513/05

WyrokETPCz2008-07-17ECLI:CE:ECHR:2008:0717JUD000051305

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy pisemne upomnienie udzielone adwokatowi za oskarżenie agencji państwowej o oszustwo, bez przedstawienia podstaw faktycznych, stanowiło naruszenie jego prawa do wolności wyrażania opinii gwarantowanego przez art. 10 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że choć sporne oświadczenie nie zawierało osobistych obelg, a było skierowane przeciwko działaniom agencji, kluczowe było to, że zarzuty skarżącego nie były poparte żadnymi faktami. Skarżący nie wyjaśnił, dlaczego uważał, że agencja działała niewłaściwie. Trybunał podkreślił, że zastosowana sankcja (pisemne upomnienie) była najłagodniejszym środkiem przewidzianym w prawie dyscyplinarnym i była proporcjonalna do celu ochrony reputacji. Władze krajowe przedstawiły istotne i wystarczające powody dla swojej decyzji i nie przekroczyły swojego marginesu oceny.

Stan faktyczny

Skarżący, z zawodu adwokat, oskarżył w pisemnych wyjaśnieniach Wiedeńską Agencję Inspekcji Żywności o oszustwo wobec jego klienta. Agencja pełniła funkcje porównywalne do oskarżyciela w postępowaniach karnych. W wyniku postępowania dyscyplinarnego wszczętego przeciwko skarżącemu za naruszenie reputacji agencji, otrzymał on pisemne upomnienie. Odwołanie od tej sankcji było bezskuteczne.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdza brak naruszenia art. 10 Konwencji (czterema głosami za, trzema przeciw).

Pełny tekst orzeczenia

Шмидт против Австрии [Schmidt v. Austria] (№ 513/05) Постановление от 17 июля 2008 г. [вынесено I Секцией] Обстоятельства дела В своих письменных объяснениях заявитель, адвокат по профессии, обви- нил агентство Венской продовольственной инспекции (агентство) в том, что оно плутовало с его клиентом. Агентство имело функции, сопоставимые с обвинением в разбирательстве уголовных дел. После дисциплинарного производства, возбужденного против заявителя в связи посягательством на репутацию агентства, ему был объявлен письменный выговор. Он безус- пешно обжаловал санкцию. Вопросы права Хотя оспариваемое заявление не содержало личных оскорблений, а было, скорее, направлено против действий агентства в разбирательствах, решаю- щее значение имеет то, что утверждения заявителя не были подкреплены никакими фактами. В действительности в заявлении не разъяснялось, поче- му заявитель полагал, что агентство действовало ненадлежащим образом, предъявляя обвинение его клиенту. В противоположность делу «Никула против Финляндии» [Nikula v. Finland], вопрос в данном деле затрагивал не уголовный приговор, а дисциплинарную санкцию. Что касается пропорци- ональности санкции, была применена наиболее мягкая мера, предусмот- ренная Дисциплинарным законом, а именно письменный выговор. В итоге национальные власти привели относимые и достаточные основания для своего решения и не вышли за пределы своего усмотрения. Постановление По делу требования статьи 10 Конвенции нарушены не были (вынесено четырьмя голосами «за» и тремя – «против»). ꢀ См., соответственно, «Бюллетень Европейского Суда по правам человека» См. также Постановление Европейского Суда от 21 марта 2002 г. по делу «Никула против Финляндии» [Nikula v. Finland], жалоба № 31611/96 («Информационный бюллетень по прецедентной практике Европейского Суда по правам человека» № 40ꢀ). № 3/2002.