VI KZP 5/74

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr T. Majewski. Sędziowie: I. Kazimierczak, J. Szamrej (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Janusza T., skazanego z art. 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki dla m.st. Warszawy postanowieniem z dnia 21 stycznia 1974 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy można - w myśl art. 125 § 1 k.p.k. w związku z art. 1 § 2 k.k.w. - zawiadomienie o terminie posiedzenia lub odpis postanowienia, na które skazanemu przysługuje zażalenie, uznać za doręczone, jeżeli pisma te wysłane zostały pod adresem miejsca zamieszkania skazanego, który pism tych nie podjął z powodu odbywania w tym czasie kary pozbawienia wolności w innej sprawie i nie zawiadomił o swym pobycie w zakładzie karnym sądu?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW związku z tym, że przedstawiona kwestia prawna wyłoniła się w postępowaniu wykonawczym, trzeba na wstępie stwierdzić, iż między innymi przepis art. 125 § 1 k.p.k. stosuje się także w toku tego postępowania ze względu na nieuregulowanie w kodeksie karnym wykonawczym zagadnienia doręczania pism procesowych (art. 1 § 2 k.k.w.).Żaden z przepisów kodeksu postępowania karnego nie wyłącza stosowania przepisu art. 125 § 1 k.p.k. do wypadków, w których strona opuszcza ostatnio wskazane miejsce zamieszkania z powodu pozbawienia jej wolności w innej sprawie i nie podaje swego miejsca pobytu w czasie pozbawienia wolności do wiadomości organu, przed którym toczy się postępowanie. Jednakże z samej treści tego przepisu, a w szczególności z użytych w nim słów: "strona zmieniła miejsce zamieszkania", należy wyprowadzić wniosek, że ma on na względzie takie zmiany miejsca zamieszkania albo pobytu przez stronę, które są następstwem swobodnie podejmowanych przez nią decyzji lub wypełniania obowiązków obywatelskich w czasie oraz w miejscu dających się łatwo przewidzieć i nie ograniczających w żadnym stopniu swobody w podaniu do wiadomości organu, przed którym toczy się postępowanie, nowego miejsca pobytu. Z samej zaś istoty pozbawienia wolności wynika, że jest ono niezależne od woli osoby pozbawionej wolności zarówno co do czasu trwania, jak i miejsca pobytu, a ponadto że niejednokrotnie może ono ograniczać swobodę w podaniu do wiadomości wspomnianego organu miejsca pobytu w czasie pozbawienia wolności, i dlatego nie może być utożsamiane ze zmianą miejsca zamieszkania, o której mowa w art. 125 § 1 k.p.k.Przyjąć zatem należy, że pismo wysłane pod ostatnio wskazanym przez stronę adresem nie może być uważane - w myśl art. 125 § 1 k.p.k. - za doręczone, jeżeli została ona pozbawiona wolności i nie podała swego miejsca pobytu w czasie pozbawienia wolności do wiadomości organu, przed którym toczy się postępowanie.