61739/00;61757/00;61760/00;61753/00;61740/00
WyrokETPCz2007-01-09ECLI:CE:ECHR:2007:0109JUD006173900
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opóźniona wypłata dodatkowego odszkodowania za wywłaszczone mienie, w warunkach wysokiej inflacji i niewystarczających odsetek za zwłokę, narusza prawo do poszanowania mienia z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał, odwołując się do swojego wcześniejszego orzecznictwa (m.in. Akkuş, Aka), stwierdził, że opóźniona wypłata dodatkowego odszkodowania za wywłaszczone mienie, zwłaszcza w kontekście wysokiej inflacji i niewystarczających odsetek za zwłokę, narusza sprawiedliwą równowagę między wymogami interesu ogólnego a ochroną prawa do poszanowania mienia. Taka sytuacja nakłada na skarżących nadmierne i nieproporcjonalne obciążenie, prowadząc do naruszenia art. 1 Protokołu nr 1. Rząd nie przedstawił żadnych nowych faktów ani dowodów, które mogłyby doprowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia.Stan faktyczny
W 1995 roku, po trzęsieniu ziemi w Dinarze, Ministerstwo Robót Publicznych i Osiedli wywłaszczyło nieruchomości skarżących w celu odbudowy regionu. Skarżący otrzymali początkowe odszkodowanie, ale niezadowoleni z jego wysokości, złożyli wnioski o zwiększenie odszkodowania do Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi. Sądy krajowe przyznały dodatkowe odszkodowanie, jednak jego wypłata przez administrację nastąpiła z opóźnieniem, w kwietniu i lipcu 1999 roku. Skarżący zarzucili, że opóźnienie to, w połączeniu z wysoką inflacją i niewystarczającymi odsetkami, spowodowało utratę wartości odszkodowania.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie: 1. Postanowił połączyć skargi. 2. Uznał skargi za dopuszczalne. 3. Stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1. 4. Orzekł, że stwierdzenie naruszenia stanowi wystarczające zadośćuczynienie za szkody niemajątkowe. 5. Zasądził odszkodowanie majątkowe oraz koszty i wydatki. 6. Oddalił pozostałe żądania dotyczące słusznego zadośćuczynienia.Pełny tekst orzeczenia
CONSEIL DE
L'EUROPE
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
BELER VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE DAVASI
(Baꢀvuru no:61739/00, 61740/00, 61753/00, 61757/00 ve 61760/00)
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG OCAK 2007
Đꢀbu karar Sözleꢀme’nin 44 § 2. maddesinde belirtilen koꢀullar çerçevesinde
kesinleꢀecek olup ꢀekli bazı düzeltmelere tabi tutulabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2007. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan 61739/00, 61740/00, 61753/00, 61757/00 ve
61760/00 baꢀvuru no’lu davanın nedeni, Türk vatandaꢀı Ali Đhsan Beler, Mehmet Baksi,
Mustafa Çimen, Naci Aslan, Yıldırım Beyazıt, Arife Beyazıt, Kurbet Beyazıt, Veli Beyazıt ve
Kahraman Beyazıt (Baꢀvuranlar) Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’ne (AĐHM), Avrupa
Đnsan Hakları ve Temel Özgürlükleri Sözleꢀmesi’nin (AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ
oldukları baꢀvurudur. Baꢀvuranlar, Afyon Barosu avukatlarından E. Erkan tarafından temsil
edilmektedirler.
OLAYLAR
Bayındırlık ve Đskan Bakanlığı (Đdare), 1995 yılında Dinar’da meydana gelen
depremin ardından, bölgenin yeniden iskana açılması amacıyla baꢀvuranların mülklerini
kamulaꢀtırmıꢀtır. Bayındırlık ve Đskan Bakanlığı baꢀvuranlara kamulaꢀtırma bedellerini
ödemiꢀtir.
Ödenen tutarlardan tatmin olmayan baꢀvuranlar, Dinar Asliye Hukuk Mahkemesi’ne
kamulaꢀtırma bedelinin artırılması talebiyle baꢀvuruda bulunmuꢀlardır.
Mahkemeye baꢀvuru tarihleri, Yargıtay tarafından verilen kararların tarihleri, gecikme
faizlerinin hesaplanmaya baꢀlandığı tarihler, ulusal mahkemelerin ödenmesine hükmettiği ek
kamulaꢀtırma bedelleri ve Đdare’nin ödediği gecikme faizi ile birlikte kamulaꢀtırma bedelleri
aꢀağıdaki tabloda ayrıntılı olarak belirtilmiꢀtir.
Đdare, ek kamulaꢀtırma bedellerini 19 Nisan ve 19 Temmuz 1999 tarihlerinde
ödemiꢀtir.
Baꢀvurular
Ulusal
Yargıtay
Gecikme
Ulusal
Mahkemelerin
Gecikme faizleri ile
birlikte ödenen ek
kamulaꢀtırma
bedelleri
mahkemeye karar tarihleri faizlerinin
baꢀvuru
tarihleri
hesaplanmaya ödenmesine karar
baꢀlandığı
verdikleri ek
kamulaꢀtırma
bedelleri
tarihler
A. Đhsan Beler
29/07/1996
15/05/1996
10/09/1997
10/09/1997
29/07/1996
15/05/1996 136 000 010 TL 600 000 TL 336 343 354 TL 258 000 TL
no 61739/00
baꢀvuru tarihi:
22/12/1999
Mehmet Baksi
no 61740/00
baꢀvuru tarihi:
22/12/1999
Mustafa Çimen
22/08/1996
11/10/1996
10/09/1997
10/09/1997
22/08/1996
11/10/1996 000 000 TL 577 370 TL 082 245 000 TL 594 464 363 TL
no 61753/00
baꢀvuru tarihi:
06/01/2000
Naci Aslan
no 61757/00
baꢀvuru tarihi:
06/01/2000
Yıldırım Beyazıt
ve diğerleri
14/10/1996
10/09/1997
14/10/1996 000 000 TL 619 390 000 TL
no 61760/00
baꢀvuru tarihi:
06/01/2000
HUKUK AÇISINDAN
AĐHM, Đçtüzüğün 42§1 maddesi uyarınca baꢀvuruların birleꢀtirilmesinin uygun
olacağına karar vermiꢀtir.
I. KABULEDĐLEBĐLĐRLĐK HAKKINDA
Baꢀvuranlar, Türkiye’deki yüksek enflasyon oranına göre gecikme faizlerinin yetersiz
kalması nedeniyle, Đdare’nin gecikmeli olarak ödediği kamulaꢀtırma bedellerinin değer
kaybına uğradığından ꢀikayetçi olmaktadırlar. Baꢀvuranlar 1 No’lu Ek Protokol’ün 1.
maddesini ileri sürmektedirler.
Hükümet, AĐHS’nin 35§1 maddesi uyarınca altı ay kuralına uyulmadığı gerekçesiyle
AĐHM’yi baꢀvuruları reddetmeye davet etmektedir.
AĐHM, kendisine yapılan ꢀikayetin sadece Đdare’nin ek kamulaꢀtırma bedellerini
gecikmeli olarak ödemesi ve bunun sonucunda meydana gelen zarar ile ilgili olduğunu
belirtmektedir.
AĐHM, sözkonusu gecikmenin 19 Temmuz 1999 tarihinde Đdare’nin ödemesi gereken
tutarı ödenmesi ile sona erdiğini tespit etmektedir. AĐHM, baꢀvuranlar Ali Đhsan Beler ve
Mehmet Baksi’nin 22 Aralık 1999 tarihinde ve diğer baꢀvuranların ise 6 Ocak 2000 tarihinde
baꢀvuruda bulunduklarını not etmektedir. Buradan baꢀvuranların AĐHS’nin 35§1 maddesinin
gerekliliğini yerine getirdiği ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla AĐHM Hükümet’in itirazını
reddetmektedir.
AĐHM, içtihadından çıkan kriterler ıꢀığında (Bkz. özellikle Akkuꢀ) ve elinde bulunan
unsurların tümünü gözönüne alarak, baꢀvuruların esastan incelenmesi gerektiğine kanaat
getirmektedir. Sonuç itibariyle AĐHM, baꢀvurunun hiçbir kabuledilemezlik gerekçesi ile
çeliꢀmediğini tespit etmektedir.
II. ESASA DAĐR
AĐHM, daha önce bu davanınkine benzer soruları gündeme getiren baꢀka davalar da
incelemiꢀ ve 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmıꢀtır (Bkz. Akkuꢀ
kararı ve Aka kararı).
AĐHM, mevcut davayı incelemiꢀ ve Hükümet’in davayı farklı ꢀekilde sonuçlandıracak
hiçbir tespit ve delil sunmadığına kanaat getirmektedir. Ulusal mahkemelerin kararına göre
kamulaꢀtırmayı yapan Đdare tarafından baꢀvuranlara verilmesi gereken ek tazminatın
ödenmesindeki gecikme, baꢀvuranları, mülklerinin kamulaꢀtırılmasına ilaveten ayrı bir zarara
daha sokmuꢀtur. Sözkonusu davanın toplam fiili süresine eklenen bu gecikme, AĐHM’yi,
baꢀvuranların toplum yararının gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması
arasında hüküm sürmesi gereken adil dengeyi bozan alıꢀılmıꢀın dıꢀında ve ölçüsüz bir yüke
katlanmak zorunda kaldıkları yönünde düꢀünmeye sevk etmektedir.
Sonuç olarak, 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiꢀtir.
III. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA
A. Tazminat, Masraf ve Harcamalar
Baꢀvuranlar, baꢀvuruların her biri için ulusal mahkemeler ve AĐHM önünde yapılan
masraf ve harcamalar da dahil olmak üzere maddi ve manevi tazminat olarak toplam 3.500
Euro istemektedirler. Baꢀvuranlar ayrıca avukatlık ücreti olarak 2.500 Euro (5.000 Yeni Türk
Lirası (YTL)) istemektedirler.
Hükümet bu iddialara itiraz etmektedir.
AĐHM, Akkuꢀ kararında uygulanan hesap yöntemini kullanarak ve ilgili dönemdeki
ekonomik veriler ıꢀığında, maddi tazminat olarak baꢀvuranlara aꢀağıdaki tutarların
ödenmesine hükmetmektedir:
-
-
-
-
-
Ali Đhsan Beler’e 3.500 Euro (baꢀvuru no: 61739/00)
Mehmet Baksi’ye 1.690 Euro (baꢀvuru no: 61740/00)
Mustafa Çimen’e 1.630 Euro (baꢀvuru no: 61753/00)
Naci Aslan’a 3.060 Euro (baꢀvuru no: 61757/00)
Yıldırım Beyazıt, Arife Beyazıt, Kurbet Beyazıt, Veli Beyazıt ve Kahraman Beyazıt’a
ortaklaꢀa 3.010 Euro (baꢀvuru no: 61760/00).
Manevi tazminat konusunda AĐHM, dava koꢀullarında ihlal tespitinin yeterli adil tazmin
oluꢀturduğuna kanaat getirmektedir.
AĐHM elinde bulunan unsurların tümünü ve konuya iliꢀkin içtihadını gözönüne alarak,
yapılan bütün masraflar için baꢀvuranlara ortaklaꢀa 500 Euro ödenmesinin makul olduğuna
kanaat getirmektedir.
B. Gecikme faizi
AĐHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz
oranına 3 puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK AĐHM OYBĐRLĐĞĐYLE,
1. Baꢀvuruların birleꢀtirilmesine;
2. Baꢀvuruların kabuledilebilir olduğuna;
3. 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;
4. Đhlal sonucunun manevi zarar için tek baꢀına adil tazmin oluꢀturduğuna;
5. a) AĐHS’nin 44§2 maddesi uyarınca, kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Yeni Türk Lirası’na çevrilmek üzere Savunmacı
Hükümet tarafından baꢀvuranlara;
i. maddi tazminat için
-
-
-
-
-
Ali Đhsan Beler’e 3.500 (üç bin beꢀ yüz) Euro (baꢀvuru no: 61739/00)
Mehmet Baksi’ye 1.690 (bin altı yüz doksan) Euro (baꢀvuru no: 61740/00)
Mustafa Çimen’e 1.630 (bin altı yüz otuz) Euro (baꢀvuru no: 61753/00)
Naci Aslan’a 3.060 (üç bin altmıꢀ) Euro (baꢀvuru no: 61757/00)
Yıldırım Beyazıt, Arife Beyazıt, Kurbet Beyazıt, Veli Beyazıt ve Kahraman Beyazıt’a
ortaklaꢀa 3.010 (üç bin on) Euro (baꢀvuru no: 61760/00);
ii. masraf ve harcamalar için baꢀvuranlara ortaklaꢀa 500 (beꢀ yüz) Euro;
iii. miktara yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutularak ödenmesine,
b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar, Hükümet’in,
Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan fazlasına eꢀit
oranda faiz uygulanmasına;
6. Adil tazmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;
KARAR VERMĐꢁTĐR.
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM Đçtüzüğü’nün 77§§ 2 ve 3
maddesine uygun olarak 9 Ocak 2007 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiꢀtir.
5
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 29.07.2026. · Źródło