VII KZP 31/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch. Sędziowie: W. Żebrowski, A. Żylewicz (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Ferenc.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jerzego S. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Kielcach postanowieniem z dnia 24 grudnia 1976 r. następującego zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w razie wznowienia postępowania co do zapadłego orzeczenia w postępowaniu wykonawczym o umieszczeniu skazanego w ośrodku przystosowania społecznego stosuje się przepisy kodeksu karnego wykonawczego, czy też przepisy kodeksu postępowania karnego?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczne1. Prawomocnym postanowieniem Sąd Wojewódzki w Kielcach Wydział Penitencjarny orzekł na podstawie art. 64 k.k. i art. 105 k.k.w. umieszczenie skazanego Jerzego S. w ośrodku przystosowania społecznego. Obrońca skazanego złożył do Sądu Wojewódzkiego wniosek o wznowienie tego postępowania, zarzucając obrazę art. 388 pkt 6 k.p.k. w związku z art. 9 § 1 pkt 2 k.k.w. Wniosek ten po rozpoznaniu postanowieniem na podstawie art. 26 § 1 k.k.w. Sąd Wojewódzki w składzie jednego sędziego i dwóch ławników oddalił. Na to postanowienie obrońca skazanego złożył zażalenie adresowane do Sądu Najwyższego. Sąd Wojewódzki - jako odwoławczy - w składzie trzech sędziów na posiedzeniu w dniu 24 grudnia 1976 r. przekazał przytoczone na wstępie zagadnienie prawne Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia.2. Kodeks karny wykonawczy nie reguluje kwestii wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym w postępowaniu wykonawczym. Przepis art. 26 k.k.w. przewiduje wprawdzie instytucję zbliżoną do instytucji wznowienia postępowania, jednakże nie może być uznany za regulujący to zagadnienie w postępowaniu wykonawczym. Unormowanie zawarte w tym przepisie z ograniczeniami określonymi w § 2 ma charakter szczególny, a celem tego unormowania jest stworzenie możliwości uchylenia lub zmiany takich postanowień prawomocnych i nieprawomocnych, które w świetle nowych lub poprzednio nie znanych okoliczności okazały się błędne merytorycznie lub sprzeczne z przepisami prawa.Zgodnie zatem z dyspozycją art. 1 § 2 k.k.w. należy przyjąć, że do wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym w postępowaniu wykonawczym stosuje się, jeżeli ujawniono jedno z uchybień wymienionych w art. 388 k.p.k., przepisy kodeksu postępowania karnego także co do właściwości i składu sądu orzekającego w kwestii tego wznowienia, a nie art. 3, 24 i 25 k.k.w.