Skarżący był reprezentowany przez p. R. Gulko, prawnika praktykującego w Białymstoku.
3. Skargę zakomunikowano rządowi Rzeczypospolitej Polskiej („Rząd”).
STAN FAKTYCZNY
4. Dane skarżącego i odpowiednie informacje dotyczące skargi przedstawiono w załączonej tabeli.
5. Skarżący podniósł zarzut zbyt długiego czasu trwania tymczasowego aresztowania.
PRAWO
ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 5 UST. 3 KONWENCJI
6. Skarżący zarzucił, że jego tymczasowe aresztowanie było nadmiernie długie. Powołał się na art. 5 ust. 3 Konwencji.
7. Trybunał zauważa, że ogólne zasady dotyczące prawa do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie lub zwolnienia na czas postępowania, zagwarantowane w art. 5 ust. 3 Konwencji, określono w szeregu wcześniejszych wyroków Trybunału (zob. m.in. Kudła p. Polsce [WI], nr 30210/96, pkt 110, ETPC 2000-XI oraz McKay p. Zjednoczonemu Królestwu [WI], nr 543/03, pkt 41–44, ETPC 2006-X i przytoczone tam orzecznictwo).
8. W wyrokach w wiodących sprawach Kauczor p. Polsce, nr 45219/06, 3 lutego 2009 r. i Celejewski p. Polsce, nr 17584/04, 4 maja 2006 r., Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do rozpatrywanej w niniejszej sprawie.
9. Po przeanalizowaniu wszystkich przedłożonych mu materiałów Trybunał nie znalazł żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów mogących przekonać go do wyciągnięcia odmiennych wniosków co do dopuszczalności i przedmiotu tych skarg. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie długość tymczasowego aresztowania skarżącego była nadmierna.
10. Skargi te są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji.
ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI
11. Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności Kauczor, cyt. pow.) Trybunał uznaje za uzasadnione zasądzenie kwoty wskazanej w załączonej tabeli.
Z TYCH WZGLĘDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE
uznaje skargę za dopuszczalną;
stwierdza, że niniejsza skarga ujawnia naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji dotyczące nadmiernej długości tymczasowego aresztowania;
orzeka
(a) że pozwane państwo winno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżącego wskazane w załączonej tabeli kwoty, przeliczone na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności;
(b) że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności należne będą odsetki zwykłe od określonych powyżej kwot, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.
Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie 30 listopada 2023 r., zgodnie z Regułą 77 §§ 2 i 3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina Lətif Hüseynov
Pełniąca obowiązki Zastępcy Kanclerza Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Skarga podnosząca zarzuty na podstawie art. 5 ust. 3 Konwencji
(nadmierna długość tymczasowego aresztowania)
Skarga nr
Data złożenia skargi
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Imię i nazwisko oraz lokalizacja przedstawiciela
Okres zatrzymania
Sąd, który zastosował tymczasowe aresztowanie/rozpatrzył odwołanie
Czas trwania aresztowania
Konkretne uchybienia
Kwota przyznana z tytułu szkody majątkowej i niemajątkowej na rzecz skarżącego
(w euro)[1]
Kwota przyznana z tytułu kosztów i wydatków
skarżącego
(w euro)[2]
14630/22
10.03.2022
Przemysław MARIAŃSKI Rafał Gulko
Białystok
I:
od 10.10.2016 do 26.11.2019
II:
od 26.02.2022 do 22.03.2022
Sąd Rejonowy w Białymstoku,
12.10.2016, sygn. akt
III Kp 2226/16
(pierwsze tymczasowe aresztowanie)
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, 27.09.2021, sygn. akt
II AKp 69/21
(ostatnie przedłużenie przed wyrokiem I instancji)
3 lata,
2 miesiące
i 12 dni
użycie domniemań, przy braku jakichkolwiek podstaw dowodowych, obawy ucieczki lub utrudniania postępowania;
brak prowadzenia postępowania z należytą starannością w okresie aresztowania;
wątłość przesłanek stosowanych przez sądy
4 300
[1] Plus wszelkie należne podatki podlegające zapłacie przez skarżącego.
[2] Plus wszelkie należne podatki podlegające zapłacie przez skarżącego.
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło