75617/01

WyrokETPCz2007-02-08ECLI:CE:ECHR:2007:0208JUD007561701

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy udział sędziego Trybunału Konstytucyjnego, który wcześniej wydał opinię ekspercką w sprawie, naruszył prawo do bezstronnego sądu z art. 6 ust. 1 Konwencji, oraz czy długość postępowania cywilnego naruszyła prawo do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie z art. 6 ust. 1 i prawo do skutecznego środka odwoławczego z art. 13 Konwencji?

Ratio decidendi

Trybunał uznał, że udział sędziego, który wcześniej pełnił rolę eksperta i wydał opinię w tej samej sprawie, w składzie orzekającym sądu konstytucyjnego, budzi uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności, nawet jeśli jego wcześniejsza rola była inna. Stwierdził również, że postępowanie trwające pięć lat i dziesięć miesięcy na trzech instancjach przekroczyło rozsądny termin. Dodatkowo, brak skutecznego środka odwoławczego w odniesieniu do przewlekłości postępowania stanowił naruszenie art. 13.

Stan faktyczny

Skarżący, Anita Švarc i Ivan Kavnik, doznali obrażeń w wypadku samochodowym w Austrii w październiku 1989 roku, co doprowadziło do przedwczesnego porodu i śmierci ich syna. Wytoczyli postępowanie cywilne o odszkodowanie przeciwko firmie ubezpieczeniowej, które zostało odrzucone przez sąd pierwszej instancji z powodu braku jurysdykcji. W toku postępowania krajowego, profesor prawa Lojze Ude wydał opinię ekspercką. Po odrzuceniu ich skargi konstytucyjnej, skarżący dowiedzieli się, że w składzie orzekającym Trybunału Konstytucyjnego zasiadał sędzia Ude, który w międzyczasie został sędzią.

Rozstrzygnięcie

Trybunał jednogłośnie stwierdził naruszenie art. 6 Konwencji w odniesieniu do długości postępowania oraz bezstronności Trybunału Konstytucyjnego. Trybunał jednogłośnie stwierdził również naruszenie art. 13 Konwencji w odniesieniu do skargi skarżących na długość postępowania. Trybunał zasądził zadośćuczynienie na podstawie art. 41.

Pełny tekst orzeczenia

© Ured zastupnika Republike Hrvatske pred Europskim sudom za ljudska prava. Sva prava pridržana. Dopuštenje za ponovno objavljivanje ovog sažetka dano je isključivo u svrhu uključivanja u HUDOC bazu podataka Suda. © Office of the Agent of the Republic of Croatia before the European Court of Human Rights. All rights reserved. Permission to re-publish this summary has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC. © Bureau de l’Agent de la République de Croatie devant la Cour européenne des droits de l’homme. Tous droits réservés. L’autorisation de republier ce résumé a été accordée dans le seul but de son inclusion dans la base de données HUDOC de la Cour. ŠVARC I KAVNIK protiv SLOVENIJE (članak 6.) Presuda vijeća od 8. veljače 2007. ČINJENICE Podnositelji zahtjeva su slovenski državljani. Anita Švarc je rođena 1968. godine i živi u Vuzenici (Slovenija), a Ivan Kavnik je rođen 1956. godine i živi u Toplolščici (Slovenija). U listopadu 1989. godine podnositelji su doživjeli automobilsku nesreću u Austriji, u kojoj su bili ozljeđeni, što je dovelo do preranog rođenja njihovog sina, koji je naposlijetku umro. Građanski postupak protiv osiguravajućeg društva za odštetu je obustavljen zato jer je Općinski sud u Celju zaključio kako nije nadležan rješavati slučaj. S tim u vezi, g. Lojze Ude, tadašnji profesor na pravnom fakutetu u Ljubljani, dao je i stručno mišljenje o tom slučaju. S obzirom da je žalba podnositelja odbačena, podnositelji su podnijeli ustavnu tužbu. Ta tužba je također odbačena kao nedopuštena od strane tročlanog sudskog vijeća u kojem je jedan od članova bio i g. Ude, koji je u međuvremenu postao sudac Ustavnog suda. Podnositelji su tvrdili da im nije bilo omogućeno pošteno suđenje pred neovisnim sudom budući je njihovu tužbu proglasilo nedopuštenom vijeće u kojem je sudio i sudac koji je u tijeku prijašnjeg postupka dao mišljenje o dotičnom slučaju. Podnositelji su se također žalili i na duljinu postupka koji je trajao pet godina i deset mjeseci na tri instance. Pozvali su se na članak 6. (pravo na suđenje u razumnom roku) i članak 13. (pravo na učinkovito pravno sredstvo). ODLUKA SUDA Sud je jednoglasno utvrdio da je došlo do povrede članka 6. u odnosu na dužinu postupka i u odnosu na nepristranost Ustavnog suda, nalazeći da je sudjelovanje spomenutog suca u prvostupanjskom postupku, iako u drugačijoj ulozi (ulozi stručnog savjetnika), ipak dovelo u sumnju nepristranost suda. Sud je također jednoglasno utvrdio da je došlo i do povrede članka 13. u odnosu na žalbu podnositelja na duljinu postupka. Na temelju članka 41. (pravična naknada), Sud je svakom podnositelju dosudio 1,000 EUR na ime nematerijalne štete te 1,000 EUR zajednički na ime troškova i izdataka.