II CNP 5/16

Izba Cywilna2016-07-20

Skład orzekający: Henryk Pietrzkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona jako substytut skargi kasacyjnej, gdy termin do jej wniesienia minął?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może zastępować skargi kasacyjnej, jeśli strona miała możliwość jej wniesienia, a termin do jej złożenia minął. Wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem w takiej sytuacji stanowi niezrozumienie tej instytucji prawnej i skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
A. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 grudnia 2014 r. Skarga została wniesiona po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Oddalono również wnioski o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania skargowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II CNP 5/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2016 r. skargi A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 grudnia 2014 r., wydanego w sprawie z powództwa A. K. przeciwko R.K., A.C. i Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, 1. odrzuca skargę, 2. oddala wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu wywołanym skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, 3. oddala wniosek pełnomocnika pozwanej Spółki o zasądzenie kosztów postępowania skargowego. UZASADNIENIE 2 Skarga A. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 grudnia 2014 r. podlegała odrzuceniu na podstawie 4248 § 2 k.p.c. Od zaskarżonego orzeczenia powód miał możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, z której nie skorzystał, gdyż jak wskazano w uzasadnieniu rozpatrywanej skargi „wszelkie zwyczajne środki prawne (apelacja) zostały wykorzystane, a termin do wniesienia kasacji minął”. Uzasadnienie skargi nie zawiera ponadto jakichkolwiek rozważań dotyczących przyczyn niewniesienie skargi kasacyjnej poza okolicznością upływu terminu do jej wniesienia. W istocie pełnomocnik skarżącego, który reprezentował go również w sprawie, w której zostało wydane zaskarżone orzeczenie, zastąpił skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia środek zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej, która przysługiwała od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji. Należy zwrócić uwagę, że wnosząc skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jej autor wykazał się niezrozumieniem tej instytucji. Wobec tego, że skarga sporządzona została sprzecznie z zasadami profesjonalizmu, należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności pełnomocnika ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123). W odpowiedzi na skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie wskazano, że skarga podlegała, jako niedopuszczalna, odrzuceniu w sytuacji, gdy skarżący nie wykorzystał możliwości wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie SN z dnia 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, nie publ.). Wobec tego żądanie zasądzenia kosztów związanych ze sporządzeniem odpowiedzi na skargę nie zasługiwało na uwzględnienie. Należało więc orzec jak w pkt 3 sentencji. 3 kc jw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy