38224/03

WyrokETPCz2009-03-31ECLI:CE:ECHR:2009:0331JUD003822403

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy przymusowe przekazanie materiałów dziennikarskich prokuraturze w celu śledztwa karnego stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii z art. 10 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał (Izba) uznał, że ingerencja w prawo skarżącej spółki do wolności wyrażania opinii była uzasadniona. Stwierdzono, że przestępstwa, których dotyczyło śledztwo (ataki na bankomaty z użyciem broni palnej), były poważne. Informacje posiadane przez dziennikarzy były znaczące i mogły doprowadzić do zidentyfikowania sprawców, a jednocześnie nie istniały rozsądne alternatywne sposoby ustalenia pojazdu używanego przez podejrzanych. Trybunał uznał, że informacje zostały wykorzystane wyłącznie w celu identyfikacji i ścigania przestępców, a zatem ingerencja była proporcjonalna do realizowanych celów.

Stan faktyczny

Dziennikarze magazynu motoryzacyjnego, wydawanego przez spółkę skarżącą, uzyskali zgodę od organizatorów nielegalnych wyścigów drogowych na fotografowanie pod warunkiem nieujawniania tożsamości uczestników. Następnie spółka skarżąca została zmuszona do przekazania tych zdjęć prokuraturze, która poszukiwała samochodu użytego w atakach na bankomaty. Decyzja o przekazaniu zapadła po tym, jak sędzia śledczy uznał, że interesy śledztwa przeważają nad przywilejami dziennikarskimi.

Rozstrzygnięcie

Stwierdza brak naruszenia art. 10 Konwencji.

Pełny tekst orzeczenia

Компания «Санома эйтгеверс Б.В.» против Нидерландов [Sanoma Uitgevers B.V. v. Netherlands] (№ 38224/03) Постановление от 31 марта 2009 г. [вынесено III Секцией] Журналисты автомобильного журнала, издава- емого компанией-заявителем, получили от орга- низаторов незаконных дорожных гонок разре- шение на фотографирование при условии, что они не будут раскрывать личности участников. Однако компания-заявитель впоследствии была вынуждена передать фотографии прокуратуре, осуществлявшей розыск автомобиля, который использовался при посягательствах на банкома- ты, после того, как следственный судья постано- вил, что интересы расследования перевешивали журналистские привилегии компании. В жалобе в Европейский Суд компания-заявитель ссылалась на нарушение своего права на свободу выражения мнения. В Постановлении от 31 марта 2009 г. Палата Европейского Суда установила четырьмя го- лосами «за» и тремя – «против», что требова- ния статьи 10 Конвенции по делу допущены не были. Она отметила, что расследуемые преступ- ления являлись тяжкими, поскольку были свя- заны с применением огнестрельного оружия, что информация, которой владели журналисты, была значимой и могла привести к установле- нию преступников, и что отсутствовали разум- ные альтернативные способы установления транспортного средства, которым пользовались подозреваемые. Представляется, что информа- ция использовалась лишь для установления и преследования преступников. Соответственно, при особых обстоятельствах дела основания для вмешательства в право компании-заявителя на свободу выражения мнения были относимыми, достаточными и соразмерными преследуемым законным целям. Дело передано в Большую Палату по ходатай- ству компании-заявителя (дополнительные под- робности см. в «Информационном бюллетене по прецедентной практике Европейского Суда по правам человека» № 117).