21179/02

COUNCIL   AVRUPA   OF EUROPE   KONSEYİ   AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ   İKİNCİ DAİRE   SABRİ TAŞ - TÜRKİYE   (Başvuru no. 21179/02)   KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ   (Gözden Geçirme)   STRAZBURG   Nisan 2006   İşbu karar AİHS’nin 44§2. Maddesi’nde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup   şekli bazı düzeltmelere tabi olabilir.   ______________________________________________________________________________________   © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan   Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,   davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile   Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak   suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.   USUL   1. Davanın nedeni, Sabri Taş’ın, İnsan Haklarının ve Temel Özgürlüklerinin Korunmasına   İlişkin Sözleşme’nin (“AİHS”) 34. Maddesi uyarınca, Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, Avrupa   İnsan Hakları Mahkemesi’ne, 15 Mayıs 2002 tarihinde yapmış olduğu 21179/02 no’lu   başvurudur.   2. 20 Eylül 2005 tarihinde verilen kararda, AİHM, ceza takibatının uzunluğu nedeniyle   AİHS’nin 6 § 1. Maddesi’nin, tutuklu yargılanma süresinin uzunluğu nedeniyle ise 5 § 3.   Maddesi’nin ihlal edildiği kararını vermiştir. Başvuran adil tazmin talebini belirlenen zaman   diliminde sunmadığından, AİHM ayrıca başvuranın bu talebini reddetme kararı vermiştir.   3. Başvuranın avukatı, 22 Eylül 2005 tarihinde AİHM’ye, başvurandan fiilen adil tazmin   talebinde bulunmasının hiç talep edilmediğini bildirmiştir. Bu bağlamda, başvuranın avukatı,   AİHS’nin 41. maddesi uyarınca tazminat ödenmemesi hakkında, kararın gözden geçirilmesini   ya da düzeltilmesini talep etmiştir.   4. AİHM, 8 Kasım 2005 tarihinde, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80 § 4. Maddesi uyarınca   kararın gözden geçirilmesi talebini kabul etmeye ve bunu Hükümet’e bildirmeye karar   vermiş, başvuranı ise adil tazmin talebini üç hafta içinde sunmaya çağırmıştır. Bu görüşler   sırasıyla 14 Kasım 2005 ve 4 Ocak 2006 tarihlerinde alınmıştır.   HUKUK   AİHM’NİN ESAS KARARI   5. AİHM’nin 20 Eylül 2005 tarihli kararı, başvuranın tazminat ve mahkeme masrafları   talepleriyle ilgili olarak şöyle kaydetmiştir:   “35. 8 Temmuz 2004 tarihinde başvurandan, adil tazmin taleplerini sunması istenmiştir. Belirlenen   zaman içerisinde, sözkonusu talepleri sunmamıştır. Dolayısıyla AİHM, sözkonusu hususta kendisine   tazminat ödenmesi için gerekçe olmadığı kanısındadır.”   GÖZDEN GEÇİRME TALEBİ   6. 22 Eylül 2005 tarihinde, başvuranın avukatı, AİHS’nin 41. maddesi uyarınca tazminat   ödenmemesi üzerine, 20 Eylül 2005 tarihli kararın gözden geçirilmesini ya da düzeltilmesini   talep etmiştir. Başvuranın avukatı, 14 Kasım 2005 tarihinde, başvuranın adil tazmin talebini   sunmuştur. Başvuran 14.709 Euro (Euro) karşılığı 23.520 Yeni Türk Lirası (YTL) maddi   tazminatla, 30.000 YTL (18.761 Euro) manevi tazminat talep etmiştir. Son olarak, mahkeme   masraflarına karşılık 8.523 YTL (5.330 Euro) talep etmiştir.   7. Hükümet, 4 Ocak 2006 tarihli görüşlerinde, başvuranın davanın gözden geçirilmesi   talebi konusuna yer vermemiştir. Buna karşın, başvuranın adil tazmin talebine itiraz etmiştir.   8. AİHM, başvuranın iddialarının, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 81. Maddesi kapsamında, bir   yazım hatası, hesaplamalarda hata ya da açık bir yanlışlıkla ilgisi olmadığı sonucuna   varmıştır.   9. AİHM ayrıca, başvuranın savunmasını incelemesinin, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80.   Maddesi çerçevesinde, kararın neticesi üzerinde, AİHS’nin 41. maddesi uyarınca tazminat   ödenmemesi şeklinde belirleyici bir etkisi olduğunu kaydetmektedir.   10. Buna göre AİHM, 20 Eylül 2005 tarihli kararın, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80. Maddesi   uyarınca gözden geçirilmesine karar vermiştir. Mahkeme İç Tüzüğü’nün 80. Maddesi’nin   ilgili kısımları aşağıdaki gibidir:   “Taraflardan biri, niteliği gereği sonkarar üzerinde belirleyici bir etkisi olan ve kararın tefhim edildiği   tarihte Mahkeme tarafından bilinmeyen ve kendisi tarafından da bilinmesi mümkün olmayan bir olayın   varlığını öğrendiği takdirde, … Mahkeme’den kararın düzeltilmesini talep edebilir…”   11. AİHM bu halde, tarafların 14 Kasım 2005 ve 4 Ocak 2006 tarihli savunmaları   gözönüne alındığında, başvurana 8.000 Euro manevi tazminat ve mahkeme masrafları için   2.500 Euro tazminat ödenmesi kararı vermiştir.   12. AİHM, gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere   uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek oranın uygun   olduğuna karar verir.   BU NEDENLERLE AİHM OYBİRLİĞİYLE   AİHS’nin 41. Maddesi uyarınca tazminat ödenmemesiyle ilgili olarak 20 Eylül 2005   tarihli kararını düzeltmeye karar vermiştir.   Dolayısıyla AİHM,   (a) Sorumlu Devlet tarafından, başvurana, AİHS’nin 44 § 2. Maddesi uyarınca kararın   kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, aşağıdaki miktarların, uygulanabilecek tüm   vergilerle beraber, ödeme tarihinde uygulanan kur üzerinden Yeni Türk Lirası’na   çevrilerek ödenmesine:   (i)   8.000 Euro (sekiz bin euro) manevi tazminat;   (ii)   2.500 Euro (iki bin beş yüz euro) mahkeme masrafı;   (b) yukarıda belirtilen üç aylık sürenin sona ermesinden, ödeme gününe kadar geçen süre   için, yukarıdaki miktarlara Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli faizinin üç   puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanmasına karar vermiştir.   Başvuranın adil tazmin taleplerinin geri kalanını reddetmiştir.   İşbu karar, İngilizce olarak hazırlanmış ve Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2. ve 3.   Maddesi uyarınca 25 Nisan 2006 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir.   S. DOLLÉ   J.-P. COSTA   Zabıt Katibi   Başkan   2