47354/99
WyrokETPCz2007-01-23ECLI:CE:ECHR:2007:0123JUD004735499
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy niewystarczająca stopa odsetek ustawowych i opóźnienie w wypłacie dodatkowego odszkodowania za wywłaszczone nieruchomości naruszyły prawo do poszanowania mienia z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że opóźnienie w wypłacie dodatkowego odszkodowania, zasądzonego przez sądy krajowe, było przypisywalne administracji i spowodowało dla skarżących dodatkową szkodę, wykraczającą poza samo wywłaszczenie. To opóźnienie naruszyło sprawiedliwą równowagę, która powinna istnieć między wymogami interesu publicznego a ochroną prawa własności, nakładając na skarżących nadmierne i nieproporcjonalne obciążenie. W konsekwencji, Trybunał stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1.Stan faktyczny
W 1990 roku turecka administracja wywłaszczyła grunty należące do 25 skarżących w Şanlıurfa. Skarżący, uznając pierwotne odszkodowanie za niewystarczające, wnieśli pozwy o podwyższenie jego wartości. Sądy krajowe zasądziły dodatkowe odszkodowanie wraz z 30% odsetkami ustawowymi, a decyzje te zostały utrzymane w mocy przez Sąd Kasacyjny. Dodatkowe kwoty zostały wypłacone w czerwcu i październiku 1997 roku. We wrześniu 2001 roku decyzje o wywłaszczeniu niektórych udziałów w gruntach zostały częściowo uchylone, a grunty zwrócono byłym właścicielom po zwrocie wcześniej otrzymanych kwot.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie:
1. Uznaje za niedopuszczalne skargi dotyczące niemożności użytkowania częściowo zwróconych udziałów w działkach nr 31, 156 i 195 przez pięć lat oraz opóźnionej wypłaty dodatkowego odszkodowania za te udziały.
2. Stwierdza naruszenie art. 1 Protokołu nr 1 w odniesieniu do udziałów w działkach nr 118 i 155 oraz niezwróconych części udziałów w działkach nr 31, 156 i 195.
3. Uznaje, że samo stwierdzenie naruszenia stanowi wystarczające słuszne zadośćuczynienie za szkody niemajątkowe.
4. Nakazuje Rządowi pozwanemu zapłatę skarżącym, w terminie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku, następujących kwot tytułem szkody majątkowej: 1 272 EUR dla Kahramana Korkmaza i spadkobierców Müslüma Kütüka; 2 259 EUR dla Zeynep Özdemir i innych; 51 343 EUR dla Güler Korkmaz i innych; 22 747 EUR dla Redife Arar (Kaçar) i innych; 5 639 EUR dla Redife Arar (Kaçar) i innych.
5. Nakazuje Rządowi pozwanemu zapłatę skarżącym łącznie 1 000 EUR tytułem kosztów i wydatków.
6. Zasądza odsetki za zwłokę.
7. Oddala pozostałe roszczenia o słuszne zadośćuczynienie.Pełny tekst orzeczenia
CONSEIL DE
L'EUROPE
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
KAHRAMAN KORKMAZ VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE DAVASI
(Başvuru no:47354/99 )
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG Ocak 2007
Đşbu karar AĐHS’nin 44§2. maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup bazı
şekli düzeltmelere tabi olabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2007. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine yapılan başvurunun nedeni (başvuru no: 47354/99) bu ülkenin
yirmi beş vatandaşı Kahraman Korkmaz, Müslüm Kütük, Mustafa Özdemir, Mehmet
Özdemir, Seyit Ahmet Özdemir, Ali Korkmaz, Mustafa Korkmaz, Namık Kemal Korkmaz,
Müslüm Arar, Mehmet Arar, Zeynep Özdemir, Pempe Oğuz, Elif Ateş, Hatice Özkılıç, Fatma
Korkmaz, Hanım Korkmaz (Bozkurt), Döne Korkmaz (Ölçün), Kudret Korkmaz, Emine
Kaya, Đslim Aslan, Güler Korkmaz, Elif Arıkan, Ayşe Kurucu, Đslim Sağlam ve Redife Arar
(Kaçar)’ın (başvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Komisyonuna 17 Mayıs 1997 tarihinde
(AĐHM) Avrupa Đnsan Hakları Sözleşmesi’nin Temel Đnsan Haklarını (AĐHS) güvence altına
alan eski 25. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur. Başvuranlar, Avrupa Đnsan Hakları
Mahkemesi (AĐHM) önünde Şanlıurfa barosu avukatlarından Yusuf Karataş tarafından temsil
edilmektedir.
OLAYLAR
Đdare 1990 yılında başvuranlara ait Şanlıurfa’da bulunan arsaları istimlak etmiştir.
Đdare tarafından ödenen miktarı yetersiz bulan başvuranlar Birecik Asliye hukuk
mahkemesine giderek her hissenin kamulaştırma bedelinin artırımı talebiyle ayrı davalar
açmıştır.
Mahkeme, Đdarenin her taşınmazın devredilmesi tarihinden itibaren hesaplanacak yıllık % 30
yasal faiz oranıyla birlikte başvuranlara ek kamulaştırma bedeli ödemesine karar vermiştir. Bu
kararlar Yargıtay tarafından onanarak nihai hale gelmiştir.
Bu arada, başvuran Müslüm Kütük 28 Nisan 1996’da vefat etmiştir.
Đdare başvuranlara 10 Haziran ve 21 Ekim 1997 tarihlerinde ek bedelleri ödemiştir.
Ayrıntılar tabloda yer almaktadır:
BAŞVURANLARIN
EK KAMULAŞTIRMA
GECĐKME
FAĐZĐNĐN
HESAPLANMA
TARĐHĐ
YARGITAY
KARARININ
TARĐHĐ
ÖDEME
TARĐHĐ
ÖDENEN MĐKTAR
ADLARI
BEDELĐ
(TL)
(TL) no’lu hisse
Meteler köyü
Kahraman Korkmaz
Müslüm Kütük 220 380 000
13.03.1996
28.03.1996
23.12.1996
03.03.1997
10.06.1997
21.10.1997 902 309 794 no’lu hisse
Geçittepe köyü
Mustafa Özdemir
Mehmet Özdemir
Seyit Ahmet Özdemir
Zeynep Özdemir
Pempe Oğuz 801 685 106 430
Elif Ateş
Hatice Özkılıç
no’lu hisse
Geçittepe köyü
Ali Korkmaz
Mustafa Korkmaz
Namık Kemal
Korkmaz
Güler Korkmaz
Fatma Korkmaz
Hanım Korkmaz
(Bozkurt) 580 871 909
12.03.1996
03.03.1997
21.10.1997 933 629 060
Döne Korkmaz
(Ölçün)
Kudret Korkmaz
Emine Kaya
Đslim Aslan no’lu hisse
Geçittepe köyü
Müslüm Arar
Redife Arar (Kaçar)
Mehmet Arar
Elif Arıkan 399 876 640
13.03.1996
23.12.1996
10.06.1997 472 264 335
Ayşe Kurucu
Đslim Sağlam no’lu hisse
Geçittepe köyü
Müslüm Arar
Redife Arar (Kaçar)
Mehmet Arar
Elif Arıkan 330 206
14.03.1996
11.11.1996
10.06.1997 129 637 600 Eylül 2001 tarihinde 31, 195 ve 156 no’lu arsa hisselerine değin kamulaştırma kararları
kısmi olarak kaldırılmış, ilgili paylar Đdarenin daha önce ödediği miktarların geri ödenmesiyle
eski maliklerine geri verilmiştir.
Ayrıntılar tabloda yer almaktadır:
BAŞVURANLARIN ADLARI
GERĐ VERĐLEN ORAN
GERĐ VERĐLME TARĐHĐ
ÖDEME MĐKTARI
(TL) no’lu hisse
Meteler köyü
Kahraman Korkmaz
Müslüm Kütük’ün
[mirasçıları]
% 91,53
30.01.2002
08.03.2002 425 798 500 425 798 500 no’lu hisse
Geçittepe köyü
Müslüm Arar
Redife Arar (Kaçar)
Mehmet Arar
Elif Arıkan 914.057
9.985.676
9.985.676
9.985.676
% 10,29
22.01.2002
no’lu hisse
Geçittepe köyü
Ali Korkmaz 415 507 000
135.872.000
135.872.000
135.872.000
452.907.578
135.872.000
135.872.000
135.872.000
135.872.000
135.872.000
Mustafa Korkmaz
Namık Kemal Korkmaz
Güler Korkmaz
Fatma Korkmaz
% 34,13
30.01.2002
Hanım Korkmaz (Bozkurt)
Döne Korkmaz (Ölçün)
Kudret Korkmaz
Emine Kaya
Đslim Aslan
HUKUK AÇISINDAN
I. EK 1 NO’LU PROTOKOL’ÜN 1. MADDESĐ’NĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI
HAKKINDA
Ek kamulaştırma bedellerine uygulanan yasal faiz oranının yetersiz olduğunu ve kamulaştırıcı
Đdare tarafından ödemenin geç yapıldığını öne süren başvuranlar Ek 1 no’lu Protokol’ün 1.
maddesi uyarınca mağdur olduklarını ileri sürmektedir.
A. Ön itiraz
Hükümet, 2002 yılında 31, 156 ve 195 no’lu arsa hisselerinin malikleri olan başvuranlara
kısmen geri verildiğini, buna karşılık idare tarafından 1997 tarihinde ödenen miktarlara hiçbir
faizin uygulanmadığını hatırlatmaktadır. Hükümet bu hisseler bağlamında başvuranların Ek 1
no’lu Protokol’ün 1. maddesi uyarınca zarara uğradıklarını ileri süremeyeceklerini
savunmakta, ayrıca başvuranların mülkiyet hakkının Đdarenin taşınmazları geri vermesinden
önceki dönemde ve kullanmaması ölçüsünde etkilenmediğinin altını çizmektedir.
Başvuranlar 13 Mart ve 28 Temmuz 2006 tarihli görüşlerinde kamulaştırma işlemlerinin
kısmi olarak 2002 yılında kaldırıldığını, ek kamulaştırma bedellerinin 1997 yılında ödendiği
karşılığını vermiştir. Başvuranlar böylece Đdarenin taşınmazlarını elinde bulundurduğu beş yıl
boyunca gelir kaybına uğradıklarını ileri sürmekte, bu yönde özellikle arsalarını işletmelerinin
olanaksız oluşuyla temel gelir kaynağından yoksun kaldıklarını ortaya koymaktadır.
AĐHM’ye göre kısmen geri verildiği bilinen sözkonusu hisselere ilişkin sorun ek
kamulaştırma bedellerinin ödenmesindeki olası gecikmenin sonuçlarının giderilip
giderilmediğini ortaya koymaktadır. AĐHM, bir ayrımın bulunduğunu gözlemlemektedir: geri
ödemeye dahil olmayan hisse payları sözkonusu olduğundan (31 no’lu hisse % 8,47 pay, 156
no’lu hisse % 89,71’lik pay ve 195 no’lu hisse % 65,87’lik pay), maruz kalınan olası gelir
kaybının değerlendirilmesinde 138 ve 155 no’lu hisseler de dikkate alınmalıdır. AĐHM,
başvurunun bu bölümünde Aka ve Akkuş kararındaki yerleşik içtihattan ayrı tutulacak hiçbir
neden görememektedir.
Geri verilen hisselere gelince, başvuranların bazı gelir kaybına uğradıkları farz edilse bile
AĐHM bu durumun taşınmazlarının geri verilmesiyle değil, kendilerine ödenen makul
miktarlarla giderilmiş sayılacağına itibar etmektedir. Esasında, Đdare, bu kişilerden 1997
yılında bu miktarların gecikme faizi hesaplanmadan ödenmesini isteyerek, başvuranların
enflasyon oranından yararlanmalarını sağlamış ve bu şekilde tarafların çıkarları arasında
dengeyi yeniden sağlamıştır
Kısmen geri verilen 31, 156 ve 195 no’lu arsa hisseleri dikkate alındığında ek kamulaştırma
bedellerinin geç ödenmesi ile ilgili başvurunun bu kısmının dayanaktan yoksun bulunması ve
AĐHS’nin 35 §§ 3. ve 4. maddeleri gereğince reddedilmesi gerekir.
Başvuranların sözkonusu parsellerin işletilmesinin imkânsız olduğu yönündeki şikayeti ile
ilgili AĐHM, bunun ilk kez 13 Mart 2006 tarihli yazılı görüşlerde dile getirildiği saptamasını
yapmaktadır. Zira öne sürülen zarar başvurudan altı ay önce geri verilme tarihi olan 2002
yılında talep edilebilirdi. Başvuranların bu yeni şikayeti hakkında hiçbir başvuruda
bulunmadığı varsayılsa dahi bu şikayet her halükarda geç yapılmıştır.
Dayanaktan yoksun olan başvurunun bu bölümü AĐHS’nin 35 §§ 1. ve 4. maddeleri uyarınca
reddedilmektedir.
B. Esas hakkında
Hükümet 13 Ekim 2005 tarihli tamamlayıcı görüşlerinde AĐHM’den mevcut başvurunun
Akkuş kararı ışığında değerlendirilmesi talebinde bulunmaktadır.
AĐHM, dava olaylarının hukuki nitelendirilmesinin Hükümetçe atfedilen şekliyle bağlayıcı
olmadığına, AĐHM içtüzüğünün 54 § 2 (c) maddesinin uygulanmasına istinaden Hükümete
gönderilen 22 Eylül 2005 tarihli yazıda da belirtildiği üzere, bu başvurunun aynı zamanda Aka
kararı ile de karşılaştırılabileceğine itibar etmektedir.
AĐHM, daha önceki kararlarda benzer şikayetlerin dile getirildiğini ve bunların Ek 1 no’lu
Protokol’ün 1. maddesinin ihlali ile sonuçlandığını dile getirmektedir (Bkz. Akkuş kararı, §§
30-31 ve Aka kararı, §§ 50-51).
AĐHM mevcut davayı incelemiş ve Hükümet’in davayı farklı şekilde sonuçlandıracak hiçbir
tespiti ve delili sunmadığı kanaatine varmıştır. Ulusal mahkemelerin kararına göre
kamulaştırmayı yapan idare tarafından başvuranlara verilmesi gereken ek tazminatın
ödenmesindeki
Đdareye
yüklenebilen
bu
gecikme
başvuranları,
mülklerinin
kamulaştırılmasına ilaveten ayrı bir zarara daha sokmuştur. Bu gecikme, AĐHM’yi,
başvuranların toplum yararının gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması
arasında hüküm sürmesi gereken adil dengeyi bozan alışılmışın dışında ve ölçüsüz bir yüke
katlanmak zorunda kaldıkları yönünde düşünmeye sevk etmektedir.
Sonuç olarak, Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiştir.
II. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐ’NĐN UYGULANMASI HAKKINDA
A. Maddi ve manevi tazminat
Başvuranlar toplam 192.214 ABD Doları (yaklaşık 149.967 Euro) maddi zarara uğradıklarını
ileri sürmekte, manevi tazmin olarak 15.000 ABD Doları (yaklaşık 11.703 Euro) talep
etmektedir.
Hükümet bu miktarların ispat edilmemiş ve aşırı olduklarını belirtmektedir.
Aka kararında benimsenen hesaplama yöntemi ve ilgili ekonomik veriler ışığında, AĐHM
başvuranlara maddi tazminat başlığı altında takip eden miktarların ödenmesini
kararlaştırmıştır:
-
-
- no’lu arsanın hissesi için, Kahraman Korkmaz ve Müslüm Kütük’ün mirasçılarına
birlikte toplam 1.272 Euro; no’lu arsanın hissesi için, Zeynep Özdemir, Elif Ateş, Hatice Özkılıç, Mustafa
Özdemir, Mehmet Özdemir ve Seyit Ahmet Özdemir’e birlikte toplam 2.259 Euro; no’lu arsanın hissesi için, Güler Korkmaz, Fatma Korkmaz, Hanım Korkmaz
(Bozkurt), Döne Korkmaz (Ölçün), Kudret Korkmaz, Emine Kaya, Đslim Aslan, M.
Ali Korkmaz, Mustafa Korkmaz ve Namık Kemal Korkmaz’a birlikte toplam 51.343
Euro;
-
- no’lu arsanın hissesi için Redife Arar (Kaçar), Elif Arıkan, Ayşe Kurucu, Đslim
Sağlam, Müslüm Arar ve Mehmet Arar’a birlikte toplam 22.747 Euro; no’lu arsanın hissesi için Redife Arar (Kaçar) ve Elif Arıkan, Müslüm Arar ve
Mehmet Arar’a birlikte toplam 5.639 Euro.
Manevi tazminata gelince, AĐHM olayların mevcut koşullarında ihlal kararının tespitinin
manevi tazmin bakımından yeterli olacağına itibar etmektedir.
B. Masraf ve harcamalar
Başvuranlar Strazburg organları önünde yapmış oldukları harcamalar için 10.000 ABD Doları
(yaklaşık 7.801 Euro) talep etmektedir.
Hükümet bu talebin kanıtlanmadığını savunmaktadır.
Kanıtlayıcı belge sunmamalarına karşın AĐHM, başvuranlara birlikte 1000 Euro ödenmesini
uygun görmektedir.
C. Gecikme faizi
Gecikme faizi olarak, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı
faiz oranına 3 puanlık bir artış eklenecektir.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AĐHM, OYBĐRLĐĞĐYLE,
1. Kısmen geri verilen 31, 156 ve 195 no’lu arsa hisselerinin beş yıl süreyle işletilmelerinin
olanaksız olduğu ve bu hisselerle ilgili ek kamulaştırma bedellerinin geç ödendiği
şikayetlerinin kabuledilemez olduğuna;
2. 118 ve 155 no’lu arsa hisselerine ve 31, 156 ve 195 no’lu hisselerin geri verilmeyen
paylarına değin Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;
3. Mevcut kararın kendisinin manevi tazminat bakımından başlı başına adil bir tazmini
oluşturduğuna;
4. a) AĐHS’nin 44 § 2. maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde,
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Y.T.L.’ye çevrilmek ve miktarlara yansıtılabilecek
her türlü vergiden muaf tutulmak üzere Savunmacı Hükümetin başvuranlara;
i. maddi tazminat olarak,
- Kahraman Korkmaz ve Müslüm Kütük’ün mirasçılarına birlikte 1.272 (bin iki yüz
yetmiş iki) Euro ödemesine;
- Zeynep Özdemir, Elif Ateş, Hatice Özkılıç, Mustafa Özdemir, Mehmet Özdemir ve
Seyit Ahmet Özdemir’e birlikte 2.259 (iki bin iki yüz elli dokuz) Euro ödemesine;
- Güler Korkmaz, Fatma Korkmaz, Hanım Korkmaz (Bozkurt), Döne Korkmaz
(Ölçün), Kudret Korkmaz, Emine Kaya, Đslim Aslan, M. Ali Korkmaz, Mustafa
Korkmaz ve Namık Kemal Korkmaz’a birlikte 51.343 (elli bir bin üç yüz kırk üç)
Euro ödemesine;
- Redife Arar (Kaçar), Elif Arıkan, Ayşe Kurucu, Đslim Sağlam, Müslüm Arar ve
Mehmet Arar’a birlikte 22.747 (yirmi iki bin yedi yüz kırk yedi) Euro ödemesine;
- Redife Arar (Kaçar), Elif Arıkan, Müslüm Arar ve Mehmet Arar’a birlikte 5.639
(beş bin altı yüz otuz dokuz) Euro ödemesine;
ii. yargı giderleri için başvuranlara birlikte 1.000 (bin) Euro ödemesine;
b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapıldığı tarihe kadar Avrupa Merkez
Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan fazlasına eşit oranda faiz
uygulanmasına;
5. Adil tazmine ilişkin diğer taleplerin reddine;
KARAR VERMĐŞTĐR.
Đşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77 §§ 2. ve 3.
maddelerine uygun olarak 23 Ocak 2007 tarihinde yazıyla bildirilmiştir.
7
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 14.07.2026. · Źródło