57983/00

WyrokETPCz2003-04-08ECLI:CE:ECHR:2003:0408JUD005798300

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy przewlekłość postępowania sądowego w sprawie o rehabilitację naruszyła prawo skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji, biorąc pod uwagę brak skutecznego środka zadośćuczynienia na poziomie krajowym za cały okres naruszenia?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że choć Słowacki Sąd Konstytucyjny stwierdził naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie w 1999 roku, to w tamtym czasie nie mógł on przyznać odszkodowania ani zastosować sankcji. Wprowadzona w 2002 roku nowa możliwość dochodzenia odszkodowania przed Sądem Konstytucyjnym dotyczyłaby jedynie okresu po 1999 roku. W związku z tym Trybunał uznał, że skarżący nie był zobowiązany do wyczerpania tego nowego środka krajowego, ponieważ nie zapewniałby on pełnego zadośćuczynienia za cały okres naruszenia. Całkowita długość postępowania sądowego została uznana za niezgodną z wymogiem rozsądnego terminu.

Stan faktyczny

W 1995 roku skarżący wniósł pozew o rehabilitację. W 1999 roku Słowacki Sąd Konstytucyjny stwierdził naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, ale nie mógł wówczas przyznać odszkodowania ani nałożyć sankcji. W 2001 roku sąd rejonowy oddalił powództwo skarżącego, a postępowanie nadal trwało. W styczniu 2002 roku weszła w życie poprawka konstytucyjna, która uprawniła Sąd Konstytucyjny do nakazywania przyspieszenia postępowania i przyznawania odszkodowania.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdza naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Trybunał stwierdza naruszenie art. 35 Konwencji. Trybunał zasądza skarżącemu 3500 euro tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową.

Pełny tekst orzeczenia

© Перевод предоставлен российским изданием «Бюллетень Европейского Суда по правам человека» (www.echr.today). Разрешение на публикацию перевода на русский язык дано исключительно для его включения в базу HUDOC Европейского Суда. © This document was provided by the Russian edition of the Bulletin of the European Court of Human Rights (www.echr.today). Permission to re-publish this translation into Russian has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC. Словак против Словакии [Slovák – Slovakia] (№ 57983/00) Постановление от 8 апреля 2003 г. [вынесено IV Секцией] Обстоятельства дела В 1995 году заявитель предъявил иск о реабилитации. В 1999 году Конституционный суд Словакии пришел к выводу о том, что районный суд допустил нарушение права заявителя на рассмотрение судебного дела без необоснованной задержки. Тем не менее, на тот момент Конституционный суд не был вправе принять решение о взыскании причиненного ущерба или применить санкции против органа государственной власти, виновного в данном нарушении. В 2001 году районный суд отказал заявителю в иске. Производство по жалобе заявителя продолжается до настоящего времени. Ввиду внесения конституционной поправки, вступившей в силу в январе 2002 года, Конституционный суд отныне вправе требовать от соответствующего органа государственной власти рассмотрение дела без задержки. Наряду с этим Конституционный суд может присудить материальное возмещение. Вопросы права По поводу пункта 1 Статьи 6 Конвенции В то время как Европейский Суд признал новое средство правовой защиты эффективным как в теории, так и на практике, по данному делу Конституционный суд уже указал на нарушение прав заявителя, однако в то время не мог обеспечить возмещение за допущенное властями нарушение. Таким образом, любое новое судебное разбирательство, которое заявитель вправе инициировать в том суде, может относиться только к периоду, начиная с момента принятия судом постановления в 1999 году, поэтому от заявителя не требуется прибегать к новому средству правовой защиты. Следовательно, жалоба признана приемлемой, и продолжительность срока судебного производства не соответствует разумному сроку, который необходим для его проведения. Постановление Европейский Суд пришел к выводу о наличии нарушения Статьи 35 Конвенции (принято единогласно). Компенсация В порядке применения Статьи 41 Конвенции. Европейский Суд постановил выплатить заявителю 3500 евро в качестве возмещения морального вреда.