7020/02

WyrokETPCz2005-07-12ECLI:CE:ECHR:2005:0712JUD000702002

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy brak możliwości ustosunkowania się przez skarżącego do pisemnych opinii i raportów złożonych przez instytucje ubezpieczeniowe w postępowaniu krajowym naruszył jego prawo do rzetelnego procesu z art. 6 ust. 1 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał podkreślił, że prawo do rzetelnego procesu, gwarantowane przez art. 6 ust. 1 Konwencji, obejmuje prawo stron do zapoznania się z wszystkimi dowodami i dokumentami przedstawionymi sądowi oraz do możliwości ustosunkowania się do nich. Zasada równości broni wymaga, aby każda strona miała możliwość przedstawienia swojej sprawy w warunkach, które nie stawiają jej w wyraźnie niekorzystnej sytuacji w stosunku do strony przeciwnej. W niniejszej sprawie, pomimo że raporty były krótkie, zawierały one uzasadnione opinie i propozycje oddalenia roszczenia skarżącego, co oznaczało, że miały one wpływ na wynik sprawy. Trybunał uznał, że to do strony należy ocena, czy przedstawione dokumenty wymagają odpowiedzi, a zaufanie do sądów opiera się na pewności, że strony miały taką możliwość.

Stan faktyczny

Skarżący, Saverio Contardi, obywatel Szwajcarii, uległ wypadkowi przy pracy, co uniemożliwiło mu wykonywanie zawodu. Od 1991 roku otrzymywał świadczenia z funduszu ubezpieczeń wypadkowych. Po urodzeniu się dwójki kolejnych dzieci, wysokość świadczeń została ponownie ustalona. Skarżący zaskarżył tę decyzję do Federalnego Sądu Ubezpieczeń, który oddalił jego sprawę po otrzymaniu pisemnych raportów od funduszu ubezpieczeń wypadkowych, sądu administracyjnego kantonu i szwajcarskiej instytucji ubezpieczeniowej, bez umożliwienia skarżącemu ustosunkowania się do tych raportów.

Rozstrzygnięcie

Trybunał jednogłośnie stwierdził naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji. Uznał, że samo stwierdzenie naruszenia stanowi wystarczające zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową. Zasądził skarżącemu 3 230 euro tytułem kosztów i wydatków.

Pełny tekst orzeczenia

© Translations published on http://stofnanir.hi.is/mannrettindastofnun/domareifanir_pdf Permission to re-publish this translation has been granted by http://stofnanir.hi.is/mannrettindastofnun/en/node/201 for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC. Contardi gegn Sviss Dómur frá 12. júlí 2005 Mál nr. 7020/02 6. gr. Réttur til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi Aðgangur að gögnum máls. Jafnræði málsaðila. Réttur til að tjá sig um framlögð skjöl. 1. Málsatvik Kærandi, Saverio Contardi, er svissneskur ríkisborgari, fæddur 1963 og býr í Sviss. Kærandi lenti í vinnuslysi sem leiddi til þess að hann gat ekki rækt starfa sinn. Frá 1991 fékk hann, ásamt eiginkonu sinni og barni, bætur frá slysatryggingasjóði Sviss. Í kjölfar þess að kærandi og eiginkona hans eignuðust tvö börn til viðbótar var fjárhæð bótanna endurákvörðuð. Kærandi höfðaði mál fyrir alríkistryggingadómstóli vegna endurákvörðunar bótafjárhæðarinnar. Dómstóllinn vísaði máli hans frá eftir að hafa tekið við skriflegum skýrslum slysatryggingasjóðs, stjórnsýsludómstóls kantónunnar og tryggingastofnunar Sviss. 2. Meðferð málsins hjá Mannréttindadómstólnum Kæran Kærandi taldi brotið gegn rétti sínum til réttlátrar málsmeðferðar fyrir dómi þar sem honum hefði ekki veist færi á að svara skýrslum þeim sem fyrir tryggingadómstólnum lágu. Niðurstaða Dómstóllinn tók fram að rétturinn til réttlátrar málsmeðferðar fæli í sér rétt málsaðila til að fá vitneskju og tækifæri til að tjá sig um öll gögn sem eru færð fram við dómstól. Þrátt fyrir að aðeins væri um að ræða stuttar skýrslur hefðu þær falið í sér rökstutt álit um kröfu kæranda og tillögur um að vísa ætti máli hans frá dómi. Skýrslunum hefði því berlega verið ætlað að hafa á áhrif á niðurstöðu málsins fyrir tryggingadómstólnum. Dómstóllinn áréttaði að litlu máli skipti hver áhrif skýrslurnar hefðu í raun haft á niðurstöðu tryggingadómsólsins, það væri aðila dómsmáls að meta það og ákveða hvort framlögð gögn kölluðu á svör eða athugasemdir. Það sem sérstaklega skipti máli hér væri traust sem aðilar bæru til dómstóla, sem byggðist meðal annars á vitneskju þeirra um að þeir hafi fengið tækifæri til að koma fram með andsvör við þau gögn sem lögð væru fram við meðferð málsins. Taldi dómstóllinn því einróma að brotið hefði verið gegn 1. mgr. 6. gr. sáttmálans. Taldi hann að dómsniðurstaðan um brot á réttindum kæranda fæli í sér nægilegar bætur vegna miska skv. 41. gr. sáttmálans og dæmdi honum 3.230 evrur í málskostnað.