II KZ 171/73

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr A. Kafarski (sprawozdawca). Sędziowie: A. Hapon, doc. dr M. Leonieni.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Alfreda G., oskarżonego z art. 210 § 2 k.k. w związku z art. 11 § 1 k.k., po rozpoznaniu zażalenia Prokuratora Powiatowego w Zgorzelcu na postanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 1972 r.,postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 15 § 1 k.p.k. zawiesił postępowanie w stosunku do oskarżonego Alfreda G. ze względu na to, że nie można ustalić adresu pokrzywdzonego Jana U. i przesłuchać go na rozprawie w charakterze świadka.Postanowienie to zaskarżył Prokurator Powiatowy w Zgorzelcu, domagając się uchylenia tego postanowienia, ponieważ sąd, nie mogąc ustalić adresu wymienionego wyżej świadka, jest uprawniony do odczytania jego zeznań.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepis art. 15 § 1 k.p.k., mówiąc o zawieszeniu postępowania na czas trwania przeszkody, wskazuje, że przeszkoda ta musi być długotrwała i uniemożliwiać prowadzenie postępowania. Określając ogólnie charakter przeszkody, dającej podstawę do zawieszenia postępowania, kodeks jednocześnie wskazuje, że w szczególności taka przeszkoda zachodzi, jeżeli nie można ująć oskarżonego, albo nie może on brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby.Ze wskazanych przykładowo w art. 15 § 1 k.p.k. okoliczności uzasadniających zawieszenie postępowania wynika, że przepis ten ma na względzie taką sytuację, która stwarza niemożność prowadzenia postępowania. To wskazanie ustawy odnosi się również do określonej w przepisie art. 15 § 1 k.p.k. w sposób ogólny przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania.Przyczyna przyjęta przez Sąd Wojewódzki, jako uzasadniająca zawieszenie postępowania, nie ma wskazanej wyżej cechy, gdyż sąd, nie mogąc ustalić miejsca zamieszkania pokrzywdzonego Jana U. (jest on poszukiwany przez organ ścigania), ma prawo na podstawie art. 337 § 1 k.p.k. odczytać zeznania tego pokrzywdzonego i może je ocenić w zestawieniu z innymi dowodami.