42770/21

© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC © Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC       SEKCJA PIERWSZA SPRAWA MEROŃ PRZECIWKO POLSCE (Skarga nr 42770/21)       WYROK   STRASBURG 18 stycznia 2024 r.       Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.   W sprawie Meroń przeciwko Polsce Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:  Lətif Hüseynov, Przewodniczący,  Krzysztof Wojtyczek,  Ivana Jelić, sędziowie, oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji, obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 grudnia 2023 r., wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu: POSTĘPOWANIE 1.  Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce, wniesionej do Trybunału w dniu 20 sierpnia 2021 r. na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”). 2.  Skargę zakomunikowano rządowi polskiemu („Rząd”). FAKTY 3.  Dane skarżącego oraz informacje istotne dla sprawy zostały przedstawione w załączonej tabeli. 4.  Skarżący zarzucił zbyt długi okres trwania tymczasowego aresztowania. PRAWO ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 5 UST. 3 KONWENCJI 5.  Skarżący zarzucił, że jego tymczasowe aresztowanie było nadmiernie długie. Powołał się na art. 5 ust. 3 Konwencji. 6.  Trybunał zauważa, że zasady generalne dotyczące prawa do procesu w rozsądnym terminie albo odpowiadania z wolnej stopy, gwarantowanych  art. 5 ust. 3 Konwencji, zostały określone w szeregu wcześniejszych jego wyroków (zob. m. in. Kudła p. Polsce [WI], nr 30210/96, pkt 110, ETPC 2000‑XI oraz McKay p. Zjednoczonemu Królestwu [WI], nr  543/03, pkt 41–44, ETPC 2006‑X, z dalszymi odniesieniami). 7.  W wiodących sprawach Kauczor p. Polsce, nr 45219/06, 3 lutego 2009 r. i Celejewski p. Polsce, nr 17584/04, 4 maja 2006 r., Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych w niniejszej sprawie. 8.  Po zapoznaniu się z całym przedstawionym mu materiałem Trybunał nie znalazł żadnego faktu ani argumentu, które mogłyby przekonać go do wyciągnięcia innych wniosków w sprawie dopuszczalności i meritum tych skarg. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym przedmiocie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie długość tymczasowego aresztowania skarżącego była nadmierna. 9.  Skargi te są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji. ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI 10.  Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob., w szczególności, Kauczor, cyt. pow.), Trybunał uważa za zasadne przyznanie kwot wskazanych w załączonej tabeli. Z TYCH WZGLĘDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE uznaje skargę za dopuszczalną; stwierdza, że skarga ujawnia naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji dotyczące nadmiernie długiego czasu tymczasowego aresztowania; stwierdza (a)  że pozwane państwo winno uiścić, w terminie trzech miesięcy, na rzecz skarżącego kwotę wskazaną w załączonej tabeli, przeliczoną na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności; (b)  że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu zapłaty, należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe. Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie 18 stycznia 2024 r., zgodnie z Regułą 77 §§ 2 i 3 Regulaminu Trybunału.    Viktoriya Maradudina  Lətif Hüseynov p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji Przewodniczący     ZAŁĄCZNIK Skarga zawierająca zarzuty na podstawie art. 5 ust. 3 Konwencji (nadmiernie długi czas trwania tymczasowego aresztowania) Skarga nr Data złożenia Imię i nazwisko skarżącego Rok urodzenia   Okres pozbawienia wolności Sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania/rozpoznał zażalenie Długość pozbawienia wolności Konkretne braki Kwota zasądzona tytułem odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową na jednego skarżącego (w EUR) [1] 42770/21 20.08.2021 Maciej MEROŃ 07.12.2017 do 10.04.2018   06.12.2018 do 13.03.2019     12.04.2019 do 03.04.2023 Sąd Rejonowy Katowice-Wschód w Katowicach, 08.12.2017, sygn. akt. V Kp 656/17 (pierwsze postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania)   Sąd Okręgowy w Katowicach, 01.06.2023, sygn. akt. XVI K 6/23 (postanowienie o uchyleniu tymczasowego aresztowania) 4 lata, 7 miesięcy i 5 dni   prowadzenie postępowania w okresie tymczasowego aresztowania bez należytej staranności; uporczywe opieranie się, w miarę postępu sprawy, na zarzutach dotyczących udziału w zorganizowanej grupie przestępczej; niska trafność uzasadnienia przedstawionego przez sądy 4 300     [1] Powiększona o wszelkie podatki należne od skarżących.