VI KZP 31/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Neumann. Sędziowie: L. Chmielewski (sprawozdawca), W. Sutkowski. Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski. SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zbigniewa M., oskarżonego z art. 77 pkt 1 u.k.s., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Białymstoku postanowieniem z dnia 6 marca 1971 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: "Czy wobec zmienionej redakcji art. 344 § 1 k.p.k. w stosunku do dawnego przepisu art. 305 k.p.k. i braku wyraźnego przepisu na ten temat w ustawie karnej skarbowej można przekazać sprawę do uzupełnienia postępowania przygotowawczego Inspektoratowi Kontrolno-Rewizyjnemu przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w warunkach, gdy sprawa toczy się przed sądem na wskutek żądania skierowania na drogę postępowania sądowego, złożonego przez oskarżonego skazanego przez organ finansowy Rady Narodowej?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej. Uzasadnienie faktyczneW sprawach o występki skarbowe zagrożone jedynie karą grzywny, do których należy między innymi występek z art. 77 § 1 ustawy karnej skarbowej, orzeka - stosownie do art. 114 § 1 pkt 2 lit. b) i § 2 u.k.s. - organ finansowy. W postępowaniu sądowym w tych sprawach, toczącym się w związku z żądaniem przekazania ich na tę drogę, zastosowanie miały w okresie do dnia 1 stycznia 1970 r. przepisy art. 500-508 k.p.k. z 1928 r. (vide art. 219 § 1 u.k.s.). W razie konieczności uzupełnienia postępowania przygotowawczego sąd zwracał akta oskarżycielowi publicznemu (art. 305 k.p.k. z 1928 r.). W postępowaniu przed sądem w sprawach o przestępstwa skarbowe uprawnienia oskarżyciela przysługiwały również organowi finansowemu (art. 217 § 1 pkt 7 u.k.s., art. 503 k.p.k. z 1928 r.). Pod rządami nowego kodeksu postępowania karnego, który wszedł w życie w dniu 1 stycznia 1970 r., uzupełnienie postępowania przygotowawczego następuje przez przekazanie sprawy prokuratorowi (art. 344 § 1 k.p.k.). Ta odmienność w sformułowaniu obu przepisów nie prowadzi jednak do wniosku o niemożności zwrotu sprawy w celu uzupełnienia postępowania przygotowawczego oskarżycielowi publicznemu nie będącemu prokuratorem. Wynika to z zestawienia treści art. 344 § 1 k.p.k. z treścią powołanego przez art. 344 § 3 k.p.k. przepisu art. 300 k.p.k., stosownie do którego określonych czynności w stadium po uzupełnieniu postępowania przygotowawczego dokonywa oskarżyciel publiczny. Zawarte w art. 344 § 1 k.p.k. sformułowanie o zwrocie akt prokuratorowi znajduje uzasadnienie w jego nadrzędnej roli w postępowaniu przygotowawczym i w sprawowanym w tym postępowaniu nadzorze. Takich uprawnień jednak w odniesieniu do dochodzenia w sprawach należących do właściwości finansowych organów prokurator nie posiada, mimo że ustawa karna skarbowa zastrzega dla niego podejmowanie pewnych decyzji (np. art. 155 § 3, 158 § 3, 160 § 3, 167 § 1, 174 u.k.s.). Dodać należy, że również przy unormowaniu zawartym w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 22 grudnia 1969 r. o utrzymaniu w mocy na okres przejściowy (tj. od dnia 1 stycznia 1970 r. do dnia wejścia w życie nowej ustawy karnej skarbowej) niektórych dotychczasowych przepisów prawa karnego (Dz. U. Nr 37, poz. 311) przysługują organowi finansowemu uprawnienia oskarżyciela publicznego (art. 217 § 1, § 2 u.k.s.). W tych warunkach i mając przy tym na względzie, że podlegające uzupełnieniu dochodzenie w sprawach o przestępstwo skarbowe należące do właściwości organu finansowego prowadził wyłącznie ten organ, należało uznać, że również uzupełnienie tego dochodzenia w postępowaniu sądowym na skutek żądania skierowania sprawy na drogę sądową powinno być przeprowadzone przez organ finansowy, a nie przez nie związanego z tym dochodzeniem prokuratora.