52773/22;56294/22;1349/23;4304/23
WyrokETPCz2024-02-08ECLI:CE:ECHR:2024:0208JUD005277322
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przewlekłość postępowań cywilnych w Polsce oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym naruszyły prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (art. 6 ust. 1 Konwencji) oraz prawo do skutecznego środka odwoławczego (art. 13 Konwencji)?Ratio decidendi
Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji, ponieważ łączna długość postępowań cywilnych w sprawach skarżących była nadmierna i nie spełniała wymogu „rozsądnego terminu”, a Rząd nie przedstawił żadnych faktów ani argumentów uzasadniających tę przewlekłość. Trybunał oparł się na swoim ugruntowanym orzecznictwie, w tym na sprawie Rutkowski i Inni przeciwko Polsce, oraz na kryteriach oceny rozsądnego terminu (złożoność sprawy, zachowanie stron i organów, znaczenie sprawy). Dodatkowo, skarżący nie mieli do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do tych skarg, co stanowiło naruszenie art. 13 Konwencji.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargi przeciwko Polsce, zarzucając przewlekłość postępowań cywilnych, w których byli stronami. Postępowania te trwały od ponad 5 lat do ponad 18 lat, a niektóre z nich nadal były w toku. Skarżący twierdzili również, że nie mieli dostępu do skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym, który pozwoliłby im na szybkie i efektywne rozwiązanie problemu przewlekłości. Rząd polski złożył jednostronne deklaracje, które Trybunał uznał za niewystarczające.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie postanawia połączyć skargi; odrzuca wniosek Rządu o skreślenie skarg z listy na podstawie jednostronnych deklaracji; uznaje skargi za dopuszczalne; stwierdza, że skargi te ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji; stwierdza, że pozwane państwo powinno uiścić na rzecz skarżących kwoty wskazane w załączonej tabeli tytułem zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
SEKCJA PIERWSZA
SPRAWA SZUSTAK I INNI PRZECIWKO POLSCE
(Skargi nr 52773/22 i 3 inne – zob. załączona lista)
WYROK
STRASBURG
8 lutego 2024 r.
Wyrok ten jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.
W sprawie Szustak i Inni przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:
Péter Paczolay, Przewodniczący,
Gilberto Felici,
Raffaele Sabato, Sędziowie,
oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji,
obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2024 r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
POSTĘPOWANIE
1. Sprawa wywodzi się ze skarg przeciwko Polsce, wniesionych do Trybunału na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”) w różnych terminach wskazanych w załączonej tabeli.
2. Skargi zostały zakomunikowane Rządowi polskiemu (,,Rząd”).
FAKTY
3. Lista skarżących oraz informacje istotne dla skarg znajdują się w załączonej tabeli.
4. Skarżący zarzucili przewlekłość postępowania cywilnego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym.
PRAWO
POŁĄCZENIE SKARG
5. Mając na uwadze podobny charakter skarg, Trybunał uznał za stosowne ich łącznie rozstrzygnięcie w jednym wyroku.
WNIOSEK RZĄDU O SKREŚLENIE SKARG NA PODSTAWIE art. 37 UST.1 KONWENCJI
6. We wszystkich czterech skargach Rząd przedłożył jednostronne deklaracje, które nie stanowiły wystarczającej podstawy do stwierdzenia, że poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji nie wymaga od Trybunału dalszego badania sprawy (art. 37 ust. 1 in fine). Trybunał odrzuca wniosek Rządu o skreślenie skarg i w związku z tym będzie kontynuował ich rozpatrywanie (zob. Tahsin Acar przeciwko Turcji (zagadnienie wstępne) [WI], nr 26307/95, pkt 75, ETPCz 2003-VI).
ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 6 UST. 1 I ART. 13 KONWENCJI
7. Skarżący zarzucili, że długość trwania przedmiotowych postępowań cywilnych była niezgodna z wymogiem „rozsądnego terminu” i że w związku z tym byli pozbawieni skutecznego środka odwoławczego. Powołali się na art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji.
8. Trybunał podkreśla, że rozsądny charakter czasu trwania postępowania należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i z uwzględnieniem następujących kryteriów: złożoności sprawy, zachowania skarżących i organów procesowych oraz znaczenia sprawy dla interesów skarżących (zob. Frydlender przeciwko Francji [WI], nr 30979/96, pkt 43, ETPCz 2000-VII).
9. Już w wiodącej sprawie Rutkowski i Inni przeciwko Polsce, nr 72287/10 i 2 inne, z dnia 7 lipca 2015 r., Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 Konwencji w związku z przewlekłością postępowania cywilnego.
10. Po zapoznaniu się z całym przedstawionym mu materiałem Trybunał nie znalazł żadnego faktu ani argumentu mogącego uzasadnić łączną długość postępowań na poziomie krajowym. Mając na względzie swoje orzecznictwo w tym przedmiocie, Trybunał stwierdza, że długość postępowań w przedmiotowych sprawach była nadmierna i nie spełniała wymogu „rozsądnego terminu”.
11. Trybunał zauważa ponadto, że skarżący nie mieli do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do tych skarg.
12. Skargi te są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji.
ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI
13. Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności ww. wyrok w sprawie Rutkowski i Inni), Trybunał uważa za zasadne zasądzenie kwot wskazanych w załączonej tabeli.
Z POWYŻSZYCH WZGLĘDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE
postanawia połączyć skargi;
odrzuca wniosek Rządu o skreślenie skarg z listy na podstawie jednostronnych deklaracji;
uznaje skargi za dopuszczalne;
stwierdza, że skargi te ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji dotyczące przewlekłości postępowania cywilnego i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym;
stwierdza
(a) że pozwane państwo powinno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżących kwoty wskazane w załączonej tabeli, przeliczone na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności;
(b) że, od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.
Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie w dniu 8 lutego 2024 r. zgodnie z Regułą 77 §§ 2 i 3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina Péter Paczolay
p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Wykaz skarg zawierających zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania cywilnego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Lp.
Skarga nr
Data złożenia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Imię i nazwisko oraz adres zamieszkania/siedziby pełnomocnika
Wszczęcie postępowania
Zakończenie postępowania
Łączny czas trwania
Instancje
Decyzja krajowa w sprawie skargi na mocy ustawy z 2004 r.
Kwota zasądzona przez sąd krajowy
(w PLN)
Kwota zasądzona tytułem odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową oraz zwrot kosztów i wydatków na jednego skarżącego/jedno gospodarstwo domowe
(w EUR)[1]
52773/22
24.10.2022
Łukasz Tomasz SZUSTAK Klita-Szustak Iwona
Czosnów
27.02.2018
w toku
Ponad 5 lat, 9 miesięcy i 8 dni
1 instancja
Sąd Okręgowy w Warszawie, 01.07.2022,
sygn. akt V S 209/22,
3 500 PLN
3 100
56294/22
16.11.2022
Jarosław ŚWIĄTEK
03.08.2017
w toku
Ponad 6 lat, 4 miesiące i 2 dni, 1 instancja
Sąd Apelacyjny w Warszawie, 04.06.2020
sygn. akt III S 86/20
3 900
1349/23
09.12.2022
Gospodarstwo domowe
Paweł ZAKRZEWSKI Piotr ZAKRZEWSKI Muszyński
Tomasz Andrzej
Warszawa
14.11.2005
w toku
Ponad 18 lat i 21 dni
2 instancje
Sąd Apelacyjny w Warszawie, 31.08.2022
sygn. akt I S 238/22,
8 500 PLN na rzecz każdego skarżącego
13 000
4304/23
13.01.2023
Małgorzata KOLASA Konsek Karol
Katowice
28.01.2011
w toku
Ponad 12 lat, 10 miesięcy i 7 dni
3 instancje
Sąd Apelacyjny w Katowicach, 22.08.2016,
sygn. akt V S 26/16,
Sąd Apelacyjny w Katowicach, 10.09.2019,
sygn. akt V S 36/19,
2 000 PLN
Sąd Apelacyjny w Katowicach, 28.10.2022,
sygn. akt V S 53/22
8 600
[1] Powiększona o wszelkie podatki należne od skarżących.
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 23.07.2026. · Źródło