64750/01

WyrokETPCz2005-06-07ECLI:CE:ECHR:2005:0607JUD006475001

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy długość postępowania sądowego trwającego prawie osiem lat, obejmującego trzy instancje, naruszyła prawo skarżącej spółki do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie zgodnie z art. 6 ust. 1 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji, opierając się na swojej ustalonej judykaturze dotyczącej przewlekłości postępowań. Wskazał, że w przeszłości rozpatrywał liczne podobne skargi i nie przedstawiono żadnych nowych faktów ani argumentów, które uzasadniałyby odmienne rozstrzygnięcie w tej sprawie. Zatem, długość postępowania, trwająca prawie osiem lat, została uznana za przekraczającą "rozsądny termin".

Stan faktyczny

Skarżąca spółka złożyła pozew do Krajskiego Sądu Handlowego w Pradze 2 czerwca 1992 r. o zapłatę kwoty 640 000 CZK. Postępowanie trwało prawie osiem lat, kończąc się 10 maja 2000 r. decyzją Sądu Konstytucyjnego, który odrzucił skargę konstytucyjną spółki. Sprawa była rozpatrywana na trzech szczeblach sądownictwa krajowego.

Rozstrzygnięcie

Trybunał jednogłośnie stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Trybunał przyznał skarżącej spółce 2 000 euro tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową.

Pełny tekst orzeczenia

© Ministry of Justice of the Czech Republic, www.justice.cz. [Translation already published on the official website of the Ministry of Justice of the Czech Republic.] Permission to re-publish this translation has been granted by the Ministry of Justice of the Czech Republic for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC. © Ministerstvo spravedlnosti České republiky, www.justice.cz. [Překlad již zveřejněný na oficiální webové stránce Ministerstva spravedlnosti České republiky.] Povolení k opětnému zveřejnění tohoto překladu bylo uděleno Ministerstvem spravedlnosti České republiky pouze pro účely zařazení do databáze Soudu HUDOC. Anotace rozhodnutí Evropského soudu pro lidská práva Rozsudek ze dne 7. června 2005 ve věci č. 64750/01 – L. C. I. proti České republice Senát druhé sekce Soudu jednomyslně shledal porušení práva stěžovatelské společnosti na rozhodnutí v „přiměřené lhůtě“ ve smyslu čl. 6 odst. 1 Úmluvy a přiznal jí náhradu nemajetkové újmy ve výši 2 000 eur. I. Skutkové okolnosti Posuzované řízení započalo dne 2. června 1992, kdy stěžovatelská společnost podala žalobu ke Krajskému obchodnímu soudu v Praze na zaplacení finanční částky ve výši 640 000 Kč. Řízení skončilo dne 10. května 2000, kdy Ústavní soud vydal usnesení, jímž odmítl ústavní stížnost stěžovatelské společnosti. Celková délka řízení tak dosáhla téměř osmi let. Věc byla opakovaně projednávána na třech stupních soudní soustavy. II. Odůvodnění rozhodnutí Soudu Soud se omezil na stručné konstatování, že v minulosti posuzoval řadu stížností obsahujících podobné otázky, přičemž shledal porušení čl. 6 odst. 1 Úmluvy. Jak uvedl, v tomto případě nebyly předloženy žádné skutečnosti či argumenty způsobilé odůvodnit jiné rozhodnutí. S ohledem na svou ustálenou judikaturu proto Soud dospěl k závěru, že délka posuzovaného řízení porušuje požadavek „přiměřené lhůty“ zakotvený v čl. 6 odst. 1 Úmluvy.