24895/07
WyrokETPCz2010-02-11ECLI:CE:ECHR:2010:0211JUD002489507
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa uchylenia immunitetu parlamentarnego, uniemożliwiająca dochodzenie praw rodzicielskich, narusza prawo do dostępu do sądu z art. 6 ust. 1 Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał stwierdził, że odmowa uchylenia immunitetu parlamentarnego byłej żony skarżącego, która uniemożliwiła mu dochodzenie praw rodzicielskich przed sądem, stanowiła naruszenie prawa do dostępu do sądu. Trybunał podkreślił, że brak jasnego uzasadnienia decyzji parlamentu o nieuchyleniu immunitetu, zwłaszcza gdy sprawa nie dotyczyła bezpośrednio obowiązków parlamentarnych, pozbawił skarżącego skutecznego środka prawnego. Trybunał odrzucił argument rządu, że skarżący miał inne dostępne środki, wskazując, że państwo ma obowiązek zapewnić możliwość korzystania z istniejących środków zgodnie z art. 6. Stworzyło to również nierównowagę między stronami, ponieważ była żona skarżącego mogła pozywać jego, ale on nie mógł pozywać jej.Stan faktyczny
Skarżący, Polychronis Syngelidis, jest obywatelem Grecji. Był żonaty z MA, grecką posłanką, z którą rozwiódł się w 2004 roku, zawierając ugodę dotyczącą opieki nad synem i prawa do kontaktów. Pomimo sądowego nakazu, była żona skarżącego wielokrotnie odmawiała mu kontaktów z synem. W odpowiedzi na skargi skarżącego, prokuratorzy zwracali się do greckiego parlamentu o uchylenie immunitetu posłanki MA. Parlament dwukrotnie odmówił uchylenia immunitetu, w grudniu 2006 roku i ponownie w 2007 roku, bez podania szczegółowego uzasadnienia, uniemożliwiając skarżącemu dochodzenie swoich praw przed sądem.Rozstrzygnięcie
Trybunał stwierdza naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Trybunał zasądza skarżącemu 12 000 euro tytułem zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
© Translations published on http://stofnanir.hi.is/mannrettindastofnun/domareifanir_pdf
Permission to re-publish this translation has been granted by http://stofnanir.hi.is/mannrettindastofnun/en/node/201
for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
Syngelidis gegn Grikklandi
Dómur frá 1. febrúar 2010.
Mál nr. 24895/07.
6. gr. Réttur til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi.
Réttur til aðgangs að dómstólum. Friðhelgi þingmanna gagnvart málsóknum.
1. Málsatvik
Kærandi, Polychronis Syngelidis, er grískur ríkisborgari, fæddur árið 1957 og búsettur í Aþenu. Hann var kvæntur MA, grískum þingmanni. Við skilnað þeirra árið 2004 gerðu þau samkomulag um forsjá og umgengnisrétt við son þeirra sem fæddist sama ár. Samkvæmt því átti sonurinn að hafa búsetu hjá móður sinni en kærandi hafði umgengnisrétt tiltekna daga. Tveimur mánuðum síðar lagði MA fram kæru á hendur kæranda þar sem hann hefði ráðið öryggisvörð til að sjá um gæslu við hús hennar. Máli hennar var vísað frá dómstólum.
Þar sem kærandi hefði ekki fengið að umgangast son sinn á meðan framangreind mál voru til meðferðar fyrir dómstólum lagði hann fram kæru til lögreglu í október árið 2005 á hendur MA. Saksóknari beindi málinu til forseta gríska þingsins þar sem aflétta þyrfti friðhelgi yfir MA. Það var mat siðanefndar þingsins að hafna ætti kröfunni með vísan í tilteknar þingreglur án þess þó að tilgreina nánar hverjar þeirra ættu við. Í desember árið 2006 hafnaði meirihluti þingsins því að friðhelgi yrði aflétt yfir MA. Ákvörðunin var órökstudd. Árið 2007 lagði kærandi fram tvær kærur til viðbótar á hendur MA vegna brota hennar á umgengnisrétti sem kveðið hefði verið á um í dómsúrskurði. Á grundvelli úrskurðarins gerði kærandi kröfu um greiðslu sektar ef ekki yrði farið að honum. Enn var því beint til þingsins að friðhelgi yrði aflétt yfir MA og siðanefndin hafnaði því á ný með vísan til þess að um væri að ræða sömu kröfu og hún hefði áður hafnað.
2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum
Kæran
Kærandi hélt því fram að synjun gríska þingsins á að aflétta friðhelgi fyrrum eiginkonu hans bryti í bága við rétt hans til aðgangs að dómstólum sem tryggður væri í 1. mgr. 6. gr. sáttmálans.
Niðurstaða
Dómstóllinn féllst ekki á þau rök grískra stjórnvalda að ekki hefði verið brotið í bága við rétt kæranda til aðgangs að dómstólum þar sem önnur úrræði hefðu staðið honum til boða til að leita réttar síns gagnvart fyrrum eiginkonu sinni. Dómstóllinn ítrekaði að þegar innlend löggjöf tryggði einstaklingum úrræði til að leita réttar síns, væri sú skylda lögð á ríki að tryggja að viðkomandi einstaklingar gætu notið þeirra í samræmi við 6. gr. sáttmálans.
Dómstóllinn benti á að samkvæmt ákvæðum grísku stjórnarskrárinnar gæti þingið hafnað því að aflétta friðhelgi af þingmanni í þeim tilvikum eingöngu þegar málshöfðun ætti með augljósum hætti rætur sínar að rekja til þingstarfa viðkomandi þingmanns. Í málinu sem hér væri um að ræða voru engin ljós tengsl á milli vanrækslu MA á að uppfylla skyldur sínar samkvæmt forsjársamkomulaginu og þingstarfa hennar. Ennfremur hefði siðanefnd þingsins ekki tilgreint sérstaklega hvaða skilyrði hún taldi uppfyllt til þess að hún gæti hafnað því að aflétta þinghelgi á grundvelli starfsreglna þingsins. Sá skortur á röksemdum hefði gert kæranda ókleift að átta sig á raunverulegum ástæðum synjunarinnar. Dómstóllinn benti einnig sérstaklega á að með þessu hefði skapast ójafnvægi á stöðu kæranda annars vegar og stöðu MA hins vegar þar sem hún gæti, öfugt við hann, höfðað mál á hendur honum.
Það var því niðurstaða dómstólsins að brotið hefði verið í bága við rétt kæranda til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi skv. 1. mgr. 6. gr. sáttmálans. Einn dómari skilaði séráliti. Með vísan til 41. gr. voru kæranda dæmdar 12.000 evrur í skaðabætur. Tveir dómarar skiluðu séráliti hvað þann þátt málsins varðar.
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło