46281/99

WyrokETPCz2006-02-02ECLI:CE:ECHR:2006:0202JUD004628199

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy nadmierna długość aresztu tymczasowego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w Turcji naruszyły prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego z art. 5 ust. 3 Konwencji?
Ratio decidendi
Trybunał odnotował, że strony osiągnęły ugodę, która jest zgodna z poszanowaniem praw człowieka, jak przewidziano w Konwencji i jej Protokołach. Zgodnie z art. 39 Konwencji i art. 62 ust. 3 Regulaminu Trybunału, Trybunał uznał, że warunki ugody są satysfakcjonujące i stanowią ostateczne rozwiązanie sprawy. Wobec tego, Trybunał podjął decyzję o wykreśleniu sprawy z listy.
Stan faktyczny
Skarżący, obywatele tureccy, zostali zatrzymani w listopadzie 1998 roku w związku z rzekomymi protestami głodowymi dotyczącymi aresztowania Abdullaha Öcalana. Pierwszy i drugi skarżący zostali zatrzymani 18 listopada 1998 r., a ich areszt był kilkakrotnie przedłużany, zanim zostali postawieni przed prokuratorem i sędzią 26 listopada. Trzeci skarżący został zatrzymany 17 listopada 1998 r., jego areszt również był przedłużany, a następnie został zwolniony 25 listopada. Wobec wszystkich skarżących ostatecznie odroczono wydanie wyroku na mocy ustawy nr 4616.
Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie postanowił wykreślić sprawę z listy. Odnotował również zobowiązanie stron do niewnoszenia o ponowne rozpoznanie sprawy przed Wielką Izbą.

Pełny tekst orzeczenia

COUNCIL   A V R U P A   OF E U R O P E   KONSEYİ   AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ   ÜÇÜNCÜ DAĐRE   SĐNCAR VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE   (Baꢀvuru no. 46281/99)   KARAR   (Dostane Çözüm)   STRAZBURG   ꢁubat 2006   Bu karar nihaidir, ancak üzerinde ꢀekle iliꢀkin değiꢀiklik yapılabilir.   ______________________________________________________________________________________   © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2006. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan   Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,   davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile   Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak   suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.   Sincar ve Diğerleri – Türkiye davasında,   Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi (Üçüncü Daire), 12 Ocak 2006 tarihinde,   Baꢀkan B.M. ZUPANCIC,   Yargıçlar L. CAFLISCH,   R. TÜRMEN,   C. BÎRSAN,   V. ZAGREBELSKY,   A.GYULUMYAN,   R.JAEGER ve   Yazı Đꢀleri Müdürü V. BERGER’in katılımı ile toplanmıꢀ ve anılan tarihte izleyen kararı   vermiꢀtir.   USUL   1.Dava, Cihan Sincar, Oktay Bağatır ve Mehmet Hanafi Baran (“baꢀvuranlar”) isimli üç Türk   vatandaꢀının, 25 Ocak 1999 tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Hürriyetlerin Korunması   Sözleꢀmesi’nin (“Sözleꢀme”) 34. maddesine dayanarak Türkiye Cumhuriyeti aleyhine   AĐHM’ye yaptığı baꢀvurudan (no. 46281/99) kaynaklanmaktadır.   2.Kendilerine adli yardım sağlanmıꢀ olan baꢀvuranlar, Diyarbakır Barosu’na bağlı M. Vefa   isimli avukat tarafından temsil edilmiꢀlerdir. Türk Hükümeti (“Hükümet”) AĐHM’deki   yargılama için bir Ajan tayin etmemiꢀtir.   3.Baꢀvuranlar, AĐHS’nin 5 § 3. maddesi kapsamında gözaltı süresinin fazla olduğunu ileri   sürerek ꢀikayetçi olmuꢀlardır. Ayrıca, gözaltı süresinin uzun olmasından ötürü ꢀikayette   bulunabilecekleri bir iç hukuk yolunun bulunmamasından dolayı ꢀikayette bulunmuꢀlardır.   4.24 Mart 2005 tarihinde, tarafların görüꢀlerini aldıktan sonra AĐHM, bu ꢀikayetler   bağlamında baꢀvurunun kabuledilebilir olduğuna karar vermiꢀtir. Aynı tarihte, diğer   ꢀikayetlerin kabuledilmez olduğuna karar verilmiꢀtir.   5.6 Temmuz 2005 tarihinde, yazıꢀmaların ardından, Yazı Đꢀleri Müdürü, taraflara AĐHS’nin   § 1 (b) maddesinin anlamı kapsamında bir dostane çözüme varmalarını önermiꢀtir. 27   Temmuz 2005 ve 29 Kasım 2005 tarihlerinde baꢀvuranlar ve Hükümet, sırası ile, davanın   dostane çözümünü kabul ettiklerini beyan eden resmi deklarasyonlar sunmuꢀlardır.   OLAYLAR   6.Baꢀvuranlar, 1957, 1962 ve 1964 doğumlu olup Türk vatandaꢀıdır ve sırasıyla Ankara,   Batman ve Diyarbakır’da ikamet etmektedirler.   7.16 Kasım 1998 tarihinde, Diyarbakır Emniyet Müdürü, HADEP’in (Halkın Demokrasi   Partisi), iddialara göre PKK lideri Abdullah Öcalan’ın yakalanmasını protesto etmek amacıyla   açlık grevi yapıldığı öne sürülen Diyarbakır ve Batman bürolarında aramak yapmak üzere   Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı’ndan bir arama emri çıkarmasını talep etmiꢀtir. Savcı, aynı   gün arama emri çıkarmıꢀtır.   1.Birinci ve ikinci baꢀvuranlara iliꢀkin olarak   8.18 Kasım 1998 tarihinde, baꢀvuranlar Batman Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı polis memurları   tarafından gözaltına alınmıꢀtır.   9.20 Kasım 1998 tarihli bir yazıyla, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü, Diyarbakır Cumhuriyet   Savcısı’ndan, baꢀvuranların gözaltı süresini, diğer yüz yedi kiꢀiyle beraber, 22 Kasım 1998’e   kadar uzatmasını talep etmiꢀtir. Aynı gün, sanık sayısı ve kanıt elde etme güçlüğünü dikkate   alarak, Cumhuriyet Savcısı, tutukluluk süresini talep edildiği gibi uzatmıꢀtır.   10.22 Kasım 1998 tarihinde, Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi, baꢀvuranların   tutukluluk süresini, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü’nün ikinci talebi üzerine, 28 Kasım 1998   tarihine kadar uzatmıꢀtır.   11.26 Kasım 1998 tarihinde, baꢀvuranlar, Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi’nde önce   bir savcı, daha sonra da bir hakim huzuruna çıkarılmıꢀlar ve kendilerine yönelik suçlamaları   reddetmiꢀlerdir.   12.17 Aralık 1998 tarihinde, Diyarbakır Cumhuriyet Savcısı, birinci baꢀvuranı, bir terör   örgütüne yardım ve yataklık yapmakla suçladığı iddianamesini Diyarbakır Devlet Güvenlik   Mahkemesi’ne sunmuꢀtur. Aynı gün, Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi’ndeki üç   Cumhuriyet Savcısı, kendisine yönelik kanıt bulunmadığından, ikinci baꢀvurana yönelik   hiçbir kovuꢀturma yapılmamasına karar vermiꢀtir.   13.3 Nisan 2001 tarihinde, Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi, 4616 sayılı Kanun   uyarınca birinci baꢀvurana yönelik nihai bir hüküm verilmesinin ertelenmesine karar   vermiꢀtir. Mahkeme, aynı Kanun’un 1 § 4. maddesi uyarınca, kendisine yönelik cezai   iꢀlemlerin askıya alınmasına ve eğer bu karardan itibaren beꢀ yıl içinde baꢀka bir kasti suç   iꢀlerse nihai bir karar verilmesine karar vermiꢀtir.   2.Üçüncü baꢀvurana iliꢀkin olarak   14.17 Kasım 1998 tarihinde, baꢀvuran, partinin Diyarbakır merkezinin önündeki yirmi kiꢀilik   bir grupla birlikte gözaltına alınmıꢀtır.   15.18 Kasım 1998 tarihli bir yazıyla, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü, Diyarbakır Cumhuriyet   Savcısı’ndan, baꢀvuranın gözaltı süresini, diğer yüz on kiꢀiyle beraber, 21 Kasım 1998’e   kadar uzatmasını talep etmiꢀtir. Aynı gün, Cumhuriyet Savcısı, Emniyet Müdürlüğü’ne   tutukluluk süresini bu tarihe kadar uzatma yetkisi vermiꢀtir.   16.20 Kasım 1998 tarihinde, Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü’nün talebi üzerine ve sanıkların   sayısını dikkate alarak, Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi hakimi, tutukluluk süresini,   Kasım 1998 tarihine kadar uzatmaya karar vermiꢀtir.   17.25 Kasım 1998 tarihinde, baꢀvuran Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi’nde savcı ve   hakim huzuruna çıkarılmıꢀtır. Hakim, baꢀvuranın tutuksuz yargılanmak üzere serbest   bırakılmasına karar vermiꢀtir.   18.22 ꢁubat 2001 tarihinde, Diyarbakır Devlet Güvenlik Mahkemesi, 4616 sayılı Kanun   uyarınca baꢀvurana yönelik nihai bir hüküm verilmesinin ertelenmesine karar vermiꢀtir.   Mahkeme, aynı Kanun’un 1 § 4. maddesi uyarınca, kendisine yönelik cezai iꢀlemlerin askıya   alınmasına ve eğer bu karardan itibaren beꢀ yıl içinde baꢀka bir kasti suç iꢀlerse nihai bir karar   verilmesine karar vermiꢀtir.   HUKUK   19.29 Kasım 2005 tarihinde, AĐHM, Hükümet’ten izleyen deklarasyonu almıꢀtır:   “Türk Hükümeti’nin baꢀvuranlara, yukarıda anılan ve Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’nde görülmekte   olan baꢀvurunun dostane çözümü için her ꢀey dahil 9.600 Euro (dokuz bin altı yüz Euro) tutarındaki   meblağı ex gratia ödemeye hazır olduğunu bildiririm.   Davayla ilgili her türlü tazminat ve mahkeme masraflarını kapsayacak olan bu tutar, uygulanabilecek her   türlü vergiden muaf olacak, ödeme tarihinde geçerli olan kur üzerinden Yeni Türk Lirası’na çevrilmek   üzere, Euro olarak, baꢀvuranlar ve/veya ilgili yetkili temsilcileri tarafından belirlenen bir banka hesabına   ödenecektir. Bu tutar, AĐHM tarafından Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi’nin 39. maddesi uyarınca   verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödenecektir. Ödemenin öngörülen üç aylık süre   içerisinde yapılmaması durumunda, sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve ödemenin yapılmasına   kadar, Hükümet, Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eꢀit oranda   basit faizi uygulamayı taahhüt etmektedir. Bu ödeme, davanın nihai çözümünü teꢀkil edecektir.   Hükümet ayrıca, AĐHS’nin 43 § 1. maddesi kapsamında, davanın Büyük Daire’ye götürülmesini talep   etmemeyi de taahhüt eder.”   20.27 Temmuz 2005 tarihinde, AĐHM, baꢀvuranların temsilcilerinin imzaladığı izleyen   deklarasyonu almıꢀtır:   “ Türk Hükümeti’nin baꢀvuranlara, yukarıda anılan ve Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’nde   görülmekte olan baꢀvurunun dostane çözümü için her ꢀey dahil 9.600 Euro (dokuz bin altı yüz Euro)   tutarındaki meblağı ex gratia ödemeye hazır olduğunu not ederim.   Davayla ilgili her türlü tazminat ve mahkeme masraflarını kapsayacak olan bu tutar, uygulanabilecek   her türlü vergiden muaf olacak, ödeme tarihinde geçerli olan kur üzerinden Yeni Türk Lirası’na   çevrilmek üzere, Euro olarak, baꢀvuranlar ve/veya ilgili yetkili temsilcileri tarafından belirlenen bir   banka hesabına ödenecektir. Bu tutar, AĐHM tarafından Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi’nin 39.   maddesi uyarınca verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödenecektir. Ödemenin   öngörülen üç aylık süre içerisinde yapılmaması durumunda, sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren   ve ödemenin yapılmasına kadar, Hükümet, Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli faizinin üç   puan fazlasına eꢀit oranda basit faizi uygulamayı taahhüt etmektedir.   Teklifi kabul eder ve sözkonusu baꢀvuruya yol açan olaylar hususunda Türkiye aleyhindeki iddialardan   vazgeçerim. Bu ꢀekilde, davanın nihai olarak karara bağlandığını beyan ederim.   Bu deklarasyon, Hükümet ve baꢀvuranlar arasında varılan dostane çözüm kapsamında yapılmıꢀtır.   Ayrıca, AĐHM kararının verilmesinden sonra, AĐHS’nin 43 § 1. maddesi çerçevesinde Büyük Daire’ye   gönderilmesini talep etmemeyi taahhüt ederim.”   21.AĐHM, taraflar arasında varılan dostane çözümü not eder (AĐHS’nin 39. maddesi).   Çözümün, AĐHS ve Protokollerinde öngörülen insan haklarına saygı temeline dayandığı   hususunda tatmin olmuꢀtur (AĐHS’nin 37 § 1. maddesi ve Mahkeme Đç Tüzüğü’nün 62 § 3.   maddesi).   22.Dolayısıyla, dava kayıttan düꢀürülmelidir.   YUKARIDAKĐ GEREKÇELERE DAYANARAK AĐHM OYBĐRLĐĞĐYLE   1.Davanın kayıttan düꢀürülmesine karar vermiꢀ;   2.Tarafların Büyük Daire önünde tekrar duruꢀma yapılmasını talep etmeme taahhütlerini not   etmiꢀtir.   Đngilizce hazırlanmıꢀ, Mahkeme Đç Tüzüğü’nün 77 §§ 2. ve 3. maddeleri uyarınca 2   ꢁubat 2006 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiꢀtir.   Vincent BERGER   Bostjan ZUPANCIC   Yazı Đꢀleri Müdürü   Baꢀkan   5

© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło