72071/01
WyrokETPCz2005-12-22ECLI:CE:ECHR:2005:1222JUD007207101
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skazanie skarżącego za wypowiedź wygłoszoną na spotkaniu partyjnym stanowiło naruszenie prawa do wolności wypowiedzi gwarantowanego przez art. 10 Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał stwierdził, że strony osiągnęły ugodę, która jest zgodna z poszanowaniem praw człowieka określonych w Konwencji i jej Protokołach, zgodnie z art. 39 i art. 37 ust. 1 Konwencji oraz regułą 62 ust. 3 Regulaminu Trybunału. W świetle deklaracji rządu tureckiego o wypłacie zadośćuczynienia oraz zrzeczenia się przez skarżącego dalszych roszczeń, Trybunał uznał, że nie ma podstaw do kontynuowania rozpatrywania skargi.Stan faktyczny
Skarżący, Ahmet Turan Demir, urodzony w 1949 roku, był przewodniczącym Partii Demokracji Ludowej (HADEP). W październiku 1999 roku wygłosił przemówienie na spotkaniu partyjnym w Ankarze, które zostało nagrane i przepisane przez policję. W lutym 2000 roku wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne za propagandę mającą na celu naruszenie integralności terytorialnej państwa, na podstawie art. 8 ustawy antyterrorystycznej. W czerwcu 2000 roku został skazany na grzywnę i rok więzienia, a wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Kasacyjny w styczniu 2001 roku.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie postanowił skreślić sprawę z listy. Trybunał odnotował również zobowiązania stron do nieubiegania się o ponowne rozpatrzenie sprawy przed Wielką Izbą.Pełny tekst orzeczenia
COUNCIL
A V R U P A
OF E U R O P E
KONSEYİ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
ÜÇÜNCÜ DAĐRE
AHMET TURAN DEMĐR - TÜRKĐYE
(Baꢀvuru no. 72071/01)
KARAR
(Dostane Çözüm)
STRAZBURG Aralık 2005
Bu karar nihaidir, ancak üzerinde ꢀekle iliꢀkin değiꢀiklik yapılabilir.
____________________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2005. Bu gayrıresmi özet çeviri Dıꢀiꢀleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve Đnsan Hakları
Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmıꢀ olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri, davanın adının tam
olarak belirtilmiꢀ olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koꢀulu ile Dıꢀiꢀleri Bakanlığı Avrupa
Konseyi ve Đnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak suretiyle ticari olmayan amaçlarla
alıntılanabilir.
Ahmet Turan Demir – Türkiye davasında,
Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi (Üçüncü Daire),
Baꢀkan B.M. ZUPANCIC,
Yargıçlar, J. HEDIGAN
L. CAFLISCH,
R. TÜRMEN,
C. BĐRSAN,
M. TSATSA-NIKOLOVSKA,
R. JAEGER ve
Bölüm Sekreteri V. BERGER’in katılımı ile, Aralık 2005 tarihinde kapalı oturumda toplanmıꢀ, anılan tarihte izleyen kararı
almıꢀtır:
USUL
1.Dava, Ahmet Turan Demir (“baꢀvuran”) isimli Türk vatandaꢀının, 16 Mayıs 2001
tarihinde, Đnsan Hakları ve Temel Hürriyetlerin Korunması Sözleꢀmesi’nin (“Sözleꢀme”) 34.
maddesine dayanarak Türkiye Cumhuriyeti aleyhine AĐHM’ye yaptığı baꢀvurudan (no.
72071/01) kaynaklanmaktadır.
2.Baꢀvuran, Ankara Barosu’na bağlı B. Boran ve M. N. Özmen isimli avukatlar
tarafından temsil edilmiꢀtir. Türk Hükümeti (“Hükümet”), AĐHM’deki yargılama için bir
Ajan tayin etmemiꢀtir.
3.Baꢀvuran, diğerlerinin yanı sıra, AĐHS’nin 9. ve 10. maddeleri çerçevesinde, bir
parti toplantısında yaptığı konuꢀmasından dolayı mahkum edilmesinin ifade özgürlüğü
hakkına müdahale oluꢀturduğunu ileri sürerek ꢀikayetçi olmuꢀtur.
4.24 Mart 2005 tarihinde, tarafların görüꢀlerini aldıktan sonra, AĐHM, bu ꢀikayetle
ilgili olduğu sürece baꢀvuruyu kabul edilebilir ilan etmiꢀ ve AĐHS’nin 10. maddesi
çerçevesinde incelemeye karar vermiꢀtir. Baꢀvuranın diğer ꢀikayetleri aynı tarihte kabul
edilmez bulunmuꢀtur.
5.11 Temmuz 2005 tarihinde, yazıꢀmaları takiben, Bölüm Sekreteri, taraflara
AĐHS’nin 38 § 1 (b) maddesi çerçevesinde bir dostane çözüme ulaꢀmalarını önermiꢀtir. 29
Ağustos ve 14 Eylül 2005 tarihlerinde, Hükümet ve baꢀvuran, sırasıyla, davanın dostane
çözümünü kabul ettiklerini beyan eden resmi deklarasyonlar sunmuꢀlardır.
OLAYLAR
6.Baꢀvuran 1949 doğumludur ve Ankara’da ikamet etmektedir.
7.Baꢀvuran, sözkonusu tarihte Halkın Demokrasi Partisi’nin (HADEP) baꢀkanı idi.
Ekim 1999 tarihinde Ankara’da bir parti toplantısında bir konuꢀma yapmıꢀ ve bu konuꢀma
Ankara Emniyet Müdürlüğü’ne bağlı polis memurları tarafından kayıt ve deꢀifre edilmiꢀtir.
8.8 ꢁubat 2000 tarihli bir iddianame ile Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi
Cumhuriyet Savcısı, bu konuꢀma nedeniyle, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 8.
Bölümüne aykırı olarak devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak amacıyla
propaganda yapmaktan dolayı baꢀvuran aleyhinde cezai iꢀlem baꢀlatmıꢀtır.
9.Baꢀvuran, Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi önündeki yargılamada suçlu
olmadığını ifade etmiꢀ ve asla ayrımcılığı teꢀvik etmediğini ileri sürmüꢀtür. Bir siyasi partinin
baꢀkanı olarak ülkenin önemli sorunlarına iliꢀkin fikirlerini ifade ettiğini, ki bunun
demokratik bir toplumda elzem olduğunu, mevcut uygulamayı eleꢀtirdiğini ve bu sorunlara
çözüm sunduğunu öne sürmüꢀtür. Ayrıca, konuꢀmasının ifade özgürlüğü temelinde
değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiꢀtir.
10.1 Haziran 2000 tarihinde, Ankara Devlet Güvenlik Mahkemesi, Cumhuriyet
Savcısı’nın suçladığı üzere, baꢀvuranı suçlu bulmuꢀtur. Konuꢀmanın, Türk Devleti’nin ülkesi
ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne karꢀı ayrımcı propaganda yapmaya vardığına hüküm
getirmiꢀtir. Baꢀvuran, 800.000.000 TL para ve bir yıl hapis cezasına çarptırılmıꢀtır.
11.Baꢀvuran temyize gitmiꢀtir. 15 Ocak 2001 tarihinde, Yargıtay temyizi reddetmiꢀ ve
Terörle Mücadele Kanunu’nun 8. Bölümü çerçevesinde Devlet Güvenlik Mahkemesi’nin
kararını onamıꢀtır.
HUKUK
12.29 Ağustos 2005 tarihinde, AĐHM Hükümet’ten izleyen deklarasyonu almıꢀtır.
“Hükümet öncelikle, Türk hukuk ve uygulamasının, AĐHM’nin Türkiye’ye iliꢀkin hükmünün
rehberliğinde AĐHS’nin 10. maddesi kapsamında yer alan ꢀartlarla uyumlaꢀtırıldığını not eder.
Türk Hükümeti’nin baꢀvurana, Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’nde görülmekte olan yukarıda anılan
baꢀvurunun dostane çözümünü teminen ex gratia her ꢀey dahil 5.500 (beꢀ bin beꢀ yüz Euro) tutarındaki
meblağı ödemeye hazır olduğunu beyan ederim.
Davayla ilgili her türlü tazminat ve mahkeme masraflarını kapsayacak olan bu tutar, uygulanabilecek her
türlü vergiden muaf olacak, ödeme tarihinde geçerli olan kur üzerinden Yeni Türk Lirası’na çevrilmek
üzere Euro olarak baꢀvuran ve/veya yetkili temsilcisi tarafından belirlenen bir banka hesabına
ödenecektir. Bu meblağ, AĐHM’nin Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi’nin 39. maddesi uyarınca verdiği
kararın tebliğ tarihini müteakip üç ay içerisinde ödenecektir. Bu ödemenin sözkonusu üç aylık süre
içerisinde yapılmaması durumunda, bu sürenin sona ermesinden ödeme gününe kadar, Hükümet, gecikme
dönemi için Avrupa Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı orana üç puan eklemek suretiyle
elde edilecek oran üzerinden faiz ödemeyi taahhüt eder. Bu ödeme, davanın nihai çözümünü teꢀkil
edecektir.
Hükümet, ayrıca, davanın AĐHS’nin 43 § 1. maddesi çerçevesinde, Büyük Daire’ye götürülmesini talep
etmemeyi taahhüt eder.”
13.14 Eylül 2005 tarihinde, AĐHM, baꢀvuranın temsilcisinin imzaladığı izleyen deklarasyonu
almıꢀtır:
“Türk Hükümeti’nin baꢀvurana, yukarıda anılan ve Avrupa Đnsan Hakları Mahkemesi’nde görülmekte
olan baꢀvurunun dostane çözümü için 5.500 Euro (beꢀ bin beꢀ yüz Euro) tutarındaki meblağı ex gratia
ödemeye hazır olduğunu bildiririm.
Davayla ilgili her türlü tazminat ve mahkeme masraflarını kapsayacak olan bu tutar, uygulanabilecek her
türlü vergiden muaf olacak, ödeme tarihinde geçerli olan kur üzerinden Yeni Türk Lirası’na çevrilmek
üzere, Euro olarak, tarafımızdan belirlenen bir banka hesabına ödenecektir. Bu tutar, AĐHM tarafından
Avrupa Đnsan Hakları Sözleꢀmesi’nin 39. maddesi uyarınca verilen kararın tebliğ tarihinden itibaren üç ay
içinde ödenecektir.
Teklifi kabul eder ve sözkonusu baꢀvuruya yol açan olaylar hususunda Türkiye aleyhindeki iddialardan
vazgeçerim. Bu ꢀekilde, davanın nihai olarak karara bağlandığını beyan ederim.
Bu deklarasyon, Hükümet ve baꢀvuran arasında varılan dostane çözüm kapsamında yapılmıꢀtır.
Ayrıca, AĐHM kararının verilmesinden sonra, AĐHS’nin 43 § 1. maddesi çerçevesinde Büyük Daire’ye
gönderilmesini talep etmemeyi taahhüt ederim.”
14.AĐHM, taraflar arasında varılan dostane çözümü göz önünde bulundurmaktadır (AĐHS’nin
39. maddesi). Çözümün, AĐHS ve Protokollerinde öngörülen insan haklarına saygı temeline
dayandığı hususunda tatmin olmuꢀtur (AĐHS’nin 37 § 1. maddesi ve Mahkeme Đç
Tüzüğü’nün 62 § 3. maddesi).
15.Dolayısıyla, dava kayıttan düꢀürülmelidir.
BU GEREKÇELERE DAYANARAK AĐHM OYBĐRLĐĞĐYLE,
1.Davanın kayıttan düꢀürülmesine karar vermiꢀ;
2.Tarafların Büyük Daire önünde tekrar duruꢀma yapılmasını talep etmeme taahhütlerini not
etmiꢀtir.
Đngilizce hazırlanmıꢀ, Mahkeme Đç Tüzüğü’nün 77 §§ 2. ve 3. maddeleri uyarınca 22
Aralık 2005 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiꢀtir.
Vincent BERGER
Sekreter
Bostjan ZUPANCIC
Baꢀkan
4
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 13.07.2026. · Źródło