52798/21;19825/22;24320/22;28177/22;50697/22

© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC © Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC     SEKCJA PIERWSZA SPRAWA SZAFRANIAK I INNI przeciwko POLSCE (Skargi nr 52798/21 i 4 inne – zob. załączony wykaz)         WYROK   STRASBURG 25 kwietnia 2024 r.   Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej. W sprawie Szafraniak i Inni przeciwko Polsce, Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:  Péter Paczolay, Przewodniczący,  Gilberto Felici,  Raffaele Sabato, sędziowie, oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji, obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2024 r., wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu: Procedura 1.  Sprawa wywodzi się ze skarg przeciwko Polsce, wniesionych do Trybunału w różnych dniach wskazanych w załączonej tabeli na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”). 2.  Sprawy zostały zakomunikowane rządowi polskiemu („Rząd”). FAKTY 3.  Wykaz skarżących i istotne informacje dotyczące ich skarg zostały zawarte w załączonej tabeli. 4.  Skarżący zarzucili przewlekłość postępowań w sprawach karnych oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym. PRAWO POŁĄCZENIE SKARG 5.  Mając na uwadze podobny przedmiot skarg, Trybunał uznaje za właściwe rozpatrzenie ich łącznie i rozstrzygnięcie w jednym wyroku.   WNIOSEK RZĄDU O SKREŚLENIE SKARG Z LISTY NA PODSTAWIE ART. 37 UST. 1 KONWENCJI 6.  W odniesieniu do wszystkich pięciu skarg Rząd złożył jednostronne oświadczenia, które nie stanowiły wystarczającej podstawy do stwierdzenia, iż poszanowanie praw człowieka określonych w Konwencji nie wymaga dalszego rozpatrywania sprawy przez Trybunał (art. 37 ust. 1 in fine). Trybunał odrzuca wniosek Rządu o skreślenie skarg z listy i w związku z tym będzie dalej rozpatrywał istotę sprawy (zob. Tahsin Acar przeciwko Turcji (zastrzeżenia wstępne) [WI], skarga nr 26307/95, § 75, ETPCz 2003-VI). ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 6 UST. 1 I ART. 13 KONWENCJI 7.  Skarżący zarzucili, że czas trwania przedmiotowych postępowań w sprawach karnych był niezgodny z wymogiem „rozsądnego terminu” i że w związku z tym byli pozbawieni skutecznego środka odwoławczego. Powołali się na art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji. 8.  Trybunał podkreśla, że rozsądny charakter czasu trwania postępowania należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i z uwzględnieniem następujących kryteriów: zawiłości sprawy, zachowania skarżących i właściwych organów oraz znaczenia sprawy dla interesów skarżących (zob. między innymi orzecznictwo w sprawie Pélissier i Sassi przeciwko Francji [WI], skarga nr 25444/94, § 67, ETPCz 1999‑II, oraz Frydlender przeciwko Francji [WI], skarga nr 30979/96, § 43, ETPCz 2000‑VII). 9.  Już w wyroku w precedensowej sprawie Rutkowski i Inni przeciwko Polsce, skargi nr 72287/10 i 2 inne, z dnia 7 lipca 2015 r., Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 Konwencji w odniesieniu do czasu trwania postępowania sądowego. 10.  Po zapoznaniu się z całością przedstawionego mu materiału Trybunał nie ustalił żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów, które uzasadniałaby łączny czas trwania postępowań na poziomie krajowym. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał stwierdza, że postępowania w przedmiotowych sprawach były przewlekłe i nie został spełniony wymóg „rozsądnego terminu”. 11.  Trybunał zauważa ponadto, że skarżący nie mieli do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do tych zarzutów. 12.  Zarzuty te są zatem dopuszczalne i wskazują na naruszenie art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji. ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI 13.  Uwzględniając posiadaną dokumentację oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności powyższy wyrok w sprawie Rutkowski i Inni), Trybunał uznaje za zasadne zasądzenie kwot wskazanych w załączonej tabeli. Z TYCH PRZYCZYN TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE postanawia połączyć skargi; oddala wniosek Rządu o skreślenie skarg z listy; uznaje skargi za dopuszczalne; orzeka, że skargi te ujawniają naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji dotyczące przewlekłości postępowań w sprawach karnych i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym; orzeka, (a)  że pozwane państwo powinno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżących kwoty wskazane w załączonej tabeli, przeliczone na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności; (b)  że, od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od określonych powyżej kwot, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe. Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie dnia 25 kwietnia 2024 r. zgodnie z Regułą 77 § 2 i § 3 Regulaminu Trybunału.  Viktoriya Maradudina Péter Paczolay p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji Przewodniczący       ZAŁĄCZNIK Wykaz skarg, w których podniesiono zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji (przewlekłość postępowań w sprawach karnych i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)   Lp. Nr skargi Data wniesienia skargi Imię i nazwisko skarżącego Rok urodzenia   Imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania/siedziba pełnomocnika Data wszczęcia postępowania Data zakończenia postępowania Całkowity czas trwania postępowania Liczba instancji sądowych Decyzja krajowa w przedmiocie zarzutu na mocy ustawy z 2004 r. Kwota zasądzona przez sąd krajowy (w PLN) Kwota zasądzona z tytułu szkody niemajątkowej oraz zwrotu kosztów i wydatków na jednego skarżącego (w EUR)[1]     52798/21 22.04.2022 r. Jacek Marian SZAFRANIAK 1977 r.     11.02.2019 r.   w toku   Ponad 5 lat i 11 dni   1 instancja   Sąd Apelacyjny w Gdańsku, 19.03.2020 r., sygn. akt II S 3/20; Sąd Apelacyjny w Gdańsku, 22.12.2021 r., sygn. akt II S 139/21 3 300     19825/22 08.04.2022 r. Krystyna MOLIŃSKA 1953 r. Czarnecki, Karol Warszawa 30.05.2018 r.   w toku   Ponad 5 lat, 8 miesięcy i 23 dni   1 instancja   Sąd Apelacyjny w Warszawie, 18.06.2019 r., II S 24/19; Sąd Apelacyjny w Warszawie, 08.12.2021 r., II S 42/21; Sąd Apelacyjny w Warszawie, 15.03.2023 r., II S 12/23 5 100     24320/22 30.04.2022 r. Mirosław SOBOLEWSKI 1963 r. Kotuła, Sebastian Lublin 31.12.2012 r.   03.11.2021 r.   8 lat, 10 miesięcy i 4 dni   2 instancje   Sąd Apelacyjny w Lublinie, 19.01.2022 r., sygn. akt II S 45/21 5 200     28177/22 13.07.2022 r. Paweł SOŚNICKI 1984 r.     30.08.2015 r.   w toku   Ponad 8 lat, 6 miesięcy i 6 dni   1 instancja   Sąd Okręgowy Warszawa-Praga, 15.03.2022 r., sygn. akt VI S 10/22 oraz VI S 11/22, 4 200 PLN   6 800     50697/22 18.10.2022 r. Igor FRANKOWSKI 1971 r.     22.02.2017 r.   w toku   Ponad 7 lat   1 instancja   Sąd Okręgowy w Warszawie, 06.09.2022 r., sygn. akt IX S 83/22, 3 000 PLN 4 500     [1] Plus wszelkie podatki należne od skarżących.