34129/96

WyrokETPCz2000-05-09ECLI:CE:ECHR:2000:0509JUD003412996

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy proces sądowy, w którym jeden z ławników zgłosił rasistowskie uwagi innych ławników, a następnie cały skład ławniczy zaprzeczył uprzedzeniom, naruszył prawo do bezstronnego sądu zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że zarzuty zawarte w pierwszej notatce ławnika, dotyczące rasistowskich uwag i żartów innych członków składu orzekającego, mogły wzbudzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sądu, zarówno u skarżącego, jak i u obiektywnego obserwatora. Wątpliwości te nie zostały rozwiane ani przez późniejszy list zbiorowy od ławników, ani przez ponowne instrukcje sędziego. W konsekwencji, Trybunał stwierdził, że brak było wystarczających gwarancji bezstronności, co doprowadziło do naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji.

Stan faktyczny

Kudlip Sander, obywatel brytyjski pochodzenia azjatyckiego, urodzony w 1960 roku i zamieszkały w Birmingham, został uznany winnym oszustw 8 marca 1995 roku. W trakcie procesu jeden z ławników wysłał sędziemu notatkę, wyrażając obawę, że inni ławnicy, którzy otwarcie wygłaszali rasistowskie uwagi i żarty, nie będą bezstronni. Sędzia odczytał notatkę ławnikom i przypomniał im o konieczności bezstronności. Następnego dnia sędzia otrzymał list zbiorowy od wszystkich ławników, w tym od autora pierwszej notatki, odrzucający zarzuty i zaprzeczający wszelkim uprzedzeniom rasowym.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdza naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Trybunał odrzuca wniosek o słuszne zadośćuczynienie.

Pełny tekst orzeczenia

Sentencia 34129/96 CASO SANDER CONTRA REINO UNIDO Artículo 6.1 (Derecho a un proceso equitativo por un tribunal imparcial) Sentencia de 9 de mayo de 2000 El Tribunal Europeo de Derechos Humanos comunicó hoy por escrito su sentencia en el caso siguiente: Kudlip Sander, ciudadano británico de origen asiático, nacido en 1960 y residente en Birmingham, reconocido culpable de fraudes el 8 de marzo de 1995, se quejó de haber sido juzgado por un jurado racista, en contradicción con el artículo 6, párrafo 1, del Convenio Europeo de Derechos Humanos (derecho a un proceso equitativo por un tribunal imparcial). A lo largo del proceso, uno de los jurados envió al juez una nota en la que expresaba el temor de que otros miembros del jurado, que habían realizado abiertamente observaciones y bromas racistas, no fuesen imparciales. Este jurado fue separado de los demás y, en la audiencia, el juzgado leyó su nota al jurado, al que recordó que debía ser imparcial. Al día siguiente, el juez recibió una carta colectiva firmada del conjunto del jurado, incluido el miembro que había escrito la primera carta, rechazando las alegaciones y desmintiendo cualquier perjuicio racial. El solicitante recurrió contra su condena, alegando particularmente que el juez había cometido un error no rechazando el jurado completo. El recurso del interesado fue rechazado. El Tribunal Europeo de Derechos Humanos consideró que las alegaciones que figuran en la primera nota podrían suscitar en el solicitante, y en cualquier observador objetivo, dudas legítimas en cuanto a la imparcialidad del Tribunal, dudas que no pudieron disipar ni la carta colectiva ni las nuevas instrucciones del juez al jurado. El Tribunal concluye, por cuatro votos contra tres, que se había producido violación del artículo 6.1, y rechaza por unanimidad la solicitud de satisfacción equitativa planteada por el solicitante. Éste no había planteado pretensión alguna en cuanto a gastos y costas.