I CZ 115/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN Z. Marmaj (spr.).Sędziowie SN: T. Bukowski, A. Wielgus.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 1982 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Stanisława K. przeciwko Wacławowi N. i Feliksowi P. o ochronę dóbr osobistych, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 5 lipca 1982 r. postanawiazażalenie oddalić.Uzasadnienie faktyczneZarządzeniem przewodniczącego Sądu Wojewódzkiego z dnia 22 maja 1982 r. wniosek powoda o uzupełnienie protokółu rozprawy został załatwiony odmownie, zaś odwołanie powoda od tego zarządzenia skład sądzący oddalił. Zażalenie powoda wniesione na ostatnie wymienione postanowienie uległo odrzuceniu z uwagi na niedopuszczalność tego środka odwoławczego.Na to ostatnie postanowienie powód wniósł zażalenie i powołał się na dyspozycję art. 394 § 1 pkt 11 k.p.c.Zażalenie powoda z dnia 10 VIII 1982 r. nie jest uzasadnione. Zgodnie z treścią art. 160 k.p.c. od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokółu przysługuje stronom odwołanie do sądu. Powód skorzystał z tej drogi, jednakże sąd podtrzymał stanowisko przewodniczącego. Na postanowienie sądu wydane w trybie art. 160 k.p.c. stronie nie służy żaden środek prawny, tzn. zażalenie i dlatego też zażalenie wniesione od wymienionego postanowienia zostało zasadnie odrzucone. Zażalenie służy jedynie na zarządzenia przewodniczącego lub postanowienia sądu taksatywnie wymienione w art. 394 § 1 k.p.c. Postanowienie sądu, którego przedmiotem jest sprostowanie lub odmowa sprostowania protokółu rozprawy nie jest wymienione w tym przepisie, dlatego też Sąd Wojewódzki zasadnie odrzucił zażalenie wniesione od takiego postanowienia. Uzasadnia to oddalenie zażalenia powoda (art. 394 § 2 i 387 k.p.c.).