55462/20

© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC © Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC       SEKCJA PIERWSZA SPRAWA JANOWSKI PRZECIWKO POLSCE (Skarga nr 55462/20)         WYROK   STRASBURG 16 maja 2024 r.   Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej. W sprawie Janowski przeciwko Polsce Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w składzie:  Péter Paczolay, Przewodniczący,  Gilberto Felici,  Raffaele Sabato, sędziowie, oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji, obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2024 r., wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu: POSTĘPOWANIE 1.  Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce wniesionej do Trybunału w dniu 30 listopada 2020 r. na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”). 2.  Skarga została zakomunikowana rządowi polskiemu („Rząd”). FAKTY 3.  Dane skarżącego i informacje istotne dla skargi przedstawiono w załączonej tabeli. 4.  Skarżący podniósł zarzut zbyt długiego okresu tymczasowego aresztowania. PRAWO ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 5 UST. 3 KONWENCJI 5.  Skarżący zarzucił, że jego tymczasowe aresztowanie było niezasadnie długotrwałe. Powołał się na art. 5 ust. 3 Konwencji. 6.  Trybunał zauważa, że zasady ogólne dotyczące prawa do bycia sądzonym w rozsądnym terminie albo zwolnienia na czas postępowania, gwarantowanego art. 5 ust. 3 Konwencji, zostały określone w szeregu wcześniejszych jego wyroków (zob. m. in. Kudła przeciwko Polsce [WI], nr 30210/96, pkt 110, ETPC 2000‑XI i McKay przeciwko Zjednoczonemu Królestwu [WI], nr 543/03, pkt 41–44, ETPC 2006‑X, z dalszymi odniesieniami). 7.  W wiodących sprawach Kauczor przeciwko Polsce, nr 45219/06, 3 lutego 2009 r. i Celejewski przeciwko Polsce, nr 17584/04, 4 maja 2006 r., Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych, które są przedmiotem niniejszej sprawy. 8.  Po zbadaniu całości przedstawionego mu materiału, Trybunał nie stwierdził żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów będących w stanie doprowadzić go do wyciągnięcia innych wniosków w przedmiocie dopuszczalności i meritum tych skarg. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie długość tymczasowego aresztowania skarżącego była nadmierna. 9.  Zarzuty te są zatem dopuszczalne i ujawniają naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji. ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI 10.  Uwzględniając dokumenty znajdujące się w jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności Kauczor, cyt. pow.), Trybunał uważa za zasadne zasądzenie kwoty wskazanej w załączonej tabeli. Z TYCH PRZYCZYN TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE uznaje skargę za dopuszczalną; orzeka, że skarga ta ujawnia naruszenie art. 5 ust. 3 Konwencji dotyczące nadmiernej długości tymczasowego aresztowania; orzeka (a)  że pozwane państwo winno, w terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżącego kwotę wskazaną w załączonej tabeli, przeliczoną na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w dniu płatności; (b)  że, od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe. Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie w dniu 16 maja 2024 r., zgodnie z Regułą 77 §2 i § 3 Regulaminu Trybunału.    Viktoriya Maradudina Péter Paczolay  p.o. Zastępcy Kanclerza Przewodniczący     ZAŁĄCZNIK Skarga, w której podniesiono zarzuty na podstawie art. 5 ust. 3 Konwencji (nadmierna długość tymczasowego aresztowania) Nr skargi Data wniesienia Imię i nazwisko skarżącego Rok urodzenia   Okres tymczasowego aresztowania Sąd, który wydał postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania/rozpoznał zażalenie Czas trwania tymczasowego aresztowania Szczegółowe wady Kwota przyznana tytułem odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową oraz zwrotu kosztów i wydatków na skarżącego (w euro)[1] 55462/20 30.11.2020 r. Sławomir JANOWSKI 1985 r.   od 14.11.2018 r. do 10.11.2021 r. Sąd Rejonowy w Łodzi, 16.11.2018 r., IV Kp 531/18 (pierwsze tymczasowe aresztowanie);   Sąd Apelacyjny w Łodzi, 15.09.2021 r., II AKp 126/21 (ostatnie przedłużenie) 2 lata, 11 miesięcy i 28 dni   prowadzenie postępowania bez należytej staranności w okresie stosowania tymczasowego aresztowania; stosowanie domniemań, przy braku jakichkolwiek podstaw dowodowych, obawy ucieczki lub utrudniania postępowania; uporczywe opieranie się, w miarę postępu sprawy, na zarzutach dotyczących udziału w zorganizowanej grupie przestępczej; zbiorcze postanowienia o  tymczasowego aresztowania 3 900     [1] Plus wszelkie podatki, które mogą być należne od skarżących.