59272/17
WyrokETPCz2022-12-15ECLI:CE:ECHR:2022:1215JUD005927217
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy nadmierna długość postępowania karnego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym naruszyły prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie (art. 6 ust. 1 Konwencji) oraz prawo do skutecznego środka odwoławczego (art. 13 Konwencji)?Ratio decidendi
Trybunał uznał, że łączny czas trwania postępowania karnego na poziomie krajowym (8 lat i 7 miesięcy) był nadmierny i nie został spełniony wymóg rozpatrzenia sprawy w „rozsądnym terminie”. Stwierdził również, że skarżący nie miał do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do tych zarzutów. W konsekwencji, Trybunał orzekł o naruszeniu art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji, powołując się na swoje ugruntowane orzecznictwo w podobnych sprawach.Stan faktyczny
Skarżący, Artur Górecki, był stroną postępowania karnego w Polsce, które trwało 8 lat i 7 miesięcy (od 23 lutego 2010 r. do 21 września 2018 r.) i objęło dwie instancje. Skarżący wniósł skargę na przewlekłość postępowania na poziomie krajowym, w wyniku której Sąd Apelacyjny w Gdańsku przyznał mu 5 200 PLN. Mimo to, skarżący złożył skargę do ETPCz, zarzucając nadmierną długość postępowania i brak skutecznego środka odwoławczego.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie uznał skargę za dopuszczalną. Orzekł, że skarga ujawnia naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji dotyczące nadmiernej długości postępowania karnego i braku skutecznego krajowego środka odwoławczego. Trybunał orzekł, że pozwane Państwo ma wypłacić skarżącemu kwotę wskazaną w załączonej tabeli w ciągu trzech miesięcy, wraz z odsetkami za zwłokę.Pełny tekst orzeczenia
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice]. Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości, www.gov.pl/sprawiedliwosc [Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości]. Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIEKA
PIERWSZA SEKCJA
SPRAWA GÓRECKI przeciwko POLSCE
(Skarga nr 59272/17)
WYROK
STRASBURG
15 grudnia 2022 r.
Niniejszy wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.
W sprawie Górecki przeciwko Polsce,
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Pierwsza Sekcja), zasiadając jako Komitet w składzie:
Ivana Jelić, Przewodnicząca,
Krzysztof Wojtyczek,
Erik Wennerström, sędziowie,
oraz Viktoriya Maradudina, p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji,
obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2022 r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
POSTĘPOWANIE
1. Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce wniesionej do Trybunału na podstawie art. 34 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności („Konwencja”) w dniu 31 lipca 2017 r.
2. Skarga została zakomunikowana Rządowi polskiemu („Rząd”).
FAKTY
3. Dane skarżącego oraz istotne informacje dotyczące skargi przedstawiono w załączonej tabeli.
4. Skarżący podniósł zarzut nadmiernej długości postępowania karnego oraz braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym.
PRAWO
ZARZUCANE NARUSZENIE ART. 6 UST. 1 I ART. 13 KONWENCJI
5. Skarżący zarzucił, że czas trwania przedmiotowego postępowania karnego był niezgodny z wymogiem rozpatrzenia sprawy w „rozsądnym terminie” i że nie przysługiwał mu w związku z tym skuteczny środek odwoławczy. Powołał się na art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji, które stanowią, że:
Art. 6 ust. 1
„Każdy ma prawo do [...] rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez [...] sąd [...] przy rozstrzyganiu [...] o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej”.
Art. 13
„Każdy, czyje prawa i wolności zawarte w niniejszej Konwencji zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka odwoławczego do właściwego organu państwowego także wówczas, gdy naruszenia dokonały osoby wykonujące swoje funkcje urzędowe”.
6. Trybunał przypomina, że zasadność długości postępowania należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i w odniesieniu do następujących kryteriów: złożoności sprawy, postępowania skarżącego i właściwych organów oraz tego, jakie znaczenie miał przedmiot sporu dla skarżącego (zob. m.in. wyroki: Pélissier i Sassi przeciwko Francji [WI], skarga nr 25444/94, § 67, ETPC 1999-II, Frydlender przeciwko Francji [WI], skarga nr 30979/96, § 43, ETPC 2000-VII).
7. W wiodącej sprawie Rutkowski i Inni przeciwko Polsce, skarga nr 72287/10 i dwie inne, w wyroku z 7 lipca 2015 r., Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych, które są przedmiotem niniejszej sprawy.
8. Po zapoznaniu się z całością przedstawionego mu materiału Trybunał nie znalazł żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów mogących uzasadnić łączny czas trwania postępowania na poziomie krajowym. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w niniejszej sprawie doszło do nadmiernej długotrwałości postępowania i nie został spełniony wymóg rozpatrzenia sprawy w „rozsądnym terminie”.
9. Trybunał zauważa ponadto, że skarżący nie miał do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego, z którego mógłby skorzystać w odniesieniu do tych zarzutów.
10. Zarzuty te są zatem dopuszczalne i świadczą o naruszeniu art. 6 ust. 1 oraz art. 13 Konwencji.
ZASTOSOWANIE ART. 41 KONWENCJI
11. Artykuł 41 Konwencji stanowi:
„Jeśli Trybunał stwierdzi, że nastąpiło naruszenie Konwencji lub jej Protokołów, oraz jeśli prawo wewnętrzne zainteresowanej Wysokiej Układającej się Strony pozwala tylko na częściowe usunięcie konsekwencji tego naruszenia, Trybunał orzeka, gdy zachodzi potrzeba, słuszne zadośćuczynienie pokrzywdzonej stronie”.
12. Uwzględniając posiadaną dokumentację oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności Rutkowski i Inni, cyt. pow.), Trybunał uznaje, że uzasadnione będzie przyznanie kwoty wskazanej w załączonej tabeli.
13. Trybunał nadto za słuszne uznaje wyznaczenie wysokości odsetek za zwłokę na podstawie marginalnej stopy procentowej Europejskiego Banku Centralnego powiększonej o trzy punkty procentowe.
Z TYCH PRZYCZYN TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE
uznaje skargę za dopuszczalną;
orzeka, że skarga ujawnia naruszenie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji dotyczące nadmiernej długości postępowania karnego i braku skutecznego krajowego środka odwoławczego w tym zakresie;
orzeka
(a) że pozwane Państwo ma wypłacić skarżącemu, w ciągu trzech miesięcy, kwotę wskazaną w załączonej tabeli, która to kwota ma zostać przeliczona na walutę pozwanego Państwa po kursie obowiązującym w dniu płatności;
(b) że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu płatności, należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.
Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie 15 grudnia 2022 r., zgodnie z Regułą 77 §§ 2 i 3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina Ivana Jelić
p.o. Zastępca Kanclerza Przewodnicząca
ZAŁĄCZNIK
Skarga, w której podniesiono zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania karnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Numer skargi
Data wniesienia skargi
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Wszczęcie postępowania
Zakończenie postępowania
Całkowity czas trwania postępowania
Instancje sądowe
Orzeczenie krajowe w sprawie skargi na podstawie ustawy z 2004 r.
Suma pieniężna przyznana w postępowaniu krajowym
(w złotych polskich)
Kwota przyznana tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową oraz tytułem zwrotu kosztów i wydatków przypadających na skarżącego
(w euro)[1]
59272/17
31.07.2017 r.
Artur Górecki 23.02.2010 r.
21.09.2018 r.
8 lat i 7 miesięcy
2 instancje
Sąd Apelacyjny w Gdańsku, 20.04.2017 r., II S 3/17
5 200
[1] Plus wszelkie podatki, jakimi może zostać obciążony skarżący.
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło