3055/04
WyrokETPCz2009-04-21ECLI:CE:ECHR:2009:0421JUD000305504
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy brak dostępu skarżącego do tajnych dokumentów, na których oparto decyzję o jego wydaleniu ze szkoły wojskowej, naruszył jego prawo do rzetelnego procesu sądowego zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że brak dostępu skarżącego do „tajnych” dokumentów, które stanowiły podstawę decyzji o jego wydaleniu ze szkoły wojskowej i na których opierał się sąd krajowy, naruszył zasadę kontradyktoryjności i równości broni, będące fundamentalnymi elementami prawa do rzetelnego procesu sądowego. Skarżący nie miał możliwości skutecznego zakwestionowania dowodów przeciwko niemu, co uniemożliwiło mu przedstawienie swojej sprawy w warunkach równości z organami państwowymi. Trybunał podkreślił, że nawet w kontekście spraw dotyczących bezpieczeństwa narodowego, ograniczenia praw procesowych muszą być proporcjonalne i nie mogą pozbawiać jednostki możliwości skutecznego udziału w postępowaniu.Stan faktyczny
Skarżący, Mücahit Topal, był studentem szkoły wojskowej w Turcji. Został wydalony ze szkoły 15 lipca 2002 r. na podstawie tajnego dochodzenia przeprowadzonego przez służby wywiadowcze, którego wyniki nie zostały mu ujawnione. Odwołał się od tej decyzji do Wojskowego Najwyższego Sądu Administracyjnego, argumentując, że brak dostępu do dokumentów narusza zasadę kontradyktoryjności. Sąd krajowy oddalił jego odwołanie, opierając się na tajnych dokumentach dostarczonych przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Po śmierci skarżącego w 2005 r., jego rodzice zostali zobowiązani do zwrotu kosztów nauki i zakwaterowania w wysokości 13 710 TL.Rozstrzygnięcie
Skarga dotycząca braku dostępu do tajnych dokumentów w postępowaniu przed Wojskowym Najwyższym Sądem Administracyjnym została uznana za dopuszczalną, pozostałe skargi za niedopuszczalne. Stwierdzono naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji z powodu niemożności dostępu skarżącego do "tajnych" dokumentów w sprawie rozpatrywanej przez Wojskowy Najwyższy Sąd Administracyjny. Zasądzono na rzecz skarżącego (jego spadkobierców) 6 500 EUR tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową. Zasądzono na rzecz skarżącego (jego spadkobierców) 2 000 EUR tytułem zwrotu kosztów i wydatków. Odrzucono pozostałe żądania słusznego zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
C O N S E I L D E
L ' E U R O P E
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
ĐKĐNCĐ DAĐRE
TOPAL - TÜRKĐYE DAVASI
(Baꢀvuru no: 3055/04)
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG Nisan 2009
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecek olup, ꢀekli
bazı düzeltmelere tabi olabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2009. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
USUL
T.C. vatandaꢀı Mücahit Topal (baꢀvuran) tarafından Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, 26 Aralık tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına iliꢀkin Sözleꢀme’nin
(Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi - AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapılan 3055/04 numaralı
baꢀvuru sonucu bu dava görülmektedir.
OLAYLAR
DAVANIN KOꢀULLARI doğumlu ve Ankara’da ikamet eden baꢀvuran 2001–2002 eğitim-öğretim döneminde
Beytepe Jandarma Astsubay Meslek Yüksekokulu’nda öğrenciydi. Baꢀvuran bu okula
kaydolurken babası Nuri Topal oğlunun okulla iliꢀiği kesildiği takdirde okul masraflarının ve
yatılı okul ücretinin tarafınca karꢀılanacağına dair teminat vermiꢀtir.
Meslek Yüksekokulu Yüksek Disiplin Kurulu, yetkili kamu mercilerinin yürüttüğü gizli bir
soruꢀturmanın akabinde 15 Temmuz 2002 tarihinde baꢀvuranın okuldan ihraç edilmesine
karar vermiꢀtir.
Baꢀvuran 15 Ağustos 2002’de Askeri Yüksek Đdari Mahkeme’ye baꢀvurarak kararın iptali
talebinde
bulunmuꢀtur.
Baꢀvuran
okuldan
atılma
gerekçeleri
konusunda
bilgilendirilmemesinin çekiꢀmeli yargı ve silahların eꢀitliği ilkesine aykırı olduğunu ileri
sürmüꢀtür.
Đçiꢀleri Bakanlığı 4 Kasım 2002 tarihinde cevap niteliğindeki yazılı görüꢀlerinde Emniyet
birimlerinin ve Jandarma komutanlığının gizli haber alma servislerince baꢀvuran ve ailesi
hakkında yürütülen gizli soruꢀturmada edinilen bilgiler ıꢀığında ve jandarma ve askeri öğrenci
alma yönetmeliğinin ilgili hükümlerine uygun olarak Bakanlığın baꢀvuranın okuldan atılması
kararını aldığını belirtmiꢀtir. Bakanlık ayrıca aynı hükümler gereğince gizli soruꢀturma
sonuçlarının bildirilmediğini, adı geçenin yalnızca soruꢀturma sonucundan haberdar edildiğini
ifade etmiꢀtir. Bakanlık söz edilen nedenlerden dolayı mahkeme tarafından istenilen yazılı
görüꢀlerin gizli ibareli belge niteliğiyle ayrı olarak Askeri Yüksek Đdari Mahkemesi’ne
iletildiğini vurgulamıꢀtır.
Askeri Yüksek Đdari Mahkemesi savcısı 31 Mart 2003 tarihinde davanın esası hakkındaki
görüꢀünü sunmuꢀtur. Savcı bilhassa jandarma ve askeri öğrenci alma yönetmeliğinin ilgili
hükümleri göz önüne alındığında, baꢀvuranın ihraç kararının iptali baꢀvurusunun reddedilmesi
gerektiği yönünde görüꢀ bildirmiꢀtir. Mayıs 2003 tarihli bir karar ile Askeri Yüksek Đdari Mahkemesi tarafları dinlemesinin
ardından ve Đçiꢀleri Bakanlığı’nın 1602 sayılı Kanun’un 52. maddesine dayanarak iletmiꢀ
olduğu kanıt ve belgeleri dikkate alarak ihraç kararının yasaya uygun olduğuna kanaat
getirmiꢀ ve baꢀvuranın iptal baꢀvurusunu reddetmiꢀtir.
Askeri Yargıtay 1 Ekim 2003’te karar düzeltme baꢀvurusunu reddetmiꢀtir.
Đçiꢀleri Bakanlığı 14 Temmuz 2005 tarihinde Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi’nde 8 Eylül tarihinde hayatını kaybeden baꢀvurana ödenen okul ve yurt giderlerinin geri alınması
amacıyla dava açmıꢀtır. Asliye hukuk mahkemesi 6 Aralık 2006 tarihli bir karar ile Đçiꢀleri
Bakanlığı’nın talebini yerinde bulmuꢀ ve baꢀvuranın hak sahipleri olan anne ve babasını
13.710 TL (o dönemde yaklaꢀık 7.500 Euro) ödemeye mahkum etmiꢀtir. Dosyada yer alan
bilgilerden kamu borcu sayılan borcun geri ödemesi Nuri Topal’ın maaꢀından kesinti
yapılarak gerçekleꢀtirilmektedir.
HUKUK
I. ÖN GÖRÜꢀLER
Baꢀvuran 8 Eylül 2005’te askerlik hizmetini yaptığı sırada hayatını kaybetmiꢀtir. Baꢀvuranın
babası Nuri Topal, annesi Sırma Topal ve erkek kardeꢀleri Sinan Topal ve Cihan Korel Topal
baꢀvuruyu sürdürme niyetlerini bildirmiꢀlerdir. Hükümet bu talebe karꢀı çıkmaktadır. AĐHM
baꢀvuranın aile fertlerinin bu baꢀvurunun sürdürülmesinde meꢀru çıkarları olduğuna itibar
etmekte ve baꢀvuranın yerine geçmelerinde bir sakınca görmemektedir (Bkz. mutatis
mutandis, Çakar-Türkiye kararı, no: 42741/98, 21, 23 Ekim 2003).
II. GĐZLĐ ĐBARELĐ BELGELERĐN ERĐꢀĐMĐNĐN MÜMKÜN OLMAMASI
ÇERÇEVESĐNDE AĐHS’NĐN 6. MADDESĐNĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI
HAKKINDA
Baꢀvuran AYĐM’in kararının dayanağını oluꢀturan «gizlilik dereceli» belge ve bilgilere
eriꢀiminin mümkün olmaması nedeniyle sözkonusu davada çekiꢀmeli yargı ve silahların
eꢀitliği ilkesinden yararlanamadığından ꢀikayetçi olmaktadır. Baꢀvuran bu bağlamda
AĐHS’nin 6. maddesine atıfta bulunmaktadır.
Hükümet öncelikle AĐHM’nin Pellegrin-Fransa (no: 28541/95) kararındaki içtihadına atıfta
bulunarak AĐHS’nin 6. maddesinin bu çerçevede uygulanamayacağını savunmaktadır.
Baꢀvuran bu duruma itiraz etmektedir.
AĐHM, Vilho Eskelinen vd.-Finlandiya (no: 63235/00) kararındaki son yerleꢀik içtihadını
hatırlatır. Mevcut baꢀvuruda baꢀvuranın ulusal hukuk uyarınca dava açtığı ve davasını askeri
idari mahkeme önüne taꢀıdığı konusunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. AĐHM Hükümetin ön
itirazını reddetmekte ve 6. maddenin mevcut baꢀvuruya uygulanabileceği sonucuna
varmaktadır.
AĐHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde baꢀvurunun dayanaktan yoksun
olmadığını kaydeden AĐHM, ayrıca baꢀka açılardan bakıldığında da kabuledilemezlik unsuru
bulunmadığını tespit eder. Bu nedenle baꢀvuru kabuledilebilir niteliktedir.
AĐHM esas ile ilgili daha önce de benzer bir baꢀvuruyu incelediğini ve AĐHS’nin 6/1
maddesinin ihlal edildiği sonucuna vardığını hatırlatır (Bkz. özellikle, Güner Çorum-Türkiye
kararı, no: 59739/00, 31 Ekim 2006 ve Aksoy (Eroğlu)-Türkiye no: 59741/00, 31 Ekim
2006). AĐHM mevcut baꢀvuruda da yerleꢀik bu içtihadının dıꢀına çıkılmasını gerektirecek
herhangi bir neden görememektedir.
Bu nedenle AĐHS’nin 6. maddesi ihlal edilmiꢀtir.
III. ÖNE SÜRÜLEN DĐĞER ĐDDĐALAR HAKKINDA
Baꢀvuran AĐHS’nin 6. maddesine atıfta bulunarak AYĐM’in kararlarının temyiz edilememesi
çerçevesinde bu mahkemedeki davaya iliꢀkin ꢀikayetlerini dile getirebileceği etkili bir iç
hukuk yolu bulunmadığından yakınmaktadır. Baꢀvuran yetkili mercilerin kendisi ve ailesi
hakkında yürütmüꢀ oldukları gizli soruꢀturmanın AĐHS’nin 8. maddesine aykırı olarak özel
hayata ve aile yaꢀamına saygı ilkesinin ihlaline yol açtığını ileri sürmektedir. Baꢀvuran
jandarma okuluna devam ettiği sürece Devlet desteği sağlanan yurt giderlerinin ve okul
masraflarının geri ödetilmesinin ciddi bir maddi külfeti oluꢀturduğundan ꢀikayetçi olmakta ve
özü itibariyle AĐHS’ye Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesini öne sürmektedir.
Baꢀvuranın iki dereceli mahkemenin eksikliği konusundaki ꢀikayeti ile ilgili AĐHM,
AĐHS’nin medeni alanda taraf devletlere istinaf ve temyiz aꢀaması olmak üzere iki dereceli
mahkemeyi oluꢀturma zorunluluğunu getirmediğini hatırlatır (Bkz. De Cubber-Belçika kararı, Ekim 1984). AĐHM ayrıca baꢀvuranın iç hukukta öngörüldüğü ꢀekliyle yürütmenin
durdurulması için Askeri Yüksek Đdari Mahkemesi’ne baꢀvurduğunu, dolayısıyla iç hukukta
baꢀvuru yolunun bulunmadığını öne süremeyeceğini belirtir. Yapılan bu ꢀikayetin dayanaktan
yoksun bulunması nedeniyle AĐHS’nin 35. maddesinin 3. ve 4. paragraflarına uygun olarak
reddedilmesi gerekir.
AĐHS’nin 8. maddesi hakkındaki ꢀikayetle ilgili AĐHM, irdelenmesi gereken temel hukuki
sorunun Mücahit Topal’ın askeri okuldan atılma kararına dair yürütmenin iptali talebinin
AĐHS’nin 6. maddesine uygun olarak hakkaniyete uygun bir yargı süreci sonunda reddedilip
reddedilmediği olduğunu ifade etmektedir. Yukarıda bahse konu bu hükmün ihlal edildiği
sonucuna varması ıꢀığında AĐHM, bu ꢀikayetin ayrıca incelenmesine gerek duymamaktadır
(Bkz. aynı anlamda sözü edilen Güner Çorum kararı).
AĐHM, Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesine iliꢀkin benzer bir ꢀikayeti Avrupa Đnsan Hakları
Komisyonu’nun daha önce reddettiğini anımsatır (Bkz. Yanaꢀık-Türkiye kararı no: 14524/89,
Komisyonun kararı 6 Ocak 1993). AĐHM mevcut ꢀikayette bu sonucun dıꢀına çıkılmasını
gerektirecek herhangi bir neden görememektedir. Dayanaktan yoksun bulunan bu ꢀikayetin
AĐHS’nin 35. maddesinin 3. ve 4. paragrafları uyarınca reddedilmesi gerekir.
IV. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐ’NĐN UYGULANMASI HAKKINDA
Baꢀvuran öncelikle jandarma okulunda Devlet desteği verilen yatılı okul masraflarını ve yurt
giderlerini geri ödemesi nedeniyle maddi zarara uğradığını öne sürerek 12.800 Euro maddi
tazminat talep etmektedir. Baꢀvuran ayrıca 70.000 Euro manevi tazminat talep etmektedir.
Baꢀvuran ayrıca bazı belgeler sunarak iç hukukta ve AĐHM nezdinde yapmıꢀ olduğu
yargılama giderleri için 3.500 Euro talep etmektedir.
Hükümet bu taleplere karꢀı çıkmaktadır.
AĐHM bu baꢀvurudaki adil tazmin dayanağının yalnızca baꢀvuranın 6/1 maddesinin sağladığı
güvencelerden yararlanamaması olduğunu hatırlatır. AĐHM, baꢀvuranın 6/1 maddesinin
güvencelerinden yararlandığı bir davanın akıbetinin ne olacağı üzerinde spekülasyon
yapamayacağını ifade etmektedir (Bkz. sözü edilen Aksoy (Eroğlu) kararı). AĐHM sonuç
olarak baꢀvuranın maddi tazminata iliꢀkin talebini reddetmektedir. AĐHM bununla birlikte
baꢀvuranın belirli bir ölçüde manevi zarara uğradığını ve bunun yalnızca ihlal tespiti ile
giderilemeyeceğine itibar etmektedir. AĐHM 41. madde uyarınca hakkaniyete uygun
baꢀvurana 6.500 Euro manevi tazminat ödenmesini kararlaꢀtırmaktadır. Yargılama masraf ve
giderleri ile ilgili baꢀvurana 2.000 Euro ödenmesini uygun görmektedir.
AĐHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına üç
puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,
1. Askeri Yüksek Đdari Mahkemesi önündeki yargılamada gizli belgelere eriꢀimin mümkün
olmadığı yönündeki ꢀikayetin kabuledilebilir, bunun dıꢀında kalanların kabuledilemez
olduğuna;
2. Askeri Yüksek Đdari Mahkemesinde görülen davada baꢀvuranın «gizli» ibareli belgelere
eriꢀiminin imkânsız olması nedeniyle AĐHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiğine;
3. a) AĐHS’nin 44 / 2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden TL’ ye çevrilmek ve her türlü vergiden muaf
tutulmak üzere Savunmacı Hükümet tarafından baꢀvurana;
i.
ii.
manevi tazminat olarak 6.500 (altı bin beꢀ yüz) Euro ödenmesine;
yargılama masraf ve giderleri için 2.000 (iki bin) Euro ödenmesine;
b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve ödemenin yapılmasına kadar, bu meblağlara
Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eꢀit oranda basit
faizin uygulanmasına;
4. Adil tatmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;
KARAR VERMĐꢀTĐR.
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.
paragraflarına uygun olarak 21 Nisan 2009 tarihinde yazıyla bildirilmiꢀtir.
5
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło