9879/02;16232/02;27175/02
WyrokETPCz2007-11-20ECLI:CE:ECHR:2007:1120JUD000987902
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy opóźniona wypłata dodatkowego odszkodowania za wywłaszczenie, połączona z nieadekwatnymi stopami procentowymi w warunkach wysokiej inflacji, narusza prawo do poszanowania mienia zagwarantowane w art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji?Ratio decidendi
Trybunał potwierdził swoje wcześniejsze orzecznictwo, zgodnie z którym znaczne opóźnienia w wypłacie dodatkowego odszkodowania za wywłaszczenie, zwłaszcza w kontekście wysokiej inflacji i nieadekwatnych odsetek, naruszają sprawiedliwą równowagę między wymogami interesu ogólnego a ochroną prawa własności. Trybunał uznał, że takie opóźnienia nakładają na właścicieli nieruchomości nadmierny i nieproporcjonalny ciężar, za który odpowiedzialność ponosi państwo, prowadząc do utraty wartości odszkodowania.Stan faktyczny
Skarżący (Bekir Sever, Dudu Gümral i inni, Mustafa Yalçın) mieli swoje nieruchomości wywłaszczone przez tureckie organy państwowe. Po otrzymaniu początkowego odszkodowania, zakwestionowali jego wysokość i uzyskali w krajowych sądach orzeczenia o przyznaniu dodatkowego odszkodowania wraz z odsetkami. Wypłata tych dodatkowych kwot przez administrację państwową była jednak znacznie opóźniona, a naliczone odsetki okazały się niewystarczające w obliczu wysokiej inflacji, co skutkowało znaczną utratą wartości należnego odszkodowania.Rozstrzygnięcie
Trybunał jednogłośnie: połączył skargi; uznał skargi za dopuszczalne; stwierdził naruszenie art. 1 Protokołu nr 1; uznał, że stwierdzenie naruszenia stanowi wystarczające zadośćuczynienie za szkody niemajątkowe; zasądził odszkodowanie majątkowe na rzecz Bekira Severa w wysokości 1 325 EUR, na rzecz Dudu Gümral i innych łącznie w wysokości 34 590 EUR, oraz na rzecz Mustafy Yalçına w wysokości 26 260 EUR, wraz z odsetkami; odrzucił pozostałe roszczenia o słuszne zadośćuczynienie.Pełny tekst orzeczenia
C O N S E I L D E
L ' E U R O P E
AVRUPA
KONSEYĐ
AVRUPA ĐNSAN HAKLARI MAHKEMESĐ
ĐKĐNCĐ DAĐRE
SEVER VE DĐĞERLERĐ - TÜRKĐYE DAVASI
(Baꢀvuru no: 9879/02, 16232/02 ve 27175/02)
KARARIN ÖZET ÇEVĐRĐSĐ
STRAZBURG Kasım 2007
Đꢀbu karar AĐHS’nin 44. maddesinin 2. paragrafında belirtilen koꢀullar çerçevesinde
kesinleꢀecek olup bazı ꢀekli düzeltmelere tabi olabilir.
______________________________________________________________________________________
© T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2007. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan
Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,
davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile
Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak
suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.
USUL
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan ( 9879/02, 16232/02 ve 27175/02) no’lu üç
davanın nedeni ekte bilgileri sunulan bu ülke vatandaꢀlarının (baꢀvuranlar) Avrupa Đnsan
Hakları Mahkemesi’ne (AĐHM) Avrupa Đnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması
Sözleꢀmesi’nin (AĐHS) 34. maddesi uyarınca yapmıꢀ oldukları baꢀvurulardır.
Baꢀvuranların avukatlarının isimleri ekte yer almaktadır.
OLAYLAR
I. DAVANIN KOꢀULLARI
A. 9879/02 No’lu baꢁvuru (Sever – Türkiye)
Devlet Su Đꢀleri genel Müdürlüğü 16 Ekim 1997 tarihinde baꢀvurana ait bir araziyi (911 ve no’lu parseller) istimlak ederek bir komisyon tarafından belirlenen kamulaꢀtırma
tazminatını ödemiꢀtir.
Ödenen meblağ konusunda idare ile anlaꢀmazlığa düꢀen baꢀvuran kamulaꢀtırma bedelinin
artırımı talebiyle Dicle Asliye Hukuk Mahkemesine baꢀvurmuꢀtur.
1. 158 No’lu parsele iliꢁkin olarak
Mahkeme gecikme faizi 29 Mayıs 1998 tarihinden itibaren iꢀletilmek üzere 3.214.591.27 TL
kamulaꢀtırma tazminatı ödenmesine hükmetmiꢀtir.
Yargıtay 30 Ocak 2001 tarihinde ilk derece mahkemesinin kararını onamıꢀtır.
Đdare 7 Kasım 2001 tarihinde baꢀvurana 9.568.320.000 TL tutarında ek kamulaꢀtırma
tazminatı ödemiꢀtir.
2. 911 No’lu parsele iliꢁkin olarak
Dicle Asliye Hukuk Mahkemesi 4 Temmuz 2000 tarihinde aldığı kararla baꢀvurana gecikme
faizi 28 Mayıs 1998 tarihinden itibaren iꢀletilmek üzere 1.228.968.675 TL tazminat
ödenmesine hükmetmiꢀtir.
Yargıtay 30 Ocak 2001 tarihinde ilk derece mahkemesinin kararını onamıꢀtır.
Đdare 7 Kasım 2001 tarihinde ek kamulaꢀtırma tazminatı olarak baꢀvurana 3.717.800.000
tutarında ek ödeme yapmıꢀtır.
B. 16232/02 No’lu baꢁvuru (Gümral ve diğerleri – Türkiye)
Karayolları Genel Müdürlüğü bir otoyol inꢀa etmek maksadıyla baꢀvuranlara ait taꢀınmazları Haziran 1997 tarihinde istimlak etmiꢀtir. Đdare, komisyonca belirlenen kamulaꢀtırma
bedelini 8 Ağustos 1999 tarihinde baꢀvuranlara ödemiꢀtir.
Ödenen meblağ konusunda idareyle anlaꢀmazlığa düꢀen baꢀvuranlar kamulaꢀtırma bedelinin
artırımı talebiyle Mersin Asliye Hukuk Mahkemesine baꢀvurmuꢀlardır. Baꢀvuranlara ait dava
dosyalarını birleꢀtiren Mahkeme, 24 Mart 2000 tarihinde kamulaꢀtırma tazminatı olarak
baꢀvuranlara, gecikme faizi 26 Ağustos 1999 tarihinden itibaren iꢀletilmek üzere
208.876.683.000 TL ödenmesine hükmetmiꢀtir.
Yargıtay 9 Ekim 2000 tarihinde ilk derece mahkemesinin kararını onamıꢀtır.
Đdare 23 Temmuz 2001 tarihinde baꢀvuranlara 425.577.003.313 TL tutarında ek kamulaꢀtırma
tazminatı ödemiꢀtir.
C. 27175/02 No’lu baꢁvuru (Yalçın – Türkiye)
Devlet Hava Meydanları Đꢀletmesi Genel Müdürlüğü 9 Temmuz 1997 tarihinde baꢀvurana ait
taꢀınmazları istimlak ederek bir tazminat ödemiꢀtir.
Ödenen kamulaꢀtırma bedeli konusunda idare ile anlaꢀmazlığa düꢀen baꢀvuran kamulaꢀtırma
bedelinin artırımı talebiyle Antalya Asliye Hukuk Mahkemesine baꢀvurmuꢀtur.
Mahkeme 9 Ağustos 2001 tarihinde aldığı bir kararla gecikme faizi 17 Aralık 1997 tarihinden
itibaren iꢀletilmek üzere baꢀvurana 23.094.631.014 TL tazminat ödenmesine hükmetmiꢀtir.
Yargıtay 5 Kasım 2001’de 9 Ağustos tarihli kararı onamıꢀtır.
Đdare 18 Eylül 2001 tarihinde baꢀvurana 71.613.650.000 TL tutarında ek kamulaꢀtırma
tazminatı ödemiꢀtir.
Yargıtay 4 ꢁubat 2002 tarihinde aldığı kararla idare tarafından yapılan karar düzeltme talebini
reddetmiꢀtir.
HUKUK
I. DAVALARIN BĐRLEꢀTĐRĐLMESĐ
Olaylar ve esasa iliꢀkin gündeme getirdikleri meseleler bakımından davalar arasındaki
benzerliğe istinaden AĐHM, içtüzüğünün 42/1 maddesi uyarınca bu davaların birleꢀtirilmesi
gerektiği kanaatine varmıꢀtır.
II. KABULEDĐLEBĐLĐRLĐĞE ĐLĐꢀKĐN
AĐHS’ye ek 1 No’lu Protokol’ün 1. maddesine atıfta bulunan baꢀvuranlar, Devlet tarafından
tazminatın geç ödenmesi ve gecikme faizi oranının Türkiye’deki yüksek enflasyon karꢀısında
yetersiz kalması sebebiyle ek kamulaꢀtırma tazminatının değerini yitirmesinden ꢀikayetçi
olmaktadırlar. Gümral ve diğerleri davasında baꢀvuranlar aynı zamanda AĐHS’nin 6.
maddesine atıfta bulunmuꢀlardır. AĐHM bu baꢀvuruları yalnızca 1 No’lu Ek Protokol’ün 1.
maddesi yönünden inceleyecektir.
Hükümet, baꢀvuranların Borçlar Kanunun 105. maddesinde kendilerine tanınan baꢀvuru
hakkını gerektiği gibi kullanmadıkları gerekçesiyle AĐHS’nin 35. maddesinin 1. fıkrasında
istenildiği üzere iç hukuk yollarını tüketmediklerini savunmaktadır.
Buna benzer bir ꢀikayeti daha evvel Aka (adıgeçen, prg. 34-37) davasında reddettiğini
anımsatan AĐHM, daha önce vardığı bu sonuçtan ayrılmak için herhangi bir gerekçe
görmemektedir.
Đçtihadından doğan ölçütleri ve elinde bulunan unsurları (bkz., özellikle, adıgeçen, Akkuꢀ ve
Aka kararları) göz önünde bulunduran AĐHM, baꢀvuruların esastan incelenmesi gerektiği
kanaatine varmıꢀtır. Netice olarak AĐHM baꢀvuruların herhangi bir kabuledilemezlik
gerekçesinin bulunmadığını tespit etmektedir.
III. ESASA ĐLĐꢀKĐN
Daha önce müteaddit defalar mevcut davadakine benzer meseleleri gündeme getiren davaları
incelemiꢀ olan AĐHM, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiği tespitinde
bulunmuꢀtu (bkz. adıgeçen Akkuꢀ, prg. 30-31, ve Aka, prg. 50-51, kararları).
AĐHM, mevcut davada farklı bir neticeye varabilmesi için Hükümet tarafından ikna edici
herhangi bir olay ya da argüman sunulmadığını kaydetmektedir. AĐHM, ulusal mahkemeler
tarafından hükmedilen ek kamulaꢀtırma tazminatının geç ödenmesinden yalnızca
kamulaꢀtırmayı yapan idarenin sorumlu olduğunu ve bu gecikmenin mülk sahiplerini
mülklerinin kamulaꢀtırılmasına ilaveten ayrı bir zarara daha soktuğunu tespit etmektedir.
AĐHM, baꢀvuranların, genel yararın gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması
arasında olması gereken adil dengeyi bozan alıꢀılmıꢀın dıꢀında ve ölçüsüz bir yüke katlanmak
zorunda kaldıkları kanaatine varmaktadır.
Bu itibarla 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiꢀtir.
IV. AĐHS’NĐN 41. MADDESĐNĐN UYGULANMASI HAKKINDA
A. Tazminat
Sever davasında baꢀvuran maddi tazminat olarak 7.621 ABD Doları (yaklaꢀık 5.774 Euro)
talep etmektedir.
Gümral ve diğerleri davasında baꢀvuranlar 45.622 ABD Doları (yaklaꢀık 34.590 Euro) maddi
tazminat ve 5.000 ABD Doları (yaklaꢀık 3.790 Euro) manevi tazminat talep etmektedirler.
Yalçın davasında ise baꢀvuran azami 35.187 ABD Doları (yaklaꢀık 26.260 Euro) maddi
tazminat talep etmektedir. Baꢀvuran ayrıca 20.000 ABD Doları (yaklaꢀık 14.925 Euro)
manevi tazminat talep etmektedir.
Bu iddialara itiraz eden Hükümet, sözkonusu taleplerin mesnetsiz olduğu kanaatindedir.
Hükümet Sever davasında baꢀvuranın uğradığını iddia ettiği kaybın, baꢀvurana ait
kamulaꢀtırmaya konu üçüncü bir parsele yüksek bir bedel ödenmesi suretiyle telafi edildiğini
belirtmektedir. Hükümet AĐHM’yi, baꢀvuranın maddi zararını hesaplarken üç parselin her biri
için yapılan ödemeleri dikkate almaya davet etmektedir.
AĐHM, Sever davasında ihtilaf konusu parsellerin her birinin ayrı bir medeni yargılamaya ve
ayrı kararlara konu olduğunu ve bu kararlardan hiçbirinde diğer parseller için yapılan
ödemelere atıfta bulunulmadığını kaydetmektedir. AĐHM ayrıca Hükümet tarafından
zikredilen üçüncü parsel için tahakkuk eden ödemenin, 2004 yılı Haziran ayında yani bu
baꢀvuruya konu olan diğer iki parsel için ödeme yapılmasından üç yıl sonra gerçekleꢀtiğini
gözlemlemektedir. Dolayısıyla 911 ve 158 no’lu parsellere iliꢀkin verilen kararların infazı
bağımsız olarak yürütülmüꢀtür. Baꢀvuranın ꢀikayetinin muhtevasını göz önünde bulunduran
AĐHM, elindeki unsurların ıꢀığında, Hükümet tarafından önerilen muhakeme tarzını
izlemeyecektir. Bu itibarla maddi kaybın, kesinlik kazanmıꢀ ayrı bir yargı kararında
hükmedilen ek kamulaꢀtırma tazminatının ödenmesinde meydana gelen gecikmeye bağlı
olarak hesaplanması yerinde olacaktır.
Đçtihadının ıꢀığında kendi hesaplama yöntemine baꢀvuran AĐHM, maddi tazminat olarak,
-
-
-
Sever davasında baꢀvurana 1.325 Euro ;
Gümral ve diğerleri davasında baꢀvuranlara ortaklaꢀa 34.590 Euro ;
Yalçın davasında baꢀvurana 26.260 Euro.
ödenmesinin makul olacağını takdir etmektedir.
Manevi tazminata iliꢀkin olarak ise AĐHM, ihlal tespitinin baꢀlı baꢀına yeterli bir adil tatmin
teꢀkil edeceği kanaatindedir.
B. Yargılama masraf ve giderleri
Sever davasında baꢀvuran, yargılama masraf ve giderleri baꢀlığı altında herhangi bir meblağ
talep etmemiꢀtir. Gümral davasında yargılama masraf ve giderleri için 3.000 Euro talep eden
baꢀvuranlar herhangi bir fatura ya da avukatlık ücret sözleꢀmesi sunmamıꢀlardır. Yalçın
davasında ise baꢀvuran herhangi bir belge sunmaksızın 1.000 ABD Doları talep etmektedir.
AĐHM’nin yerleꢀik içtihadı uyarınca, 41. madde bağlamında yargılama masraf ve giderlerinin
ödenmesi ancak bu masraf ve giderlerin gerçekliğinin, gerekliliğinin ve de makul miktarda
olduğunun ortaya konulması halinde mümkündür (Iatridis – Yunanistan (adil tatmin), no:
31107/96, prg. 54).
AĐHM, baꢀvuranların yargılama masraf ve giderleri baꢀlığı altında bulundukları taleplerin
gerekli belgelerle desteklenmediğini gözlemlemektedir. Dolayısıyla bu talepleri reddetmek
yerinde olacaktır.
C. Gecikme faizi
AĐHM, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı faiz oranına üç
puanlık bir artıꢀın ekleneceğini belirtmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYANARAK AĐHM, OYBĐRLĐĞĐ ĐLE
1. Baꢀvuruların birleꢀtirilmesine ;
2. Baꢀvuruların kabuledilebilir ilan edilmesine ;
3. 1. No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine ;
4. Baꢀvuranların maruz kaldıkları manevi zarar için ihlal tespitinin yeterli bir adil tatmin
teꢀkil edeceğine ;
5. a) AĐHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleꢀtiği tarihten itibaren üç ay içinde,
ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden YTL’ ye çevrilmek üzere, Savunmacı Devlet
tarafından :
i. maddi tazminat olarak baꢀvuran Bekir Sever’e (ya da hak sahiplerine) 1.325
Euro (bin üç yüz yirmi beꢀ Euro) ;
ii. maddi tazminat olarak baꢀvuranlar Dudu Gümral, Fadiye Erkan, Perihan Öz,
Durmuꢀ Uzun, Turhan Uzun, Necdet Uzun, Nedim Uzun, Hatice Uzun, Bayram Ali
Uludağ, Raziye Uludağ, Sadiye Uludağ, Servet Uludağ, Yücel Uludağ, Hasan
Uludağ ve Halil Uludağ’a (ya da hak sahiplerine) ortaklaꢀa 34.590 Euro (otuz dört
bin beꢀ yüz doksan Euro) ;
iii. maddi tazminat olarak baꢀvuran Mustafa Yalçın’a (ya da hak sahiplerine) 26.260
Euro (yirmi altı bin iki yüz altmıꢀ Euro) ödenmesine ;
iii. bu miktarın her türlü vergi ve kesintiden muaf tutulmasına ;
b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet
tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan
fazlasına eꢀit oranda basit faiz uygulanmasına;
6. Adil tatmine iliꢀkin diğer taleplerin reddine;
Karar vermiꢀtir.
Đꢀbu karar Fransızca olarak hazırlanmıꢀ ve AĐHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve
3. paragraflarına uygun olarak 20 Kasım 2007 tarihinde yazılı olarak bildirilmiꢀtir
EK
9879/02 No’lu Sever baꢁvurusu
Baꢁvuran : Bekir Sever
Avukat : Diyarbakır Barosu avukatlarından Ayꢀe Aslan.
Baꢁvuru tarihi : 14 Aralık 2001
Tebliğ tarihi : 3 Haziran 2006
16232/02 No’lu Gümral ve diğerleri baꢁvurusu
Baꢁvuranlar :
Dudu Gümral, Fadiye Erkan, Perihan Öz, Durmuꢀ Uzun, Turhan Uzun, Necdet Uzun,
Nedim Uzun, Hatice Uzun, Bayram Ali Uludağ, Raziye Uludağ, Sadiye Uludağ, Servet
Uludağ, Yücel Uludağ, Hasan Uludağ ve Halil Uludağ
Avukatlar : Ankara Barosu avukatlarından Tekin Akıllıoğlu, Adil Aktay ve
Mustafa Nerse
Baꢁvuru tarihi : 15 Ocak 2002
Tebliğ tarihi : 31 Mayıs 2006
27175/02 No’lu Yalçın baꢁvurusu
Baꢁvuran : Mustafa Yalçın
Avukat : Antalya Barosu avukatlarından Ahmet Elvan Tetik.
Baꢁvuru tarihi : 11 Mart 2002
Tebliğ tarihi : 6 Kasım 2006
© Rada Europy / Europejski Trybunał Praw Człowieka, źródło: HUDOC (hudoc.echr.coe.int), pozyskano 16.07.2026. · Źródło