V KK 46/25

V KK 46/25 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie K.G., K.G., P.B., M.K., oskarżonych z art. 197 § 3 pkt 1 k.k., po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2026 r., na posiedzeniu w Izbie Karnej bez udziału stron, wniosku obrońcy oskarżonych K.G., K.G., P.B. i M.K., o zwrot kosztów obrony w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. oraz art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. oraz § 16 w zw. § 11 ust. 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.); postanowił: 1. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa; 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonych: K.G., K.G., P.B. i M.K., kwoty po 1200 zł (tysiąc dwieście złotych), jako zwrot wydatków poniesionych przez nich w postępowaniu kasacyjnym z tytułu ustanowienia w sprawie obrońcy i jego udziału w rozprawie przed Sądem Najwyższym UZASADNIENIE V KK 46/25 2 Postanowieniem wydanym na rozprawie, w dniu 25 lutego 2026 r., w sprawie o sygn. akt V KK 46/25, Sąd Najwyższy wobec skutecznego cofnięcia kasacji wniesionej przez prokuratora, pozostawił ją bez rozpoznania (k. 104v akt SN). Obecny na rozprawie substytut obrońców M.K. oraz K.G., K.G. i P.B. – adw. F.D., wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na ich rzecz kosztów zastępstwa procesowego (k. 104v akt SN). Sąd Najwyższy uznał co następuje. Wniosek o przyznanie poniesionych kosztów obrony okazał się słuszny, gdyż zgodnie z art. 637a k.p.k. do kosztów postępowania kasacyjnego stosuje się odpowiednio przepisy o kosztach postępowania odwoławczego, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Wobec tego odpowiednie zastosowanie w tej sprawie znalazł art. 636 § 1 k.p.k., w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k., przewidujący obciążenie Skarbu Państwa kosztami procesu za postępowanie odwoławcze (kasacyjne), jeżeli środek odwoławczy pochodzi wyłącznie od oskarżyciela publicznego i został pozostawiony bez rozpoznania wobec jego skutecznego cofnięcia, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie. Do kosztów procesu niewątpliwie należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy (art. 626 § 1 pkt 2 k.p.k.). W przedmiotowej sprawie ustanowieni przez oskarżonych obrońcy zapewnili swoim klientom fachową pomoc prawną udzielając adw. F.D. pełnomocnictwa substytucyjnego (k. 102 i 103 akt SN), który stawił się na rozprawę przed Sądem Najwyższym. Wysokość przysługującego zwrotu poniesionych kosztów obrony z wyboru określona jest Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.). Zgodnie z jego przepisami, w sytuacji nieuwzględnienia środka zaskarżenia wniesionego na niekorzyść oskarżonego, wówczas przysługuje mu zwrot poniesionych kosztów ustanowienia jednego obrońcy z wyboru. W przedmiotowym postępowaniu zrealizowane na zewnątrz (a więc niejako widoczne dla Sądu Najwyższego) czynności obrończe polegały na zapewnieniu oskarżonym obsługi ich interesów procesowych poprzez obecność obrońcy na rozprawie dotyczącej ich V KK 46/25 3 sprawy przed Sądem Najwyższym, na której zapadło postanowienie o pozostawieniu kasacji oskarżyciela publicznego bez rozpoznania. Biorąc pod uwagę brak udokumentowania poniesionych przez oskarżonych wydatków, zastosowanie znalazła regulacja z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2026.215 t.j.) stanowiąca, iż w przypadku braku oświadczenia o wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata, opłatę ustala się w wysokości odpowiadającej stawce minimalnej, a zatem w przypadku świadczenia obrony przed Sądem Najwyższym – kwoty po 1200 zł (tysiąc dwieście złotych), (§ 11 ust. 2 pkt 6 cyt. rozporządzenia), od Skarbu Państwa na rzecz każdego z ww. oskarżonych. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. Ryszard Witkowski [WB] [a.ł]