32283/04

WyrokETPCz2008-06-17ECLI:CE:ECHR:2008:0617JUD003228304

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy brak uzasadnienia decyzji krajowego organu regulacyjnego odmawiającego przyznania licencji na nadawanie narusza prawo do wolności wyrażania opinii z art. 10 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że procedura licencjonowania, w której organ wydający licencje nie uzasadnia swoich decyzji, nie zapewnia wystarczającej ochrony przed arbitralną ingerencją organu państwowego w podstawowe prawo do wolności słowa. Brak uzasadnienia dla siedmiokrotnego odrzucenia wniosków o licencję nie spełnia wymogu legalności określonego w art. 10 ust. 2 Konwencji, co prowadzi do naruszenia tego przepisu.

Stan faktyczny

W 1991 roku "Meltex" LLC założyło telewizję "A1+", która była pierwszą niezależną stacją telewizyjną w Armenii. Do 2002 roku działała na podstawie licencji, którą straciła w kwietniu 2002 roku po przegraniu przetargu. W 2003 roku spółka uczestniczyła w siedmiu kolejnych przetargach licencyjnych w różnych zakresach częstotliwości, jednak we wszystkich została uznana za przegraną przez Krajową Komisję ds. Telewizji i Radia (NCTR). NCTR nie wydawała odrębnych decyzji o odrzuceniu wniosków licencyjnych, a jedynie przesyłała kopię decyzji dotyczącej zwycięskiej organizacji, bez podania uzasadnienia odmowy.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdził naruszenie art. 10 Konwencji. Zasądził 20 000 EUR tytułem szkody niemajątkowej oraz 10 000 EUR tytułem kosztów i wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

«Մելտեքս» ՍՊԸ-ն և Մեսրոպ Մովսեսյանն ընդդեմ Հայաստանի Գործի համարը. 32283/04 Վճիռը կայացվել է. 17.06.2008 Ուժի մեջ է մտել. 17.09.2008 Պաշտոնապես Հրապարակվել է. ՀՀՊՏ 2009.02.11/8(674) Փաստերը 1991 թվականին «Մելտեքս» ՍՊԸ-ն հիմնադրել է «Ա1+» հեռուստաընկերությունը, որը համարվում է առաջին անկախ հեռուստաընկերությունը Հայաստանի Հանրապետությունում: Մինչև 2002 թվականը գործել է թիվ 37 հաճախականության տիրույթում՝ հեռարձակման արտոնագրի հիման վրա: 2002 թվականի ապրիլին ընկերությունը զրկվել է արտոնագրից, քանի որ Հեռուստատեսության և ռադիոյի ազգային հանձնաժողովի կազմակերպած մրցույթում պարտվել է մրցակից ընկերությանը: 2003 թվականի ընթացքում ընկերությունը մասնակցել է յոթ լիցենզավորման մրցույթների տարբեր հաճախականության տիրույթներում, սակայն բոլոր մրցույթներում ՀՌԱՀ-ի որոշումներով համարվել է պարտված: Բոլոր մրցույթներում ՀՌԱՀ-ը հրաժարվել է ընկերությանը տրամադրել լիցենզիայի դիմումները մերժելու մասին առանձին որոշումներ: ՀՌԱՀ-ը բավարարվել է միայն հաղթող կազմակերպության վերաբերյալ կայացրած իր որոշման պատճենն ընկերությանը ուղարկելով՝ պատճառաբանելով, որ այդ որոշումը միաժամանակ հանդիսանում է նաև լիցենզիան մերժելու մասին որոշում, որի մեջ, սակայն որևէ պատճառաբանություն չի տրամադրվել: Ընկերությունը ներպետական դատարաններում վիճարկել է մրցույթի անցկացման օրինականության հետ կապված բազմաթիվ հարցեր, այդ թվում նաև որոշումները չպատճառաբանելու ՀՌԱՀ-ի պրակտիկայի օրինականության հարցը «Լիցենզավորման մասին» ՀՀ օրենքի և Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի 10-րդ հոդվածի հիմքերով: Ընկերության բոլոր դիմումները մերժվել են դատարանների կողմից: Դատարանի որոշումը Եվրոպական դատարանը որոշել է, որ արտոնագրման այն ընթացակարգը, որով արտոնագրող մարմինը չի պատճառաբանում իր որոշումները, պետական մարմնի կողմից խոսքի ազատության հիմնարար իրավունքին կամայական միջամտություններից բավարար պաշտպանություն չի ապահովում: Հետևաբար, արտոնագիր տրամադրելու թվով յոթ մերժումները չեն բավարարել Կոնվենցիայի 10-րդ հոդվածի 2-րդ մասի առաջին նախադասությամբ սահմանված օրինականության պահանջը: Արդարացի փոխհատուցման մասով Դատարանը սահմանել է 20,000 եվրո ոչ նյութական վնասի և 10,000 եվրո դատական ծախսերի ու ծախքերի դիմաց: