6045/03

WyrokETPCz2008-12-16ECLI:CE:ECHR:2008:1216JUD000604503

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zmiana stanu faktycznego po wydaniu pierwotnego wyroku ETPCz, polegająca na zwrocie skarżącemu części spornej nieruchomości, uzasadnia ponowne rozpatrzenie kwestii słusznego zadośćuczynienia na podstawie art. 41 Konwencji?
Ratio decidendi
Trybunał uznał, że zmiana stanu faktycznego po wydaniu pierwotnego wyroku, polegająca na zwrocie skarżącemu części spornej nieruchomości w wyniku krajowych postępowań, stanowi podstawę do ponownego rozpatrzenia kwestii słusznego zadośćuczynienia. Zgodnie z art. 80 Regulaminu Trybunału, Trybunał przyjął wniosek rządu o rewizję. Stwierdził, że skoro część nieruchomości została zwrócona, pierwotnie zasądzone odszkodowanie majątkowe musi zostać skorygowane, aby odzwierciedlać rzeczywistą szkodę poniesioną przez skarżącego w odniesieniu do pozostałej części nieruchomości, której nie odzyskał.
Stan faktyczny
Skarżący, Davut Miçooğulları, złożył skargę przeciwko Turcji. W pierwotnym wyroku z 24 maja 2007 r. ETPCz stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1 (z powodu unieważnienia aktu własności nieruchomości bez odszkodowania) oraz art. 6 ust. 1 (z powodu długości postępowania). Trybunał zasądził 30 000 EUR za szkodę majątkową, 900 EUR za szkodę niemajątkową i 500 EUR na pokrycie kosztów. Rząd turecki złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie, informując, że część spornej nieruchomości (300/2400 udziałów) została zwrócona skarżącemu i zarejestrowana na jego nazwisko w księdze wieczystej w dniu 5 grudnia 2006 r., na podstawie orzeczeń sądów krajowych.
Rozstrzygnięcie
Trybunał przyjął wniosek o ponowne rozpatrzenie wyroku z 24 maja 2007 r. w zakresie odszkodowania majątkowego. Orzekł, że Rząd pozwany ma zapłacić skarżącemu 18 000 EUR tytułem odszkodowania majątkowego, wraz z odsetkami. Pozostałe kwoty zasądzone w pierwotnym wyroku (900 EUR za szkodę niemajątkową i 500 EUR na pokrycie kosztów postępowania) pozostają w mocy.

Pełny tekst orzeczenia

CONSEIL DE   L'EUROPE   AVRUPA   KONSEYİ   AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ   İKİNCİ DAİRE   DAVUT MİÇOOĞULLARI - TÜRKİYE DAVASI   (Başvuru no: 6045/03)   KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ   (Yeniden inceleme)   İşbu kararda AİIIM İçtüzüğü ’niin 81. maddesine uygun olarak 2 Şubat 2009 tarihinde değişiklik yapılmıştır.   STRAZBURG   Aralık 2008   İşbu karar Sözleşme ’nın 4 4 / 2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup   şekli bazı düzeltmelere tabi tutulabilir.   ______________________________________________________________________________________   © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2008. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan   Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,   davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile   Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak   suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.   USUL   Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan 6045/03 numaralı başvurunun nedeni T.C. vatandaşı   Davut Miçooğulları’nın (başvuran) 13 Ocak 2003 tarihinde Temel İnsan Hakları ve   Özgürlüklerini güvence altına alan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin (AÎHS) 34. maddesi   uyarınca yapmış olduğu başvurudur.   AÎHM 24 Mayıs 2007 tarihli karan ile başvurana ait bir taşınmazın tapu senedinin herhangi   bir bedel ödenmeksizin iptal edilmesi nedeniyle Ek 1 no’lu Protokolün 1. maddesinin ve   uzun yargılama nedeniyle AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmıştır. AÎHM   Ek 1 no’lu Protokolün 1: maddesi gereğince uğradığı zarar için başvurana 30.000 Euro maddi   tazminat, 900 Euro manevi tazminat ve yargılama giderleri İçin 500 Euro ödenmesine karar   vermiş, adil tatmine İlişkin diğer talepleri reddetmiştir.   Hükümet 5 Aralık 2006 tarihinde başvuranın taşınmazının bir kısım hissesinin tapuda adı   geçen adına kaydedildiği gerekçesiyle AÎHM İçtüzüğünün 80. maddesine uygun olarak 8   Ağustos 2007 tarihinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.   AÎHM 29 Ağustos 2007 tarihinde karar düzeltme talebini incelemiş ve başvuranın yasal   temsilcisine bu konuda olabilecek görüşlerini bildirmek üzere dört hafta süre verilmesine   karar vermiş, avukat süresi içinde görüşlerini iletmiştir   Mahkeme5nin ilgili daire başkanı İçtüzüğün 80/3 in fine maddesine uygun olarak daire   yapısında değişikliğe gitmiştir.   HUKUK   KARAR DÜZELTME TALEBİ HAKKINDA   Hükümet 5 Aralık 2006 tarihinde başvuranın taşınmazının bir kısım hissesinin tapu sicilinde   kendi adına kaydedildiği gerekçesiyle 24 Mayıs 2007 tarihinde karar düzeltme talebinde   bulunmuştur.   Başvuranın avukatı iddialarını yinelemiştir.   AÎHM Hükümetin karar düzeltme talebinin kabuledilebilir olduğuna ve AÎHM içtüzüğü’nün   80. maddesi uyarınca 27 Mayıs 2007 tarihli kararın yeniden incelenmesinin yerinde olacağına   karar vermiştir.   AÎHM, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 14 Mart 2006 tarihli bir karan ile ihtilaf konusu   parselin 2400’te 300 hissesinin Suriye uyruklu Mustafa Şah Han satın alındığını, öte yandan   2400"te 200 hissesinin Suriye uyruklu olmayan kişilerden satın alındığını saptadığını not eder.   Asliye Hukuk Mahkemesi ihtilaflı parselin 2400’te 200 hissesinin başvurana geri verilmesine   ve tapu sicilinde başvuran adına tescil edilmesine karar vermiştir. Yargıtay 22 Şubat 2006   tarihli karan ile ilk derece mahkemesinin kararını onamıştır. 5 Aralık 2006 tarihinde parselin   ilgili bölümü başvuran adına tapuya kaydedilmiştir.   AÎHM ihtilaflı taşınmazın 2400’te 300’ü1 açısından başvuranın mülkiyet hakkına yapılan   müdahalenin Ek 1 no’lu Protokol’ün 1. maddesinin ikinci paragrafının ilk bendi anlamında   mülkiyetten «yoksun bırakma» olarak değerlendirilebileceğini saptamaktadır.   2 Şubat 2009 tarihinde düzeltilmiştir. Daha önce «2400’te 200» olarak yazılmıştı.   Bu olayda, başvuran, mülkiyetin Hazine'ye devredilmesi nedeniyle, en azından ihtilaflı   arazinin bu kısmı açısından, herhangi bir tazminat elde edememiştir. Hükümet ayrıca hiç   tazminat ödenmemiş olmasını haklı gösterecek herhangi bir istisnai durumu ortaya   koyamamıştır.   AİHM kendisine sunulan tüm deliller, gayrimenkulün, taşınmazın ihtilaflı bölümünün,   üzerlerindeki ağaçlar ve inşaatlar dahil olmak üzere değerine ilişkin elindeki tüm bilgi ve   unsurları değerlendirerek ihtilaflı arsanın 2400’de 300’ü1 açısından AİHS’ye Ek 1 no’Iu   Protokoldün 1- maddesi uyarınca uğradığı maddi zararı tazmin etmek üzere başvurana   hakkaniyete uygun 18.000 Euro ödenmesine karar vermiştir.   AİHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına üç   puanlık bir artışın ekleneceğini belirtmektedir.   BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE,   1. Maddi tazminat için ödenmesine hükmedilen meblağa ilişkin 24 Mayıs 2007 tarihli kararın   yeniden incelenmesi talebinin kabul edilmesine;   a) AİHS’nin 4 4 / 2 maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde,   miktara yansıtılabilecek her türlü vergi ve masraflarla birlikte, ödeme tarihindeki döviz kuru   üzerinden YTL/ye çevrilmek üzere Savunmacı Hükümetin Ek   no’lu Protokol5ün 1.   maddesi gereğince maddi tazminat olarak başvurana 18.000 (on sekiz bin) Euro ödemesine;   b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapıldığı tarihe kadar Hükümet   tarafından, Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan   fazlasına eşit oranda faiz uygulanmasına;   c) 24 Mayıs 2007 tarihinde ödenmesine hükmedilen diğer meblağlarla (900 Euro manevi   tazminat ve 500 Euro yargılama gideri) ilgili hakkın saklı tutulmasına;   KARAR VERMİŞTİR.   İşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AİHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.   paragraflarına uygun olarak 16 Aralık 2008 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.   2 Şubat 2009 tarihinde düzeltilmiştir. Daha önce «2400’te 200» olarak yazılmıştı.   3

© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło