I PZ 9/72

Skład orzekającyPrzewodniczący: SSN J. Tyszka.Sędziowie SN: A. Szczurzewski, T. Kasiński (sprawozdawca).Protokolant: T. Kamińska.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 8 marca 1972 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Józefa S. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w M. o odszkodowanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w O. z dnia 29 grudnia 1971 r.postanawia:zażalenie oddalić.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki oddalił wniosek powoda Józefa S. o wyłączenie sędziów Sądu Powiatowego w M. od udziału w rozpoznawaniu sprawy przeciwko Skarbowi Państwa o odszkodowanie, mając na uwadze, że w sprawie tej odbyły się dwa posiedzenia wyznaczone na rozprawę, na których powód był obecny i składał wnioski, wobec czego wniosek w świetle art. 50 § 2 kpc był spóźniony. Niezależnie od tego Sąd Wojewódzki uznał wniosek za bezzasadny merytorycznie, powód bowiem poddaje w wątpliwość "argumentację prawną" sędziów wymienionego Sądu Powiatowego, nie przytacza natomiast żadnych konkretnych okoliczności, z których wypływałby wniosek o braku bezstronnego postępowania tych sędziów.Powód w zażaleniu na to postanowienie ponownie powołuje się na niewłaściwe wykonywanie czynności zawodowych przez sędziów, o których wyłączenie wnosił, i swój brak zaufania do nich z tego powodu, oraz wysuwa ogólnikowy zarzut "zbliżenia się ich ze stroną pozwaną", które jego zdaniem jest przyczyną przewlekania się sprawy.Zażalenia nie można uznać za uzasadnione.Sąd Wojewódzki trafnie wskazał, że do wyłączenia sędziów sądu, w którym sprawa jest rozpoznawana, brakuje ustawowych przesłanek, skoro nie zachodzą okoliczności wyłączające sędziego z mocy ustawy (art. 48 kpc) ani nie zostały wskazane fakty mogące uzasadniać wyłączenie na podstawie art. 49 kpc. Podstawą wyłączenia nie może być powoływana przez powoda wadliwość oceny prawnej sprawy, bowiem kwestia ta może być badana jedynie w drodze zaskarżenia ewentualnego niekorzystnego rozstrzygnięcia do Sądu II instancji. Nawet wadliwości o charakterze proceduralno-porządkowym nie stanowią podstawy wyłączenia, jeżeli nie są wyrazem stronniczości ze strony sędziego. Aby taka stronniczość zachodziła, powód niczym nie wykazał, nie może bowiem świadczyć o niej sam wynik sprawy, lecz winna ona wynikać z określonych faktów, które by wskazywały na "osobisty stosunek (między sędzią a stroną lub jej przedstawicielem) tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego". Wobec niewskazania takich faktów przez powoda o "zbliżeniu się sędziów ze stroną pozwaną" ma cechy dowolności i nie może decydować o wyłączeniu.Z tych względów zażalenie dla braku podstaw podlegało zgodnie z art. 387 w zw. z art. 397 § 2 kpc oddaleniu.