II CZ 6/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Wesely. Sędziowie: J. Przybylski, Z. Wasilkowska (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Leontyny F. przeciwko 1) Skarbowi Państwa - Okręgowy Szpital Wojskowy w W. i 2) Skarbowi Państwa - Miejski Szpital w W. o zabezpieczenie dowodów, na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 15 listopada 1968 r.,zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 15.XI.1968 r. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek Leontyny F. o zabezpieczenie dowodów.Sąd Wojewódzki stwierdził, że wnioskodawczyni, zamierzając wytoczyć powództwo przeciwko Skarbowi Państwa (organom służby zdrowia) o odszkodowanie, domaga się dopuszczenia - w trybie zabezpieczenia dowodów - dowodu z ekspertyzy sądowo-lekarskiej dla ustalenia, czy potrzebne były przeprowadzone u niej operacje: wycięcia woreczka żółciowego w 1960 r., otwarcia jamy brzusznej w 1965 r. i choledochoduodenostomii w 1965 r. Zdaniem Sądu Wojewódzkiego nie chodzi w danym wypadku o zabezpieczenie dowodu, o jakim mowa w art. 310 i 312 k.p.c., a ponadto nie zachodzi obawa, że przeprowadzenie dowodu stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione. Wnioskodawczyni będzie mogła przeprowadzić bez trudu dowód co do swego stanu zdrowia w przyszłym procesie, jeżeli go wytoczy. Nawet jeśli wnioskodawczyni nie poniosła dotychczas żadnej szkody z powodu dokonanych zabiegów lekarskich, może już obecnie wytoczyć powództwo o ustalenie odpowiedzialności pozwanych na zasadzie art. 189 k.p.c., jeżeli jest zdania, że zabiegi te zostały przeprowadzone niezgodnie ze sztuką lekarską.Uzasadnienie prawneRozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie wniesione przez wnioskodawczynię, Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 310 k.p.c. zabezpieczenie dowodu może nastąpić wówczas, gdy zachodzi obawa, że jego przeprowadzenie stanie się niewykonalne lub zbyt utrudnione albo gdy z innych przyczyn zachodzi potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy.Sąd Wojewódzki prawidłowo przyjął, że w danej sprawie nie zachodzą przesłanki, od których ustawa procesowa uzależnia zabezpieczenie dowodu.Zabiegi operacyjne, na które powołuje się wnioskodawczyni, zostały dokonane w latach 1960-1965, przy czym nie chodzi o ustalenie doraźnych skutków tych zabiegów, które z upływem czasu mogłyby zaniknąć. Brak więc wskutek tego podstaw do przyjęcia, żeby przeprowadzenie ekspertyzy sądowo-lekarskiej w normalnym trybie postępowania dowodowego stało się niewykonalne lub utrudnione. Ekspertyza taka będzie się opierać na istniejącej dokumentacji lekarskiej (historia choroby, protokoły operacji) i oględzinach sądowo-lekarskich, wnioskodawczyni zaś nie twierdzi, by zachodziła obawa utraty tej dokumentacji lub trudności w późniejszym badaniu samej wnioskodawczyni.Nie zachodzi również ostatnia przesłanka, od której art. 310 k.p.c. uzależnia zabezpieczenie dowodu, tj. potrzeba stwierdzenia istniejącego stanu rzeczy, w szczególności stanu zdrowia wnioskodawczyni. Jak już bowiem wspomniano, nic nie wskazuje na to, żeby stan zdrowia wnioskodawczyni uległ takim przejściowym zakłóceniom, których stwierdzenie w późniejszym procesie o odszkodowanie stałoby się niemożliwe.W zażaleniu wnioskodawczyni podnosi, że ma ona interes prawny w żądaniu przeprowadzenia dowodu przed procesem, w razie bowiem negatywnego wyniku tego dowodu zaoszczędzi sobie kosztów wytaczania i prowadzenia procesu. Taka jednak wykładnia art. 310 k.p.c. jest niedopuszczalna.Instytucja zabezpieczenia dowodów, o jakiej mowa w art. 310 i nast. k.p.c., nie może służyć temu, żeby przyszły powód miał w ten sposób upewnić się co do szans mającego się wytoczyć procesu. W szczególności nie można żądać w trybie art. 310 k.p.c. przeprowadzenia ekspertyzy sądowo-lekarskiej celem ustalenia, czy dokonane zabiegi lekarskie były prawidłowe i czy mogłyby one uzasadnić roszczenie odszkodowawcze.W tych warunkach, gdy nadto wniosek o zabezpieczenie dowodu nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa procesowego, postanowienie Sądu Wojewódzkiego należy uznać za prawidłowe, a zażalenie oddalić.