I PZ 41/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: SSN K. Zieliński.Sędziowie SN: Z. Kapitaniak, J. Wasilewski.Protokolant: A. Kamińska.SentencjaSąd Najwyższy - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 1970 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Wacława C. przeciwko Przedsiębiorstwu B. w E. o odszkodowanie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 11 czerwca 1970 r.postanawia:oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki w B. oddalił wniosek powoda o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziego Jadwigi M., przyjmując, że brak jest jakichkolwiek powodów do wyłączenia.W zażaleniu na to postanowienie powód wnosi o jego zmianę i wyłączenie Sędziego M. od orzekania w sprawie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Wyłączenie sędziego na wniosek strony może nastąpić wówczas, jeżeli pomiędzy nim a jedną ze stron zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 49 k.p.c.).Powód nie twierdzi, by taki stosunek łączył sędziego rozpoznającego sprawę i jedną ze stron, a wniosek swój o wyłączenie sędziego uzasadnia niewłaściwym, jego zdaniem, prowadzeniem procesu. Tego rodzaju zarzut nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego i wobec tego zażalenie powoda z braku uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu.