4 CZ 597/61

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Sz. przeciwko Jerzemu R. o 37 400 zł, po rozpoznaniu rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 16 marca 1961 r., oddalił rewizję.Uzasadnienie faktycznePowód żądał zasądzenia od pozwanego kwoty 37 340 zł twierdząc, że pozwany wykonał wadliwie zlecone mu roboty.Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zarzucając, że ujawnione wady wystąpiły z winy powoda, gdyż wbrew zasadom technicznym zbyt wcześnie i w sposób niewłaściwy zaczął on korzystać z wykonanych posadzek.Sąd Wojewódzki oddalił powództwo. Ustalił, że na podstawie umowy o dzieło powód zlecił pozwanemu wykonanie posadzek ksylolitowych. Roboty te zostały komisyjnie odebrane od pozwanego w dniu 28 listopada 1958 r., powództwo wniesione dnia 23 grudnia 1960 r. Sąd uznał je za nieuzasadnione w myśl art. 336 k.z. w związku z art. 488 k.z., jako wniesione po upływie roku od wydania dzieła.W rewizji opartej na podstawach art. 371 § 1 pkt 1, 3 i 4 k.p.c. powód wniósł o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarżący nie zwalcza ustaleń Sądu Wojewódzkiego, że strony łączyła umowa o dzieło oraz że dzieło to zastało odebrane dnia 20 listopada 1958 r. Nie kwestionuje również, że przedmiotem umowy było wykonanie przez pozwanego posadzek ksylolitowych w budynku szkolnym. Skarżący natomiast posadzki wykonane w budynku traktuje jako roboty budowlane i wywodzi, że roszczenie z tytułu wad takich robót mogą być dochodzone do 5 lat. Nadto zarzuca, że Sąd nie wyjaśnił, czy powód zawiadomił pozwanego o wykryciu wad. Sąd Najwyższy stwierdza, że powód nie zgłosił w postępowaniu przed Sądem Wojewódzkim w tym przedmiocie żadnych twierdzeń. Przeto ten zarzut nie może stanowić podstawy rewizyjnej w świetle art. 336 § 3 k.z., zwłaszcza że powód dochodzi swych roszczeń w drodze pozwu, a nie zarzutu. Przepis art. 488 jak i art. 336 § 1 k.z. mówi o wadach budynku a nie wadach robót budowlanych. Przez wady budynku należy rozumieć tak wady w jego konstrukcji, jak i wady poszczególnych części i urządzeń budynku poza drobnymi usterkami.Dłuższy 5-letni termin prekluzyjny roszczeń dotyczących tego rodzaju wad dotyczy odpowiedzialności wykonawcy budynku lub zbywcy budynku, a nie wykonawcy poszczególnych robót wykończeniowych.Dlatego do odpowiedzialności za wady tego rodzaju robót, wykonanych na podstawie umowy o dzieło i nie objętych odrębną umową dotyczącą wystawienia budynku, okres 5-letni nie może mieć zastosowania.Z tych względów należało na mocy art. 383 k.p.c. rewizję oddalić.