29189/02
WyrokETPCz2008-01-24ECLI:CE:ECHR:2008:0124JUD002918902
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opóźnienie w wypłacie dodatkowego odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, połączone z wysoką inflacją, naruszyło prawo do poszanowania mienia zgodnie z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że opóźnienie w wypłacie dodatkowego odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości, ustalonego przez sądy krajowe, spowodowało dla skarżących dodatkową szkodę, wykraczającą poza samo wywłaszczenie. To opóźnienie, w kontekście wysokiej inflacji, doprowadziło do znacznej utraty wartości odszkodowania, co nałożyło na skarżących nadmierne i nieproporcjonalne obciążenie. W konsekwencji, została naruszona sprawiedliwa równowaga między wymogami interesu ogólnego a ochroną prawa do poszanowania mienia, co stanowi naruszenie art. 1 Protokołu nr 1.Stan faktyczny
W 1990 roku nieruchomości skarżących w Şanlıurfa Birecik zostały wywłaszczone przez Ministerstwo Energii i Zasobów Naturalnych w Turcji w celu budowy tamy. Skarżący uznali pierwotne odszkodowanie za niewystarczające i uzyskali w sądzie krajowym (Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi) orzeczenie o przyznaniu dodatkowego odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi w wysokości 30% rocznie. Jednakże, wypłata tego dodatkowego odszkodowania nastąpiła ze znacznym opóźnieniem, a w międzyczasie wysoka inflacja w Turcji spowodowała, że wypłacone kwoty straciły znaczną część swojej wartości.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie: 1. Uznał skargę za dopuszczalną. 2. Stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji. 3. Uznał, że nie ma potrzeby oddzielnego rozpatrywania skargi dotyczącej art. 6 Konwencji. 4. Stwierdził, że samo stwierdzenie naruszenia stanowi wystarczające zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową. 5. Zasądził na rzecz skarżących odszkodowanie majątkowe w łącznej wysokości 32 148 Euro oraz odsetki za opóźnienie. 6. Oddalił pozostałe żądania dotyczące słusznego zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
CONSEIL DE
L'EUROPE
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
ĐKĐNCĐ DAĐRE
CAN VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE DAVASI
(Baꢀvuru no:29189/02 )
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG Ocak 2008
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44§2. maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecek olup bazı
ꢀekli düzeltmelere tabi olabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2008. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
USUL
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine yapılan ve 29189/02 numaralı baꢀvurunun nedeni adları
aꢀağıda yer alan T.C. vatandaꢀlarının (baꢀvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne
(AĐHM) Temel Đnsan Hakları ve Özgürlüklerini güvence altına alan Avrupa Đnsan Hakları
Sözleꢀmesi’nin (AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ olduğu baꢀvurudur.
Baꢀvuranlar Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi (AĐHM) önünde ꢁanlıurfa barosu
avukatlarından Yusuf Karataꢀ tarafından temsil edilmektedir.
OLAYLAR
1. DAVANIN KOꢀULLARI
Baꢀvuranlar Emine Gümüꢀ, Kadir Can, Ekrem Can, Kasım Can, Hüseyin Ateꢀ, Mehmet Ateꢀ,
Mehmet Arar ve Müslüm Arar T.C. vatandaꢀı olup sırasıyla 1933, 1933, 1962, 1958, 1957,
1959, 1968 ve 1966 doğumludur ve olayların meydana geldiği dönemde Birecik ꢁanlıurfa’da
ikamet etmektedirler.
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı (Đdare) 1990 yılında baꢀvuranlara ait ꢁanlıurfa Birecik’te
bulunan taꢀınmazları baraj inꢀası nedeniyle kamulaꢀtırmıꢀtır.
Baꢀvuranlar Đdare tarafından ödenen meblağları yetersiz bularak kamulaꢀtırma bedelinin
artırılması talebiyle Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi’ne baꢀvurmuꢀlardır. Mahkeme
Đdarenin taꢀınmazlara el koyduğu tarihten itibaren hesaplanacak yıllık % 30 yasal faiziyle
birlikte baꢀvuranlara ek kamulaꢀtırma bedeli ödemesine karar vermiꢀtir.
Ayrıntılar tabloda yer almaktadır.
BAꢀVURANLARIN
GECĐKME
FAĐZĐNĐN
HESAPLANMA
TARĐHĐ
EK
KAMULAꢀTIRMA
BEDELĐ
YARGITAY
KARARININ
TARĐHĐ
ÖDEME
TARĐHĐ
ÖDEME
MĐKTARI
(T.L.)
ADLARI
(T.L.)
24.7.1999
29.4.1999
24.7.1999
28.4.1999 953 610 000 145 692 000 305 938 500 412 942 000
27.3.2000
13.12.1999
27.3.2000
15.11.1999
13.12.2001
29.11.2001
13.12.2001
15.11.2001 962 948 521 921 455 147 098 679 223 524 251 930
Emine Gümüꢁ
Parsel numarası: 48
Baꢀv. tarihi: 27 mayıs
Emine Gümüꢁ
Parsel numarası: 50
Baꢀv. tarihi: 27 mayıs
Emine Gümüꢁ
Parsel numarası: 51
Baꢀv. tarihi: 27 mayıs
Emine Gümüꢁ
Parsel numarası: 644
Baꢀv. tarihi: 13 mayıs
24.7.1999
29.4.1999 738 732 000 340 011 000
27.3.2000
2.1.2002 876 034 732 935 159 186
Hüseyin Ateꢁ
Mehmet Ateꢁ
Parsel numarası: 129
Baꢀv. tarihi: 27 mayıs
22.11.1999
29.11.2001
Kadir Can
Ekrem Can
Kasım Can
Parsel numarası: 16
Baꢀv. tarihi: 27 mayıs
29.4.1999 937 432 900
13.12.1999
13.12.2001 410 144 930
Mehmet Arar
Müslüm Arar
Parsel numarası: 134
Baꢀv. tarihi: 27 mayıs
HUKUK
Baꢀvuranlar Devlet tarafından ödenen bedelin gecikmeli olarak yapılması ve Türkiye’deki
yüksek enflasyon oranı karꢀısında bunun yetersiz kalması nedeniyle ek kamulaꢀtırma
bedelinin değer kaybettiğinden ꢀikayetçi olmaktadırlar. Baꢀvuranlar bu doğrultuda Ek 1 no’lu
Protokol’ün 1. maddesini öne sürmektedir.
Baꢀvuranlar ayrıca Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararı ile ödeme tarihi arasında geçen süre
nedeniyle davalarının AĐHS’nin 6. maddesi uyarınca makul bir sürede görülmesi haklarının
ihlal edildiğini ileri sürmektedir.
I. KABULEDĐLEBĐLĐRLĐĞE DAĐR
AĐHM yerleꢀik içtihadından doğan kıstaslar ıꢀığında (Bkz. özellikle Akkuꢀ kararı) ve
mahkemeye sunulan unsurların bütününü göz önüne alarak baꢀvurunun esas bakımından
inceleme konusu yapılması gerektiğine itibar etmektedir. AĐHM, ayrıca hiçbir
kabuledilemezlik unsurunun bulunmadığını da tespit etmektedir.
II. ESAS HAKKINDA
A. Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesi’nin ihlal edildiği iddiası hakkında
AĐHM bu davadakine benzer sorunların ortaya çıktığı davaları birçok kez incelemiꢀ ve Ek 1
No’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiꢀtir (Bkz. sözü edilen Akkuꢀ
s.1310, par.30-31, ve Aka s.2682, par. 50-51kararları)
AĐHM, incelemelerinde Hükümet’in davayı farklı ꢀekilde sonuçlandıracak hiçbir tespit ve
delil sunmadığını not etmektedir. AĐHM, ulusal mahkemelerin kararına göre kamulaꢀtırmayı
yapan idare tarafından baꢀvuranlara verilmesi gereken bedel artırımının ödemesindeki
gecikmenin baꢀvuranları mülkiyetin kamulaꢀtırmasına ilaveten ayrı bir zarara daha soktuğunu
tespit etmektedir. Bu gecikme, AĐHM’yi baꢀvuranların toplum yararının gerektirdikleri ile
mülkiyet hakkına saygının korunması arasında hüküm sürmesi gereken adil dengeyi bozan
alıꢀılmıꢀın dıꢀında ve ölçüsüz bir yüke katlanmak zorunda kaldıkları yönünde düꢀünmeye
sevk etmektedir.
Sonuç olarak, Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiꢀtir.
B. AĐHS’nin 6. maddesi’nin ihlal edildiği iddiası hakkında
Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesi’nin ihlalinin tespiti ıꢀığında AĐHM, mevcut baꢀvuru ile
ortaya konan temel hukuki sorunun incelenmesi gerektiğine itibar etmektedir. Dava
olaylarının bütünü ve tarafların argümanları göz önünde bulundurulduğunda AĐHM,
AĐHS’nin 6. maddesine yönelik ꢀikayetin ayrıca incelenmesini gerekli görmemektedir.
III. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐ’NĐN UYGULANMASI
AĐHS’nin 41. maddesine göre “Mahkeme iꢀbu Sözleꢀme ve Protokollerinin ihlal edildiğine
karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleꢀmeci Tarafın iç hukuku bu ihlali ancak kısmen telafi
edebiliyorsa, AĐHM, gerektiği takdirde, hakkaniyete uygun surette, zarar gören tarafın adil
tatminine hükmeder.”
A. Tazminat
Baꢀvuranlar aꢀağıda belirtilen meblağlarda maddi zarara uğradıklarını ileri sürmektedir:
- 48 numaralı parsel için: 4.296 Amerikan Doları (USD) (yaklaꢀık 3.364 Euro) (bu meblağlar
baꢀvuranların baꢀvurularını yaptıkları 8 Aralık 2006 tarihinde döviz kuruna çevrilmiꢀtir).
- 50 numaralı parsel için: 5.425 USD (yaklaꢀık 4.250 Euro)
- 51 numaralı parsel için: 3.425 USD (yaklaꢀık 2.680 Euro)
- 644 numaralı parsel için: 1.230 USD (yaklaꢀık 965 Euro)
- 129 numaralı parsel için: 4.296 USD (yaklaꢀık 3.370 Euro)
- 16 numaralı parsel için: 18.692 USD (yaklaꢀık 14.640 Euro)
- 134 numaralı parsel için: 32.544 USD (yaklaꢀık 25.480 Euro)
Baꢀvuranlar ayrıca manevi tazminat olarak 14.000 USD (yaklaꢀık 10.100 Euro talep
etmektedirler.
AĐHM bu yöndeki yerleꢀik içtihadı ve ilgili hesaplama yöntemi ıꢀığında baꢀvuranlara ve/veya
hak sahiplerine maddi tazminat baꢀlığı altında ꢀu miktarların ödenmesine karar vermiꢀtir:
- numaralı parsel için 2.350 Euro, 50 numaralı parsel için 3.910 Euro, 51 numaralı
parsel için 1.700 Euro ve 644 numaralı parsel için 340 Euro olmak üzere baꢀvuran
Emine Gümüꢀ’e toplam 8.300 Euro;
-
-
- numaralı parsel için baꢀvuranlar Hüseyin ve Mehmet Ateꢀ’e ortak 3.370 Euro; numaralı parsel için baꢀvuranlar Kadir, Ekrem ve Kasım Can’a 6.148 Euro; numaralı parsel için baꢀvuranlar Mehmet ve Müslüm Arar’a ortak 14.330 Euro;
Manevi zarara gelince, AĐHM tespit edilen ihlalin baꢀvuranların gördükleri zarar için kendi
baꢀına yeterli adil tatmini oluꢀturacağı kanısındadır.
B. Yargılama masraf ve giderleri
Baꢀvuranlar yargı giderleri için 14.000 USD (yaklaꢀık 10.950 Euro) talep etmektedir.
AĐHM’nin yerleꢀik içtihadına göre, 41. madde uyarınca gerçekliği ve gerekliliği kanıtlanan
makul miktarlardaki yargı giderleri ödenmektedir (Bkz. Iatridis-Yunanistan (dostane çözüm)
kararı, no: 31107/96).
AĐHM baꢀvuranların yargılama masrafları baꢀlığı altında öne sürdükleri giderlere iliꢀkin
kanıtlayıcı belgeleri sunmadıklarını gözlemlemekte ve bu talebi reddetmektedir.
C. Gecikme faizi
Gecikme faizi olarak, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı
faiz oranına 3 puanlık bir artıꢀ eklenecektir.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,
1. Baꢀvurunun kabuledilebilir olduğuna;
2. AĐHS’ye Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesi’nin ihlal edildiğine;
3. AĐHS’nin 6. maddesi hakkındaki ꢀikayetin ayrıca incelenmesine gerek olmadığına;
4. Baꢀvuranların maruz kaldığı manevi zarar için mevcut kararın baꢀlı baꢀına adil tatmini
oluꢀturduğuna; a) AĐHS’nin 44. maddesinin 2. paragrafı gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç
ay içinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Yeni Türk Lirası’na çevrilmek üzere ve
her türlü vergi ve kesintiden muaf tutularak Savunmacı Hükümet tarafından baꢀvuranlara
ve/veya hak sahiplerine:
i. baꢀvuran Emine Gümüꢀ’e 8.300 (sekiz bin üç yüz) Euro ödenmesine;
ii. baꢀvuranlar Hüseyin Ateꢀ ve Mehmet Ateꢀ’e ortak 3.370 (üç bin üç yüz yetmiꢀ) Euro
ödenmesine;
iii. baꢀvuranlar Kadir Can, Ekrem Can ve Kasım Can’a ortak 6.148 (altı bin yüz kırk sekiz)
Euro ödenmesine;
iv. baꢀvuranlar Mehmet Arar ve Müslüm Arar’a ortak 14.330 (on dört bin üç yüz otuz) Euro
ödenmesine;
b) Yukarıda belirtilen üç aylık sürenin sona erdiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına
kadar, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan marjinal kredi kolaylığı oranının
üç puan fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına,
6.Adil tatmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;
KARAR VERMĐꢀTĐR.
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.
paragraflarına uygun olarak 24 Ocak 2008 tarihinde yazıyla bildirilmiꢀtir.
6
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło