42132/06

WyrokETPCz2009-10-22ECLI:CE:ECHR:2009:1022JUD004213206

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarżący ma prawo do słusznego zadośćuczynienia na podstawie art. 41 Konwencji, jeśli nie złożył wymaganych obserwacji w wyznaczonym terminie?

Ratio decidendi

Trybunał odrzucił wniosek o słuszne zadośćuczynienie, ponieważ skarżący nie złożył wymaganych uwag dotyczących zastosowania art. 41 Konwencji w wyznaczonym trzymiesięcznym terminie, ani w dodatkowym terminie wyznaczonym pismem z 20 lipca 2009 r. Trybunał podkreślił, że jego praktyka polega na przyznawaniu słusznego zadośćuczynienia tylko wtedy, gdy wniosek jest złożony w terminie i zgodnie z art. 60 Regulaminu Trybunału.

Stan faktyczny

Wcześniej Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 §§ 1, 2 i 3 (c) Konwencji w sprawie skarżącego, pana Vasileiosa Panormitisa Paraponiarisa przeciwko Grecji, ponieważ krajowy sąd apelacyjny nie zapewnił mu rzetelnego procesu i poszanowania praw obrony. Skarżący domagał się 54 086 euro za szkodę majątkową i 200 000 euro za szkodę niemajątkową na podstawie art. 41 Konwencji. Trybunał zastrzegł rozstrzygnięcie w kwestii zadośćuczynienia i wezwał strony do złożenia uwag, jednak skarżący nie złożył ich w wyznaczonym terminie.

Rozstrzygnięcie

Trybunał jednogłośnie odrzuca wniosek o słuszne zadośćuczynienie.

Pełny tekst orzeczenia

Μεταφραστική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών, Αθήνα SERVICE DES TRADUCTIONS DU MINISTERE DES AFFAIRES ETRANGERES DE LA REPUBLIQUE HELLENIQUE, ATHENES HELLENIC REPUBLIC, MINISTRY OF FOREIGN AFFAIRS, TRANSLATION SERVICE, ATHENS ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ 1959-2009 ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ Υπόθεση Παραπονιάρης κατά της Ελλάδας (Προσφυγή υπ’αρ. 42132/06) Απόφαση (Δίκαιη Ικανοποίηση) Στρασβούργο 22 Οκτωβρίου 2009 Η απόφαση αυτή θα γίνει οριστική υπό τους όρους που ορίζονται στο άρθρο 44 § 2 της Σύμβασης. Μπορεί να επέλθουν μερικές αλλαγές στην μορφή. Στην υπόθεση Παραπονιάρης κατά της Ελλάδας Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του ανθρώπου (Πρώτο Τμήμα) που συνεδρίασε σε Συμβούλιο με την ακόλουθη σύνθεση: Κα Nina VAJIC Πρόεδρο Και τους δικαστές Κο Χρήστο ΡΟΖΑΚΗ Κο Khanlar Hajiyev Κο Dean Spielman Sverre Erik Jebens Ko Giorgio Malinverni Κο Γεώργιο Νικολάου Και τον κο Soren Nielsen , Γραμματέα του Τμήματος Αφού συσκέφθηκε σε συμβούλιο την 1η Οκτωβρίου 2009, Εξέδωσε την παρούσα απόφαση, που υιοθετήθηκε την ίδια ημερομηνία : ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 1. Η υπόθεση προέκυψε μετά από την προσφυγή αρ. 42132/06 που ασκήθηκε κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας και της οποίας ο υπήκοος κ. Βασίλειος Πανορμίτης Παραπονιάρης («ο προσφεύγων») προσέφυγε στο Δικαστήριο στις 4 Οκτωβρίου 2006, με βάση το άρθρο 34 της Σύμβασης προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («Η Σύμβαση»). 2. Με απόφασή του της 25ης Σεπτεμβρίου 2008 («απόφαση επί του κυρίου μέρους»), το Δικαστήριο έκρινε ότι το Συμβούλιο Εφετών της Δωδεκανήσου δεν είχε εξασφαλίσει στον προσφεύγοντα πλήρεις εγγυήσεις δίκαιης δίκης και σεβασμού των δικαιωμάτων υπεράσπισης, και ότι ο συλλογισμός του προσομοίαζε σε δήλωση ενοχής και επομένως ήταν ασυμβίβαστος με τον σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητας. Συνεπώς, το Δικαστήριο συμπέρανε ομόφωνα την παραβίαση του άρθρου 6 §§ 1, 2 και 3 γ) της Σύμβασης. 3. Βασιζόμενος στο άρθρο 41 της Σύμβασης, ο προσφεύγων ζητούσε δίκαιη ικανοποίηση ύψους 54.086 ευρώ για την υλική ζημία, που αντιπροσώπευε το ποσό της καταδίκης που θα έπρεπε να καταβάλει, επαυξημένου με τους τόκους από την άσκηση της προσφυγής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Ζητούσε επίσης 200.000 € για την ηθική ζημία που είχε υποστεί. 4. Το Δικαστήριο επιφυλάχθηκε ως προς την εφαρμογή του άρθρου 41 της Σύμβασης, και κάλεσε την Κυβέρνηση και τον προσφεύγοντα να υποβάλουν γραπτώς, μέσα σε προθεσμία τριών μηνών από την ημέρα που η απόφαση θα γινόταν οριστική, τις παρατηρήσεις τους στο συγκεκριμένο θέμα και κυρίως να του γνωστοποιήσουν κάθε συμφωνία στην οποία θα κατέληγαν τα μέρη (ibidem, §37 και σημείο 5 του διατακτικού). 5. Η Κυβέρνηση κατέθεσε τις παρατηρήσεις της αλλά όχι και ο προσφεύγων. ΕΠΙ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΜΕΡΟΥΣ 6. Σύμφωνα με το άρθρο 41 της Σύμβασης, «Εάv τo Δικαστήριo κρίvει ότι υπήρξε παραβίαση της Σύµβασης ή τωv Πρωτoκόλλωv της, και αv τo εσωτερικό δίκαιo τoυ Υψηλoύ Συµβαλλόµεvoυ Μέρoυς δεv επιτρέπει παρά µόvo ατελή εξάλειψη τωv συvεπειώv της παραβίασης αυτής, τo Δικαστήριo χoρηγεί, εφόσov είvαι αvαγκαίo, στov παθόvτα δίκαιη ικαvoπoίηση.» 7. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι ο προσφεύγων δεν υπέβαλε παρατηρήσεις ως προς την εφαρμογή του άρθρου 41 της Σύμβασης μέσα στην προθεσμία των τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση επί του κυρίου μέρους θα γινόταν οριστική, ούτε μέσα στη νέα προθεσμία που του τάχτηκε με γράμμα που στάλθηκε στον συνήγορό του στις 20 Ιουλίου 2009, παρόλο που το Δικαστήριο επέστησε την προσοχή του τελευταίου στο ότι η πρακτική του Δικαστηρίου συνίσταται στο να επιδικάζει δίκαιη ικανοποίηση μόνο όταν μια αίτηση υποβάλλεται στην προθεσμία που έχει ταχθεί και σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 60 του Κανονισμού του. Καθώς δεν έλαβε απάντηση στη νέα προθεσμία που ορίστηκε στην επιστολή της 20ης Ιουλίου 2009, το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν συντρέχει λόγος να επιδικάσει ποσό σύμφωνα με το άρθρο 41 της Σύμβασης (βλ. mutatis mutandis, Willekens κατά Βελγίου, αρ. 50859/99, § 27, 24 Απριλίου 2003, Κωνσταντόπουλος ΑΕ και λοιποί κατά Ελλάδας, αρ. 58634/00, §35, 10 Ιουλίου 2003, Interoliva ABEE κατά Ελλάδας, αρ. 58642/00, §35, 10 Ιουλίου 2003, Λιτοσελίτης κατά Ελλάδας, αρ. 62771/00, § 34, 5 Φεβρουαρίου 2004, Jarvenic & Profit κατά Ελλάδας, αρ. 28338/02, § 40, 7 Απριλίου 2005, Ouwounoglou κατά Ελλάδας, αρ. 32730/03, § 45, 24 Νοεμρβίου 2005). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ, ΟΜΟΦΩΝΑ, Απορρίπτει το αίτημα δίκαιης ικανοποίησης. Συντάχτηκε στην γαλλική γλώσσα, και κοινοποιήθηκε γραπτώς στις 22 Οκτωβρίου 2009, σύμφωνα με το άρθρο 77 §§ 2 και 3 του Κανονισμού. Soren Nielsen Nina Vajic Γραμματέας Πρόεδρος (υπογραφές)