56370/00;69879/01;73757/01
WyrokETPCz2007-11-20ECLI:CE:ECHR:2007:1120JUD005637000
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opóźnienie w wypłacie dodatkowego odszkodowania za wywłaszczenie oraz niewystarczające stopy odsetek za zwłokę, w kontekście wysokiej inflacji, naruszyły prawo do poszanowania mienia z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że opóźnienie w wypłacie dodatkowego odszkodowania za wywłaszczenie, za które odpowiedzialna była wyłącznie administracja, oraz niewystarczające stopy odsetek za zwłokę w warunkach wysokiej inflacji w Turcji, spowodowały dodatkową szkodę dla skarżących. To opóźnienie naruszyło sprawiedliwą równowagę między wymogami interesu publicznego a ochroną prawa własności, nakładając na skarżących nadmierne i nieproporcjonalne obciążenie. W konsekwencji, Trybunał stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1. Wobec stwierdzenia naruszenia tego artykułu, Trybunał uznał za niepotrzebne odrębne rozpatrywanie skarg dotyczących art. 6, 13 i 14.Stan faktyczny
Skarżący to obywatele Turcji, których grunty zostały wywłaszczone przez administrację. Po wypłacie początkowego odszkodowania, skarżący (z wyjątkiem Meral Özbek) wnieśli sprawy do sądów cywilnych o dodatkowe odszkodowanie. Sądy krajowe zasądziły dodatkowe kwoty, jednak ich wypłata nastąpiła z opóźnieniem. Skarżący zarzucali, że stopy odsetek za zwłokę były niewystarczające w obliczu wysokiej inflacji w Turcji, co doprowadziło do utraty wartości odszkodowania. Skarga Meral Özbek została uznana za niedopuszczalną, ponieważ nie posiadała prawa własności do działki objętej skargą.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie postanowił połączyć skargi. Trybunał jednogłośnie uznał skargi Meral Özbek za niedopuszczalne, a pozostałe skargi za dopuszczalne. Trybunał jednogłośnie stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1. Trybunał jednogłośnie uznał, że nie ma potrzeby rozpatrywania pozostałych skarg. Trybunał jednogłośnie uznał, że stwierdzenie naruszenia stanowi wystarczające zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową. Trybunał zasądził odszkodowanie majątkowe i koszty postępowania dla niektórych skarżących. Trybunał odrzucił pozostałe żądania zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
CONSEIL DE
L'EUROPE
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
ĐKĐNCĐ DAĐRE
KAYA VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE DAVASI
(Baꢀvuru no: 56370/00, 69879/01 ve 73757/01)
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG Kasım 2007
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44§2. maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde kesinleꢀecek olup
bazı ꢀekli düzeltmelere tabi olabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2007. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
USUL
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (56370/00, 69879/01 ve 73757/01) no’lu üç
davanın nedeni ekte bilgileri sunulan bu ülke vatandaꢀlarının (baꢀvuranlar) Avrupa Đnsan
Hakları Mahkemesi’ne (AĐHM) Avrupa Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması
Sözleꢀmesi’nin (AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ oldukları baꢀvurulardır.
Baꢀvuranların avukatlarının isimleri ekte yer almaktadır.
OLAYLAR
I. DAVANIN KOꢀULLARI
Đdare baꢀvuranlara ait arazileri istimlak ederek bir istimlak bedeli ödemiꢀtir.
Ödenen tutar konusunda idare ile anlaꢀmazlığa düꢀen baꢀvuranlar, asliye hukuk
mahkemelerine baꢀvurmuꢀlardır. Baꢀvuran Meral Özbek ise mahkemeye baꢀvurmamıꢀtır.
Yargıtay kararlarının tarihleri, gecikme faizlerinin baꢀlangıç tarihleri, ulusal mahkemeler
tarafından hükmedilen kamulaꢀtırma tazminatı tutarları ve gecikme faiziyle birlikte ödenen
kamulaꢀtırma tazminatı tutarları aꢀağıdaki tabloda gösterilmiꢀtir.
BAꢀVURU
ADI
NUMARASI, HÜKMEDĐLEN
PARSEL
SAYISI
MAHKEME
VE TARAFINDAN
YARGITAY ÖDEME
ÖDEME TUTARI
(TL)
GECIKME
KARAR
TARĐHĐ
FAIZININ
EK
TARĐHĐ
HESAPLANMAYA
BAꢀLANDIĞI
TARIH
KAMULAꢀTIRMA
TAZMĐNATI TUTARI
(TL cinsinden)
Kaya
ve
diğerleri 893 075 0001 054 445 0002 083 634 000 3
10.10.1995
25.05.1998
20.07.1995
24.11.1997 27.04.1998 8 160 063 000
56370/00
Parsel
no 178
Arıcan
diğerleri
ve
04.06.1999 16.04.2001 39 579 990 000
69879/01
Parsel
no 661
Eryılmaz ve
Uyanıker 003 190 000
01.05.2000 11.05.2001
(1. ödeme )
ve
ve
73757/01 980 000
(2. ödeme)
25.09.2000 31.10.2002
Parsel
no 466 Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin 14 Kasım 1996 tarihli kararı. 1999 Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesinin 10 ꢁubat 1999 tarihli kararı. Baꢀvuran Meral Özbek bu baꢀvuruyu
yapanlar arasında yer almamaktadır. . Çeꢀme Asliye Hukuk Mahkemesinin 1 Mart 1999 tarihli kararı.
HUKUK
I. DAVALARIN BĐRLEꢀTĐRĐLMESĐ
Olayların ve esasa iliꢀkin gündeme getirdiği meselelerin benzerliğine istinaden AĐHM,
tüzüğünün 42/1 maddesi uyarınca bu davaların birleꢀtirilmesi gerektiğine hükmetmektedir.
II. KABULEDĐLEBĐLĐRLĐĞE ĐLĐꢀKĐN
Baꢀvuranların tamamı, ek kamulaꢀtırma tazminatlarının kamulaꢀtırmayı yapan idare
tarafından geç ödenmesi ve gecikme faizi oranlarının Türkiye’deki yüksek enflasyon
karꢀısında yetersiz kalması sebebiyle sözkonusu tazminatın değerini yitirmesinden ꢀikayetçi
olmaktadırlar. Baꢀvuranlar bu hususta 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesine atıfta
bulunmaktadırlar.
Eryılmaz ve Uyanıker davasında baꢀvuranlar ayrıca yargılama süresinin uzunluğundan
(AĐHS’nin 6. maddesi) ve sözkonusu tazminatın geç ödenmesi hususunda etkili bir baꢀvuru
imkanı bulunmamasından (AĐHS’nin 13. maddesi) ꢀikayetçi olmaktadırlar. Bunun dıꢀında
Kaya ve diğerleri davasında baꢀvuranlar Devlet borçları için düꢀük gecikme faizi
uygulanmasından dolayı AĐHS’nin 14. maddesinin ihlal edildiği kanaatindedirler.
AĐHM, Arıcan ve diğerleri davasında baꢀvuran Meral Özbek’in baꢀvuruya konuya konu olan
parsel üzerinde mülkiyet hakkının bulunmadığını tespit etmektedir. Dolayısıyla adıgeçen
baꢀvuran AĐHS’nin 34. maddesi anlamında mağdur sıfatını haiz değildir. Bu itibarla 69879/01
no’lu baꢀvurunun sözkonusu bölümü kabuledilemez ilan edilmelidir.
Đçtihadından doğan kıstaslara (bkz., bilhassa, Akkuꢀ, adıgeçen) ve elindeki bilgilere istinaden
AĐHM, 56370/00 ve 73757/01 no’lu baꢀvuruların ve 69879/01 no’lu baꢀvurunun geriye
kalanının esastan incelenmesi gerektiği kanaatine varmaktadır. Netice olarak AĐHM bu
baꢀvuruların baꢀka herhangi bir kabuledilemezlik gerekçelerinin bulunmadığını tespit
etmektedir.
III. ESASA ĐLĐꢀKĐN
A. 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiği iddiası hakkında
Mevcut davadakine benzer meseleleri gündeme getiren davaları müteaddit defalar incelemiꢀ
olan AĐHM bu davalarda 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiꢀti
(bkz. adıgeçen Akkuꢀ, prg. 30-31, ve Aka kararı, prg. 50-51).
AĐHM, mevcut davada farklı bir sonuca varabilmesi için Hükümetin, sunduğu görüꢀlerinde
ikna edici herhangi bir olay ya da argüman sunmadığını kaydetmektedir. Ulusal mahkemeler
tarafından hükmedilen ek kamulaꢀtırma bedellerinin geç ödenmesinden yalnızca
kamulaꢀtırmayı yapan idare sorumludur. Ek kamulaꢀtırma bedellerinin geç ödenmesi
baꢀvuranları, mülklerinin kamulaꢀtırılmasına ilaveten ayrı bir zarara daha sokmuꢀtur. Bu
gecikme AĐHM’yi, baꢀvuranların, genel yararın gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının
korunması arasında olması gereken adil dengeyi bozan alıꢀılmıꢀın dıꢀında ve ölçüsüz bir yüke
katlanmak zorunda kaldıkları yönünde düꢀünmeye sevk etmektedir.
Bu itibarla 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiꢀtir.
B. AĐHS’nin 6, 13 ve 14. maddelerinin ihlal edildiği iddiası hakkında No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi yönünden vardığı sonucu göz önünde bulunduran AĐHM,
mevcut baꢀvurularda gündeme getirilen esas hukuki sorunları incelediği kanaatine
varmaktadır. Dava olayların tamamını ve tarafların argümanlarını dikkate alan AĐHM,
AĐHS’nin 6, 13 ve 14. maddeleri yönünden yapılan ꢀikayetleri ayrıca incelemeye gerek
olmadığı kanaatine varmaktadır.
IV. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA
A. Tazminat
Kaya ve diğerleri davasında baꢀvuranlar, 29 Haziran 2006 tarihli mektupta AĐHM tüzüğünün
60. maddesinin 1. ve 2. fıkralarında yer alan hükümlere dikkatleri çekilmiꢀ olmasına rağmen,
kendilerine tanınan süre içerisinde adil tatmine iliꢀkin herhangi bir talepte bulunmamıꢀlardır.
Bu itibarla AĐHM, bu yönde bir meblağa hükmedilmesine yer olmadığı kanaatine varmaktadır
(Willekens – Belçika, no: 50859/99, prg. 27, 24 Nisan 2003, ve Roobaert – Belçika, no:
52231/99, prg. 24, 29 Temmuz 2004).
Arıcan ve diğerleri davasında baꢀvuranlar maddi tazminat olarak 29.190 ABD Doları
(yaklaꢀık 21.486 Euro) talep etmektedirler. Baꢀvuranlar ayrıca manevi tazminat olarak 1.000
ABD Doları (yaklaꢀık 736 Euro) talep etmektedirler.
Eryılmaz ve Uyanıker davasında baꢀvuran Saniye Eryılmaz maddi tazminat olarak 100.000
Euro manevi tazminat olarak ise 20.000 Euro talep etmektedir. Baꢀvuran Muharrem Uyanıker
ise 15.000 Euro maddi tazminat ve 10.000 Euro manevi tazminat talep etmektedir.
Bu taleplere itiraz eden Hükümet, sözkonusu taleplerin dayanaktan yoksun olduğu
kanaatindedir.
Đçtihadının ıꢀığında kendi hesap yöntemine baꢀvuran AĐHM, Arıcan ve diğerleri (69879/01)
davasında baꢀvuran Meral Özbek dıꢀındaki baꢀvuranlara ya da baꢀvuranların hak sahiplerine
(baꢀvuranların yerlerini almaları kaydıyla) ortaklaꢀa 7.800 Euro ödenmesinin makul olacağına
hükmetmektedir.
Eryılmaz ve Uyanıker (73757/01) davasında AĐHM, baꢀvuranlara ya da baꢀvuranların hak
sahiplerine (baꢀvuranların yerlerini almaları kaydıyla) 1.630 Euro ödenmesine
hükmetmektedir.
Manevi tazminata iliꢀkin olarak ise AĐHM, ihlal tespitinin manevi zarar için baꢀlı baꢀına
yeterli bir adil tatmin teꢀkil ettiği kanaatindedir.
B. Yargılama masraf ve giderleri
Eryılmaz ve Uyanıker davasında baꢀvuranlar masraf ve giderleri için 20.000 Euro talep
etmektedirler. Arıcan ve diğerleri davasında ise baꢀvuranlar 420 YTL (yaklaꢀık 230 Euro)
talep etmektedirler. Elindeki unsurları ve içtihadından doğan kıstasları göz önünde
bulunduran AĐHM, hakkaniyete uygun olarak, Arıcan ve diğerleri (no: 69879/01) davasında
baꢀvuranlara ortaklaꢀa 230 Euro ödenmesine hükmetmektedir. Eryılmaz ve Uyanıker (no:
73757/01) davasında ise baꢀvuranlara ortaklaꢀa 1.000 Euro ödenmesine hükmetmektedir.
C. Gecikme faizi
AĐHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına üç
puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYANARAK AĐHM, OYBĐRLĐĞĐ ĐLE
1. Baꢀvuruların birleꢀtirilmesine ;
2. Meral Özbek tarafından yapılan ꢀikayetlerin kabuledilemez, baꢀvuruların geriye kalanının
ise kabuledilebilir olduğuna ;
3. 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine ;
4. Baꢀvuranların diğer ꢀikayetlerini incelemeye gerek olmadığına ;
5. Đhlal tespitinin baꢀvuranların maruz kaldıkları manevi zarar için yeterli bir adil tatmin
teꢀkil ettiğine ;
6. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,
döviz kuru üzerinden Y.T.L.’ye çevrilmek üzere, Savunmacı Hükümet tarafından
baꢀvuranlara ya da baꢀvuranların yerlerini almaları kaydıyla baꢀvuranların hak
sahiplerine,
i. maddi tazminat olarak Arıcan ve diğerleri (68879/01) davasında baꢀvuran Meral
Özbek dıꢀındaki baꢀvuranlara 7.800 Euro (yedi bin sekiz yüz Euro) ;
ii. maddi tazminat olarak Eryılmaz ve Uyanıker davasında ;
1.630 Euro (bin altı yüz otuz Euro) ;
iii. yargılama masraf ve giderleri için ise,
- Arıcan ve diğerleri (69879/01) davasında Meral Özbek dıꢀındaki baꢀvuranlara Euro (iki yüz otuz Euro) ;
- Eryılmaz ve Uyanıker (73757/01) davasında 1.000 Euro (bin Euro) ödenmesine ;
iv. bu miktarların yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutulmasına ;
b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet
tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan
fazlasına eꢀit oranda faiz uygulanmasına;
7. Adil tatmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;
Karar vermiꢀtir.
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77/2 ve 77/3.
maddesine uygun olarak 20 Kasım 2007 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir.
E K
56370/00 No’lu Kaya ve diğerleri baꢁvurusu
Baꢁvuru tarihi: 4 Eylül 1998
Tebliğ tarihi: 21 Ekim 2004
Baꢁvuranların isimleri ve doğum tarihleri : Recep Kaya (1946), Keziban Kaya (1941),
Fikriye Demir (1960), Ramazan Kaya (1963), ꢁaban Kaya (1965), Mustafa Kaya (1967) ve
Nazmiye Mamak (1971).
Avukat : Ankara Barosu avukatlarından Đlhan Ezerbolat.
69879/01 No’lu Arıcan ve diğerleri baꢁvurusu
Baꢁvuru tarihi: 28 Mart 2001
Tebliğ tarihi : 2 Ekim 2006
Baꢁvuranların isimleri ve doğum tarihleri : Müzeyyen Arıcan (1926), Abdurrahman
Karaboyun (1952), Yaꢀar Karaboyun (1956), Ferhat Karaboyun (1958), Cemal Gürsel
Karaboyun (1960), Ahmet Karaboyun (1964), Fatma Afꢀar (1947), Döne ꢁener (1948),
Fadime Özbek (1947), Hüseyin Özbek (1954), Ahmet Çağhan (Özbek) (1982), Ayꢀe
Özbek (1979), Fatma Bingüllü (1957), Selma Özbek (1959), Halil Đbrahim Özbek (1961),
Sema Özbek (1965), Uğur Özbek (1970), Ayꢀegül Özbek (1973), Tuğrul Özbek (1974),
Tuba Özbek (1981) ve Meral Özbek (1956).
Avukat : Adana Barosu avukatlarından Ayꢀegül Özbek.
73757/01 No’lu Eryılmaz ve Uyanıker baꢁvurusu
Baꢁvuru tarihi: 24 Nisan 2001
Tebliğ tarihi: 7 Ekim 2006
Baꢁvuranların isimleri ve doğum tarihleri:
Saniye Eryılmaz (1937), Muharrem Uyanıker (1946)
Avukat : Konya Barosu avukatlarından Özcan Eryılmaz
7
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 16.07.2026. · Źródło