17899/02;9719/02

WyrokETPCz2006-04-04ECLI:CE:ECHR:2006:0404JUD001789902

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy długotrwałe niewykonanie krajowych orzeczeń sądowych dotyczących wypłaty odszkodowań narusza prawo do rzetelnego procesu sądowego z art. 6 ust. 1 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że niewykonanie prawomocnego orzeczenia sądowego stanowi naruszenie prawa do rzetelnego procesu sądowego, gwarantowanego przez art. 6 ust. 1 Konwencji. Podkreślono, że brak wystarczających środków finansowych nie może służyć jako uzasadnienie dla niewykonania orzeczenia przez państwo lub podmiot państwowy. Długotrwałe niewykonanie orzeczeń na korzyść skarżących, bez należytego wyjaśnienia ze strony rządu, doprowadziło do stwierdzenia naruszenia.

Stan faktyczny

Skarżący złożyli skargi dotyczące niemożności państwa w wykonaniu przez długi czas decyzji sądowych przyznających im odszkodowania. Twierdzili, że doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji z powodu niewykonania tych orzeczeń. Orzeczenia sądowe na ich korzyść nie były wykonywane przez lata.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Zasądził zadośćuczynienie za szkody moralne i zobowiązał państwo do zwrotu skarżącym zaległych kwot potwierdzonych krajowymi orzeczeniami sądowymi.

Pełny tekst orzeczenia

Справи „Лисянський проти України” („Lisyanskiy v. Ukraine”) 17899/02 „Помазаний та Шевченко проти України” („Pomazanyy and Shevchenko v. Ukraine”) 9719/02 У рішеннях, ухвалених 4 квітня 2006 року у справах „Лисянський проти України”, „Помазаний та Шевченко проти України”, Суд постановив, що мало місце порушення ч. 1 ст. 6 Конвенції. Відповідно до ст. 41 Конвенції, Суд призначив сплатити як компенсацію моральної шкоди 2000 євро п. Лисянському та по 465 євро п. Помазаному і п. Шевченку. Суд також зобов’язав державу повернути заявникам заборговані суми, підтверджені внутрішніми судовими рішеннями на користь заявників. Обставини справ Заявники скаржились на неспроможність держави упродовж тривалого часу виконати рішення про надання їм компенсаційних виплат. Вони зазначали про порушення ч. 1 ст. 6 Конвенції. Зміст рішення Суду Суд вкотре відзначив, що для держави в цілому чи для конкретного державного підприємства зокрема є неприпустимим виправдовувати невиконання судового рішення відсутністю у них достатніх коштів. Суд зауважив, що судові рішення, ухвалені на користь заявників, не виконувались упродовж років. А Уряд, зі свого боку, не міг належним чином пояснити причини такої ситуації. Тому Суд одностайно постановив, що було порушено ч. 1 ст. 6 Конвенції.