23423/94

CONSEIL DE   L'EUROPE   AVRUPA   KONSEYĐ   Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi Kararı   MATYAR /Türkiye Davası   Baꢀvuru no.23423/94   Strazburg   ꢁubat 2002   USULĐ ĐꢀLEMLER   1. Davanın nedeni, Türk vatandaꢀları Đzzet Matyar ("baꢀvuran") ve Mehmet Safi Arancak'ın   Ocak 1994 tarihinde, Đnsan Haklarını ve Temel Hakları Korumaya Dair Sözleꢀ me'nin   ("Sözleꢀ me") eski 25.maddesi uyarınca, Türkiye aleyhine Avrupa Đnsan Hakları Komisyonu'na   ("Komisyon") yaptığı baꢀvurudur (baꢀvuru no. 23423/94).   2. Baꢀvuranı Đngiltere'de faaliyet gösteren avukat P. Leach temsil etmiꢀtir. Türk Hükü-   meti ise kendi Ajanı B. Kaleli tarafından temsil edilmiꢀtir.   3. Baꢀvuran, köyüne yapılan silahlı saldırı esnasında güvenlik güçleri tarafından evine zarar   verildiğini ve mülkiyetinin yok edildiğini iddia ederek Sözleꢀme'nin 3, 6, 8, 13, 14 ve 18.   maddeleri ile 1 No'lu Protokolün 1. Maddesine öne sürmektedir. Baꢀvuran yaptığı baꢀvuru   nedeniyle baskıya maruz kaldığını gerekçesiyle Sözleꢀ menin eski 25. maddesine de istinat   etmektedir.   4. Baꢀvuru, 13 Mayıs 1996 tarihinde Komisyon tarafından kısmen kabuledilebilir bulunmuꢀ   tur. Mehmet Safi Arancak adına yapılan ꢀikayetler, adıgeçenin 13 Ocak 1994 tarihinde baꢀ   vuru yapılmadan önce öldüğünün anlaꢀılması ve adıgeçenin avukatlarının   ꢀikayetleri sürdürmek üzere baꢀvuranın karısıyla bağlantı kuramamalarından dolayı listeden   çıkartılmıꢀtır. Baꢀvuru, 1 Kasım 1999 tarihinde de, Komisyon bu tarihe kadar incelemesini   tamamlamadığı için Sözleꢀ me'ye ek 11 No'lu Protokolün 5§3 maddesinin ikinci cümlesi   uyarınca Mahkeme'ye gönderilmiꢀtir.   5. Baꢀvuru, Mahkeme'nin Birinci Kısmına verilmiꢀ (Đçtüzük, 52. madde, 1.fıkra) ve bu bölüm   içinde davayı inceleyecek olan daire (Sözleꢀme'nin 27 §1 Maddesi), Đçtüzüğün 26 § 1 maddesine   uygun olarak teꢀekkül etmiꢀtir. Mahkeme'de Türkiye'yi temsil eden Sn. Yargıç Rıza Türmen   davadan çekilmiꢀtir (Đçtüzük 28.madde). Bunun üzerine Hükümet Sn. Feyyaz Gölcüklü'yü Sn.   Rıza Türmen'in yerine ad hoc yargıç olarak atamıꢀtır (Sözleꢀme'nin 27§2 ve Đçtüzüğün 29§1   maddeleri). 1 Kasım 2001 tarihinde Mahkeme, Kısımların oluꢀumunu değiꢀtirmiꢀ (Đçtüzük   25§1), bu dava da yeni oluꢀan Üçüncü Kısma verilmiꢀtir (Đçtüzük 52§1).   6. Gerek baꢀvuran gerekse de Hükümet esaslara iliꢀkin görüꢀ bildirmiꢀtir (Đçtüzük 59§1).   Mahkeme, taraflara danıꢀtıktan sonra, esaslara iliꢀkin duruꢀma yapılmasına gerek olmadığına   karar vermiꢀtir (Đçtüzük 59§2 vd.).   ______________________________________________________________________________________   © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2002. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Çok taraflı Siyasî Đꢀ ler   Genel Müdürlüğü tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam   olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile Dışişleri Bakanlığı   Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari   olmayan amaçlarla alıntılanabilir.   OLAYLAR   I. DAVAYA ESAS TEꢁKĐL EDEN OLAYLAR   7. Davaya esas teꢀkil eden özellikle de 23 Temmuz 1993 günü gerçekleꢀen olaylar taraflar   arasında ihtilaflıdır. Bu olayların vuku bulduğu tarihten beri geçen sürenin uzunluğunu ve   tarafların sunduğu belgelerin niteliğini göz önünde bulunduran Mahkeme, tanıkların   dinlenmesini de içeren gerçeklerin saptanmasıyla ilgili bir soruꢀturmanın, sorunların   çözümlenmesine etkili bir biçimde yardımcı olamayacağına karar vermiꢀtir. Mahkeme   baꢀvuranın ꢀikayetlerini tarafların sunduğu yazılı görüꢀler ve belgeler temelinde incelemiꢀtir.   8. Baꢀvuranın ve Hükümet'in olaylarla ilgili görüꢀleri aꢀağıda özetlenmiꢀtir (A ve B   Bölümleri). Olay ve ꢀikayetlerle ilgili belgeler de C Bölümünde özetlenmiꢀtir.   A. Baꢁvuranın olaylara iliꢁkin görüꢁleri   9. Temmuz 1993 tarihinde, 60 yaꢀında ve 10 çocuk babası olan baꢀvuran, Diyarbakır'ın   Silvan ilçesine bağlı Ormaniçi köyünden (Ormandıꢀı yada Cicika diye de bilinmektedir) iki   kilometre uzaklıktaki Basog mezrasında yaꢀamaktadır. Bu köy 1993-1994 yılları arasında   korucularla iꢀbirliğindeki güvenlik güçlerinin saldırılarına maruz kalmıꢀtır (bkz. baꢀvuru no.   21689/93, Ahmet Özcan vd. Türkiye).   10. 24 Haziran 1993 günü, köy korucuları Silvan Jandarma Komutanlığının ve Bayrambaꢀı   jandarmalarının emrindeki helikopterden açılan ateꢀin de desteğiyle baꢀvuranın köyüne silahlı   saldırı düzenlerler. Saldırı 17.00 sularında baꢀlar. Baꢀvuran, karısı Nezihe, oğulları Burhan ve   Hamit ve kızı Nesihat ile birlikte Basog'taki evindedir. Köyden gelen silah seslerini duyarlar   ve köyün çeꢀitli kısımlarından ateꢀ ve dumanın yükseldiğini görürler. Köyden kaçan kadın ve   çocuklar baꢀvuranın mezrasına doğru koꢀmaktadır. Baꢀvuran, oğlu Burhan'ın traktörü alarak   kaçmasını ister ve oğlu söylediğini yapar. Baꢀvuran tanıdığı bazı köy korucularını da görür –   Eꢀref Simpil, Đhsan Simpil, Nuri Simpil ve Guri Simpil (Bu soyadı bazı belgelerde Sümbül   olarak geçmektedir).   11. Hamit ve Nesihat ellerindeki Kuran’la koruculara yalvarırlar. Korucular yine de   baꢀvuranın evini ve ürününü yakarlar. Baꢀvuran bir helikopterden oğlu Burhan'a ateꢀ   edildiğini görür. Burhan traktörden atlayarak ellerini baꢀının üstüne koyar. Helikopter birkaç   metre alçalarak kendisine ve arkadaꢀlarına bakar ve tekrar uzaklaꢀır. Burhan traktörle 5-6   kilometre uzaklıktaki Batıkan köyüne gider. Batıkan'dan baktığında evinin ve tarlalarının   yandığını görür. Hava karardığında baꢀvuran traktörle Altınkum'a gider. Korucular köyden   ayrıldıktan sonra da köye döner.   12. Baꢀvuranın evinde meydana gelen hasar ꢀöyledir: Duvarlarda kurꢀun delikleri   bulunmaktadır ve tüm camlar kırılmıꢀtır. Traktörün arkasındaki üç tonluk mazot deposu isabet   almıꢀ; tüm mazot akmıꢀ ve mazot deposu, isabet eden kurꢀunlar nedeniyle ateꢀ almıꢀtır.   Mazot dolu iki varil, traktör römorku ve tekerleklerine de kurꢀun isabet etmiꢀtir. Traktör,   sulama pompası ve 110 sulama borusu zarar görmüꢀtür. Evin önündeki iki yüz çuval; dört ton   buğday, iki ton arpa, iki kamyon dolusu saman, yani bütün yılın ürünü.yanmıꢀtır.   13. Ormaniçi'ne yapılan saldırı esnasında 70 yaꢀındaki Seve Nibak ve 7 yaꢀındaki Cihan   Matyar vurularak öldürülmüꢀtür. Köy korucuları, Mehmet Safi Arancak'ın evi de dahil olmak   üzere, köydeki diğer evlere de ateꢀ açmıꢀlar ve bunları ateꢀe vermiꢀler, tarlalardaki ürünlere   zarar vermiꢀler ve ambarları yakmıꢀlardır.   14. Silvan Đlçe Jandarma Komutanı Yüzbaꢀı Hakan Temel Aksel, köylülere köylerinin   teröristlerin saldırısına uğradığını söylemelerini aksi halde bunun kendilerine pahalıya mal   olacağını söyler. Yüzbaꢀı teröristlerle köy korucuları arasında bir çatıꢀma meydana geldiğini   belirten bir rapor hazırlayarak bunu köylülere imzalatır.   15. Baꢀvuran yaklaꢀık bir yıl kadar evinde yaꢀamayı sürdürür. Baꢀvuran olaydan bir yıl sonra   Bayrambaꢀı Jandarma Karakoluna çağrılarak Gom'da kaldığı için kendisine kızgın olan   komutan tarafından gözaltına alınır. Komutan baꢀvuranın oğlu Burhan'ı da çağırarak ona evini   yakmadığı sürece baꢀvuranın serbest bırakılmayacağını söyler. Burhan evi yakar ve baꢀvuran   da serbest bırakılır. Daha sonra bir jandarma eri tarafından baꢀvurana jandarmaların yanmıꢀ   evin fotoğraflarını çektiği söylenir. Silvan Đlçe Jandarma Komutanı buna kızmıꢀtır çünkü iyi   durumdaki bir evin fotoğraflarını istemektedir. Sonrasında jandarmalar, oğlunun evinin   önünde baꢀvuranın fotoğraflarını çekerler.   16. 29 Eylül 1994 günü, baꢀvuran Silvan Jandarma Karakoluna çağrılarak burada kendisine   Çavuꢀ Ömer Temel ve Jandarma Er Đbrahim Bilgin tarafından hazırlanan bir tutanak   imzalatılır. Bu tutanak Yüzbaꢀı Aksel tarafından Silvan Cumhuriyet Savcısına gönderilir. 30   Eylül 1994 günü, baꢀvuran Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından hazırlanan bir ifadeyi   imzalamaya zorlanır.   17. Silvan Cumhuriyet Savcısı baꢀvuranın ꢀikayetleriyle ilgili bir soruꢀturma baꢀlatır. 3 Ekim   günü kanıt yetersizliği nedeniyle takipsizlik kararı verilir.   18. 24 Temmuz 1993 günü meydana gelen ölümlerle ilgili olarak bir soruꢀturma daha   baꢀlatılır. Bu soruꢀturma baꢀvuranın, Boyunlu korucuları tarafından Ormaniçi köyüne bir   saldırı düzenlendiği, korucuların evlere ateꢀ açarak zarar verdikleri ya da köylülerin mallarını   ve ürünlerini yok ettikleri, korucuların jandarma birlikleri ve bir helikopter desteğinde bu   fiilleri gerçekleꢀtirdikleri ve köyde hiçbir PKK mensubunun bulunmadığına iliꢀkin iddialarını   kanıtlamaktadır. Baꢀvuran bu konuda Biꢀar Nibak'ın 27 Temmuz 1993 tarihli dilekçesine,   Biꢀar ve Hüsna Nibak'ın 2 Ağustos 1993 tarihli ifadelerine, Mehmet Sabri Matyar ve Mehdi   Matyar'ın 31 Ağustos 1993 tarihli ifadelerine, ꢁevket Aslan'ın 1 Eylül 1993 tarihli ifadesine   ve Hasan Manar'ın 2 Eylül 1993 tarihli ifadesine atıfda bulunmaktadır.   19. 27 Ekim 1993 günü, Cumhuriyet Savcısı meydana gelen iki ölüm vakasıyla ilgili olarak   görevsizlik kararı verir ve dosyayı Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi'ne (DGM)   gönderir. 24 Kasım 1993 tarihinde anılan mahkeme köy korucuları Đhsan Simpil, Eꢀref   Simpil, Mehmet Zaman Simpil ve Gürkan Simpil'in soruꢀturmasıyla ilgili olarak dosyayı   tekrar Silvan'a gönderir. 1997 yılında dört köy korucusu, adam öldürmekle suçlandıkları   davadan kanıt yetersizliği nedeniyle beraat ederler.   B. Hükümetin olaylara iliꢁkin görüꢁleri   20. 23 Temmuz 1993 tarihinde, Sadık Simpil ve iki akrabası Rista deresi kıyısında odun   toplamaya gitmektedir. Dere kıyısında dinlenmekte olan PKK teröristleriyle karꢀılaꢀtıklarında   silahlı çatıꢀma çıkar. Sadık ve Medeni Simpil yaralanırlar. Tepeden köy korucularını gözleyen   diğer Boyunlu korucuları çatıꢀmayı fark ederek yardıma koꢀarlar. Teröristler Ormandıꢀı'na   doğru kaçmaya baꢀlarlar. Bunun üzerine Jandarmaya telsizle haber verilir. Teröristler köyün   içinden geçerken geliꢀigüzel ateꢀ ettikleri için Cihan Matyar ve Seve Nibak ölür. Teröristler   köy korucuları ve jandarmalar tarafından köyün dıꢀına doğru kovalanır. Hava karardığı için   takipten vazgeçilir. Ertesi sabah, bölgede arama yapılır fakat teröristlerin Altınkum köyü   istikametine kaçtıklarından baꢀka hiçbirꢀey bulunamaz.   21. 24 Temmuz 1993 tarihinde, jandarmalar bir olay yeri tutanağı hazırlayarak olayın vuku   bulduğu yerin krokisini çizerler ve köylülerin ifadelerini alırlar. Öldürülen çocuğun babası   Zeki Matyar, oğlunun öldürülen kadının kocası Biꢀar Nibak’ın kafasına vurduğunu söyler ve   oğlunun ölümüyle ilgili olarak PKK'yı suçlar. 24 Temmuz günü altı köy korucusunun   olayların geliꢀimini doğrulayan ifadeleri alınır. Sözkonusu ifadeler hiçbir önemli noktada   birbiriyle çeliꢀmemektedir. Đfadelerde dere kenarındaki teröristlerin koruculara nasıl ateꢀ   açtıkları ve kaçarken içinden geçtikleri Ormandıꢀı'nda nasıl geliꢀigüzel ateꢀ ettikleri   anlatılmaktadır. 26 Temmuz 1993 günü, hastaneye kaldırılan iki yaralı köy korucusunun   ifadeleri alınır. Bu ifadeler de diğer köy korucularının anlattıklarını desteklemektedir.   22. 27 Temmuz 1993 günü Biꢀar Nibak, Boyunlu korucularının Ormandıꢀı'na saldırarak   karısını öldürdükleri, ürününü ve bazı evleri yaktıkları iddiasıyla Silvan Cumhuriyet   Savcısına ꢀikayette bulunur. Savcı, Nibak'ın baldızının, diğer birkaç köylünün ve saldırıyla   suçlanan korucuların ifadelerini alır. 13 Eylül 1993 günü, Zeki Matyar ve Azize Matyar   Savcı'ya oğullarının korucular tarafından öldürüldüğüne iliꢀkin ifade verirler. Bu ifadeler   ciddi bir biçimde çeliꢀmektedir. Örneğin Zeki, önceki ifadesinin tersine, olay sırasında köyde   olduğunu ve oğlunun vurulduğunu gördüğünü söylerken Azize, Zeki'nin köy dıꢀında   olduğunu belirtmiꢀtir.   23. 27 Ekim 1993 günü, Savcı görevsizlik kararı vererek davayı Diyarbakır DGM'ye gönderir.   Kasım 1993 tarihinde dosya korucular suçlandığı için geri gönderilir.   24. Dört köy korucusu Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yargılanarak 1 Haziran   tarihinde kanıt yetersizliği nedeniyle serbest bırakılırlar. Anılan mahkeme, çeliꢀkili   oldukları için ꢀikayetçilerin ifadelerini dikkate almamıꢀtır.   25. Baꢀvuran olaylarla ilgili olarak Cumhuriyet savcısına herhangi bir ꢀikayette   bulunmamıꢀtır. Strazburg'a yaptığı baꢀvurunun bildirilmesi üzerine, Cumhuriyet savcısı bir   soruꢀturma baꢀlatmak üzere kendisini sorgular. Verdiği ifadede baꢀvuran hiçbir malının   yakılmadığını ifade ederek herhangi bir baꢀvuruda bulunmadığını belirtir. Bunun üzerine   savcı takipsizlik kararı verir.   C. Tarafların sunduğu belgeler   1. Baꢀvuranın sunduğu ifadeler   Baꢁvuranın Đnsan Hakları Derneği (ĐHD) tarafından alınan 28 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   26. 24 Temmuz 1993 günü baꢀvuran Ormandıꢀı köyüne yaklaꢀık 2 km uzaklıktaki Basog   mezrasındaki evindedir. 17.00 sularında, köyden gelen silah sesleri duyulur. Duman ve alev   de gözükmektedir. Köyün kadınları ve çocukları mezraya doğru kaçmaktadırlar. Baꢀvuran ilk   önce askerlerin köye baskın düzenlediğini düꢀünür. Sonra bunların korucu olduğunu fark   eder. Baꢀvuran tarladaki oğlu Burhan'ı çağırarak kaçmasını söyler. Oğlu traktöre atlayarak   kaçmaya baꢀlar. Baꢀvuran koruculardan bazılarını tanımaktadır. Eꢀref Simpil, Đhsan Simpil,   Nuri Simpil ve Guri Simpil'in mezralarına doğru gelmekte olduğunu fark eder. Kızı Nesiat ile   oğlu Hamit Kuranı çıkartarak koruculara evlerini ve ürünlerini yakmamaları için yalvarırlar.   Buna rağmen, korucular evi de ürünlerini de yakarlar. Baꢀvuran oğlunun bindiği traktöre bir   helikopterin ateꢀ açtığını görür. Saklanmak için köy kadınlarıyla birlikte koꢀmaya baꢀlar;   karısı ve çocukları evden ayrılmamıꢀtır. Hava karardığında, baꢀvuran ve diğer köylüler bir   traktöre binerek Altınkum'a giderler. Akꢀamleyin korucuların gittiğini düꢀünen baꢀvuran   evine geri döner. Evde kimse yoktur. Evdeki eꢀyalara bir ꢀey olmadığını fakat duvarların delik   deꢀik olduğunu ve camların kırıldığını görür. Traktörün mazot deposuna da kurꢀun isabet   etmiꢀ akan petrol alev almıꢀtır. Đçi mazot dolu varil, traktör römorku ve tekerlikleri de isabet   almıꢀtır. Su pompası isabet eden kurꢀunlar nedeniyle kullanılamaz hale gelmiꢀ, evin önündeki   iki yüz boꢀ çuval yanmıꢀtır. Baꢀvuran, tarladaki 4 ton buğdayın, 2 ton arpanın ve iki kamyon   yükü samanın bütünüyle yanmıꢀ olduğunu görür.   27. Televizyonda teröristlerle korucular arasında bir çatıꢀma çıktığı söylenir. Yüzbaꢀı köye   gelerek hiç çekinmeden köylülere köyü ve mezrayı teröristlerin yaktığını söylemelerini ister.   Halbuki köye hiç gerilla gelmemiꢀtir; bu tür bir ꢀeyi onların yapması mümkün değildir.   Mehmet Safi Arancak'ın ĐHD tarafından 28 Temmuz 1993 tarihinde alınan ifadesi   28. 24 Temmuz 1993 tarihinde 80-90 civarındaki Boyunlu köyü korucusu Ormandıꢀı köyüne   bir saldırı gerçekleꢀtirir. Bu sırada Arancak tarlada çalıꢀmaktadır. Adıgeçen Ormandıꢀı   köyüne 4-5 km. uzaklıktaki Boyunlu köyünden gelen silah seslerini iꢀitir. Yaklaꢀık yarım saat   sonra korucular Ormandıꢀı'na gelirler ve bağırarak Ormandıꢀı köylülerinin çocuklarının   gerilla olduklarını, bu nedenle köyü yakacaklarını ve boꢀaltacaklarını söylemeye baꢀlarlar.   Tarladakiler traktöre binerek kolayca kaçarlar. Kadın ve çocuklardan bazıları köyün   yakınındaki çalılıklara saklanır. Aranacak korucuların köyü taradığını görür. Akꢀamleyin   Seve Nivak ve Cihan Matyar'ın vurulduğunu öğrenir. Traktörüne binerek Badik’e doğru   kaçar. Kaçarken aꢀağıdan korucular yukardan helikopterler ateꢀ etmektedir. Geri döndüğünde   evinin tarandığını, evin içindeki eꢀyaların zarar gördüğünü ve yakıldığını görür. Arancak'ın   ürünü de yakılmıꢀ ve zarar görmüꢀtür.   29. Silvan Jandarma Komutanlığından bir yüzbaꢀı köye gelerek "ekininizin ve evlerinizin   terörisler tarafından yakıldığını, köyünüze saldıranların terörist olduklarını söyleyeceksiniz.   Eğer korucuları suçlarsanız bu size pahalıya patlar" der. Aranacak Yüzbaꢀının, korucular ile   teröristler arasında bir çatıꢀma çıktığını, iki kiꢀinin çapraz ateꢀ sonucu öldüğünü, köyün   teröristler tarafından yakıldığını belirten bir tutanak hazırladığını duyar. Tutanak, Seve   Nibak'ın oğluna zorla imzalatılır. PKK köye gelmemiꢀtir. Devlet köylüleri ya dağa çıkmaya   ya da köyü terk etmeye zorlamaktadır. Köylüler koruculardan korkmaktadırlar ve yaꢀamları   korucuların tehdidi altındadır.   Baꢁvuranın avukat Ayla Akat tarafından 28 Ekim 1998 tarihinde alınan ifadesi   30. Hükümet tarafından sunulan fotoğraf baꢀvurana gösterilmiꢀ ve baꢀvuran resimdeki evin   kendisinin olmadığını belirtmiꢀtir.   Baꢀvuran bu durumu ꢀöyle açıklar:   31. Resimlerdeki ev baꢀvuranın değildir. 24 Temmuz 1993 günü korucular, Ormaniçi'ndeki   evleri yaktıktan sonra iki km uzaklıktaki Basog'a gelerek baꢀvuranın ürününü, tarım aletlerini   ve evini yakarlar. Baꢀvuran olayı 500 metre öteden izler. Ev zarar görmesine rağmen hala   oturulabilir durumdadır. Baꢀvuran orada bir yıl daha yaꢀar. Bir yılın sonunda Bayrambaꢀı   Jandarma Karakoluna çağrılır. Komutan kendisine kızgındır ve onu gözaltına alır. Komutan   daha sonra baꢀvuranın oğlu Burhan'ı çağırarak onu, babasının evini yakmazsa babasını serbest   bırakmamakla tehdit eder. Bunun üzerine Burhan baꢀvuranın Gom'daki evine giderek evi   yakar. Baꢀvuran serbest bırakıldıktan sonra Ormaniçi köyünde Burhan'la birlikte yaꢀamaya   baꢀlar. Birkaç ay sonra baꢀvuran Silvan Đlçe Jandarma Komutanının, evinin fotoğraflarını   istediğini duyar. Bayrambaꢀı jandarmaları yanmıꢀ evin resimlerini çekerek bunları Silvan'a   gönderir. Baꢀvuran karakoldaki askerlerden Silvan Jandarma Komutanının, iyi durumdaki bir   evin resimleri çekilmediği için kızdığını öğrenir. Bunun üzerine askerler baꢀvuranın oğlunun   evine gelerek evin önünde baꢀvuranın resimlerini çekerler. O sırada baꢀvuran askerlerin ne   yaptıkları konusunda hiçbir fikre sahip değildir.   32. 30 Eylül 1994 tarihinde Silvan Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadeyle ilgili olarak   baꢀvuran, olaydan sonra çeꢀitli defalar gözaltına alındığını ve Devlet aleyhinde yaptığı   ꢀikayetler nedeniyle tehditlere maruz kaldığını belirtir. Baꢀvuran, tekrar gözaltına alınmaktan   korktuğu ve tehdit edildiği için Savcı'ya böyle bir ifade vermek zorunda kalmıꢀtır.   Baꢁvuranın 12 Nisan 2000 tarihli ifadesi   33. Avukat Cihan Aydın tarafından alınan ifadede baꢀvuran baꢀvrusu nedeniyle baskı altında   olduğunu söyler. Jandarma Karakoluna çağrılarak tehdit edilmiꢀtir. Mahkeme'ye belgeleri   sunduktan sonra bunlar Silvan'a gönderilmiꢀ ve baꢀvuran olayın failleri olan jandarmalar   tarafından ꢀikayetlerini geri çekmesi için tehdit edilmiꢀtir. Baꢀvuran bu ꢀahısların kötü ꢀeyler   yapabileceğinden korkmuꢀtur.   Baꢁvuranın 27 Haziran 2001 tarihli ifadesi   34. 1993 yılında Boyunlu ve Ormandıꢀı köyleri arasındaki bölgede korucular ile PKK   arasında çatıꢀma çıkar. Đki korucu yaralanır. Akꢀama doğru, çok sayıda korucu Ormandıꢀı'na   gelerek hasadı yapılmıꢀ ürünleri yakmaya baꢀlar. Ormandıꢀı'nı yaktıktan sonra korucular   baꢀvuranın mezrasına gelirler. Baꢀvuranın evi mezradaki tek evdir. Korucular evi ateꢀe   vererek silahla tararlar. Oğlu traktöre biner. Korucular römorka ateꢀ ederler. Baꢀvuranın su   pompası, üç tonluk mazot deposu, iki varil mazot, bir traktör ve 110 su borusu kullanılamaz   hale gelmiꢀtir. Korucular dört ton buğday, iki ton arpa, iki kamyon samanı da yakarlar.   Baꢀvuran ve karısı Neziha, kızı Nesiat ve oğulları Burhan ile Hamit (ꢀimdi Almanya'da) o   sırada mezrada bulunmaktadır. Daha sonra, ailecek Ormandıꢀı'na taꢀınırlar. Beꢀ veya altı ay   sonra Boyunlu korucuları gelerek evlerini terk edip Ormandıꢀı'ndan taꢀınmalarını söylerler.   Korucular Ormandıꢀı köyünü ve baꢀvuranın evini yakarlar. Korucuların ifadeleri gerçeği   yansıtmamaktadır.   35. Birkaç yıl sonra, baꢀvuran Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından Bayrampaꢀı Jandarma   Karakoluna çağrılır. Karakol komutanı Devlet aleyhinde ꢀikayette bulunduğunu ve eğer   ifadesini değiꢀtirmezse bunun kendisi için iyi olmayacağını söyleyerek baꢀvuranı ve köy   muhtarı Ebedin Sezgir'i tehdit eder. Baꢀvuran daha sonra savcılığa gider fakat korktuğu için   evinin yakıldığını söyleyemez. Okuma yazması yoktur ve ifadesi de kendisine okunmaz.   Saldırıdan yaklaꢀık bir yıl sonra yakalanarak 14 gün boyunca gözaltında da tutulmuꢀtur.   Gözaltı esnasında iꢀkence ve kötü muameleye maruz kalmıꢀtır. Tıpkı imam gibi muhtar   Ebedin Sezgir de korktuğu için ifade vermek istemez. Evinin Hükümet tarafından çekilen   resimleri gerçekte baꢀvuranın Ormandıꢀı'daki oğlu Sait Matyar'ındır.   Burhan Matyar'ın 27 Haziran 2001 tarihli ifadesi   36. Burhan olayın vukubulduğu sırada babasıyla yani baꢀvuranla birlikte Basog mezrasında   yaꢀamaktadır. PKK ile korucular arasında çatıꢀma çıkmıꢀ ve iki korucu yaralanmıꢀtır.   Korucular Ormandıꢀı'nı ateꢀe verdikten sonra mezraya gelir. Onların geldiğini gören Burhan   korkar ve traktöre atlar. Burhan tarlada bulunan diğer üç kiꢀiye de söyler onlar da traktörlerine   biner. Bir dereyi geçerken helikopter kendilerine ateꢀ açar. Hemen traktörlerinden inerek   ellerini baꢀlarının üstüne koyarlar. Helikopter üzerlerinde birkaç metreye kadar alçalır ve   onlara baktıktan sonra uzaklaꢀır. Burhan traktörüne binerek Batikan köyüne gider. Buradan   geriye baktığında evin ve tarlaların yakılmıꢀ olduğunu görür. Bir gün ve bir gece sonra geri   döner. Ev harabeye dönmüꢀ, kısmen yanmıꢀ ve kurꢀunlanmıꢀtır. Traktör ve römork yakılmıꢀ,   kurꢀunlanmıꢀ ve kullanılamaz hale getirilmiꢀtir. Hasadı yapılan ürünler yakılmıꢀ, bir mazot   deposu, iki varil mazot, bir motor pompası ve su boruları kurꢀunlanmıꢀ ve kullanılamaz   duruma getirilmiꢀtir.   Nezihe Matyar'ın (baꢁvuranın karısı) 26 Temmuz 2001 tarihli ifadesi   37. Olay günü 16.00-17.00 sularında, Ormandıꢀı yakınlarında silah sesleri duyulur. Nezihe bu   sırada evin önündedir. Eve kurꢀunlar isabet etmeye baꢀlar. Askerler ve Boyunlu korucuları   gelerek köyü ateꢀe verirler ve geliꢀigüzel her yöne ateꢀ açmaya baꢀlarlar. Ateꢀ ettikleri her ꢀey   yanar. Buğdayı da ateꢀe verirler ve tekrar Nezihe'nin evine yönelirler. Eve girerek herkesi   dıꢀarı çıkarırlar; buzdolabını, radyo-kasetçaları, tereyağ karıꢀtırıcısını, perdeleri, yorganları,   döꢀekleri, kilimleri ve mutfak eꢀyalarını kırarlar ve yakarlar. Korucular evi de ateꢀe verirler ve   bu arada da kendilerini aꢀağılayarak tehdit ederler. Köyü terk etmelerini aksi halde hepsini   öldüreceklerini söylerler. Ürünü de yakarak tarım aletlerine ateꢀ açarlar. Olaydan sonra aile   Silvan'a taꢀınır.   Nesihat Matyar'ın 26 Temmuz 2001 tarihli ifadesi   38. Olay günü 16.00-17.00 sularında, Ormandıꢀı yakınlarında silah sesleri duyulur. Nesihat bu   sırada evin önündedir. Eve kurꢀunlar isabet etmeye baꢀlar. Askerler ve Boyunlu korucuları   gelerek köyü ateꢀe verirler ve geliꢀigüzel her yöne ateꢀ açmaya baꢀlarlar. Nesihat'ın ifadesi   annnesinin üstteki ifadesiyle hemen hemen aynıdır.   Halime Eruncak (Arancak)'ın 2 Temmuz 2001 tarihli ifadesi   39. Olay esnasında Halime, kocası Mehmet Safi Aranacak'la birlikte Ormandıꢀı köyünde   yaꢀamaktadır. Köy yakınlarında bir çatıꢀma çıkar. Bundan sonra korucular geliꢀigüzel ateꢀ   ederek köye girerler. 70 yaꢀında bir kadın ve bir çocuk öldürülür. Ürünleri ateꢀe vererek bütün   evlere ateꢀ açarlar. Açılan ateꢀ sonucu Halime'nin de evi kevgire döner ve içindeki her ꢀey   harap olur. Korucular daha sonra Basog mezrasına giderek baꢀvuranın evine, mallarına ateꢀ   açar ve ürününü yakar. Kocası baꢀvuranla birlikte Diyarbakır ĐHD'ye giderek Avrupa Đnsan   Hakları Mahkemesi'ne baꢀvuruda bulunur. Beꢀ veya altı ay sonra kocası, güvenlik güçleriyle   çatıꢀmaya girdikten sonra yaralanan bir PKK militanıyla yakalanır. Kendisi daha sonra   PKK'nın diğer üyelerinin yakalanmasında güvenlik güçlerine yardım etmeyi reddettiği için   öldürülür. Dört veya beꢀ ay sonra Halime'nin evi korucular ve askerler tarafından yakılır.   Bunun üzerine Mersin'e taꢀınır. Ormandıꢀı'na döndüğünde baꢀvuranla konuꢀur ve   avukatlarıyla temasa geçer. Korktuğu ve avukatlarıyla temas kuramadığı için evinin yakılması   ve kocasının öldürülmesiyle ilgili baꢀvuruyu izleyemez. ꢁu anda kocasının yaptığı   baꢀvurunun sorumluluğunu almak istemektedir.   2. Đç soruꢀturmayla ilgili Belgeler   Biꢁar Nibak ve Hacı Ali Mustak'ın 11 Ocak 1992 tarihli dilekçesi   40. Dilekçe sahipleri, Đhsan Simpil, Eꢀref Simpil ve Mehmet Zaman Simpil'in Ormandıꢀı   köylülerine ateꢀ ettikleri ꢀikayetinde bulunmuꢀlardır. Dilekçede saldırganların, Boyunlu   köylülerinin Ormandıꢀı köyündeki topraklara yasadıꢀı girmelerinden dolayı kendilerine karꢀı   dava açıldığı için Ormandıꢀı köylülerinden nefret ettikleri ve onlara karꢀı husumet besledikleri   belirtilmektedir.   Mehmet Zeki Matyar'ın jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   41. 23 Temmuz 1993 günü, Matyar, sürüsünü gütmektedir. Akꢀamleyin, Ormandıꢀı köyünün   yukarı ucuna doğru silah seslerinin geldiğini iꢀitir. Köye döndüğünde oğlu Cihan orada   değildir. Matyar'a oğlunun komꢀunun evinde olduğu söylenir. Ertesi sabah, Hacı Biꢀar isimli   bir köylü koꢀarak gelip Cihan'ın PKK ile köy korucuları arasında çıkan bir çatıꢀmada   öldürüldüğünü haber verir. Oğlunun cesedi köyün dıꢀındadır. Biꢀar, ona oğlunu korucuların   vurduğunu söylemesi gerektiğini, aksi halde teröristlerin kendisini öldüreceklerini söyler.   Tanık, Biꢀar'a oğlunu kimin vurduğunu sorduğunda Biꢀar sopayla tanığa vurur. Tanık   oğlunun cesedini bulmak üzere gider. Her tarafta askerler vardır. Otopsi yapılması için oğlunu   Silvan hastanesine götürür. Tanığa göre oğlunu PKK teröristleri vurmuꢀtur. Tanık hem   oğlunun öldürülmesiyle ilgili olarak, hem de kendisine sopayla vuran ꢀahsa karꢀı ꢀikayette   bulunur.   Mehdi Guzeç'in jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   42. Tanık Boyunlu köyünde korucudur. Tanık ve diğerleri 23 Temmuz 1993 günü köydeyken,   Ormandıꢀı yakınlarında kavak ağacı keserken teröristlerle çatıꢀmaya giren diğer koruculardan   yardım çağrısı alırlar. Korucular olay yerine gittiğinde iki kiꢀiyi yaralı halde bulurlar.   Teröristler bir yandan kaçarken bir yandan da geliꢀi güzel ateꢀ etmektedirler. Korucular   teröristleri izler. Teröristler köye girdiklerinde de ateꢀ etmeyi sürdürürler. Korucular köye   girdiklerinde iki köylünün öldürüldüğünü ve teröristlerin köyden kaçtığını görürler. Daha   sonra da güvenlik güçleri gelir. Ertesi sabah bir operasyon yapılır fakat bir sonuç alınamaz.   Koruculardan köylerine geri dönmeleri istenir.   Hüseyin Cesur'ın jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   43. Tanık Boyunlu köyünde korucudur. 23 Temmuz 1993 tarihinde o ve diğer koruculara,   çatıꢀma çıktığı için gelmeleri çağrısında bulunulur. Hista çayı mevkiine ulaꢀtıklarında iki   kiꢀiyi yaralı halde bulurlar. Teröristler geliꢀigüzel ateꢀ açarak Ormandıꢀı köyüne girerler.   Korucular arkalarından köye girdiklerinde teröristler köyün kuzey kesiminden kaçmıꢀtır.   Korucular iki köylünün öldürüldüğünü öğrenir. Bu sırada güvenlik güçleri de kendilerine   yetiꢀmiꢀtir. Bu sırada hava kararmıꢀtır. Ertesi sabah, Altınkum'a doğru kaçan teröristlerin izini   sürerler. 7-8 teröristten hiçbiri bulunamaz. Koruculara köylerine geri dönmeleri söylenir.   Reꢁat Değerli'nin jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   44. 23 Temmuz günü öğleden sonra, tanık ve diğerleri Sadık Simpil'e ait Hista mevkiindeki   kavak ağaçlarını kesmeye gider. Üç korucu da tepeden onları izler. Aꢀağdan silah sesleri   geldiğini ve karꢀılık verildiğini duyarlar. Sadık Simpil yaralanmıꢀtır. Olayı derhal köye haber   verirler. Çatıꢀma bir süre daha devam eder. Yardım geldiğinde sayıları 7-8 civarında olan   teröristler Ormandıꢀı'na doğru kaçmaya baꢀlamıꢀtır. Köyden yardıma gelen Medeni Sümbül   de yaralanır. Teröristlerin ateꢀe karꢀılık vermesinden sonra olay yerine yardıma koꢀulur.   Teröristler geliꢀigüzel ateꢀ ederek köye girerler. Korucular köye girdiklerinde yaꢀlı bir kadınla   çocuğun teröristlerin rastgele ateꢀi sonucu öldüklerini görürler. Teröristler Altınkum'a kaçmıꢀ   jandarma komutanının verdiği talimatlar uyarınca bölge kuꢀatılmıꢀtır. Fakat havanın   kararması nedeniyle operasyona son verilir. Ertesi sabah operasyona devam edilir ama sonuç   alınamaz. Koruculardan köylerine geri dönmeleri istenir.   Ramazan Moguç'un jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   45. Korucu olan tanık, kavak kesen arkadaꢀlarından bir yardım çağrısı geldiğini   hatırlamaktadır. Olay mahalline gittiklerinde iki ꢀahsı yaralı halde bulurlar ve yaralılarla   ilgilenmek üzere adam bırakarak, kaçarken etrafa geliꢀigüzel ateꢀ eden teröristlerin peꢀine   düꢀerler. Ormandıꢀı'na giren teröristler etrafı yoğun ateꢀe tutarlar. Teröristler Ormandıꢀı'ndan   çıkarken korucular girer. Teröristlerin ateꢀ açması sonucu iki köylünün öldüğünü duyarlar.   Operasyon timleri hava kararmak üzereyken bölgeye ulaꢀır. Komutan araꢀtırma timi   göndermek için sabah olmasını bekler. Altınkum'a doğru kaçan teröristler bulunamamıꢀtır.   Koruculara köylerine geri dönmeleri söylenir.   Hamdüsena Güleç'in jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   46. Korucu olan tanık Hista deresi mevkiinde kavak ağacı kesen diğer korucuların güvenliğini   sağlamaktadır. Silah sesleri duyulur ve koruculardan ikisi yaralanır. Korucular ateꢀle karꢀılık   verir. Deredeki koruculara yardım ulaꢀtığında 6-7 civarındaki terörist Ormandıꢀı'na doğru   kaçmaya baꢀlar. Korucular onları izler. Teröristler köyün içine geliꢀigüzel ve yoğun olarak   ateꢀ açarlar. Korucular köye yaklaꢀtıklarında teröristler ayrılmıꢀtır. Köyün aꢀağısındaki derede   izlerini kaybederler. Teröristlerin ateꢀi sırasında iki köylünün öldüğünü öğrenirler. Bu sırada   askerler de gelir. Havanın kararması nedeniyle komutan teröristlerin olası kaçıꢀ yönlerini   kapatır, sabah olunca da bir araꢀtırma timi gönderir. Teröristlerin izi sürüldüğünde,   Altınkum'a kaçtıkları anlaꢀılır. Korucular köylerine geri gönderilir.   Hamdüsena Simpil'in jandarmalar tarafından alınan 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   47. Tanık tepedeki üç kiꢀinin gözcülüğünde kavak ağacı kesmeye gider. Teröristler üzerlerine   ateꢀ açar ve kardeꢀi vuruldum diye haykırır. Teröristlere ateꢀle karꢀılık verirler. Diğer   korucular olay telsizle kendilerine bildirildikten sonra yardıma koꢀarlar. 7-8 kiꢀi olan   teröristler kuzeye doğru kaçarlar. Yardımın gelmesiyle korucular Ormandıꢀına doğru kaçan   teröristleri takibe baꢀlarlar. Diğerleri geriye doğru ateꢀ açan teröristleri izlerken yaralılar da   köye geri götürülür. Teröristler Ormandıꢀı'na girer. Karꢀılıklı ateꢀ bir süre devam eder. Bu   sırada askerler de gelir. Teröristler dere yatağını kullanarak kuzeye doğru kaçarlar. Köye   girdiklerinde korucular teröristlerin yaylım ateꢀi sonucu iki köylünün öldüğünü öğrenirler.   Komutan timleri yerleꢀtirir ve havanın kararması nedeniyle araꢀtırmayı sabaha erteler.   Teröristlerin bir traktörle Altınkum'a kaçtıkları anlaꢀılır. Korucular köylerine geri dönerler.   Temmuz 1994 tarihli vukuat raporu   48. Rapor, Teğmen Hakan Temel Aksel, kıdemli uzman çavuꢀ Hacı Ali Büber, korucu   Mehmet Zaman Simpil, ölen mağdurun babası Zeki Matyar ile ölen diğer mağdurun oğlu   Ahmet Nibak'ın imzalarını taꢀımaktadır. Raporda ꢀu hususlara yer verilmiꢀtir:   49. 23 Temmuz 1993 günü 16.00 sularında Boyunlu korucuları telsizden, kavak ağacı   kesmeye giden 6 korucunun teröristlerde çatıꢀmaya girdiğini duyar. Sadık Simpil ve Medeni   Simpil yaralanmıꢀtır. Koruculardan oluꢀan ikinci bir tim hemen olay mahalline gider.   Teröristler Ormandıꢀı’na kaçmıꢀlardır. Daha sonra korucuların teröristlerle yeniden temas   sağladıkları bilgisi alınır. Silvan Jandarma Komando Bölüğünden iki tim Altınkum’a   yerleꢀtirilir. Bir korucu timiyle Bayrambaꢀı Jandarma Karakolundan bir iç güvenlik timi   Babakaya köyüne yerleꢀtirilir. Yerleꢀtirme sırasında teröristlerin Ormandıꢀı’na girdikleri ve   tepedeki korucularla aralarındaki çatıꢀmanın sürdüğü öğrenilir. Teröristler bir traktöre binerek   ve ateꢀ etmeye devam ederek Altınkum köyüne doğru kaçarlar. Bayrambaꢀı jandarmaları ve   korucular Babakaya’dan köye geldiklerinde, 1926 doğumlu Seve Nibak isimli bir kadınla   doğumlu Cihan Matyar isimli bir çocuğun teröristlerin yaylım ateꢀi sonucu öldüğünü   fark ederler. Güvenlik güçleri geceyi geçirmek üzere konuꢀlandırılır. Sabahleyin, yapılan   arama-tarama faaliyetinde 5 adet 7.62 mm. çapında G3 mermisi, 18 adet 7.62 mm. çapında   Kaleꢀnikof mermisi ile teröristlere ait 25 adet Biksi makineli tüfek mermisi bulunur. Yaralı   köy korucusu ile vatandaꢀ Silvan’a oradan da helikopterle Diyarbakır Askeri Hastanesine   götürülür.   50. Silvan Cumhuriyet Savcısının talimatıyla teröristler tarafından öldürülen köylülerin   cesetleri, otopsileri yapılmak üzere ilçe merkezine gönderilir. Olay esnasında, Boyunlu   korucuları 3 aydınlatma fiꢀeği, 10 el bombası ve 40 adet 7.62 mm. çapında Kaleꢀnikof   mermisi kullanırken, Silvan komando timi 25 adet 60 mm.’lik havan mermisi ve 1950 adet   G3 mermisi kullanmıꢀtır. Tüm aramalara karꢀın dağlık ve ormanlık arazi nedeniyle boꢀ   kovanlar bulunamamıꢀtır. Köyün ve çatıꢀma bölgesinin aranmasını müteakiben baꢀka can ve   mal kaybı olmadığı anlaꢀılmıꢀtır.   Olay yerinin Astsubay Hacı Ali Büber tarafından çizilen 24 Temmuz 1993 tarihli krokisi   51. Bu kroki, kavak ağaçlarının bulunduğu bölgeden Ormandıꢀı’nın içine doğru uzanan ve   teröristlerin kuzeydeki Kulp’a kaçmak üzere kullandıkları yolu, köyün güneyine doğru   konuꢀlanan komando timlerinin yerlerini ve iki köylünün cesetlerinin bulunduğu yeri   göstermektedir.   Temmuz 1993 tarihli otopsi raporu   52. Bu rapor cumhuriyet savcısı ve iki doktor tarafından imzalanmıꢀtır. Raporda, Seve   Nibak’ın cesedinin sol arka skapula altında miskapüler hat üzerinde 1X1 cm ebadında giriꢀ   deliği ve buna ait ön koltuk altı çizgisinin 4.interkostal hat hizasında 3-4 cm. ebadında çıkıꢀ   deliği görüldüğü; cesedin kesin ölüm sebebinin ateꢀli silah yarasına bağlı hayati organ   yaralanması ve buna bağlı toraks içi yaygın kanama olduğu belirtilmektedir. Cihan Matyar   isimli 8 yaꢀındaki çocuğun cesesinde ksfoik kemiğinin 2-3 cm. sol tarafında bir adet mermi   giriꢀ deliği ve buna bağlı sol arka 10. vertebraya 2-3 cm. mesafede çıkıꢀ deliği görüldüğü;   ölüm sebebinin ateꢀli silah yarasına bağlı, kan kaybı ve yaygın iç kanama olduğunun   anlaꢀıldığı belirtilmektedir.   Silvan Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinden verilme Zeki Matyar adına düzenlenmiꢁ 24 Temmuz 1993   tarihli rapor   53. Bu raporda baꢀta 1-2 günlük çürükler ve solda sırt bölgesinde kostovertebral bölgede   ekimotik alanlar tespit edildiği; kaburga kemiklerinde kırık ꢀüphesi olduğu belirtilmiꢀ ve hasta   teꢀhis ve tedavi amacıyla Diyarbakır Devlet Hastanesine sevk edilmiꢀtir.     Silvan Devlet Hastanesi acil polikliniğinden verilme Sadık Simpil adına düzenlenmiꢁ 24 Temmuz 1993   tarihli rapor   54. Bu raporda, ayakta muhtemel bir mermi giriꢀi, sağ kolda bir mermi giriꢀi ve (yer   okunmuyor) muhtemel bir üçüncü mermi çıkıꢀı tespit edildiği belirtilmiꢀtir. Hasta Diyarbakır   Devlet Hastanesi Ortopedi Servisine sevk edilmiꢀtir.   Silvan Devlet Hastanesi Acil Polikliniğinden verilme Medeni Simpil adına düzenlenmiꢁ 24 Temmuz 1993   tarihli rapor   55. Bu raporda sol diz kapağının 5-10 cm arka üst kısmında muhtemelen mermi giriꢀ deliği ve   buna bağlı arka diz kapağının 10 cm yukarısında çıkıꢀ deliği tespit edildiği; kırık ihtimalinin   bulunduğu; hayati tehlikenin bulunmadığı belirtilmiꢀtir. Hasta Diyarbakır Devlet Hastanesi   Ortopedi servisine sevk edilmiꢀtir.   Sadık Simpil’in jandarmalar tarafından alınan 26 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   56. Boyunlu korucusu olan tanık, Muhyettin Simpil ve Medeni Simpil'le birlikte, 300 m.   ötedeki yüksek bir tepede bulunan üç kiꢀinin gözcülüğünde (bu üçünün telsizi yüksekte   oldukları için çalıꢀmaktadır) ağaç kesmektedirler. Sadık kendilerine iki kiꢀinin ateꢀ ettiğini   görür. Ateꢀ sonucu kolundan ve bacağından yaralanır. O da ateꢀle karꢀılık verir. Teröristler   kaçar. Korucular Boyunlu'daki diğer koruculardan telsizle yardım isterler. Diğerleri gelir ve   teröristleri izlemeye baꢀlarlar. Ormandıꢀı'dan gelen silah seslerini iꢀitir. O ve Medeni Simpil   hastaneye götürülür.   Medeni Simpil'in jandarmalar tarafından alınan 26 Temmuz 1993 tarihli ifadesi   57. Korucu olan tanık, Pista deresi mevkiindeki Ormandıꢀı köyü yakınlarında ağaç   kesmektedir. Oraya vardıklarında iki ya da üç terörist ateꢀ açar. O ve Sadık Simpil açılan ateꢀ   sonucu yaralanır. Sadık ateꢀle karꢀılık verir ve teröristler kaçar. Onları koruyan korucular   olayı telsizle haber verirler. Bölge kuꢀatılır. Medeni Ormandıꢀı'dan gelen silah seslerini iꢀitir.   Yaralı bacağının tedavi edilmesi için hastaneye götürülür.   Biꢁar Nibak'ın 27 Temmuz 1993 tarihli dilekçesi   58. 23 Temmuz 1993 günü 17.30 sularında dilekçe sahibinin köyü Ormandıꢀı Boyunlu   korucuları tarafından basılır. Karısı ve baldızı kaçarken kendisi de evden dıꢀarı kaçar. Đhsan   Sümbül, Eꢀref Sümbül, Zaman Sümbül ve Gurgin Sümbül isimli korucular etrafa geliꢀigüzel   ateꢀ açarlar ve karısını öldürürler. Adıgeçenler, Nibak'ın ürününü ateꢀe verirler ve bazı evleri   de yakarlar. Üstte anılan ꢀahıslarla bir arazi uyuꢀmazlığı mevcut olup 1981-1982 yıllarına ait   belgeler adliyededir. Biꢀar Nibak, dilekçesinde dört korucuya karꢀı ꢀikayette bulunmaktadır.   Biꢁar Nibak'ın Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   59. 23 Temmuz 1993 günü, köyde silah sesleri duyulur. Tanığın karısı Seve korucuların   geldiğini söyler. Tanık ve oğlu köyün dıꢀına kaçar. 20.00 sularında jandarmalar oradayken   geri gelir. Karısını ölmüꢀ halde bulur. Baldızı, Boyunlu korucularının (Đhsan Sümbül, Eꢀref   Sümbül, Zaman Sümbül ve Gürgin Sümbül) eve girerek karısını öldürdüğünü söyler.   Adıgeçenler evlere ateꢀ açmıꢀlar ve yakmıꢀlar ayrıca ürünleri de ateꢀe vermiꢀlerdir. O sırada   köyde hiç terörist bulunmamaktadır. Köyün üstte adıgeçenlerle 1984-1985 yıllarına ait bir   arazi uyuꢀmazlığı bulunmaktadır. Biꢀar Nibak'a göre saldırının sebebi budur. Korucular   oradayken bir helikopter köyün üstünde sürekli uçmuꢀ ve manevra yapmıꢀtır. Tanık suçluların   cezalandırılmasını ve ekinlerinin zararının ödenmesini talep etmektedir.     Hüsna Nibak'ın Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   60. 23 Temmuz günü 17.30 sularında Boyunlu korucuları tarafından köye baskın yapılır.   Tanığın kayınpederi Biꢀar silah seslerini duymaları üzerine diğer köylülerle birlikte kaçarlar.   Dört korucu (Đhsan Sümbül, Eꢀref Sümbül, Zaman Sümbül ve Gürgin Sümbül) eve girerek   kayınvalidesini öldürür. Korucular evlere ateꢀ açarak ürünleri yakarlar. Hüsna diğer görgü   tanıklarının isimlerini de verir.   Mehmet Zaman Simpil'in Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   61. Boyunlu korucusu olan tanık, teröristlerin odun kesmekte olan kardeꢀine ve diğerlerine   ateꢀ açtıklarının telsizle haber verildiğini söylemektedir. Onlar da derhal Bayrambaꢀı   Jandarma Karakoluna haber verirler. Jandarmalar, olay yerine gitmelerini, kendilerinin de   hemen oraya yetiꢀeceklerini söyler. Korucular çatıꢀma mahalline gittiklerinde teröristler   kaçmaktadır. Onlar da peꢀlerine düꢀerler. Teröristler Ormandıꢀı köyüne girerler. Korucular   köyün güneyine doğru tepede mevzilenirler. Teröristler ve korucular birbirlerine karꢀılıklı ateꢀ   açarlar. Teröristler hava kararmadan kısa bir süre önce kaçarken bir traktöre binerler. Bu   sırada bir helikopter gelir ve teröristlere ateꢀ açar. Çatıꢀma sırasında köyün etrafındaki ekinler   tutuꢀur. Hava kararır. Yüzbaꢀı Hakan koruculara köylerine dönmelerini söyler. Daha sonra iki   köylünün öldüğünü fakat bunları korucuların öldürmediğini öğrenir. ꢁikayetçi Biꢀar Nibak’ın   terörist olan bir torunu öldürülmüꢀtür ve akrabalarından birçoğu da teröristtir.   Gürkan Simpil’in SilvanCumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   62. Boyunlu köyünden bir çoban olan tanık, 23 temmuz 1993’te koyunlarını otlatmaktadır.   Korucu değildir. Çatıꢀmadan akꢀam köye döndüğünde haberi olmuꢀtur. Olaya harhangi bir   ꢀekilde karıꢀmamıꢀtır. Kendisini doğrulayacak tanıkların isimlerini vermiꢀtir.   Đhsan Simpil’in SilvanCumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   63. Boyunlu köyü korucularının baꢀı olan tanık, teröristlerin odun kesmekte olan kardeꢀine ve   diğerlerine ateꢀ açtıklarını telsizden duyduğunu ve derhal Bayrambaꢀı Jandarma Karakoluna   haber verdiğini söylemektedir. Çatıꢀma Piꢀta deresi bölgesindedir. Bölgeye inerek çatıꢀmaya   katılırlar. Teröristler kaçmaya baꢀlarlar ve Ormandıꢀı’na girerler. Korucular güneye doğru   mevzilenirler ve teröristlere karꢀılıklı olarak ateꢀ açarlar. Helikopter gelerek teröristlere ateꢀ   açar. Teröristler bir traktöre binerek Kulp’a doğru kaçmaya baꢀladıklarında helikopter ve   korucular onları takip eder. Bazı korucular köyün içinden geçerler. Çatıꢀma esnasında atılan   izli mermiler yüzünden ekinler ve toplanan ürünler tutuꢀur. Korucular teröristleri Altınkum   köyü eteklerine kadar izlerler. Hava karardığı ve teröristler Kulp tarafına ulaꢀtığı için   korucular, askerlerin de bulunduğu Ormandıꢀı köyüne dönerler. Đhsan bir kadının ve çocuğun   öldürüldüğünü duyar. Korucular ve askerler gece boyunca köyde kalırlar. Kimse korucuların   birini öldürdüğünü o sırada iddia etmez. Seve Nibak, tanığın yakın bir akrabası olup teyzesi   gibidir. Korucular aleyhinde yapılan ꢀikayetler teröristlerin baskısından kaynaklanmaktadır.   Teröristler korucu sistemini ortadan kaldırmak istemektedirler.   Eꢁref Simpil'in Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   64. Köy korucusu olan tanık telsizden Piꢀta deresi mevkiinde odun kesmekte olan koruculara   teröristler tarafından ateꢀ açıldığını duyar. Bayrambaꢀı Karakoluna haber verdikten sonra   diğer korucuların yardımına koꢀarlar ve çatıꢀmaya katılırlar. Korucubaꢀının kardeꢀi Sadık ve   Medeni yaralanmıꢀtır. Çatıꢀma sürerken teröristler Ormandıꢀı'an yönelirler. Onlar da     peꢀlerinden gider. Korucular köye giremez yakındaki tepeye mevzilenirler. Bu sırada   jandarmalar da yakındaki Babakaya köyüne gelmiꢀlerdir. Bir helikopter gelerek köydeki   teröristlere ateꢀ etmeye baꢀlar. Teröristler Kulp'a doğru kaçmaya baꢀlarlar. Helikopter de   onları izler. Teröristlerin köyü terk edip kaçmaya baꢀladıklarında saat 17.00 civarıdır. 20.30   sularında korucular ayrılmadan önce bir kadının ve çocuğun öldüğünü duyarlar. 20.30   sularında köye askerler gelir. Bayrambaꢀı jandarma karakolu komutanı 22.00 sularında   telsizle koruculara haber vererek korucuların Ormandıꢀı'na dönmeleri ve geceyi orada   geçirmeleri talimatını verir. Tanık kimseyi öldürmemiꢀtir. ꢁikayetçiler teröristlerin baskısı   altındadırlar.   Jandarmalar tarafından hazırlanan 18 Ağustos 1993 tarihli tutanak   65. Bu tutanakta Ergani Komando Taburu ve Silvan Komando Bölüğü'nün 8 ve 12 Ağustos   tarihlerinde ortak bir operasyon düzenlediği, Sadık Simpil, Medeni Simpil ve Muhyettin   Simpil'i de yaralayan Seve Nibak ve Cihan Matyar'ın katillerinin yakalanamadığı ve   kimliklerinin tespit edilemediği belirtilmektedir.   M. Sabri Matyar'ın Silvan Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 31 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   66.16.00 sularında 30 civarında Boyunlu köyü korucusu Ormandıꢀı köyüne girerek tüm evlere   ateꢀ etmeye baꢀlarlar. Mermilerden bir kısmı kendi evine isabet eder. Bu sırada köyde ne   terörist ne de çatıꢀma vardır. Korucuların Seve Nibak ve Cihan Matyar'ı öldürdüğünü duyar.   Korucular hasadı yapılmıꢀ ekinleri de ateꢀe vermiꢀ fakat evlere dokunmamıꢀlardır. Đki saat   sonra korucular köylerine dönerler. Onlar köyden ayrılmadan önce, bir helikopter köye doğru   alçalır ve bazı yerlere ateꢀ açar. Karanlık çöktükten sonra, saat 19.00 sularında askerler köye   gelir. Tanık, Bayrambaꢀı Karakol Komutanı Astsubay Hacı Ali'ye olanları anlatır. Buna   rağmen hiçbir soruꢀturma açılmaz.   Mehdi Matyar'ın Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 31 Ağustos 1993 tarihli ifadesi   67. 30 civarında Boyunlu köyü korucusu Ormandıꢀı köyüne gelerek ateꢀ açarlar. Küfürler   savurarak evlere girerler ve ateꢀ ederler. Tanık, Seve Nibak ve Cihan Matyar isimli iki ꢀahsın   öldürüldüğünü duyar. Korucular ürünleri ve ekinleri yakmıꢀlar fakat evlere   dokunmamıꢀlardır. 19.30 sularında korucular kendi köylerine dönmek üzere köyü terk ederler.   Korucular ayrılmadan kısa bir süre önce bir helikopter gelerek çeꢀitli hedeflere ateꢀ açar.   Korucular ayrıldıktan sonra köye askerler gelir. Köylüler onlara her ꢀeyi anlatır fakat askerler   onlara inanmadıkları için korucuları tutuklamaz.   ꢀevket Aslan'ın Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 1 Eylül 1993 tarihli ifadesi   68. 16-17.00 sularında, tanık köyde silah sesleri iꢀitir. Boyunlu korucuları köye gelerek ateꢀ   açarlar. Köyde ne terörist vardır ne de çatıꢀma. Korucular ekinleri ve hasadı yapılmıꢀ ürünleri   yakarlar ama evlere dokunmazlar. Tanığın evine de gelerek, oğlunu terörist olduğu iddiasıyla   bağlarlar ve silah ararlar. Tanığın oğlunu da yanlarına alarak evden çıkarlar. Oğlu daha sonra   kaçmayı baꢀarır. Ekinleri yanarken bir helikopter alçaktan köyün üzerinde uçark. Korucubaꢀı   Đhsan burada telsizle komutanla konuꢀmakta ve "Bir traktörle Kulp'a doğru kaçıyorlar"   demektedir. Helikopter daha sonra o tarafa yönelir. Hava karardığında korucuların çoğu   köyden ayrılır, korucubaꢀı ile birkaç korucu kalır. Diğerleri Altınkum Bezvan'a gider,   muhtemelen oradaki ürünü de yakarlar. Bu sırada askerler gelir. Köylüler koruculardan   korktukları için ꢀikayette bulunamazlar. Askerler kendilerine hiçbir ꢀey yapmamıꢀtır.     Hasan Manar'ın Silvan Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 2 Eylül 1993 tarihli ifadesi   69. 16.00-17.00 sularında, korucular köye gelir. O ve diğer köylüler korkudan kendilerini eve   kaparlar. Tanık silah sesleri iꢀitir. Korucular evlere ateꢀ açarlar. Köyde terörist olmadığı gibi   çatıꢀma da yoktur. Korucular ekini ve hasadı yapılmıꢀ ürünü yakarlar. Hava karardıktan sonra   askerler gelir. Hüsna Nibak tanığa, koruculara eve girmemelerini söylemek üzere kapıya   geldiğinde korucuların Seve Nibak'ı öldürdüğünü söyler. Bu olaylar vuku bulduğu sırada   köyün üzerinde bir helikopter uçmaktadır.   Mehmet Zeki Matyar'ın Silvan Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 13 Eylül 1993 tarihli ifadesi   70. Boyunlu korucuları Ormandıꢀı köyüne gelerek etrafa ateꢀ açarlar. Tanık, oğlu Cihan'ın   eve gelirken korucubaꢀı tarafından öldürüldüğünü görür. Daha sonra korucular ürünü   yakarlar. Karanlık çökünce, korucular köyden ayrılırlar. Köyde hiçbir terörist olmadığı gibi   silahlı bir çatıꢀma da olmamıꢀtır. Korucular ayrıldıktan sonra köye askerler gelir –tanık onları   gözmek çünkü korkudan evin içinde kalmıꢀtır.   Azize Matyar'ın Silvan Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 13 Eylül 1993 tarihli ifadesi   71. Silah seslerini duyan tanık Veysi'nin evine koꢀar. Oğlu Cihan Veysi'yledir. Eve girerler ve   kapıyı kitlerler. Bu arada ateꢀ açılır ve oğlu vurulur. Kocası köyün dıꢀında sürüyü   gütmektedir. Korucular ürünü ve ekini yakarlar. Köyde ne terörist vardır ne de teröristlerle   çatıꢀma.   Faysal Aslan'ın Silvan Cumhuriyet savcısı tarafından alınan 21 Eylül 1993 tarihli ifadesi   72. Tanık dıꢀarda tarladadır. 13.00 sularında silah sesleri iꢀitir. Eve dönerken evden 100 m.   uzakta babasıyla karꢀılaꢀır. Babası saklanmaları gerektiğini çünük boyunlu korucularının   köyün erkeklerini öldürdüğünü söyler. Tanık evden çok uzakta olmayan dere kenarında bir   yere saklanır. Boyunlu'dan 100 kadar ꢀahsın köyü bastığını görür. Đçlerinden bazılarını da   tanımaktadır. Eꢀref, Görgü ve Đhsan Simpil'i rastgele ateꢀ açarak köye girerken görür.   Adıgeçenler, babasını, annesini, kardeꢀini ve karısını rehin alarak eğer ortaya çıkmazsa onları   öldüreceklerini söylerler. Annesi yalvarır ve tanık ortaya çıkar. Eꢀref tanığı bağlayarak   teröristlerin nerede olduklarını söylemesini ister. Tanık, Eꢀref'e, 10 gün önce teröristlerin   kendisini ve babasını götürdüklerini anlatır. Teröristlere 50 milyon TL vermeleri üzerine   serbest bırakılmıꢀlardır. Eꢀref yalan söylediğini ve teröristlerle bağlantısı olduğunu söyler.   Tüfeğin dipçiğiyle tanığa vurur. Tanık Seve Nibak ve Cihan Matyar'ın öldürüldüğünü   görmemiꢀtir. Korucular tanığı öldürmekle tehdit ederler. Korucular su içmesi için ellerini   çözdüklerinde kaçma fırsatı yakalar.   73. Korucular, harmanlanmıꢀ ekini yakarlar. Bu sırada bir helikopter alçak irtifada köyün   üzerinde uçmaktadır. Koruculardan Đhsan telsizle helikopterle konuꢀmaktadır. Konuꢀtuğu kiꢀi   il jandarma alay komutanıdır. Đhsan 70-80 ölü olduğunu iddia ederek helikopterden bazı   yerlere ateꢀ açmasını ister. Teröristlerin bir traktörle kaçtığını söyler. Helikopter onların köylü   olup olmadığını sorduğunda ise terörist olduklarını ve öldürmelerini söyler. Helikopter   traktörle kaçanlar sivil oldukları için üstlerine ateꢀ etmez.   74. 19.00 sularında güvenlik güçleri geldiğinde tanık astsubay rütbesindeki komutana neler   olduğunu anlatır. Astsubay, kendilerine, korucuların teröristlerin saldırısına uğradıkları   yönünde haber geldiğini söyler. Astsubay orada bulunan Đhsanla konuꢀur. Đhsan gülerek, tüm     köyü yok edebileceklerini fakat üsteğmenin bu kadarının yeterli olduğunu söylediğini iddia   eder. Korucular köyde üç gün kalır. Tanık korucular aleyhinde ꢀikayette bulunur.   Ekim 1993 tarihli balistik ekspertiz raporu   75. Bu rapor 23 Temmuz 1993 tarihindeki olayda atılan kovanları listelemektedir. Rapora   göre bu kovanlar 7 farklı silahtan ateꢀlenmiꢀtir. Boꢀ kovanlar ꢀu anda, atıldıkları silahların   baꢀka olaylarda da kullanılıp kullanılmadığını tespit etmek üzere incelenmektedir. Đnceleme   tamamlandığında bir rapor daha hazırlanacaktır.   Silvan cumhuriyet savcısının 27 Ekim 1993 tarihli görevsizlik kararı   76. Bu kararda öldürülen kiꢀiler (Seve Nibak ve Cihan Matyar), yaralı ꢀahıslar (Zeki Matyar,   Sadık Simpil, Medeni Simpil ) sayılmıꢀ ve PKK teröristleri de ꢀüpheli olarak belirtilmiꢀtir.   Kararda Pista mevkiinde teröristler tarafından koruculara silahlı saldırı düzenlendiğinin   anlaꢀıldığı ifade edilmektedir. Teröristler Ormandıꢀı köyüne girerek ve geliꢀigüzel ateꢀ ederek   geri çekilmiꢀlerdir. Bu sırada iki köylü ölmüꢀtür. Güvenlik güçleri geldiğinde teröristler   kaçmıꢀtır. Sözkonusu suçlar DGM yetkisine girdiği için Silvan cumhuriyet savcısı dosyayı   DGM Baꢀsavcılığına göndermiꢀtir.   Diyarbakır DGM savcısının 24 Kasım 1993 tarihli görevsizlik kararı   77. Bu kararda, Đhsan, Eꢀref, Mehmet Zaman ve Gürkan Simpil, Seve Nibak ve Cihan   Matyar'ın katl zanlıları olarak sayılmıꢀtır. Kararda, ꢀüpheli korucuların Ormandıꢀı köyüne   baskın düzenleyerek geliꢀigüzel ateꢀ etmek suretiyle üstte adıgeçen ꢀahısları öldürdüklerinin   anlaꢀıldığı belirtilmektedir.   Temmuz 1994 tarihli ve Silvan ilçe jandarma komutanı tarafından da imzalanan vukuat raporu   78. Olay, 13 Ocak 1994 tarihinde meydana gelen PKK üyeleriyle giriꢀilen bir silahlı çatıꢀma   olarak tarif edilmektedir. Boyunlu korucuları Kaforme tepesine doğru ilerlerken 7-8 kiꢀilik bir   terörist grubuyla karꢀılaꢀırlar. Mehmet Safi Arancak ve kimliği belirlenemeyen bir PKK   teröristinin öldürüldüğü bir çatıꢀma çıkar. Temas sağlanır sağlanmaz, Boyunlu'dan 3 korucu   timi, Onbaꢀılar'dan bir korucu timi, bir BTR-80 ve 3 jandarma komanda timi takibe baꢀlar.   Kan izleri bulunmasına karꢀın iki teröristin yaralandığı baꢀka teröriste rastlanmadığı sonucuna   varılır.   Eylül tarihli 1994 ve jandarmayla baꢁvuran tarafından imzalanan tutanak   79. Bu tutanakta baꢀvuranla Mehmet Safi Arancak'ın Ormandıꢀı'daki evlerinin ve bahçelerinin   yakıldığına iliꢀkin ꢀikayetlerine yönelik bir soruꢀturma yürütüldüğü belirtilmektedir. Bu   olayla ilgili olarak yerel jandarma karakoluna hiçbir baꢀvuruda bulunulmamıꢀtır. Mehmet Safi   Arancak, 13 Ocak 1994 tarhinde Boyunlu köyü yakınlarında güvenlik güçleriyle teröristler   arasında çıkan çatıꢀmada öldürülür. Baꢀvuranın Silvan ve Ormandıꢀı'da evleri bulunmaktadır.   Hasat mevsiminde Ormandıꢀı köyüne gelmektedir. Ormandıꢀı'daki Evi, bahçesi ve tarlaları   korucular tarafından yakılmamıꢀtır.   Baꢁvuranın cumhuriyet savcısı tarafından alınan 30 Eylül 1994 tarihli ifadesi   80. Baꢀvuran Ormandıꢀı köyünde yaꢀadığını, Mehmet Safi Arancak'ın 13 Ocak 1994 tarihinde   güvenlik güçleriyle girilen çatıꢀmada öldürüldüğünü belirtmektedir. Baꢀvuran, Arancak'ın   terörist olup olmadığını bilmemektedir. Baꢀvuranın Ormandıꢀı'daki evi, bahçesi ve tarlaları     iddia edildiği gibi yakılmamıꢀtır. Konuyla ilgili olarak baꢀvuran hiçbir makama baꢀvuruda   bulunmamıꢀtır.   Silvan Đlçe Jandarma Komutanının Silvan Cumhuriyet Savcısına muhatap 30 Eylül 1994 tarihli yazısı   81. Bu yazıda, baꢀvuran ve Mehmet Safi Arancak'ın, evlerinin, bahçelerinin ve tarlalarının   korucular tarafından 24 Temmuz 1993 tarihinde yakıldığını iddia ederek Avrupa Đnsan   Hakları Komisyonuna baꢀvuruda bulundukları belirtilmektedir.   82. Yapılan araꢀtırmalara göre, bu hususta jandarmaya hiçbir baꢀvuru yapılmadığı   anlaꢀılmıꢀtır. Mehmet Safi Arancak, 13 Ocak 1994 günü Boyunlu köyü Kaforme tepesi   mevkiinde teröristlerin yanında güvenlik güçleriyle çatıꢀırken öldürülmüꢀtür. Baꢀvuranın   Silvan ve Ormandıꢀı'nda evleri bulunmaktadır. Ormandıꢀı'ndaki evi, bahçesi ve tarlaları   korucular tarafından yakılmamıꢀtır. Đddialar asılsızdır.   Silvan cumhuriyet savcısının 3 Ekim 1994 tarihli takipsizlik kararı   83. Baꢀvuran ve Mehmet Safi Arancak'ın evlerinin, bahçelerinin ve tarlalarının korucular   tarafından yakıldığı ve köylerini terk etmek zorunda bırakıldıkları iddia edilse de, baꢀvuranın   ifadesinden, Silvan ilçe jandarma komutanının yazısından, otopsi raporundan ve diğer   belgelerden soruꢀturmanın, iddiaları ve sözkonusu suçların iꢀlendiğini doğrulayacak kanıtlar   ortaya çıkarmadığı anlaꢀılmaktadır. Dolayısıyla herhangi bir kamu davası açılmamıꢀtır.   Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinin 1 Temmuz 1996 tarihli kararı   84. Bu kararla Đhsan Simpil, Eꢀref Simpil, Mehmet Zaman Simpil ve Gökhan Simpil, Seve   Nibak ve Cihan Matyar'ın öldürülme iddiasıyla yargılandıkları davadan beraat etmiꢀlerdir.   85. Anılan mahkeme 23 Temmuz 1993 tarihinde PKK ve köy korucuları arasında bir çatıꢀma   çıktığı sonucuna varmıꢀtır. Teröristler, mağdurların yaꢀadığı Ormandıꢀı köyüne kaçmıꢀlar   korucular da peꢀlerinden köye girmiꢀtir. Mahkeme kanıtları aꢀağıdaki gibi özetlemektedir.   Gürkan Simpil olayda yer almadığını sürüyü otlattığını iddia etmektedirler. Adıgeçenin   savunması Yaꢀar, Makbule, Kamil Simpil ve Salih (soyad okunaksız)'in ifadeleri tarafından   da doğrulanmaktadır. Eꢀref, Đhsan ve Mehmet Zaman Simpil olayda yer aldıklarını ve köye   girdiklerinde iki taraflı çatıꢀma çıktığını belirtmiꢀlerdir. Mağdurların bu çatıꢀma sırasında   öldürülmüꢀ olabileceklerini fakat korucuların onları öldürmediğini ifade etmiꢀlerdir.   Seve Nibak'ın kocası Biꢀar Nibak, kaçtığı için karısına ne olduğunu görememiꢀtir. Cihan'ın   annesi Azize Matyar evlerinde kendilerine ateꢀ edildiğini ifade etmektedir. Dıꢀarıda yangın   çıkmıꢀ ve bir mermi oğluna isabet ederek onun ölümüne yol açmıꢀtır. Seve kapıyı açtığında,   Eꢀref, Đhsan ve Gürkan isimli üç korucuyu görmüꢀtür. Mehmet Zeki Matyar olayı kendi   gözüyle görmediğini belirtmektedir. Faysal Aslan mağdurları kimin öldürdüğünü bilmediğini   ve olaya bizzat tanık olmadığını söylemektedir. Metin Matyar da cinayeti iꢀleyenleri kendi   gözleriyle görmediğini ifade etmektedir.   Olay yerinde bulunan Boꢀ kovanlar ve diğer maddi kanıtlar korucuların cinayete karıꢀtığı   iddiasını boꢀa çıkarmaktadır.   Olay esnasında komuta görevini yürüten Yüzbaꢀı Hakan Temel Aksel ile Üsteğmen Hacı Ali   Biber'in ifadeleri de alınmıꢀtır. Adıgeçenler PKK ile korucular arasında çatıꢀma çıktığını,   mağdurların teröristlerin açtığı ateꢀ sonucu öldüklerini belirtmektedirler. Dürbünle     baktıklarında teröristleri köyden kaçarken görmüꢀlerdir. Adıgeçen subaylar bir soruꢀturma   yürütmüꢀler ve mağdurların teröristler tarafından öldürüldüğü sonucuna varmıꢀlardır. Sonuç   olarak, toplanan kanıtlar ıꢀığında korucuların mağdurları öldürdüklerine iliꢀkin hiçbir   inandırıcı kanıta rastlanamamıꢀtır. Mağdurların teröristler tarafından mı yoksa korucular   tarafından mı öldürüldüğü kesin olarak belirlenememiꢀtir.   ꢁikayetçilerin ortaya attığı iddialar, tanık ifadelerine dayanmamaktadır. Soruꢀturma esnasında   verilen ifadeler mahkemede verilenlerle çeliꢀtiği için dikkate alınmaları mümkün değildir.   Tanık ifadeleri ve dosyanın içeriği suça iliꢀkin yeterli, belirleyici ve inandırıcı kanıtlar ortaya   koyamamıꢀtır. Dolayısıyla davalılar beraat etmelidir.   Baꢁvuranın Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Temmuz 1996 tarihli ifadesi   86. Baꢀvuran, Silvan cumhuriyet savcısına zaten ifade verdiğini belirtmiꢀtir. Baꢀvuranın talebi   üzerine 30 Eylül 1994 tarihli ifadesi kendisine okunmuꢀtur. Baꢀvuran bu ifadeyi sürdürmek   istediğini belirtmiꢀtir.Baskı altında olmadığını ifade ederek bu yöndeki iddiaları reddetmiꢀtir.   Evi ve malları yakılmamıꢀtır. Temmuz 1993'te Ormandıꢀı ve Boyunlu köylerinde çatıꢀma   çıkmıꢀ ve teröristler kaçmıꢀtır. Olaydan sonra köy korucuları köyü aramıꢀlardır. Olay   esnasında iki kiꢀi öldürülmüꢀtür. Baꢀvuranın evi yakılmamıꢀtır. Kendisi de hiçbir makama   baꢀvurmamıꢀtır.   Ebedin Sezgir'in Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 2 Temmuz 1996 tarihli ifadesi   87. Tanık olayın vuku bulduğu sırada köyde bulunmamaktadır fakat köyde, muhtemelen   teröristlerle korucular arasında, çatıꢀma çıktığı kendisine söylenmiꢀtir. Çatıꢀma sırasında iki   kiꢀi öldürülmüꢀtür. Tanık baꢀvuranın evinin ya da bahçesinin yakıldığını ne duymuꢀ ne de   görmüꢀtür. Tanık, 1994'ün kıꢀ aylarında güvenlik güçleriyle girilen bir çatıꢀmada öldürülen   Mehmet Safi Aranacak'ı tanımaktadır. Köyde 25 hane bulunmakta olup baꢀvuran hala orada   yaꢀamakta; bağ ve bahçesinde çalıꢀmaktadır.   Ahmet Baykuꢁak'ın jandarmalar tarafından alınan 14 Nisan 2000 tarihli ifadesi   88. Tanık sık sık terörist saldırılara maruz kalan bir bölgede bulunan Bayrambaꢀı köyünde   yaꢀamaktadır. Birçok köylü teröristlerin baskısı nedeniyle evlerini terk etmiꢀler ve korucularla   güvenlik güçlerinin koruduğu daha güvenli bölgelere taꢀınmıꢀlardır. Sözkonusu dönemde   baꢀvuran, Basog ilçesindeki evinin kapı ve pencerelerini satmak üzere çıkararak Ormandıꢀı'na   taꢀınmıꢀtır. Ev terk edildiği için harabeye dönmekle birlikte hala çoğu bölümü sağlamdır.   Baꢀvuranın evi yanmamıꢀ ya da korucular tarafından tahrip edilmemiꢀtir. Tanığın tahminine   göre baꢀvuran Almanya'da yaꢀayan ve PKK üyesi olan oğlunun etkisinde kalmıꢀtır.   Kamil Simpil'in jandarmalar tarafından alınan 14 Nisan 2000 tarihli ifadesi   89. Tanık, yoğun terörist faaliyet nedeniyle Piꢀta vadisindeki evini ve bahçelerini terk etmek   zorunda kaldığı için Boyunlu köyünde yaꢀamaktadır. Baꢀvuran da dahil olmak üzere akrabası   olan birçok kiꢀi aynı ꢀeyi yapmıꢀtır. Baꢀvuranın Basog ilçesinde evi de teröristlerin tacizine   uğramıꢀtır. Bir keresinde vadiye bir PKK saldırısı olmuꢀ ve Sadık Simpil'le Medeni Simpil   yaralanmıꢀtır. Teröristler baꢀvuranın evine girerek çatıꢀmadan kaçmıꢀlardır. Baꢀvuran oradaki   evi terk etmiꢀ ve Ormandıꢀı'nda yaꢀamaya baꢀlamıꢀtır. Baꢀvuran evin ahꢀap döꢀemelerini   almak üzere geri dönmüꢀtür. Evin belli baꢀlı kısımları, baꢀvuran kiriꢀleri kaldırdığı için bazı   taꢀlar döküldüğü halde hala sağlamdır. Baꢀvuranın evinin korucular tarafından yıkılması     sözkonusu değildir. Tüm köylüler baꢀvuranın oğlunun Almanya'da yaꢀadığını ve PKK'yı   desteklediğini bilmektedir.   3. Fotoğraflar   Hükümet tarafından sunulan fotoğraflar   90. 15 Temmuz 1998 tarihinde Hükümet, 11 Eylül 1998 tarihli bir tutunakla birlikte iki   fotoğraf sunmuꢀtur.   91. Her iki fotoğrafta da baꢀvuran olduğu düꢀünülen bir ꢀahıs Ormandıꢀı'ndaki evinin önünde   ayakta dururken gözükmektedir. Tek katlı ev çatılı ve sağlamdır.   Baꢁvuran tarafından sunulan fotoğraflar   92. 22 Haziran 2000 tarihinde, baꢀvuranın avukatları baꢀvuranı evinin dıꢀındayken gösteren   iki renkli fotoğraf sunmuꢀtur. Sözkonusu fotoğraflarda, metruk, çatısız, tuğla ve taꢀları   baꢀvuranın boyuna varan bir ev gözükmektedir.   II. ĐLGĐLĐ ĐÇ HUKUK VE UYGULAMA   93. Mahkeme, diğer davalarda özellikle de 16 Eylül 1996 tarihli Akdivar vd-Türkiye kararı,   RD 1996-IV, §§ 28-43, 28 Kasım 1997 tarihli Menteꢀ vd- Türkiye kararı, RD 1997-VIII, §§   36-51; 24 Nisan 1998 tarihli Selçuk ve Asker-Türkiye kararı, RD 1998-II, §§ 33-45 ; 25   Mayıs 1998 tarihli Gündem-Türkiye kararı, RD 1998-III, §§ 32-45 ; 16 Kasım 2000 tarihli   23819/94 no'lu Bilgin-Türkiye kararının ilgili paragraflarında sunulan iç hukuk özetlerine   atıfta bulunmaktadır.   A. Olağanüstü Hal   94. Yaklaꢀık 1985 yılından beri, Türkiye’nin güneydoğusunda güvenlik güçleriyle PKK   üyeleri arasında çatıꢀmalar hüküm sürmektedir. Bu çatıꢀma asker ya da sivil binlerce cana mal   olmuꢀtur.   95. Olağanüstü Hal Kanunu (Kanun no.2935, 25 Ekim 1983) uyarınca iki önemli Kanun   Hükmünde Kararname (KHK) çıkarılmıꢀtır. Birincisi 10 Temmuz 1987 tarihinde çıkarılan   Sayılı KHK olup, onbir güneydoğu ilinin onunu kapsayan bir olağanüstü hal bölge   valiliği kurmaktadır. Anılan KHK’nin 4. maddesinin b ve d fıkraları uyarınca tüm özel ve   genel kolluk kuvvetleriyle Jandarma Asayiꢀ Komutanlığı bölge valisinin emrine   verilmektedir.   96. Đkincisi 16 Aralık 1990 tarihinde çıkarılan 430 Sayılı KHK’dir. Bu KHK de bölge   valisinin yetkilerini güçlendirmiꢀtir. Örneğin, bölge valisi görev alanı içindeki yargıçlar ve   savcılar da dahil olmak üzere kamu görevlilerinin ve çalıꢀanlarının yer değiꢀtirmesine karar   verebilir. Đlgili KHK’nin 8. maddesi ꢀöyledir:   "Bu Kanun Hükmünde Kararname ile Đçiꢀleri Bakanına, Olağanüstü Hal Bölge Valisine ve olağanüstü hal   bölgesi dahilindeki il valilerine tanınan yetkilerin kullanılması ile ilgili her türlü karar ve tasarruflarından dolayı   bunlar hakkında cezai, mali veya hukuki sorumluluk iddiası ileri sürülemez ve bu maksatla herhangi bir yargı   merciine baꢀvurulamaz. Kiꢀilerin sebepsiz uğradıkları zararlardan dolayı Devletten tazminat talep etme hakları   saklıdır."     B. Đdari sorumluluğa iliꢁkin Anayasal hükümler   97. Türk Anayasasının 125. maddelerinin 1. ve 7. fıkraları aꢀağıdaki gibidir:   "Đdarenin her türlü eylem ve iꢀlemlerine karꢀı yargı yolu açıktır… Đdare, kendi eylem ve iꢀlemlerinden doğan   zararı ödemekle yükümlüdür."   98. Bu hüküm olağanüstü hal ve savaꢀ hali de dahil olmak üzere hiçbir sınırlamaya tabi   değildir. 125. maddenin son hükmü, "sosyal risk" kuramına dayalı mutlak ve objektif   sorumluluk taꢀıyan idarenin, sorumlu tutulabilmesi için mutlaka hatalı olduğunun   kanıtlanmasını da gerekli kılmamaktadır. Dolayısıyla, idare, kimliği belirsiz kiꢀilerce ya da   teröristlerce iꢀlenen fiillerden zarar gören ꢀahıslara, kamu düzeni ve güvenliğiyle ya da   bireysel yaꢀam ve mülkiyetin korunmasıyla ilgili görevlerini yerine getirmediği gerekçesiyle   tazminat ödeyebilir.   99. Đdare aleyhine her türlü dava, yargılama usulü yazılı olan idare mahkemelerine açılır.   C. Ceza hukuku ve usulü   100. Türk Ceza Kanunu (TCK) ꢀu fiilleri suç saymıꢀtır:   - Bir kimsenin bir ꢀeyi iꢀlemek veya iꢀlemesine müsaade etmek ya da o ꢀeyi iꢀlememeye   mecbur etmek için diğer bir kimseye zor kullanması veya onu tehdit etmesi (madde 188);   - tehdit (madde 191)   - kiꢀinin konutunu kanunsuz olarak aramak (madde 193 ve 194);   - bir kimseyi iꢀkence veya kötü muameleye tabi tutmak (madde 243 ve 245);   - bir baꢀkasının malına kasten zarar vermek (526 vd maddeler)   101. Bu suçlarla ilgili tüm ꢀikayetler, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 151 ve 153.   maddeleri uyarınca cumhuriyet savcısına ya da yerel idari makamlara yapılabilir. Cumhuriyet   Savcısı, ihbar veya herhangi bir suretle bir suçun iꢀlendiği ꢀüphesini uyandıracak bir durumla   karꢀılaꢀır karꢀılaꢀmaz kamu davası açmaya gerek olup olmadığına karar vermek üzere hemen   soruꢀturma açmakla mükelleftir (Madde 153). ꢁikayetler yazılı ya da sözlü yapılabilir. Bir   ꢀikayetçi, savcının cezai kovuꢀturma baꢀlatılmasına gerek olmadığı yönündeki kararına itiraz   edebilir.   102. ꢁikayet konusu fiilleri iꢀlediğinden ꢀüphe edilenler askeri personelse, verilen emirlere   uymadıklarında, Askeri Ceza Kanununun 86 ve 87. maddelerine uyarınca, zarara sebebiyet   vermek, insan yaꢀamını tehlikeye düꢀürmek ve mala zarar vermekten kovuꢀturulabilirler. Bu   durumda, soruꢀturma CMUK’a göre yetkili makam nezdindeki (asker olmayan) ꢀahıslarca ya   da zanlının hiyerarꢀik üstü tarafından baꢀlatılabilir (Askeri Mahkemelerin Kuruluꢀ ve   Đꢀleyiꢀine iliꢀkin 353 Sayılı Kanun’un 93 ve 95. maddeleri)   103. Eğer zanlı bir Devlet görevlisi ya da memuru ise, yerel idare kurullarından lüzum-u   muhakeme kararı alınması gerekmektedir. Đdare kurulu kararları Danıꢀtay’da temyiz   edilebilir; idare kurullarının vermiꢀ olduğu men-i muhakeme kararları Danıꢀtay tarafından   re’sen incelenir.   D. Medeni Hukuk Hükümleri   104. Memurlar tarafından iꢀlenen maddi ve manevi zarara sebebiyet veren herhangi bir   yasadıꢀı fiil, bu cürüm olsun iꢀkence olsun, olağan medeni hukuk mahkemeleri önünde     tazminat davası konusu olabilir. Borçlar Kanununun 41. maddesi uyarınca, gerek kasten gerek   ihmal ve savsaklama yahut tedbirsizlik ile haksız bir surette diğer kimseye zarar veren ꢀahıs, o   zararın tazminine mecburdur. Maddi kayıplar, Borçlar Kanununun 46. maddesi, manevi   kayıplar ise yine aynı yasanın 47. maddesi uyarınca medeni hukuk mahkemeleri tarafından   tazmin edilir. Terörist ꢀiddetin sebep olduğu zararlar ise Sosyal Yardımlaꢀma ve Dayanıꢀma   Fonu tarafından karꢀılanabilir.   E. 285 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Etkisi   105. Terör suçlarının sözkonusu olduğu durumlarda, cumhuriyet savcılarının yetkileri,   Türkiye genelinde kurulmuꢀ bulunan Devlet Güvenlik Mahkemelerine (DGM) ve bunların   savcılarına geçer.   106. Olağanüstü hal bölgesinde görev yapan güvenlik gücü mensuplarının iꢀlediği suçlar   bakımından da Cumhuriyet Savcılarının yetkileri bulunmamaktadır. 285 sayılı KHK'nin 4§1   hükmü, bölge valisinin emrindeki tüm güvenlik görevlilerinin, görevleri sırasında iꢀledikleri   suçlar bakımından 1914 Sayılı Memurin Muhakematı Kanununa tabi olacaklarını   öngörmektedir. Bu arada bir baꢀka kanun 1914 Sayılı Kanunun yerini almıꢀtır. Dolayısıyla,   güvenlik güçleri tarafından suç iꢀlendiği ihbarını alan herhangi bir savcı görevsizlik kararı   vererek dosyayı Đdare Kuruluna göndermekle mükelleftir. Memurlardan oluꢀan idare   kurullarına vali baꢀkanlık eder. Kurul tarafından verilen men-i muhakeme kararları Danıꢀtay   tarafından re'sen incelenir. Lüzum-u muhakeme kararı alındıktan sonra davayı soruꢀturma   görevi savcınındır.   HUKUK   I. MAHKEMENĐN OLAYLARA ĐLĐꢀKĐN DEĞERLENDĐRMESĐ   A. Genel Đlkeler   107. Mahkeme kanıtların değerlenderilmesinde kanıt standardı olarak "makul ꢀüphenin   ötesini" benimsemiꢀtir. Bu tür bir kanıt, yeteri kadar güçlü, açık ve tutarlı çıkarımların ya da   olgulara iliꢀkin çürütülemez varsayımların birarada bulunmasını gerektirir. Bu bağlamda   tarafların kanıt toplanırken takındığı tutumlar dikkate alınmalıdır (18 Ocak 1978 tarihli   Đrlanda-Đngiltere kararı, Series A no.25, p.65, § 161).   108. Mahkeme kendi rolünün ikincil niteliğine hassasiyet göstermektedir ve davanın   koꢀullarının kaçınılmaz kıldığı durumlar haricinde, ilk derece mahkeme rolünü üstlenmek   konusunda ihtiyatlı olmalıdır (örneğin, 4 Nisan 2000 tarihli McKerr-Đngiltere kararı,   no.28883/95). Đç hukukta bir kovuꢀturmanın yapılmıꢀ olduğu durumlarda, Mahkeme, yerel   mahkemenin değerlendirmesi yerine kendi değerlendirmesini geçiremeyeceği gibi önündeki   kanıtları değerlendirme görevi de genel bir kural olarak anılan mahkemelere aittir (22 Eylül   tarihli Klaas-Almanya kararı, Series A no.269, s.17, § 29). Mahkeme yerel   mahkemelerinin bulgularıyla bağlı olmamakla birlikte, bu mahkemeler tarafından ulaꢀılan   sonuçlardan farklı sonuçlara ulaꢀabilmesi için ikna edici unsurlar gerekmektedir (bkz. üstte   anılan Klaas kararı, s.18, §30).   109. Fakat iddiaların Sözleꢀme'nin 2 ve 3. maddeleriyle ilgili olduğu hallerde Mahkeme’nin   incelemesi daha kapsamlı olmalıdır. (bkz. 4 Aralık 1995 tarihli Ribitsch-Avusturya kararı,     Series A no. 336, s.24, § 32). Eğer yerel mahkemede benzer iddialarla ilgili cezai kovuꢀturma   yürütülmüꢀse, ceza hukuku sorumluluğunun, Sözleꢀmeyle üstlenilen uluslararası hukuk   sorumluluğundan farklı olduğunu göz önünde tutmak gerekmektedir. Mahkeme'nin yetkisi   uluslararası hukuk sorumluluğuyla sınırlıdır. Sözleꢀmenin getirdiği sorumluluk, Sözleꢀme'nin   amaçları temelinde ve ilgili uluslararası hukuk ilkeleri ıꢀığında yorumlanması ve uygulanması   gereken, Sözleꢀme hükümlerine dayanmaktadır. Bir Devletin kendi organ, görevli ve   memurlarının eylemleri nedeniyle Sözleꢀme uyarınca yüklendiği sorumluluk, ulusal ceza   mahkemelerince incelenen ve kiꢀisel cezai sorumlulukla ilgili iç hukuk meseleleriyle   karıꢀtırılmamalıdır. Bu bakımdan birilerinin suçlu ya da masum olduğu ꢀeklinde bir sonuca   ulaꢀmak, Mahkemenin alanı dıꢀında kalmaktadır.   B. Mahkemenin bu davaya iliꢁkin değerlendirmesi   1. Arka plan   110. Baꢀvuran, Silvan ilçesi Ormandıꢀı köyüne yaklaꢀık iki km. uzaklıkta Basog mezrasında   yaꢀamaktadır. Baꢀvuranın sunduğu görüꢀlerde iddia edilenin aksine, Ormandıꢀı köyü,   21689/93 nolu, Ahmet Özcan vd-Türkiye baꢀvurusunda, Komisyon incelemesinin konusu olan   Ormaniçi köyüyle aynı köy değildir. Özcan davasındaki Ormaniçi köyü, 100 km kadar   güneydoğudaki Eruh ilçesine bağlıdır. Dolayısıyla baꢀvuranın görüꢀ ve ifadelerinde Ormaniçi   köyüne yapılan atıflar yanlıꢀtır (bkz. 9-19 ve 31-32. paragraflar).   111. Ormandıꢀı köyü, 1993 yılında PKK'nın eylemler yaptığı ve güvenlik güçlerinin PKK'ya   yönelik operasyonlar yürüttüğü bir bölgede bulunmaktadır.   112. Ormandıꢀı köyünde korucu yani köyü korumak ve güvenlik güçlerine yardım etmek   üzere atanan köylüler bulunmamaktadır. Yakındaki Boyunlu köyü ise koruculara sahip olup   korucubaꢀı Đhsan Simpil (bazı belgelerde Sümbül)'dir. Đhsan'ın kardeꢀleri Eꢀref ve Mehmet   Zaman da korucudur.   113. Đki köy arasında Ocak 1992'de ya da o tarihlerde daha önce de benzer bir olay yaꢀandığı   anlaꢀılmaktadır. Ormandıꢀı'ndan iki köylünün 11 Ocak 1992 tarihli dilekçesinde Đhsan, Eꢀref   ve Mehmet Zaman'ın köye ateꢀ açtığı ve Boyunlu köyünün, iki köy arasındaki arazi   uyuꢀmazlığı nedeniyle Ormandıꢀı köylülerinden nefret ettikleri iddia edilmektedir. Uzun   süreden beri devam eden arazi uyuꢀmazlığından 27 Temmuz 1993 tarihli dilekçeyle 2   Ağustos 1993 tarihli ifadede de bahsedilmektedir (bkz. 58-59. paragraflar). Dolayısıyla   Mahkeme, sözkonusu iki köy arasındaki düꢀmanca duyguların geçmiꢀten   kaynaklanabileceğini dikkate almak durumundadır.   2. Ormandıꢀı köyünde 23 Temmuz 1993 tarihinde meydana gelen olaylar   114. Baꢀvuran, sunduğu görüꢀlerde sözkonusu olaydan, Ormandıꢀı'nda 24 Temmuz 1993   günü meydana gelen olay diye bahsetmekle birlikte, diğer tüm belgelerde ve iç soruꢀturma   esnasında alınan tanık ifadelerinde olay tarihi 23 Temmuz 1993 olarak geçmektedir.   Mahkeme, önündeki kanıtlar ıꢀığında, olayın 23 Temmuz günü akꢀama doğru meydana   geldiğini düꢀünmektedir.   115. Olaylara karıꢀtığını kabul eden koruculardan alınan ifadeler tutarlılık arz etmektedir. Bu   ꢀahıslar köyün dıꢀında odun toplayan korucularla PKK üyeleri arasında çatıꢀma çıktığını   belirtmektedirler. Çıkan çatıꢀma sonucu iki korucu yaralanır. Bu durum, kurꢀun yaraları     nedeniyle tedavi gördüklerini gösteren tıbbi raporlarla da teyit edilmiꢀtir. Bu köylülerden biri   korucubaꢀı Đhsan Simpil'in kardeꢀidir. Olayların bu tarzda anlatılıꢀına göre, yaralıların   yardımına koꢀan korucular, daha sonra Ormandıꢀı'na kaçan teröristlerin peꢀine düꢀmüꢀ ve ateꢀ   orada da sürmüꢀtür. Đki köylü teröristlerin geliꢀigüzel ateꢀ etmesi sonucu öldürülmüꢀtür.   116. Ormandıꢀı köylülerinden alınan ifadelerin hiçbirinde herhangi bir çatıꢀmadan   bahsedilmemektedir. Mehmet Sabri Matyar'ın 31 Ağustos 1993, Sevket Aslan'ın 1 Eylül   1993, Hasan Manar'ın 2 Eylül 1993, Mehmet Zeki Matyar ile Azize Matyar'ın 13 Eylül 1993   tarihli ifadeleri herhangi bir terörist ya da çatıꢀmanın varlığını reddetmektedir. Teröristlerle   korucular arasındaki çatıꢀmadan söz eden tek ifade, öldürülen çocuğun babası Mehmet Zeki   Matyar'ın 24 Temmuz 1993 tarihli ilk ifadesidir. Adıgeçen ꢀahsın 13 Eylül 1993 tarihinde   verdiği ifadeyle taban tabana zıt olan bu ifadede Zeki Matyar, olaya bizzat ꢀahit olduğuna   iliꢀkin herhangi bir iddiada bulunmamaktadır. 24 Temmuz tarihli ifadede baꢀvuran, oğlunun   çatıꢀmada öldürüldüğünün kendisine söylendiğini, baskı altında olduğunu ve bir sopayla   saldıran Biꢀar Nibak'ın sorumluların korucular olduğunu iddia etmesi için baskı yaptığını   söylemiꢀtir. Bu ifade Mehmet Zeki Matyar'ın 24 Temmuz 1993 tarihinde Silvan Devlet   Hastanesi Acil Polikliniğinde muayene edildiğini ve kafada, sırtta ve kaburga kemiklerinde   çürüklerin ve kırıkların olduğunu gösteren bir rapor ile de desteklenmiꢀtir.   117. Baꢀvuran Mehmet Zeki Matyar'a hem 24 Temmuz 1993 tarihli ifadesini hem de aynı   tarihli vukuat raporunu imzalaması için jandarma tarafından baskı yapıldığını; Zeki Matyar'ın   gerçekleri yansıtan ifadesinin savcıya verdiği 13 Eylül 1993 tarihli ifade olduğunu, yani   adıgeçenin olay sırasında köyde olduğunu ve oğlunun korucu baꢀı tarafından vurulduğunu   gördüğünü, herhangi bir silahlı çatıꢀma olmadığını belirtmiꢀtir. Bununla birlikte Zeki   Matyar'ın karısının 13 Eylül 1993 tarihli ifadesinde olayı farklı ꢀekilde anlattığı; olay   sırasında oğlunun kendisiyle birlikte olduğunu ve dıꢀardan gelen bir merminin oğluna isabet   ettiği sırada evin içine saklanmakta olduklarını ifade ettiği görülmektedir. Zeki Matyar'ın   karısının anlattıklarına göre kocası köyün dıꢀında olduğu için, oğlunun öldürülmesine tanık   olması mümkün değildir.   118. Mahkeme, baꢀvuran ve ailesi tarafından Haziran-Temmuz 2001'de verilen son ifadelerde   bu kez, korucular ile teröristler arasında köy dıꢀında bir çıkan bir çatıꢀmanın varlığından söz   edildiğine dikkat çekmektedir. Bu anlatımlar, korucuların iddia ettiği dere kenarındaki olayı   doğrular görünmektedir. Bununla birlikte baꢀvuran ifadesinde, dere kenarındaki olayda iki   korucu yaralanınca diğer korucuların öç almak için Ormandıꢀı'na geldiğini ve köye ateꢀ   açtıklarını söylemektedir. Olayın sebebinin bu olduğu ilk defa ortaya atılmaktadır.   119., Seve Nibak ve Cihan Matyar'ın öldürülmesiyle ilgili davayı gören Diyarbakır Ağır Ceza   Mahkemesi, 1 Temmuz 1996 tarihli kararıyla bir çatıꢀmanın vuku bulduğu sonucuna   varmıꢀtır. Anılan mahkeme, korucuların ve jandarmaların, teröristlerin Ormandıꢀı'na   kaçtıkları, korucuların da onları takip ettikleri ꢀeklindeki anlatımlarını kabul etmiꢀtir. Đlgili   yerel mahkeme köylülerden alınan ifadeleri özetleyerek, yargılama boyunca, köylülerden   hiçbirinin, Boyunlu korucularının iki köylüyü öldürdüklerine ꢀahit olduklarına bir iddiada   bulunulmadıklarını tespit etmiꢀtir. Anılan mahkeme bazı tanıkların, köylülerin korucuları   suçlamaları için teröristler tarafından baskı altında tutulduğunu belirttiklerine dikkat çekerek,   olaylarda korucuları suçlu bulmak için yeterli kanıt bulunmadığına karar vermiꢀtir.   120. Bu davada, iki köylünün öldürülmesi Mahkeme'nin incelemesi kapsamında değildir.   Bununla birlikte, Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesinin kararı Ormandıꢀı'ndaki olaylarla ilgili   ifadelerin çeliꢀkili niteliğini vurgulamaktadır.     121. Mahkeme, üzerinden 8 yıldan daha fazla geçmiꢀ bir olayla ilgili olan davada, iddialar   arasındaki tutarsızlıkları, özellikle de korucuların teröristleri izlemek için mi köye girdiklerini;   kendilerini korumak için mi yoksa teröristlerin kaçmasını önlemek için mi ateꢀ ettiklerini;   veya köylülere misillemede bulunmak için mi köye girdiklerini belirleyebilecek durumda   değildir. Đki köy arasındaki husumet, Boyunlu korucularının Ormandıꢀı'na saldırmaları için   fazladan bir neden oluꢀturabileceği gibi, Ormandıꢀı köylülerinin olaylarla ilgili olarak hemen   Boyunlu korucularını suçlamasına da yol açmıꢀ olabilir. Jandarmanın, PKK'yı suçlamaları   için köylüleri baskı altında tuttuğu iddiası da aynı ꢀekilde, PKK’nın köylüleri, korucuları   suçlamaları için baskı altında tuttuğu iddiasıyla örtüꢀmektedir.   122. Baꢀvuranın da artık kabul etmiꢀ göründüğü gibi, kanıtlar, korucuların, olayların   Ormandıꢀı köyünün dıꢀında PKK'yla girdikleri çatıꢀmayla baꢀladığı yönündeki iddialarını   desteklemektedir. Jandarma koruculara destek olmak ve teröristleri takip etmek için köye   gelmiꢀtir. Mahkeme'nin, Ormandıꢀı köyünde neler olduğu konusunda baꢀka herhangi bir   saptaması bulunmamaktadır.   3. Baꢀvuranın evine saldırıldığı iddiası   123. Baꢀvuran Basog'daki evinin ve mallarının, Ormandıꢀı'nı basan korucuların ve   jandarmanın saldırısına uğradığını iddia etmektedir. Mahkemeye sunduğu son görüꢀte,   baꢀvuran evinin duvarlarının mermilerle delik deꢀik edildiğini ve camlarının kırıldığını iddia   etmektedir. Yine baꢀvuranın iddialarına göre korucular evin dıꢀındaki çuvalları ateꢀe   vermiꢀler, mermilerle deꢀik ederek zirai araçlara zarar vermiꢀler ve hasadı yapılmıꢀ ürünleri   yakmıꢀlardır.   124. Baꢀvuran bu olaylarla ilgili olarak ilk kez 28 Temmuz 1993 tarihinde ĐHD'ye verdiği   ifadeyle ꢀikayette bulunmuꢀtur. Bu ꢀikayetlerini 28 Ekim 1998 ve 27 Haziran 2001 tarihli   müteakip ifadelerinde de sürdürmüꢀtür.   125. Bu ifadelerde güvenilirliklerini olumsuz yönde etkileyen birçok çeliꢀki bulunmaktadır.   Bu ifadeler özellikle evde meydana gelen hasarın derecesi konusunda farklılıklar   göstermektedir. 28 Temmuz 1993 tarihli ilk ifadesinde baꢀvuran, hem evinin hem de   ekinlerinin yandığını iddia etmiꢀ fakat evinde bulunan eꢀyalara hiçbir ꢀey olmadığını   söylemiꢀtir. 27 Haziran 2001 tarihli ifadesinde baꢀvuran yine evinin ateꢀe verildiğini ve   yakıldığını belirtmiꢀtir. Hükümet iddialarına cevaben 22 Haziran 2000 tarihinde sunduğu   ifadede ise evinin durduğunu, 23 Temmuz 1993 tarihli saldırıdan sonra evinin açılan ateꢀ   sonucu zarar gördüğünü ama hala barınılabilir durumda olduğunu belirmiꢀtir. Bu sefer de   baꢀvuran, oğlu Burhan'ın kendisini Bayrampaꢀa Jandarma Karakolundan çıkarabilmek için   olaydan bir yıl sonra evi yaktığını iddi etmiꢀtir.   126. Bu ifadelerin, evin ve zirai aletlerin açılan ateꢀ sonucu zarar gördüğü ve ürünün yakıldığı   konusunda tutarlı oldukları doğrudur. Bununla birlikte Mahkeme, yakın zamana kadar bu   iddiaların bağımsız olarak ortaya konmadığını gözlemlemiꢀtir. Đç hukuktaki yargılama   sırasında sunulan ifadelerin hiçbirinde baꢀvuranın evinin zarar gördüğünden bahsedilmediği   için, Ormandıꢀı'ndaki olaylarla ilgili olduğu sürece, bu yorum ꢀaꢀırtıcı değildir. Baꢀvuran,   Strazburg'a yaptığı baꢀvurunun akabinde savcı tarafından sorgulanmıꢀ ve savcıya evinin,   bahçesinin ve tarlalarının korucular tarafından yakılmadığını ifade etmiꢀtir. Silvan   Cumhuriyet Savcısına verdiği 2 Temmuz 1996 tarihli ifadede de baꢀvuran evinin olay     esnasında yakılmadığını ifade etmiꢀ, herhangi bir baskı altında olmadığını iddia ederek daha   önceki zarar iddialarını reddetmiꢀtir. Baꢀvuran Mahkeme huzurunda ise savcıya verdiği bu   ifadelerin gerçek olmadığını, korku ve baskı nedeniyle önceki iddialarını reddettiğini ileri   sürmüꢀtür. Mahkeme bu iddiaları aꢀağıda inceleyecektir.   127. Haziran-Temmuz 2001'de baꢀvuran, korucuların Basog'da ailesinin yaꢀadığı eve   saldırmalarına tanık olduklarını iddia eden aile üyelerinin ifadelerini ilk kez sunmuꢀtur.   Mahkeme, baꢀvuranın karısına ve kızına ait olan ifadelerin kelimesi kelimesine birbirinin aynı   olduğunu gözlemlemiꢀ ve verilen bir kalıpla yazıldığı izlenimini edinmiꢀtir. Bu ifadeleri,   baꢀvuranın, olayın hemen akabinde kendi ifadesinde dile getirdiği evin içindeki hiçbir eꢀyaya   zarar gelmediği yönündeki iddiayla bağdaꢀtırmak çok zor görünmektedir. Baꢀvuranın karısı   ve kızı sözkonusu ifadelerinde evde kullanılmaz hale gelmiꢀ eꢀyaların ayrıntılı bir dökümünü   yapmaktadırlar. Mahkeme, baꢀvuranın oğlu Burhan'ın, baꢀvuranın 28 Ekim 1998 tarihli   ifadesinde belirttiği gibi, jandarmaların tehdidiyle olaydan sonra evlerini yaktığına hiç   değinmediğine de dikkat çeker. Halime Eruncak'ın 2 Temmuz 2001 tarihli ifadesinde   korucuların Basog'a giderek baꢀvuranın evine ateꢀ ettiklerinden bahsedilse de, iddia ettiğine   göre bu köylü olay sırasında Ormandıꢀı köyünde, yani Basog’tan iki km. uzakta   bulunmaktadır. Yani adıgeçenin ifadesi görgü tanıklığı sayılamaz.   128. Mahkeme, korucuların ya da jandarmaların, baꢀvuranın evine ve eꢀyalarına zarar   verdikleri sonucuna varmasını sağlayacak yeterli, tutarlı ya da güvenilir kanıt bulunmadığını   düꢀünmektedir.   4.Müteakip Olaylar   129. Mahkeme, baꢀvuran tarafından sunduğu çeꢀitli ifadelerden baꢀvuranın Basog'daki evinde   yaꢀamaya devam edip etmediğini, yaꢀıyorsa bile ne kadar süredir yaꢀadığını belirlemenin   imkansız olduğunu düꢀünmektedir. Bazı iddialara göre, ise baꢀvuran Basog'da jandarmanın   baskısına maruz kalana kadar altı ay ya da bir yıl yaꢀamıꢀ ve sonra da Ormandıꢀı'ndaki   oğlunun yanına taꢀınmıꢀtır. Baꢀvuranın karısına göre ise Silvan'a taꢀınmıꢀlardır.   130. Baꢀvuranın korucularla ilgili olarak Cumhuriyet Savcısına baꢀvurmadığı hususu   tartıꢀılmamaktadır. Baꢀvuran, ĐHD aracılığıyla Strazburg'a baꢀvuruda bulunduktan sonra,   Bayrambaꢀı Karakoluna çağrılarak, yaptığı baꢀvuru nedeniyle jandarmalar tarafından tehdit   edildiğini iddia etmektedir. Komisyon baꢀvuruyu Hükümet'e 12 Temmuz 1994 tarihinde   bildirmiꢀtir. Baꢀvuranın evinin ve ürününün korucular tarafından yakıldığı iddiasını reddettiği,   jandarmalar tarafından yazılan 29 Eylül 1994 tarihli tutanakta belirtildiği üzere, baꢀvurunun   Hükümete bildirilmesinden sonra baꢀvuranın iddialarına iliꢀkin bir soruꢀturma açılmıꢀtır.   Ertesi gün baꢀvuran Silvan Cumhuriyet Savcısına ifade vermiꢀ ve Komisyon'a yaptığı   baꢀvuruyu ve korucuların herhangi bir yasadıꢀı fiili olduğunu reddetmiꢀtir. Bu red ve   baꢀvuranla birlikte ꢀikayette bulunan Mehmet Safi Arancak'ın ölümü karꢀısında Cumhuriyet   Savcısı kanıt yetersizliği nedeniyle takipsizlik kararı vermiꢀtir.   131. Baꢀvuran, oğlunu evini yakmaya zorlamak için jandarmalar tarafından olaydan bir yıl   sonra gözaltına alındığını da iddia etmiꢀtir (bkz. 31-32. paragraflardaki 28 Ekim 1998 tarihli   ifade). Mahkeme, baꢀvuranın oğlunun ifadesinde bu olaydan bahsedilmediğine daha önce   dikkat çekmiꢀtir. Baꢀvuran, 27 Haziran 2001 tarihli en son ifadesinde 14 gün gözaltında   tutulduğu iddiasını sürdürerek iꢀkence ve kötü muameleye maruz bırakıldığını eklemiꢀtir.   Hiçbir ayrıntı verilmemiꢀtir. Savcıya herhangi bir iꢀkence ꢀikayetinde bulunulmadığı da   anlaꢀılmaktadır.     132. 11 Eylül 1996 günü ya da o civarlarda, baꢀvuranın evinin dıꢀında fotoğrafları çekilmiꢀ ve   bu fotoğraflar 1998 yılında Hükümet tarafından Komisyon'a sunulmuꢀtur. Baꢀvuran,   jandarma komutanı sağlam bir evin fotoğrafını istediği için, oğlunun Ormandıꢀı'ndaki evinin   önünde fotoğrafının çekildiğini iddia etmiꢀtir. Baꢀvuran Mahkemeye, kendi evi olduğunu ve   jandarmaların tehdidiyle oğlu tarafından yakıldığını iddia ettiği harabeye dönmüꢀ bir evin   fotoğraflarını göndermiꢀtir.   133. Baꢀvuran 2 Temmuz 1996 tarihinde de savcı tarafından sorgulanmıꢀ, savcı ayrıca köy   muhtarının ifadesini de almıꢀtır. Bu ifadelerde de köy korucularına karꢀı iddiaları teyit eder   nitelikte hiçbir ꢀeye rastlanmamıꢀtır. Baꢀvuran, savcının huzuruna çıkmadan önce kendisinin   ve muhtarın jandarmalar tarafından tehdit edildiğini, bu nedenle evinin yakıldığını söylemeye   cesaret edemediğini iddia etmiꢀtir. Bu iddiayı destekleyici nitelikte bağımsız bir kanıt   bulunmamaktadır.   5. Halime Eruncak tarafından yapılan ꢀikayetler   134. Mehmet Safi Eruncak'ın dul karısı Halime Eruncak (Arancak) 2 Temmuz 2001 tarihli   ifadesinde kocasının Ormandıꢀı'ndaki evleri ve ürünleriyle ilgili olarak 24 Temmuz 1994   tarihinde yaptığı ꢀikayeti sürdürmek ve ayrıca onun ölümüyle ilgili olarak da ꢀikayette   bulunmak istediğini belirtmektedir (bkz. para.39).   135. Mahkeme, adıgeçenin kocası tarafından yapılan ꢀikayetlerin Komisyon'un 13 Mayıs   tarihli kabuledilebilirlik kararıyla listeden çıkarıldığını hatırlatır. Baꢀvuranın bu   davadaki temsilcileri, adıgeçen tarafından imzalanmıꢀ bir yazı sunamadıkları gibi,   Mahkeme'ye Halime Eruncak’ın ꢀikayetlerinin esasıyla ya da bu ꢀikayetlerin Sözleꢀme'nin 35.   maddesindeki kabuledilebilirlik kriterlerine, özellikle de altı ay kuralına uygunluğuyla ilgili   görüꢀ de belirtmemiꢀlerdir. Sözkonusu olayların üzerinden geçen sürenin uzunluğunu göz   önünde bulunduran Mahkeme, 13 Mayıs 1996 tarihinde listeden çıkarılan ꢀikayetleri ele   almayacağı gibi,bu baꢀvuru bağlamında yapılan yeni ꢀikayetleri de incelemeyecektir.   II. SÖZLEꢀMENĐN 3. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI   136. Sözleꢀme'nin 3. maddesi aꢀağıdaki gibidir.   “Hiç kimse iꢀkenceye, insanlık dıꢀı ya da onur kırıcı ceza veya iꢀlemlere tabi tutulamaz."   137. Baꢀvuran, korucular ve jandarma tarafından kendisine, ailesine, evine karꢀı yapılan   silahlı saldırının ve canlarını kurtarmak için kaçmak zorunda kalmalarının, Sözleꢀme'nin 3.   maddesi anlamında insanlık dıꢀı ve küçük düꢀürücü muamele ya da cezaya tekabül ettiğini   belirtmektedir. Baꢀvuran maruz kaldığı ꢀiddetin kasti, cezalandırıcı ve yaꢀamı tehdit edici   niteliğine de iꢀaret etmektedir. Sözleꢀme'nin 3. maddesinin ihlalinin, Devlet'in korucu   sistemini gerektiği gibi düzenleyememesinden ya da ciddi kötü muamele iddialarını   araꢀtırmamasından kaynaklandığını da iddia etmektedir.   138. Hükümet, olayların baꢀvuranın iddia ettiği ꢀekilde vuku bulduğunu redderek, köyde   meydana gelen herhangi bir zarar ya da hasarın, teröristlerin kaçarken Ormandıꢀı'ndan   geçmeleri ve bu esnada da etrafa ateꢀ açmaları sonucu oluꢀtuğunu ifade etmektedir.     139. Mahkeme baꢀvuranın evine ve ailesine iddia edildiği türde bir saldırıda bulunulduğunun   gerektiği gibi (makul ꢀüphenin ötesinde) kanıtlanmadığı sonucuna varmıꢀtır.   140. Bundan dolayı, Mahkeme'ye göre, Sözleꢀme'nin 3. maddesi ihlal edilmemiꢀtir.   III. SÖZLEꢀMENĐN 8. MADDESĐYLE 1 NO'LU PROTOKOLÜN 1. MADDESĐNĐN   ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI   141. Sözleꢀme'nin 8. maddesi aꢀağıdaki gibidir:   “1. Herkes özel ve aile hayatına, konutuna ve haberleꢀmesine saygı gösterilmesi hakkına sahiptir.   2. Bu hakkın kullanılmasına bir kamu otoritesinin müdahalesi, ancak ulusal güvenlik, kamu emniyeti,   ülkenin ekonomik refahı, dirlik ve düzenin korunması, suç iꢀlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya   ahlakın veya baꢀkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için, demokratik bir toplumda, zorunlu   olan ölçüde ve yasayla öngörülmüꢀ olmak koꢀuluyla söz konusu olabilir.”   142. 1 No'lu Protokolün 1. maddesinin 1. fıkrası aꢀağıdaki gibidir:   “Her gerçek ve tüzel kiꢀi, maliki olduğu ꢀeyleri barıꢀçıl bir biçimde kullanma hakkına sahiptir. Kamu   yararı gerektirmedikçe ve uluslararası hukukun genel ilkeleri ile hukukun aradığı koꢀullara   uyulmadıkça, hiç kimse mülkiyetinden yoksun bırakılamaz.   143. Baꢀvuran ailesiyle birlikte oturduğu eve kasten saldırılmasının, köyünden ayrılmak   zorunda bırakılmasının, mallarının, ürününü ve diğer malzemelerinin yok edilmesinin açıkça   her iki hükmün de ihlalini teꢀkil ettiğini düꢀünmektedir. Baꢀvurana göre yetkililer tarafından   köylerin sistematik olarak yok edilmesi uygulaması olduğunu gösteren yeterli kanıtlar da   mevcuttur.   144. Hükümet, olayların baꢀvuranın iddia ettiği ꢀekilde vuku bulduğunu redderek, köyde   meydana gelen herhangi bir zarar ya da hasarın teröristlerin kaçarken Ormandıꢀı'ndan   geçmeleri ve bu esnada da etrafa ateꢀ açmaları sonucu oluꢀtuğunu ifade etmektedir.   145. Mahkeme, eldeki kanıtlarla baꢀvuranın evinin ne zaman ve kim tarafından yakıldığı ya   da orada yaꢀamayı ne zaman ve hangi koꢀullarda bıraktığı konusunda herhangi bir bulguya   ulaꢀmanın mümkün olmadığını hatırlatır. Sonuç olarak, baꢀvuranın evine ve mülküne verilen   zararla ilgili olarak Devlet'in sorumluluğu konusundaki ꢀikayetleri kanıtlanamamıꢀtır.   Dolayısıyla üstteki hükümlerin ihlaliyle ilgili bir saptamaya ulaꢀılamamıꢀtır.   IV. SÖZLEꢀMENĐN 14 VE 18. MADDELERĐNĐN ĐHLALĐ ĐDDĐASI   146. Sözleꢀme'nin 14. maddesi aꢀağıdaki gibidir:   “Bu Sözleꢀme'de tanınan hak ve özgürlüklerden yararlanma, cinsiyet, ırk, renk, dil, din, siyasal yada   baꢀka görüꢀler, ulusal veya sosyal köken, ulusal bir azınlığa mensup olma, servet, doğuꢀ veya herhangi   baꢀka bir durum bakımından hiçbir ayrım gözetilmeksizin sağlanır.”   147. Sözleꢀme'nin 18. maddesi aꢀağıdaki gibidir:   “Bu Sözleꢀme'nin hükümleri gereğince, sözü edilen hak ve özgürlüklere getirilen sınırlamalar ancak   öngörülen amaçlar için uygulanabilir.”     148. Mahkeme, bu davada saptanan olgular ıꢀığında, bu iki hükmün ihlal edilmediği sonucuna   varmıꢀtır.   V. SÖZLEꢀMENĐN 6 VE 13. MADDELERĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI   149. Baꢀvuran, Sözleꢀme uyarınca dile getirdiği ꢀikayetlerle ilgili olarak, Türkiye'nin   güneydoğusunda, Sözleꢀme'nin 13. maddesinin gerekli kıldığı etkili iç hukuk yollarının   mevcut olmadığından yakınmıꢀtır. Ayrıca, medeni haklarının ihlal edilmesinden dolayı   tazminat alabilmek için iç hukuk mahkemesine de baꢀvuramadığını iddia ederek Sözleꢀme'nin   6. maddesini de öne sürmüꢀtür.   150. Sözleꢀme'nin 6/1. hükmü aꢀağıdaki gibidir:   "Herkes, gerek medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili nizalar, gerek cezai alanda kendisine yöneltilen   suçlamalar konusunda karar verecek olan, yasayla kurulmuꢀ bağımsız ve tarafsız bir mahkeme   tarafından davasının makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir."   Sözleꢀme'nin 13. maddesi aꢀağıdaki gibidir:   “Bu sözleꢀmede tanınmıꢀ olan hak ve özgürlükleri ihlal edilen herkes, ihlal fiili resmi görev ifa eden   kimseler tarafından bu sıfatlarına dayanılarak yapılmıꢀ da olsa, durumun düzeltilmesi için ulusal bir   makama baꢀvurma hakkına sahiptir.”   151. Baꢀvuran, saldırı güvenlik güçleri tarafından baꢀlatılıp yürütüldüğü için kendisinin   baꢀvurabileceği etkili iç hukuk yolları olmadığını, köylülerin tehdit sonucu olaylara iliꢀkin   gerçekleri yansıtmayan ifadeler vermek zorunda kaldıklarını; olağanüstü hal uygulamasının   hüküm sürdüğü ve güvenlik güçlerinin denetimindeki bir bölgede iddialarını dinletmenin ya   da herhangi bir yetkiliyi harekete geçirmenin kendisi açısından olanaksız olduğunu dile   getirmiꢀtir. Baꢀvuranın ꢀikayetleriyle ilgili olarak yürütülen soruꢀturmalar tamamıyla yetersiz   ve eksiktir.   152. Hükümet baꢀvuranın yetkililere ꢀikayette bulunmadığını ve savcı tarafından   sorgulanırken mallarına zarar verildiğini iddia etmediğini öne sürmüꢀtür. Baꢀvuranın   iddialarının konusunu oluꢀturan olay köylülerin ve korucuların ifadelerini alan Silvan   Cumhuriyet Savcısı tarafından sorgulanmıꢀtır. Soruꢀturma ve yargılamanın sonunda,   korucular, kendileriyle ilgili kanıtlar yetersiz olduğu için serbest bırakılmıꢀtır.   153. Mahkeme, korucuların ya da jandarmaların baꢀvuranın mallarına iddia edildiği ꢀekilde   zarar verdiklerini sabit görmemektedir. Bu ꢀartlar altında Mahkeme, Sözleꢀme'nin 6.   maddesine aykırı olarak medeni haklarının belirlenmesi için baꢀvuranın mahkemeye   baꢀvurma hakkının engellendiği sonucuna ulaꢀmamıꢀtır.   154. Baꢀvuranın dile getirdiği Sözleꢀme'nin 13. maddesiyle ilgili olarak Mahkeme, kendi   içtihatları uyarınca, anılan hükmün yalnızca bir bireyin, Sözleꢀmeyle güvence altına alınan bir   hakkın ihlali nedeniyle mağdur olduğu yolunda "tartıꢀılabilir bir iddia" sunduğu durumlarda   uygulandığını hatırlatır (bkz.27 Nisan 1988 tarihli Boyle ve Rice-Đngiltere, Seri A no. 131 §   52). Baꢀvuranın iddialarının kanıttan yoksun olduğu düꢀünüldüğünde, kendisi "tartıꢀılabilir   bir iddia" sahibi olarak görülemez. Bu nedenle 13. maddenin bu davada uygulanması   sözkonusu olmayıp herhangi bir ihlal görülmemiꢀtir.     VI. SÖZLEꢀMENĐN ESKĐ 25. MADDESĐNĐN ĐHLALĐ ĐDDĐASI   155. Eski 25. madde (ꢀimdiki 34. madde) aꢀağıdaki gibidir:   “Bu Sözleꢀmede tanınan hakların Yüksek Akit Taraflardan birince ihlalinden zarar gördüğü iddiasında   bulunan her gerçek kiꢀi, devlet dıꢀı her kuruluꢀ veya özel kiꢀilerden oluꢀan her topluluk, hakkında   ꢀikayet vaki olan Yüksek Akit Tarafın bu konuda Komisyon'un yetkisini tanıdığını bildirmiꢀ olması   halinde, Avrupa Konseyi Genel Sekreteri'ne sunulacak bir dilekçe ile Komisyon'a baꢀvuruda   bulunabilir. Yüksek Akit Taraflardan böyle bir bildirimde bulunmuꢀ olanlar, bu hakkın etkin bir   biçimde kullanılmasına hiçbir suretle engel olmamayı taahhüt ederler...”   156. Baꢀvuran Komisyon ve Mahkeme'ye yaptığı baꢀvuruyla ilgili olarak baskıya maruz   kaldığına iliꢀkin ꢀikayette bulunmuꢀtur. Baꢀvuran, jandarma tarafından birkaç kez gözaltına   alındığını, 29 Eylül 1994 tarihinde jandarmalar, 30 Eylül 1994 tarihinde de savcı tarafından   alınan ve gerçeği yansıtmayan ifadeleri imzalamaya zorlandığını, gözaltındayken müteaddit   defalar baꢀvurusuyla ilgili olarak sorgulandığını ve tehdit edildiğini öne sürmüꢀtür. Baꢀvuran   ayrıca, jandarmaların, kendisinin olamayan sağlam bir evin önünde fotoğraflarını çektiklerini   ve bu fotoğraflarla Komisyonun aldatılmaya çalıꢀıldığını da eklemiꢀtir.   157. Hükümet, bizzat baꢀvuranın olayla ilgili olarak ulusal makamlara bir ꢀikayetinin   olmadığını ve baꢀvurusunun gerçekliğinin ꢀüpheli olduğunu ileri sürmüꢀtür. Baꢀvuran   herhangi bir ꢀikayette bulunmaksızın Silvan Cumhuriyet Savcısı tarafından sorgulanmıꢀtır.   Hükümet, baꢀvuranın Komisyon ya da Mahkeme'ye yaptığı baꢀvuruyla ilgili olarak tehdit   edildiğini ya da baskı altına alındığını reddetmiꢀtir.   158. Mahkeme, Sözleꢀme’nin eski 25. maddesi (ꢀimdiki 34. madde) uyarınca oluꢀturulan   bireysel baꢀvuru sisteminin etkili bir ꢀekilde iꢀleyebilmesi için, baꢀvuranlara ya da potansiyel   baꢀvuruculara Sözleꢀme Organlarına serbestçe baꢀvurabilme hakkının tanınmasının ve   yetkililer tarafından kendilerine ꢀikayetlerini geri almaları ya da değiꢀtirmeleri yönünde   herhangi bir baskı yapılmamasının büyük önem taꢀıdığını hatırlatır. Bu bağlamda, “baskı”   kavramı, sadece doğrudan ve açık olarak yapılan baskıları değil aynı zamanda baꢀvuranı   Sözleꢀme organlarına baꢀvurmaktan caydırmaya yönelik dolaylı eylem ve temasları da   içermektedir.   Fakat, yetkililer ve baꢀvuran arasında cereyan eden temasların Sözleꢀme’nin eski 25/1   maddesine uygun olup olmadığının değerlendirilmesi davanın özel koꢀullarının ıꢀığında   yapılmalıdır. Baꢀvuranların, bir iç soruꢀturma yürüten yetkililer tarafından Sözleꢀme uyarınca   yaptıkları baꢀvurularla ilgili olarak sorgulanmaları ise, kullanılan usullerin, bireysel baꢀvuru   hakkınının uygulanmasını engelleyici nitelikte görülebilecek, yasadıꢀı ve kabuledilemez bir   baskı oluꢀturup oluꢀturmadığı bakımından değerlendirilmelidir.(Salman-Türkiye [GC],   21986/93, § 130).   159. Mahkeme, baꢀvuranın gözaltı ve kötü muameleyle ilgili iddialarını kanıtlayamadığı   sonucuna varmıꢀtır. Mahkeme, baꢀvuranın 29 Eylül 1994 tarihinde jandarmalar tarafından,   Komisyona yaptığı baꢀvurunun konusunu teꢀkil eden olaylarla ilgili olarak sorgulandığını   saptamıꢀtır (par.130). Bununla birlikte Mahkeme, elindeki kanıtların, Devlet makamlarının,   baꢀvuranın baꢀvurusunu çekeceği ya da ꢀikayetini değiꢀtireceği hesabıyla baꢀvurana baskı   yaptığı veya bireysel baꢀvuru hakkını engellediği sonucuna varmak için yeterli olmadığı   görüꢀündedir.     160. Dolayısıyla Mahkeme davalı Devlet'in Sözleꢀme'nin eski 25/1 maddesi uyarınca   üstlendiği yükümlülüklere aykırı davrandığı sonucuna varmamıꢀtır.   BU NEDENLERLE MAHKEME,   1.Oybirliğiyle Sözleꢀme'nin 3. maddesinin ihlal edilmediğine;   2.Oybirliğiyle Sözleꢀme'nin 8. maddesiyle 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlal   edilmediğine;   3. Oybirliğiyle Sözleꢀme'nin 14. ve 18. maddelerinin ihlal edilmediğine;   4.Oybirliğiyle Sözleꢀme'nin 6. ve 13. maddelerinin ihlal edilmediğine;   5. Dörde karꢀı üç oyla davalı Devlet'in Sözleꢀme'nin eski 25/1 maddesi uyarınca üstlendiği   yükümlülüklere uyduğuna karar vermiꢀtir.   Đngilizce verilen iꢀbu karar, 16 Kasım 2000 tarihinde Đçtüzüğün 77/2 ve 77/3 hükümleri   uyarınca yazılı olarak tebliğ edilmiꢀtir.   Vincent Berger   Sekreter   Lucius Caflish   Baꢀkan   Sözleꢀme'nin 45/2 ve Mahkeme içtüzüğünün 74/2 hükümleri uyarınca, Sn. Hedigan'ın   muhalefet ꢀerhi bu karara eklenmiꢀtir.   YARGIÇ   HEDĐGAN'IN YARGIÇ KURIS'ĐN DE ĐꢀTĐRAK ETTĐĞĐ KISMĐ   MUHALEFET ꢀERHĐ   Davalı Devlet'in Sözleꢀme'nin eski 25/1 maddesi uyarınca üstlendiği yükümlülüklere uyduğu   yönündeki tespit hariç Mahkeme'nin kararıyla hemfikirim. Bu bakımdan üzüntüyle   belirtmeliyim ki çoğunluğun görüꢀüne karꢀıyım.   Eski 25. madde (ꢀimdiki 34. madde) bireysel baꢀvuru sisteminin kalbidir. Baꢀvuranlar,   misilleme korkusu olmaksızın ve bu tür bir missilleme korkusunu doğurabilecek baskıyla ya   da baꢀvurularının sonucunda gelecekte herhangi bir önyargıyla karꢀılaꢀmaksızın ꢀikayetlerini   Mahkeme huzuruna getirebilmelidirler. Gizli amaçlı zorlama niteliği taꢀıyan baskılar da   olmamalıdır. Bu tür bir baskı çeꢀitli türlerde olabilir; baꢀvuranların, yetkililer tarafından   inandırıcı bir açıklama getirilmeksizin Mahkeme'ye yaptıkları baꢀvuru hakkında   sorgulanmaları benim kanaatimce bu tür bir sorgulamanın bir tür yasadıꢀı baskı olduğu   varsayımını ortaya çıkarmaktadır.   Her davanın yasadıꢀı baskı unsuru taꢀıyıp taꢀımadığı hususunun kendi olgularıyla   değerlendirilmesi gerektiğine katılıyorum. Yine de, benim görüꢀüme göre, genel kural olarak,   Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi önünde dava konusu olan yetkililer, baꢀvuranı bu   baꢀvuruyla ilgili olarak sorguluyorsa, bu sorgulamanın baꢀvuranı yargılama sürecinden   caydırma eğilimi taꢀıdığına iliꢀkin bir varsayım ortaya çıkmaktadır.   Bu davada, Mahkeme, baꢀvuranın jandarmalar tarafından Komisyon'a yaptığı baꢀvurunun   konusuyla ilgili olarak 29 Eylül 1994 günü sorgulandığını tespit etmiꢀtir (bkz. 130. paragraf).   Ayrıca baꢀvuran ertesi gün Silvan cumhuriyet savcısıyla görüꢀmek üzere çağrılmıꢀtır.   Baꢀvuranın ertesi gün savcıyla görüꢀmesinden önce jandarmaların niçin bu tür bir görüꢀmeye   ihtiyaç duyduklarına iliꢀkin hiçbir gerekçe öne sürülmemiꢀtir.     Kanaatimce bu koꢀullarda üstte öne sürdüğüm varsayım çürütülememiꢀtir. Bundan dolayı   bana göre Hükümet, Sözleꢀme uyarınca üstlendiği etkili baꢀvuru hakkını hiçbir biçimde   engellememe yükümlülüğünü yerine getirmemiꢀtir (bkz. 16 Kasım 2000 tarihli Bilgin-   Türkiye kararı (Bölüm 2), §134).   Üstte dikkat çektiğim türde bir varsayımın ortaya çıkmadığına inanmıꢀ olsaydım bile,   yetkililerin hiçbir açıklama yapmaksızın baꢀvuranla yaptıkları görüꢀmelerin çakıꢀmasının,   davalı Devlet'in baꢀvuranı baꢀvurusu hakkında sorgulayarak onu gerçekten baskı altına almayı   amaçladığı çıkarımına yol açacak olgusal dayanağı sağladığı sonucuna varırdım.   30