65082/01

WyrokETPCz2008-07-08ECLI:CE:ECHR:2008:0708JUD006508201

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy przewlekłość postępowania cywilnego trwającego ponad trzynaście lat naruszyła prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie z art. 6 ust. 1 Konwencji, a także czy krajowy środek odwoławczy (ustawa Pinto) zapewnił skuteczne i adekwatne zadośćuczynienie?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że okres trzynastu lat i ośmiu miesięcy dla postępowania w dwóch instancjach jest nadmierny, co stanowi naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Ponadto, Trybunał stwierdził, że zadośćuczynienie przyznane na mocy ustawy Pinto (4 650 EUR) było niewystarczające w porównaniu do standardów konwencyjnych (Trybunał sam przyznałby 16 000 EUR). Dodatkowo, opóźnienie w wypłacie krajowego odszkodowania (prawie siedem miesięcy) przyczyniło się do dalszej frustracji skarżącego, co uzasadniało przyznanie dodatkowego zadośćuczynienia.

Stan faktyczny

Skarżący, urodzony w 1968 roku, w 1984 roku (będąc małoletnim) doznał obrażeń w oratorium i za pośrednictwem ojca wniósł pozew o odszkodowanie. Postępowanie cywilne trwało do 1997 roku, kiedy to Sąd Apelacyjny w Brescii wydał wyrok. W 2001 roku skarżący złożył wniosek na podstawie ustawy Pinto do Sądu Apelacyjnego w Wenecji, który w 2002 roku przyznał mu 4 650 EUR za szkody moralne i 1 848 EUR za koszty prawne. Skarżący odwołał się do Sądu Kasacyjnego, domagając się wyższej kwoty, ale Sąd Kasacyjny uznał się za niewłaściwy do oceny słuszności przyznanej sumy.

Rozstrzygnięcie

Trybunał stwierdza naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Trybunał zasądza na rzecz skarżącego 2 600 EUR tytułem dodatkowego zadośćuczynienia za szkodę moralną, 1 100 EUR za frustrację wynikającą z opóźnienia w wypłacie krajowego odszkodowania oraz 2 000 EUR tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Trybunałem.

Pełny tekst orzeczenia

CAGLIONI c. ITALIA ricorso n. 65082/01 sezione II^, 8 luglio 2008 FATTO Il ricorrente, nato nel 1968, risiede a Busaporto (Bergamo). Il 15 marzo 1984, il ricorrente, minore, rappresentato dal padre, citava in giudizio l'oratorio P. al fine di ottenere riparazione dei danni subiti per un incidente avvenuto all'interno dell'oratorio. Il giudizio si concludeva con il deposito della sentenza della Corte d'appello di Brescia in data 12 novembre 1997. Il 17 ottobre 2001, il ricorrente presentava ricorso alla Corte d'appello di Venezia ai sensi della legge n� 89 del 24 marzo 2001, detta "legge Pinto", al fine di lamentare la durata eccessiva della procedura. La Corte d'appello adita, con una decisione del 14 febbraio 2002, constatato il superamento della durata ragionevole, riconosceva al ricorrente la somma di 4 650 EUR a titolo di risarcimento dei danni morali subiti e 1 848 EUR per le spese legali. La Corte di cassazione, adita dal ricorrente al fine di ottenere la liquidazione di una somma maggiore a titolo di risarcimento, rigettava il ricorso dichiarandosi incompetente a valutare l'equit� della somma accordata dalla Corte d'appello. DIRITTO Il ricorrente, con ricorso introdotto in data 1� aprile 1998, ha lamentato dinanzi alla Corte la violazione dell'articolo 6 � 1 della Convenzione europea per la salvaguardia dei diritti dell'uomo e delle libert� fondamentali a causa della durata eccessiva della procedura interna. La Corte, richiamando la sua giurisprudenza precedente relativa alla materia, riconosce che una durata di tredici anni e otto mesi per un giudizio di primo e secondo grado � eccessiva. Ne consegue che l'art. 6 � 1 CEDU � stato violato. APPLICAZIONE DELL'ART. 41 a. Danni Il ricorrente, a titolo di risarcimento del danno morale subito, ha chiesto la somma di 150 000 000 lire italiane [77 468,53 EUR]. La Corte afferma che, in assenza di vie di ricorso interne, avrebbe potuto accordare la somma di 16 000 EUR. Il fatto che la Corte d'appello di Venezia abbia riconosciuto al ricorrente il 29% di questa somma conduce, secondo la Corte, ad un risultato irragionevole. Di conseguenza, tenuto conto delle caratteristiche del ricorso "Pinto" e della sua giurisprudenza precedente, la Corte riconosce al ricorrente la somma di 2 600 EUR e 1 100 EUR per la frustrazione supplementare derivante dal ritardo nel pagamento dei 4 650 EUR, che sono stati effettivamente versati solamente il 1� agosto 2003, ovvero quasi sette mesi dopo il deposito della decisione della Corte d'appello di Venezia. b. Spese La Corte liquida, inoltre, alla ricorrente la somma di 2 000 EUR per le spese sostenute nella procedura dinanzi al giudice di Strasburgo.