Z 47/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk Z. Wizelberg. Sędziowie: płk S. Rzeczycki (sprawozdawca), płk Z. Furtak.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk E. Kemparowa.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 1970 r. zażalenia wiceprokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Lublinie na zarządzenie Szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie z dnia 11 maja 1970 r., na podstawie przepisów art. 378 i 384 § 1 k.p.k., postanowiłw uwzględnieniu zażalenia prokuratora uchylić zaskarżone zarządzenie Szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie, a zażalenie wiceprokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Lublinie w sprawie odroczenia wykonania kary Józefowi S. w myśl art. 412 § 1 k.p.k. przekazać do rozpoznania temuż Sądowi w tym samym składzie.Uzasadnienie faktyczneWojskowy Sąd Garnizonowy w Lublinie postanowieniem z dnia 30 kwietnia 1970 r. odroczył wykonanie kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności Józefowi S., wymierzonej mu za przestępstwo z art. 156 § 1 w związku z art. 59 § 1 k.k. Na postanowienie Sądu w tym przedmiocie złożył zażalenie wiceprokurator Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Lublinie. Szef Wojskowego Sądu Garnizonowego w Lublinie zarządzeniem z dnia 11 maja 1970 r. odmówił przyjęcia tego zażalenia motywując swą decyzję tym, że na postanowienie w sprawie odroczenia wykonania kary zażalenie prokuratora jest niedopuszczalne z mocy ustawy. Prokurator zakwestionował w zażaleniu trafność zarządzenia Szefa Sądu, powołując się na przepis art. 6 § 2 k.k.w.Uzasadnienie prawnePo wysłuchaniu wiceprokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej popierającego zażalenie, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Przepis art. 6 § 2 kodeksu karnego wykonawczego, zamieszczony w części ogólnej tego kodeksu, nie może być tak interpretowany, że prokuratorowi przysługuje zażalenie na postanowienie sądu, wydane w postępowaniu wykonawczym, tylko w wypadkach przewidzianych w części szczególnej k.k.w., a więc nie może być interpretowany podobnie jak art. 8 k.k.w.,, odnoszący się do uprawnień skazanego. Taka interpretacja przepisu art. 6 § 2 k.k.w. nie dałaby się pogodzić z jego literalnym brzmieniem ("Prokurator może składać wnioski i wnosić zażalenie na postanowienia wydane w postępowaniu wykonawczym") oraz rolą prokuratora w postępowaniu wykonawczym, określoną w art. 6 § 1 k.k.w. Wskazanie na uprawnienia prokuratora do wnoszenia zażalenia w niektórych przepisach części szczególnej k.k.w. (art. 69 § 1, 79 § 3) nie świadczy bynajmniej o tym, że prokuratorowi nie przysługuje zażalenie na postanowienie sądu w sprawie odroczenia wykonania kary, gdyż przepisy te zostały umieszczone w części szczególnej k.k.w. ze względu na ustanowienie w nich trzydniowego terminu do zaskarżenia postanowień, jak np. postanowień o udzielenie przerwy w karze lub udzieleniu warunkowego zwolnienia, ponieważ termin do wnoszenia innych zażaleń wynosi 7 dni (art. 410 k.p.k.). Skrócenie do trzech dni terminu do wniesienia zażalenia w wypadkach przerwy w wykonaniu kary lub warunkowego zwolnienia znajduje uzasadnienie w specyfice tych wypadków, które z reguły wiążą się z faktem zwolnienia skazanego z zakładu karnego i wymagają szybkiego załatwienia, tym bardziej że w myśl art. 411 § 1 k.p.k. zażalenie, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego postanowienia. Inna zaś jest sytuacja wtedy, gdy chodzi o odroczenie wykonania kary, której odbywania skazany jeszcze nie rozpoczął.Przytoczone rozważania pozwalają na wyprowadzenie następującej tezy: W postępowaniu wykonawczym prokuratorowi na podstawie art. 6 § 2 kodeksu karnego wykonawczego przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu również w sprawie odroczenia skazanemu wykonania kary. Z przytoczonych zatem motywów zażalenie Prokuratora na zarządzenie Szefa Sądu trzeba uznać za zasadne.Wobec uwzględnienia zażalenia prokuratora na zarządzenie Szefa Sądu odmawiające przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu w sprawie odroczenia wykonania kary instancja odwoławcza nie rozpoznawała zasadności zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu w kwestii odroczenia wykonania kary, kierując się tym, że w myśl art. 412 k.p.k. Sąd, na którego postanowienie złożono zażalenie, może je uwzględnić, jeżeli orzeka w tym samym składzie w którym zaskarżone postanowienie zostało wydane, a zażalenie nie dotyczy postanowienia kończącego postępowanie.