II CR 148/65

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia B. Łubkowski. Sędziowie: W. Bryl, J. Krajewski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Marii W. o ubezwłasnowolnienie Joanny W., na skutek rewizji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 19 stycznia 1965 r.,oddalił rewizję.Uzasadnienie faktyczneMaria W. domagała się ubezwłasnowolnienia bratanicy swojego męża, Joanny W. W uzasadnieniu żądania wnioskodawczyni podała, że ma ona interes prawny w ubezwłasnowolnieniu swej powinowatej, gdyż wytoczone przeciwko niej postępowanie o wynagrodzenie za pracę zostało zawieszone do czasu ustanowienia dla psychicznie chorej przedstawiciela ustawowego. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek reprezentując pogląd, że wnioskodawczyni nie przysługuje legitymacja do wystąpienia z żądaniem ubezwłasnowolnienia Joanny W.W skardze rewizyjnej wnioskodawczyni domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 510 k.p.c.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Pogląd skarżącej, że art. 510 k.p.c. określa krąg osób uprawnionych do wystąpienia z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie, uznać należy za błędny.Wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej przepis ten określa tylko ogólnie, kto jest zainteresowany i kto może być uczestnikiem postępowania nieprocesowego.Zamieszczenie cytowanego artykułu wśród przepisów ogólnych wskazuje, iż nie deroguje on norm szczególnych przewidzianych dla poszczególnych rodzajów spraw z zakresu postępowania nieprocesowego.Taką szczególną normę dla postępowania o ubezwłasnowolnienie stanowi art. 545 k.p.c., który w sposób wyczerpujący wymienia krąg osób legitymowanych do wystąpienia z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie.Do kręgu tych osób ustawa nie zalicza powinowatych, jeżeli nie są one jednocześnie przedstawicielami ustawowymi osoby, która ma być ubezwłasnowolnioną.W konkluzji należy zatem twierdzić, że osoba zainteresowana w rozumieniu art. 510 k.p.c. nie ma legitymacji do wystąpienia z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie, jeżeli nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 545 k.p.c.Wobec więc niezasadności rewizji orzeczono jak w sentencji.