IV KR 18/84

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wiesława F. i innych, oskarżonych z art. 210 § 2 k.k., po rozpoznaniu zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w K. z dnia 9 stycznia 1984 r., co do zwrotu sprawy na podstawie art. 299 § 1 k.p.k. w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego i po odczytaniu oraz wysłuchaniu wniosku prokuratora - postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneMimo prawomocnego zwrotu sprawy w celu usunięcia istotnych braków postępowania przygotowawczego - Prokuratura Rejonowa w M. nie wykonała wszystkich zaleceń Sądu Wojewódzkiego zawartych w postanowieniu z dnia 26 kwietnia 1983 r.W szczególności mimo objęcia aktem oskarżenia nieletniego Wiesława F., prokurator skierował do sądu nie zmieniony akt oskarżenia. Stanowi to istotne uchybienie postępowania przygotowawczego.Polskie prawo karne stoi na gruncie rozdzielności postępowania przeciwko nieletnim i dorosłym sprawcom czynów karalnych (por. art. 9 § 1 i 2 k.k., art. 1 § 1 pkt 2 i art. 16 § 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich). Tylko w sytuacji, gdy czyn nieletniego pozostaje w ścisłym związku z czynem osoby dorosłej, a dobro nieletniego nie stoi na przeszkodzie łącznemu prowadzeniu sprawy i łączne rozpoznanie sprawy nieletniego i dorosłego sprawcy jest konieczne - prokurator może przekazać z aktem oskarżenia sprawę nieletniego sprawcy sądowi właściwemu według przepisów kodeksu postępowania karnego. W takiej sytuacji akt oskarżenia powinien zawierać uzasadnienie, dlaczego łączne rozpoznanie sprawy jest konieczne (art. 16 ust. 2 cytowanej ustawy).W niniejszej sprawie akt oskarżenia takiego uzasadnienia nie zawiera, nie wspomina w ogóle, że chodzi o nieletniego (poza podaniem daty urodzenia). Zwrócenie przez Sąd Wojewódzki uwagi na te uchybienia i stosowne uzupełnienie postępowania przygotowawczego przez oskarżyciela publicznego uzasadnia złożenie nowego aktu oskarżenia - stosownie do wymagań zawartych w art. 300 k.p.k.Sąd Najwyższy podziela również stanowisko Sądu Wojewódzkiego, co do tego, że podniesiona we wniosku obrońcy z dnia 26 kwietnia 1983 r. kwestia istnienia w innej sprawie (sprawa Sądu Rejonowego w K.) opinii biegłych psychiatrów, stwierdzającej u oskarżonego Karola P. ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania postępowaniem, uzasadnia w pełni udostępnienie tej opinii biegłym psychiatrom występującym w niniejszej sprawie - w celu zajęcia stanowiska.Ze względu na to, że zalecenia zawarte w postanowieniu Sądu Wojewódzkiego z dnia 26 kwietnia 1983 r. nie zostały wykonane - również z tego względu Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.