VI KZP 24/79

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Polony (sprawozdawca). Sędziowie: S. Fornalik, W. Żebrowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Władysława D., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Wyższą Komisję Dyscyplinarną do Spraw Adwokatów - postanowieniem z dnia 27 października 1979 r. - zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy pokrzywdzonemu w postępowaniu dyscyplinarnym przeciwko adwokatom i aplikantom adwokackim przysługuje prawo wniesienia odwołania od orzeczenia pierwszej instancji w myśl § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 1964 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego przeciwko adwokatom i aplikantom adwokackim (Dz. U. z 1965 r., Nr 2, poz. 7) tylko w zakresie orzeczenia o karze ze względu na treść art. 395 k.p.k.?"postanowił pozostawić przedstawione zagadnienie prawne bez rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneOrgany właściwe do orzekania w sprawach dyscyplinarnych adwokatów i aplikantów adwokackich, zakres rzeczowy ich kompetencji, podstawy odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz zasady i tryb postępowania dyscyplinarnego, w tym także uprawnienia stron w tym postępowaniu (również pokrzywdzonego) regulują: ustawa z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. Nr 57, poz. 309; z późn. zm.) i rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 1964 r. w sprawie postępowania dyscyplinarnego przeciwko adwokatom i aplikantom adwokackim (Dz. U. z 1965 r. Nr 2, poz. 7).Jedynie w zakresie nie unormowanym wymienionymi aktami prawnymi stosuje się posiłkowo przepisy kodeksu postępowania karnego (§ 1 ust. 2 cytowanego rozporządzenia).Przepis § 2 tegoż rozporządzenia stanowi m.in., że: "(...) komisja dyscyplinarna rozstrzyga samodzielnie nasuwające się zagadnienia prawne."Zestawienie obydwóch powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że wobec wyraźnego uregulowania tej kwestii w rozporządzeniu nie ma zastosowania do komisji dyscyplinarnej art. 390 § 1 k.p.k., który nadaje sądowi wojewódzkiemu jako odwoławczemu uprawnienie do przekazania Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy, natomiast nie może stanowić podstawy do przyznania tego rodzaju kompetencji innym organom o właściwości określonej odrębnymi przepisami.W związku z tym Sąd Najwyższy może udzielić odpowiedzi na pytanie prawne dotyczące odpowiedzialności dyscyplinarnej i postępowania dyscyplinarnego adwokatów i aplikantów adwokackich jedynie w trybie art. 29 lub 30 ustawy o Sądzie Najwyższym (w związku z art. 104 ustawy o ustroju adwokatury).