51479/99
WyrokETPCz2005-11-10ECLI:CE:ECHR:2005:1110JUD005147999
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zatrzymanie skarżących na sześć i dziesięć dni bez niezwłocznego doprowadzenia przed sędziego naruszyło ich prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, w szczególności prawo do szybkiego postawienia przed sędzią lub innym urzędnikiem uprawnionym do wykonywania funkcji sądowych, zgodnie z art. 5 ust. 3 Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że istniały uzasadnione podstawy do zatrzymania skarżących na mocy art. 5 ust. 1 lit. c Konwencji, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności (protesty po aresztowaniu lidera PKK) oraz informacje wskazujące na przygotowania do nielegalnych działań. Jednakże, w odniesieniu do art. 5 ust. 3, Trybunał podkreślił, że nawet w sprawach dotyczących terroryzmu, okres zatrzymania bez doprowadzenia przed sędziego nie powinien przekraczać czterech dni i sześciu godzin, zgodnie z jego utrwalonym orzecznictwem (sprawa Brogan i inni). Zatrzymanie skarżących na sześć i dziesięć dni, bez postawienia ich przed sędzią, było niezgodne z wymogiem "niezwłoczności" z art. 5 ust. 3.Stan faktyczny
Dwóch skarżących, Feridun Çelik (burmistrz Diyarbakır) i Mehmet Salih Yıldız (członek zarządu partii HADEP), zostało zatrzymanych 16 lutego 1999 r. w Diyarbakır po aresztowaniu lidera PKK, Abdullaha Öcalana. Policja otoczyła budynek partii HADEP, gdzie znajdowali się skarżący, w związku z doniesieniami o przygotowaniach do nielegalnych demonstracji. Skarżący byli przesłuchiwani w sprawie ich powiązań z Öcalanem. Çelik został zwolniony 22 lutego, a Yıldız 26 lutego, bez wszczęcia przeciwko nim jakichkolwiek postępowań prawnych.Rozstrzygnięcie
Stwierdza, że pozostała część skargi jest dopuszczalna. Stwierdza brak naruszenia art. 5 ust. 1 Konwencji. Stwierdza naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji. Zasądza na rzecz Feriduna Çelika 1 500 EUR tytułem zadośćuczynienia za szkody niemajątkowe. Zasądza na rzecz Mehmeta Saliha Yıldıza 3 500 EUR tytułem zadośćuczynienia za szkody niemajątkowe. Zasądza łącznie na rzecz skarżących 500 EUR tytułem zwrotu kosztów i wydatków. Odrzuca pozostałe żądania dotyczące słusznego zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
CONSEIL DE
L'EUROPE
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
ÇELĐK ve YILDIZ - TÜRKĐYE DAVASI
(Baꢀvuru no: 51479 / 99)
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG Kasım 2005
Đꢀbu karar Sözleꢀme’nin 44 § 2. maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecek
olup ꢀekli bazı düzeltmelere tabi tutulabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2005. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan ve (51479 / 99) baꢀvuru no’lu davanın nedeni bu
ülkenin iki vatandaꢀı Feridun Çelik ve Mehmet Salih Yıldız’ın (baꢀvuranlar) 15 Temmuz tarihinde Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi’nin 34.
maddesi uyarınca yapmıꢀ oldukları baꢀvurudur. Baꢀvuranlar Avrupa Đnsan Hakları
Mahkemesi (AĐHM) önünde Ankara Barosu avukatlarından B. Boran ve N. Özmen tarafından
temsil edilmektedirler.
OLAYLAR
Baꢀvuranlar sırasıyla 1966 ve 1949 doğumlu olup Ankara’da ve Diyarbakır’da ikamet
etmektedirler.
PKK’nın elebaꢀı Abdullah Öcalan’ın yakalanmasının ertesinde 16 ꢁubat 1999 tarihinde polis
kimliği belirsiz birçok kiꢀinin ihbarları ve MED TV’nin HADEP’in (Halkın Demokrasi
Partisi) ꢀiddet gösterilerine hazırlanmasına iliꢀkin televizyon yayınları üzerine harekete
geçmiꢀ ve parti binasını kuꢀatma altına almıꢀtır. Saat 17’den itibaren düzenlenen tutanağa
göre, polis binanın boꢀaltılması için ihtarda bulunmuꢀ ve Devlet Güvenlik Mahkemesi (DGM)
yetkili hakiminin izniyle arama iꢀlemini baꢀlatmıꢀtır.
Olayların meydana geldiği dönemde Feridun Çelik Diyarbakır Belediyesi Baꢀkanı ve Mehmet
Salih Yılmaz ise HADEP’in Đdari Kurulu Üyesi olarak bina içindeydiler ve binayı terk
etmemeye karar verdiler. Yasadıꢀı bir gösteriyi düzenlemekle suçlanan baꢀvuranlar
Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü yerel ꢀubesinde gözaltına alınmıꢀlardır.
Baꢀvuranlar 19 ꢁubat 1999 tarihinde polis tarafından Abdullah Öcalan ile bağlantıları
hakkında sorgulanmıꢀtır.
Cumhuriyet Savcısı tarafından 22 ꢁubat 1999 tarihinde dinlenilmesinin ardından baꢀvuran
Çelik serbest bırakılmıꢀtır. Baꢀvuran Yıldız serbest bırakılmadan önce 26 ꢁubat 1999
tarihinde Diyarbakır DGM Cumhuriyet Savcısı karꢀısına çıkarılmıꢀtır. Baꢀvuranlar hakkında
hiçbir hukuki iꢀlem baꢀlatılmamıꢀtır.
HUKUK AÇISINDAN
I. AĐHS’NĐN 5 §§ 1. VE 3. MADDESĐ’NĐN ĐHLAL EDĐLDĐĞĐ ĐDDĐASI
Baꢀvuran AĐHS’nin 5 §§ 1. ve 3. maddesinin ihlal edildiğini ileri sürmektedir.
A.Hükümetin itirazı
Hükümet, iç hukuk yollarının tüketilmediğine itiraz etmektedir. Baꢀvuranlar gözaltı süresinin
yasallığının denetlenmesi bakımından CMUK’un 128 § 4. maddesince Asliye Hukuk
Mahkemesi önünde baꢀvuruda bulunmuꢀlardır. Bu hüküm 6 Mayıs 1997 tarihinden bu yana
Devlet Güvenlik Mahkemeleri tarafından uygulanmaktadır. Hükümet bu anlamda ulusal yargı
mercilerinin almıꢀ olduğu kararlardan örnekler sunmaktadır.
Baꢀvuran, bu tespite karꢀı çıkmaktadır.
AĐHM, terörist eylemlere iliꢀkin sürdürülen soruꢀturma kapsamında gözaltına alınan kiꢀiler
hakkında alınan hukuki kararları incelemiꢀtir. Mahkeme, ulusal yargının bir yandan dört
günlük gözaltı süresinin uzatılmasını reddettiğini, diğer yandan kırk sekiz saatlik süreyi geçen
hallerde Cumhuriyet Savcılığı’nın yazılı uzatma izni olmaksızın ilgili kiꢀilerin Savcı önüne
çıkarıldıklarını ifade etmektedir. Đlgililerin istenilen sürede mahkeme karꢀısına
çıkarılmalarının mümkün olmadığı hallerde, hakim doğrudan bu kiꢀilerin serbest bırakılması
kararını almalıdır. Bununla birlikte, bütün bu örnekler baꢀvuranların gözaltı süresi ile değil, yılını takip eden yıllarla ilgilidir.
Bu nedenle AĐHM, Hükümet’in itirazını reddetmekte ve bu ꢀikayetin AĐHS’nin 35 § 3.
maddesi uyarınca kabuledilemez olması için hiçbir gerekçenin bulunmadığı değerlendirmesini
yapmaktadır. Mahkeme bu ꢀikayetin kabul edildiğini belirtmektedir.
B. Esas hakkında
1. Madde 5 § 1
Baꢀvuranlar yasadıꢀı olarak özgürlüklerinden yoksun bırakıldıklarından ꢀikayetçi
olmaktadırlar.
Hükümet, baꢀvuranların Abdullah Öcalan’ın yakalanmasını protesto etmek için yasadıꢀı
eylemlerin hazırlığı içerisinde olduklarını savunmaktadır.
AĐHM, mahkemenin bu yöndeki yerleꢀik içtihadını hatırlatarak buna göre olaylarla ilgili
öngörülecek makul ꢀüphelerin ya da özel bilgilerin tarafsız bir gözlemciye sözkonusu kiꢀinin
bu suçu iꢀlediğini değerlendirmesine olanak tanıdığını hatırlatır. Bu durumun «makul»
sayılması olayların bütününe bağlıdır (Bkz. Fox, Campbell ve Hartley-Đngiltere kararı, 30
Ağustos 1990, seri: A no: 182, s. 16, § 32).
Mevcut durumda, Hükümetin görüꢀlerinin ekinde o dönemin özel koꢀullarına değin, objektif
olarak ve ciddiyetle değerlendirilmesi gereken birçok özel bilginin ve uyarının yer aldığını
ifade etmek gerekir.
Sunulan unsurlar ıꢀığında, somut olayların (beyanlar ve televizyondan ꢀiddet gösterilerine
yapılan çağrıların kayıtları) temeline dayalı olarak duyulan bu ꢀüphelerin belirli bir zorunluluk
seviyesinin bulunduğu sonucu çıkmaktadır. Hürriyetten yoksun bırakma, sonucu itibariyle
ilgililer üzerindeki ꢀüpheleri doğrulamak veya uzaklaꢀtırmak içindir.
Bu nedenle, AĐHS’nin 5 § 1. maddesi ihlal edilmemiꢀtir.
2. Madde 5 § 3
Baꢀvuranlar gözaltı süresinin uzunluğundan yakınmaktadırlar.
Hükümet, bu sürenin olayların meydana geldiği dönemdeki yasaya uygun olduğunu
savunmaktadır. Birinci baꢀvuranın gözaltı süresi AĐHS içtihadında yer alan sınırları
aꢀmamıꢀtır. Hükümet, 17 Ekim 2001 tarihinde gerçekleꢀtirilen Anayasal değiꢀiklikten bu yana
gözaltı süresinin hiçbir zaman dört günü geçmediğini eklemektedir.
AĐHM, sözkonusu gözaltı süresinin polis tarafından baꢀvuranların gözaltına alındığına dair
hazırlanan 16 ꢁubat 1999 tarihli tutuklama tutanağı ile baꢀladığını ve 22 ve 26 ꢁubat 1999
tarihinde sona erdiğini not etmektedir. Đlk baꢀvuran altı gün, ikinci baꢀvuran on gün
gözaltında kalmıꢀ, haklarında hukuki bir iꢀlem yapılmaksızın serbest bırakılmıꢀlardır.
AĐHM’nin Brogan ve diğerleri-Đngiltere kararında (29 Kasım 1988, seri:A no:145-B, s. 33, §
62) da dile getirdiği üzere, 5 § 3. maddesinde belirlenen kesin sınırların ötesinde hatta terörle
mücadelede kolektif amaçlı suçların önlenmesi amacında dahi ilgili kiꢀinin yetkili bir hakim
önüne çıkarılmadan gözaltında tutulma süresi dört gün altı saattir.
Mevcut haliyle baꢀvuranların bir «hakim karꢀısına çıkarılmadan» altı ve on gün boyunca
gözaltında tutulmaları kabul edilememektedir.
Bu nedenle, AĐHS’nin 5 § 3. maddesi ihlal edilmiꢀtir.
II. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐ’NĐN UGULANMASI
A. Tazminat
Baꢀvuranlar maruz kaldıkları maddi ve manevi zararlar için hiçbir talepte bulunmamakta bu
konuda takdiri AĐHM’ye bırakmaktadırlar.
AĐHM, hakkaniyete uygun olarak baꢀvuran Çelik’e 1.500 Euro, baꢀvuran Yıldız’a 3.500 Euro
manevi tazminat ödenmesini kararlaꢀtırmıꢀtır.
B. Masraf ve harcamalar
Baꢀvuranlar AĐHM nezdinde yapmıꢀ oldukları giderler için 6.957 Euro talep etmiꢀ, bu yönde
kanıtlayıcı hiçbir belgeyi sunmamıꢀlardır.
Hükümet bu miktara karꢀı çıkmaktadır.
AĐHM, mahkemeye sunulan unsurlar ıꢀığında ve makul olarak, yapmıꢀ oldukları tüm masraf
ve harcamalar için baꢀvuranlara birlikte 500 Euro ödenmesine karar vermiꢀtir.
C. Gecikme Faizi
AĐHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına 3
puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, MAHKEME, OYBĐRLĐĞĐYLE,
1. Baꢀvurunun kalan kısmının kabuledilebilir olduğuna;
2. AĐHS’nin 5 §1. maddesinin ihlal edilmediğine;
3. AĐHS’nin 5 § 3. maddesinin ihlal edildiğine;
4. a) AĐHS’nin 44 § 2. maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Y.T.L.’ye çevrilmek suretiyle Savunmacı
Hükümetin;
i.
manevi tazminat için baꢀvuran Feridun Çelik’e 1.500 (bin beꢀ yüz) ve baꢀvuran
Mehmet Salih Yıldız’a 3.500 (üç bin beꢀ yüz) Euro;
ii.
iii.
masraf ve harcamalar için baꢀvuranlara birlikte 500 (beꢀ yüz) Euro ödemesine ;
belirtilen miktarların her türlü vergiden muaf tutulmasına;
b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve ödemenin yapılmasına kadar, Avrupa Merkez
Bankasının o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eꢀit oranda basit faizin
uygulanmasına;
5. Adil tazmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;
KARAR VERMĐꢀTĐR.
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77 §§ 2. ve 3.
maddelerine uygun olarak 10 Kasım 2005 tarihinde yazıyla bildirilmiꢀtir.
Mevcut karar ekinde AĐHS’nin 45 § 2. ve Đçtüzüğün 74 § 2. maddeleri uyarınca Yargıç R.
Türmen’in mutabık görüꢀü yer almaktadır.
5
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło