31524/96

WyrokETPCz2003-10-30ECLI:CE:ECHR:2003:1030JUD003152496

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Jakie słuszne zadośćuczynienie należy się skarżącej spółce na podstawie art. 41 Konwencji w związku z niezgodnym z prawem pozbawieniem własności, stwierdzonym w poprzednim wyroku Trybunału?

Ratio decidendi

Trybunał, w celu ustalenia wysokości słusznego zadośćuczynienia na podstawie art. 41 Konwencji, powołał biegłego za zgodą stron do oceny szkody majątkowej. Trybunał uznał ustalenia biegłego za uzasadnione i przyjął je w całości jako podstawę do zasądzenia odszkodowania za szkodę majątkową. Decyzja ta opierała się na zaufaniu do rzetelności i obiektywności ekspertyzy przygotowanej w uzgodniony sposób.

Stan faktyczny

W wyroku z 30 maja 2002 r. Europejski Trybunał Praw Człowieka stwierdził, że skarżąca spółka Belvedere Alberghiera S.r.l. została niezgodnie z prawem pozbawiona swojej własności ziemskiej, co stanowiło naruszenie art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji. Kwestia zastosowania art. 41 Konwencji, dotyczącego słusznego zadośćuczynienia, została wówczas odroczona. Niniejsze postępowanie dotyczyło wyłącznie ustalenia wysokości tego zadośćuczynienia.

Rozstrzygnięcie

Trybunał zatwierdził ustalenia biegłego dotyczące szkody majątkowej i zasądził odszkodowanie w tej wysokości.

Pełny tekst orzeczenia

© Перевод предоставлен российским изданием «Бюллетень Европейского Суда по правам человека» (www.echr.today). Разрешение на публикацию перевода на русский язык дано исключительно для его включения в базу HUDOC Европейского Суда. © This document was provided by the Russian edition of the Bulletin of the European Court of Human Rights (www.echr.today). Permission to re-publish this translation into Russian has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC. Компания «Бельведере Альбергиера» против Италии [belvedere alberghiera srl – Italy] (№ 31524/96) Постановление (о выплате справедливой компенсации) от 30 октября 2003 г. [вынесено II Секцией (в прежнем составе)] В своем Постановлении, вынесенном 30 мая 2002 г., Европейский Суд установил, что по делу имело место нарушение требований Статьи 1 Протокола № 1 к Конвенции ввиду того, что компания-заявитель была незаконно лишена своей земельной собственности. Европейский Суд отложил тогда рассмотрение вопроса о применении Статьи 41 Конвенции. В последующем рассмотрении дела по инициативе Председателя Палаты в составе семи судей эта Палата приняла решение о необходимости произвести экспертную оценку причиненного по делу материального ущерба. Соответствующее техническое задание было направлено эксперту, назначенному по согласию сторон. При этом Европейский Суд указал, что расходы и издержки на проведение экспертизы должны быть покрыты государством-ответчиком. У сторон была возможность представить Европейскому Суду свои замечания на выводы эксперта. Компенсация В порядке применения Статьи 41 Конвенции. Европейский Суд принял решение одобрить выводы эксперта как обоснованные и принять их во внимание при решении вопроса о компенсации за причиненный по делу материальный ущерб. Что же касается суммы этого ущерба, то Европейский Суд утвердил заключения эксперта в этой части.