9923/05;13021/05;13186/05;13809/05;13810/05;14622/05;14650/05;14662/05;14698/05;14704/05;14707/05;14837/05;26912/05

CONSEIL   AVRUPA   DE L’EUROPE   KONSEYİ   AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ   İKİNCİ DAİRE   YAVUZ ve diğerleri -TÜRKİYE DAVASI   (Başvuru no: 9923/05, 13021/05, 13186/05, 13809/05, 13810/05, 14622/05, 14650/05,   14662/05, 14698/05, 14704/05, 14707/05, 14837/05 ve 26912/05 )   KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ   STRAZBURG   Mayıs 2009   İşbu karar AİHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli   düzeltmelere tabi olabilir.   ______________________________________________________________________________________   © T.C. Dışişleri Bakanlığı, 2009. Bu gayrıresmi özet çeviri Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan   Hakları Genel Müdür Yardımcılığı tarafından yapılmış olup, Mahkeme’yi bağlamamaktadır. Bu çeviri,   davanın adının tam olarak belirtilmiş olması ve yukarıdaki telif hakkı bilgisiyle beraber olması koşulu ile   Dışişleri Bakanlığı Avrupa Konseyi ve İnsan Hakları Genel Müdür Yardımcılığı’na atıfta bulunmak   suretiyle ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.   USUL   Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (9923/05, 13021/05, 13186/05, 13809/05,   13810/05, 14622/05, 14650/05, 14662/05, 14698/05, 14704/05, 14707/05, 14837/05 ve   26912/05) no’lu on üç başvurunun nedeni (T.C. vatandaşları) Bekir Yavuz, Ahmet Uysal,   Osman Toksöz, Recep Toksöz, Cevdet Toksöz, Şükrü Toksöz, Mustafa Toksöz, Hanifi   Toksöz, Sadin Toksöz, Hazime Uysal, Abdulvehap Toksöz, Mustafa Çimen, İslim Kendirci   ve Elif Toksöz’ün (başvuranlar) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne İnsan Hakları ve Temel   Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi - AİHS)   34. maddesi uyarınca yapmış oldukları başvurulardır. Başvuranların doğum tarihleri ve   başvuru tarihleri ek 2 de gösterilmektedir.   Başvuranlar, Şanlıurfa Barosu avukatlarından M. Birlik tarafından temsil edilmektedirler.   OLAYLAR   I. DAVANIN KOŞULLARI   Başvuranlar Şanlıurfa’da ikamet etmektedirler. Başvuranlar, Şanlıurfa Birecik’te muhtelif   yerlerde bulunan taşınmazların sahibidirler.   yılında, Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı (idare), hidroelektrik barajı inşası için   başvuranların taşınmazlarını kamulaştırmıştır.   İdareye bağlı bir bilirkişi komisyonu taşınmazların değerini tespit etmiş ve kamulaştırma   bedelleri başvuranlara ödenmiştir.   Sözkonusu miktarlardan memnun olmayan başvuranlar, Birecik Asliye Hukuk   Mahkemesi’nde (mahkeme) bedel artırım davası açmışlardır.   Mahkeme başvuranların taleplerini haklı bulmuş ve Yargıtay, sözkonusu kararları onamıştır.   İdarenin tazminatları ödememesi üzerine, başvuranlar, alacakların tahsil edebilmek amacıyla   icra dairesine başvuruda bulunmuşlardır. Farklı tarihlerde icra dairesi idareye ödeme emirleri   göndermiştir. Sözkonusu ödeme emirlerinde, başvuranların, borçlarına, Anayasa’nın 46.   maddesi ile öngörülen en yüksek gecikme faizi oranının uygulanması talebinde bulundukları   belirtilmiştir.   İhtilaflı tazminat miktarlarının hesaplanma yöntemine ve uygulanan gecikme faizi miktarına   itiraz eden idare icra hakimliğinde dava açmış ve ödeme emirlerinin iptalini talep etmiştir.   Yargıtay’ın, ödeme emrinin iptali talebini reddeden icra hakimliğinin kararlarını onamasının   ardından idare, 2002 ve 2003 yıllarında tazminatların bir kısmını ödemiştir.   yılında, önceden yapılan ödemeleri ve başvuranların avukatının talebini göz önüne   alarak icra dairesi sözkonusu tazminat miktarlarını yeniden hesaplamış ve kalan borç   miktarları hususunda idareye ödeme emri göndermiştir.   Farklı tarihlerde, idare kalan borçları ödemiştir.   İç hukuktaki yargılamaların seyrine ve ödeme tarihine ilişkin detaylar ek 1’de yer almaktadır.   Miktarlar, Türk Lirası (TL), Yeni Türk Lirası (YTL)1 ve Euro olarak verilmektedir.   HUKUK   I. DAVALARIN BİRLEŞTİRİLMESİ   Olaylara ve esasa ilişkin ortaya koydukları sorun bakımından davaların benzerliğini dikkate   alan AİHM, davaların birleştirilmesi gerektiğine kanaat getirmekte ve ortaklaşa olarak tek bir   kararda incelenmesine karar vermektedir.   II. 1 NO’LU EK PROTOKOL’ÜN 1. MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI   HAKKINDA   A. Kabuledilebilirliğe ilişkin   1. 13021/05, 13186/05, 13809/05, 13810/05, 14622/05, 14650/05, 14662/05, 14698/05,   14704/05, 14707/05, 14837/05 ve 26912/05 numaralı başvurular   Başvuranlar mülkiyete saygı haklarının ihlalinden şikayetçidir ve Türkiye’deki yüksek   enflasyon oranı karşısında gecikme faizlerinin yetersiz kalması nedeniyle ulusal merciler   tarafından başvuranlara ödenmesine hükmedilen tazminat miktarlarının değer kaybettiğini   ileri sürmektedirler. Bu bağlamda başvuranlar, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesinin   ihlalinden şikayetçidir.   Hükümet, başvuranların Anayasa’nın 46 in fine maddesi uyarınca alacaklarına yüksek   tazminat oranı uygulanmasını talep etmediklerinden iç hukuk yolları tüketilmediğini,   sözkonusu şikayetin kabuledilemez ilan edilmesini talep etmektedir.   AİHM, aşağıda belirtilen gerekçelerden dolayı sözkonusu şikayetin kabuledilemez olması   nedeniyle işbu başvurular ile ilgili olarak Hükümet’in yapmış olduğu itirazın incelenmesine   gerek olmadığı kanaatindedir.   AİHM, yerleşik içtihadına göre, maruz kalınan maddi zararı hesaplamak için başvuranlara   gerçekten yapılmış ödeme tutarı ile gecikme dönemindeki paranın değer kaybı dikkate   alınarak belirlenseydi başvuranların ellerine geçecek miktar arasındaki farkın göz önüne   alınması gerekmektedir (Akkuş-Türkiye, 9 Temmuz 1997).   1 Ocak 2005 tarihinde, eski Türk Lirası’nın yerini alan Yeni Türk Lirası yürürlüğe girmiştir. 1 YTL 1 milyon   TL değerindedir.     Sözkonusu hesaplama yöntemi göz önüne alındığında, AİHM, ek kamulaştırma bedellerine   ilişkin hiçbir kayıp tespit edememekte ve başvuranların eline geçen miktarlar, maddi zarar   miktarın tamamına hatta daha fazlasına tekabül etmektedir. Ulusal hukuk kararları ile ek   kamulaştırma bedellerinin ödenmesi arasında geçen süre 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi   uyarınca enflasyonun etkisi ile tazminatların değerini düşürecek bir süre zarfı olarak   değerlendirilemez.   Sözkonusu başvurular ile ilgili bu şikayetin açıkça dayanaktan yoksun olduğu ve AİHS’nin   35. maddesinin 3. ve 4. paragrafları uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır.   2. 9923/05 numaralı başvuru   Sözkonusu başvuru ile ilgili olarak, AİHM, Anayasa’nın 46 in fine maddesi ile atıfta   bulunulan gecikme faizi oranlarının ihtilaflı tazminata uygulanan gecikme faizi oranından   yüksek olduğunu belirtmektedir. Buna karşın AİHM, Yargıtay yerleşik içtihadına göre   sözkonusu miktarların başvuranın alacağına, ancak ek kamulaştırma bedeli ödenmesi   kararının kesinleşmesinden itibaren uygulanabileceğini gözlemlemektedir. Ancak Hükümet’in   ifadelerinin aksine, dosya unsurlarının incelenmesinden, icra dairesi önünde cebri icra işlemi   başladığı sırada başvuranın böyle bir talepte bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Ek   kamulaştırma bedelinin Anayasa’nın 46 in fine maddesi ile öngörülen oranlar göz önüne   alınarak hesaplanmış olmasına rağmen AİHM, alacağının ödendiği sırada başvuranın Akkuş   kararında benimsenen hesaplama yöntemi uyarınca maddi kaybı bulunduğunu gözlemler.   Sonuç olarak, işbu başvuruya ilişkin olarak Hükümet’in yapmış olduğu itiraz kabuledilemez.   AİHM, içtihadından çıkan kriterler ışığında (bkz, sözü edilen Akkuş ve Aka-Türkiye, 23 Eylül   1998) ve sahip olduğu unsurların tamamını dikkate alarak sözkonusu başvurunun esastan   inceleme konusu yapılması gerektiği kanaatindedir. AİHM, kabuledilemezliğe dair hiçbir   gerekçe tespit edememektedir.   B. Esas   AİHM, mevcut davadakine benzer sorunları ortaya koyan davaları incelemiş ve 1 No’lu Ek   Protokol’ün 1. maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir (bkz, Akkuş ve Aka).   Mevcut davada, AİHM, Hükümet’in görüşlerinde farklı bir sonuca ulaşmak için ikna edici   hiçbir tespit ve argüman sunmadığını kaydetmektedir. AİHM ayrıca, ulusal mahkemeler   tarafından ödenmesine hükmedilen ve başvuranı mülkün kamulaştırılmasına ilaveten ayrı bir   zarara daha uğratan ek kamulaştırma bedelinin ödenmesindeki gecikmenin kamulaştırmayı   gerçekleştiren idareye isnat edilebileceğini tespit etmektedir. AİHM, başvuranın toplum   yararının gerektirdikleri ile mülkiyet hakkına saygının korunması arasında hüküm sürmesi   gereken adil dengeyi bozan, alışılmışın dışında ve ölçüsüz bir yüke katlanmak zorunda kaldığı   kanaatindedir.   Sonuç olarak, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi ihlal edilmiştir.   III. AİHS’NİN 6/1 MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI HAKKINDA   Başvuranlar, kendileri lehine verilen kararların idare tarafından uzun bir süre yerine   getirilmemesinden şikayetçilerdir. Başvuranlar bu bağlamda AİHS’nin 6/1 maddesine atıfta   bulunmaktadırlar.   A. Kabuledilebilirliğe ilişkin   Hükümet, altı ay kuralına riayet edilmediğini savunmaktadır. Hükümet, idare tarafından   yapılan ilk ödemenin ardından başvuranların birkaç yıl harekete geçmediğini ve   tazminatlarının kalan kısımlarını tahsil etmek amacıyla hiçbir girişimde bulunmadıklarını   belirtmektedir.   Başvuranlar, Hükümet’in argümanlarına karşı çıkmaktadırlar.   AİHM, idarenin aleyhinde verilen bir kararı yerine getirmekle yükümlü olduğunu (Hornsby-   Yunanistan, 19 Mart 1997) ve hiçbir başvuru yolunun açık olmadığı süregiden bir durum   sözkonusu olduğunda altı ay süresinin bu durumun sona erdiği tarihten itibaren işlemeye   başladığını hatırlatmaktadır. Sözkonusu durum devam ettiği sürece altı ay kuralı   uygulanmamaktadır (Hornsby ve Marikanos-Yunanistan, başvuru no: 49282/99, 29 Mart   2001).   Mevcut davada AİHM, bu başvuruların yapıldığı sırada (bkz. ek 1 ve ek 2), ek kamulaştırma   bedellerinin tamamının başvuranlara ödenmediğini ve başvuranların idare hakkında şikayetçi   olmak için hiçbir başvuru yoluna sahip olmadıklarını belirtmektedir. Sözkonusu tarihte devam   eden bir ademi ifa durumu sözkonusudur. Bu itibarla, başvurunun gecikmeli olarak yapıldığı   hususunda Hükümet’in yapmış olduğu itirazın reddedilmesi gerekmektedir.   AİHS’nin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde başvurunun dayanaktan yoksun   olmadığını kaydeden AİHM, ayrıca, başka açılardan bakıldığında da kabuledilemezlik unsuru   bulunmadığını tespit eder. Bu nedenle başvuru kabuledilebilir niteliktedir.   B. Esas   AİHM, mevcut davadakine benzer sorunlar ortaya koyan pek çok dava incelemiş ve AİHS’nin   6/1 maddesinin ihlal edildiğine karar vermiştir (bkz, diğerleri arasından Bourdov-Rusya,   başvuru no: 59498/00, M. Kaplan-Türkiye, başvuru no: 29016/04, 9 Aralık 2008 ve Mehmet   Ali Kaplan ve diğerleri-Türkiye, başvuru numaraları: 3224/05, 4884/05, 9504/05, 9545/05,   9568/05, 9600/05, 9658/05, 9695/05, 9720/05 ve 13516/05, 16 Aralık 2008).   Mevcut davada, AİHM, 2002 ve 2003 yıllarında ihtilaflı tazminatların kısmen ödenmesinin   ardından, idarenin kalan miktarları ancak 2007 ve 2008 yıllarında başvuranların bir kısmına   ödediğini belirtmektedir. Ayrıca AİHM, başvuranların bir kısmının ise bu kararın kabul   edildiği tarihte halen alacaklarının geriye kalan kısmını alamadıklarını tespit etmektedir.   Yukarıda sözü edilenler göz önüne alındığında, AİHM, mevcut davada nihai hukuk kararlarını   yerine getirmek amacıyla makul sürede gerekli tedbirleri almayan ulusal makamların   AİHS’nin 6/1 maddesinin hükümlerini etkinlikten kısmen yoksun bıraktığı kanaatindedir.   Sözkonusu unsurlar, mevcut davada AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiği sonucuna   ulaşmak için AİHM açısından yeterlidir.   IV. AİHS’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI HAKKINDA   A. 9923/05, 13186/05, 14622/05, 14662/05 ve 14704/05 numaralı başvurular   Tazminat, yargılama masraf ve giderleri   Başvuranlar, toplamda 75.800 Euro maddi tazminat talebinde bulunmaktadırlar. Başvuranlar   ayrıca 27.000 Euro’ya tekabül eden manevi zararlarının da giderilmesi gerektiğini   belirtmektedirler.   Hükümet, sözkonusu miktarlara karşı çıkmaktadır.   9923/05 numaralı başvuru ile ilgili olarak, 1 No’lu Ek Protokol’ün 1. maddesi kapsamında   yapmış olduğu tespiti göz önüne alan AİHM, başvuran Bekir Yavuz’a 4.000 Euro maddi   tazminat ödenmesine hükmetmektedir.   Diğer başvurular ile ilgili olarak AİHM, tespit edilen ihlalle iddia edilen maddi tazminat   arasında bir illiyet bağı görememekte ve sözkonusu talebi reddetmektedir.   Manevi tazminata ilişkin olarak, iç hukuktaki yargılamaların bazıları ve ek 1’de gösterilen   parseller ile ilgili olarak AİHM, başvuranların, kalan alacaklarının ödeme tarihlerindeki   belirsizlikten dolayı belli bir manevi zarara maruz kaldıklarını kabul etmektedir. 2002 ve 2003   yıllarında alacaklarının büyük bir kısmını (%90, bkz ek 1) almış olan başvuranları dikkate   alarak ve hakkaniyete uygun incelemede bulunarak, AİHM, aşağıdaki miktarların ödenmesine   karar vermiştir:   - - - Bekir Yavuz’a 2.000 Euro (başvuru no: 9923/05);   Ahmet Uysal’a 4.500 Euro (başvuru no: 13186/05 ve 14622/05, parsel no: 331);   Osman Toksöz ve Recep Toksöz’e ortaklaşa olarak 4.000 Euro (başvuru no: 14662/05,   parsel no: 79);   - Abdulvehap Toksöz’e 2.000 Euro (başvuru no: 14704/05, parsel no: 155).   AİHM, gecikme faizi oranının Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi kolaylıklarına   uygulanan üç puanlık artış eklenerek belirlenmesine hükmetmektedir.   Yargılama masraf ve giderlerine ilişkin olarak ise başvuranlar, hiçbir belge sunmadan   avukatlık ücreti olarak 10.000 Euro talep etmektedirler. Sonuç olarak AİHM, yargılama   masraf ve giderleri kapsamında başvuranlara ödeme yapmaya gerek olmadığı kanaatindedir.   B. 13021/05, 13186/05, 13809/05, 13810/05, 14622/05, 14650/05, 14662/05, 14698/05,   14704/05, 14707/05, 14837/05 ve 26912/05   AİHM, başvuranların avukatlarına gönderdikleri 17 Eylül 2008 tarihli mektupta iç tüzüğün   60. maddesine dikkat çekmelerine rağmen, hiçbir adil tatmin (iç hukuktaki yargılamaların   bazıları ile ek 1’de söze edilen parseller ile ilgili olarak) talebinde bulunmadıklarını   kaydetmektedir. Sonuç olarak, AİHM, AİHS’nin 41. maddesi uyarınca başvuranlara ödeme   yapmaya gerek olmadığı kanaatindedir.   BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE,   1. Başvuruların birleştirilmesine;   2. 9923/05 numaralı başvurunun kabuledilebilir olduğuna;   3. Diğer başvuruların AİHS’nin 6/1 maddesi kapsamında yapılan şikayetlere ilişkin   kısmının kabuledilebilir geri kalan kısmının kabuledilemez olduğuna;   4. 9923/05 no’lu başvuruda AİHS’nin 6/1 maddesinin ve 1 No’lu Ek Protokol’ün 1.   maddesinin ihlal edildiğine;   5. Diğer başvurularda AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiğine;   6. a) AİHS’nin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde,   ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirası’na çevrilmek üzere, Savunmacı   Devlet tarafından aşağıdaki miktarların ödenmesine:   i . Bekir Yavuz’a (başvuru numarası: 9923/05) her türlü vergiden muaf tutularak   4.000 Euro maddi tazminat (dört bin Euro) ve 2.000 Euro (iki bin Euro) manevi   tazminat   ii. Ahmet Uysal’a (başvuru numaraları 13186/05 ve 14622/05) her türlü vergiden   muaf tutularak 4.500 Euro (dört bin beş yüz Euro) manevi tazminat   iii. Osman Toksöz ve Recep Toksöz’e (başvuru numaraları: 14662/05) her türlü   vergiden muaf tutularak ortaklaşa olarak 4.000 Euro (dört bin Euro) manevi tazminat   iv. Abdulvhap Toksöz’e (başvuru numarası 14704/05) her türlü vergiden muaf   tutularak 2.000 Euro (iki bin Euro) manevi tazminat ödenmesine   b) sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet   tarafından, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç   puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanmasına;   7. Adil tatmine ilişkin diğer tüm taleplerin reddine;   KARAR VERMİŞTİR.   İşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AİHM’nin iç tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3.   paragraflarına uygun olarak 5 Mayıs 2009 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir.   EK 1   Başvuru   ve parsel   no’ları   İlk derece mahkeme   kararlarının nihai   hale geldiği tarih ve   ödenen miktarlar   Miktarlar ve ilk   ödeme tarihleri ;   Euro karşılığı   İcra Dairesi   tarafından   düzenlenen resmi   belgelere göre   kalan borç   Miktarlar ve   kalan   borçların   ödeme   tarihleri   miktarları   444 000 000 TL   (29.11.2002)   9923/05     25.10.2000   539 095 729 TL   196,64 YTL   31.5.2007   442 434 557 TL   743 Euro   13021/05     028 000 000 TL   (27.11.2002)   6.11.2000   000 000 000 TL   047 000 000 TL + 19 304,60 YTL   684 600 000 TL   24.3.2008     498 Euro   237 000 000 TL   (27.11.2002)   13.12.2000   347 521 000 TL   805,32 YTL   24.3.2008     723 622 629 TL   908 Euro   581 000 000 TL   (27.11.2002)   13186/05   25.10.2000   170 746 554 TL   109,14 YTL   24.3.2008   516 924 953 TL     319 Euro   264 000000 TL   (27.11.2002)   565 Euro   167 000 0000 TL   (27.11.2002)   233 Euro   282 000 000 TL   (5.11.2002)   668 Euro   142 000 000 TL   (23.11.2002)   725 Euro   876 500 000 TL   (27.11.2002)   664 Euro   592 790 000 TL   (27.11.2002)   13809/05   18.12.2000   610 016 000 TL   982,54 YTL   24.3.2008   182 429 146 TL   912 800 000 TL   584 217 828 TL   709 909 604 TL   023 500 000 TL   032 174 484 TL     13810/05   6.11.2000   000 000 000 TL   546,80 YTL   24.3.2008     14662/05   17.4.2000   683 099 000 TL   788,24 YTL   31.5.2007     6.11.2000   224 669 000 TL   335,85 YTL   24.3.2008         6.11.2000   000 000 000 TL   447,25 YTL   24.3.2008   6.11.2000   440 052 000 TL   580,75 YTL   24.3.2008   415 Euro   14650/05   Parsel no   yok   434 000 000 TL   (14.7.2003)   3.5.2001   687 571 000 TL   009 244 190 TL   561 Euro   987 000 000 TL   (5.11.2002)   264 Euro   698 000 000 TL   (27.11.2002)   752 Euro   005 608 000 TL   (27.11.2002)   14622/05   17.4.2000   023 447 000 TL   758,24 YTL   31.5.2007   054 846 071 TL   954 400 TL   413 337 683 TL     Parsel no   yok   13.12.2000   169 000 000 TL   370,70 YTL   24.3.2008   14698/05   25.10.2000   900 294 000 TL   657,81 YTL   31.5.2007     135 Euro   670 000 000 TL   (19.6.2003)   14704/05   3.5.2001   525 276 000 TL   140,40 YTL   24.3.2008   037 760 TL     093 Euro   13.12.2000   255 339 000 TL   721 866 000 TL   (27.11.2002)   761 170 236 TL   Parsel no   yok   907 Euro   081 000 000 TL   (27.11.2002)   038 Euro   924 000 000 TL   (27.11.2002)   14707/05   13.12.2000   789 323 714 TL   442,40 YTL   24.3.2008   803 481 042 TL   088 266 131 TL     14837/05   13.12.2000   277 532 011 TL   874,00 YTL   24.3.2008     018 Euro   26912/05     817 000 000 TL   (5.4.2002)   25.10.2000   235 075 840 TL   200 000 TL   649 372 TL   150,44 YTL   24. 3.2008     796 Euro           535 250 000 TL   070 500 000 TL   450 000 TL   023 500 000 TL   922 000 000 TL   (27.11.2002)   06.11.2000   000 000 000 TL   228,49 YTL   24.3.2008   717 EUR   EK 2   Başvuru   numaraları   Başvuranlar   Başvuru tarihi   1Şubat 2005   9923/05   Bekir YAVUZ (1935)   13021/05   13186/05   Mart 2005   Mart 2005   Ahmet UYSAL (1935)   Osman TOKSÖZ (1949)   Recep TOKSÖZ (1945)   Elif TOKSÖZ (...)   13809/05   14837/05   Cevdet TOKSÖZ (1963)   Şükrü TOKSÖZ (1952)   Mustafa TOKSÖZ (1954)   Hanifi TOKSÖZ (1982)   Sadin TOKSÖZ (1959).   Mart 2005   13810/05   14662/05   14650/05   14622/05   14698/05   14704/05   14707/05   26912/05   Hazime UYSAL (1941)   Mart 2005   Mart 2005   Mart 2005   Mart 2005   Mart 2005   Mart 2005   Mart 2005   Temmuz 2005   Osman TOKSÖZ (1949)   Recep TOKSÖZ (1945)   Osman TOKSÖZ (1949)   Ahmet UYSAL (1935)   Recep TOKSÖZ (1945)   Abdulvehap TOKSÖZ (1968)   Mustafa Çimen (1965)   İslim KENDİRCİ (1928)   10