33202/96

WyrokETPCz2002-05-28ECLI:CE:ECHR:2002:0528JUD003320296

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Jaka jest wysokość słusznego zadośćuczynienia należnego skarżącemu na podstawie art. 41 Konwencji w związku ze stwierdzonym naruszeniem art. 1 Protokołu nr 1, wynikającym z nieproporcjonalnego obciążenia związanego z prawem pierwokupu dzieła sztuki przez państwo?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że w celu określenia wysokości słusznego zadośćuczynienia należy wziąć pod uwagę różnorodne czynniki i charakter sprawy. Działając na zasadach słuszności, Trybunał ustalił łączną kwotę odszkodowania, uwzględniając różne okoliczności wskazane przez Trybunał w poprzednim wyroku. Kwota ta miała zrekompensować skarżącemu poniesione straty, w tym dodatkowe koszty i wydatki związane z postępowaniem krajowym, a także koszty postępowania przed samym Trybunałem.

Stan faktyczny

Skarżący był właścicielem obrazu, w stosunku do którego państwo włoskie skorzystało z prawa pierwokupu. W poprzednim wyroku z 5 stycznia 2000 r. Trybunał stwierdził, że wykonanie tego prawa nałożyło na skarżącego nieproporcjonalne i nadmierne obciążenie, co stanowiło naruszenie art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji. Niniejsze orzeczenie dotyczy wyłącznie ustalenia wysokości słusznego zadośćuczynienia za to naruszenie.

Rozstrzygnięcie

Trybunał zasądził na rzecz skarżącego 1 300 000 euro tytułem odszkodowania za poniesione straty, w tym dodatkowe koszty i koszty postępowania krajowego. Trybunał zasądził również 55 000 euro tytułem kosztów i wydatków poniesionych przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka.

Pełny tekst orzeczenia

© Перевод предоставлен российским изданием «Бюллетень Европейского Суда по правам человека» (www.echr.today). Разрешение на публикацию перевода на русский язык дано исключительно для его включения в базу HUDOC Европейского Суда. © This document was provided by the Russian edition of the Bulletin of the European Court of Human Rights (www.echr.today). Permission to re-publish this translation into Russian has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC. Бейелер против Италии [Beyeler -Italy] (№ 33202/96) Постановление (выплата справедливой компенсации) от 28 мая 2002 г. [вынесено Большой Палатой] В Постановлении от 5 января 2000 г. Суд заключил, что имело место нарушение Статьи 1 Протокола № 1 к Конвенции, поскольку на заявителя была возложена непропорциональная и чрезмерная обязанность, что явилось следствием обстоятельств, в которых государство воспользовалось преимущественным правом покупки в отношении картины, которой владел заявитель. Суд тогда отложил решение вопроса о справедливой компенсации. компенсация Статья 41 Конвенции: принимая во внимание разнообразные факторы, которые следует учитывать при определении убытков, а также характер данного дела, Суд счел надлежащим установить – на основе принципов справедливости – размер общей суммы выплаты, которая определялась с учетом различных соображений, указанных Судом. Соответственно, Суд присудил заявителю выплатить 1 300 000 евро в возмещение убытков, причиненных ему, включая дополнительные затраты и затраты на рассмотрение дела в судах страны. Он также присудил 55 000 евро в возмещение затрат на производство в самом Европейском Суде.